การพบกันที่น่าสงสัย

กลิ่นคาวเลือดจางๆ ปะปนกับละอองฝุ่นอณูเวทมนตร์ที่ยังไม่สลายตัวดี ทำให้บรรยากาศหน้าประตูคฤหาสน์หรูหราใจกลางเขตกิลด์ระดับ S อบอวลไปด้วยความกดดันระดับหายใจไม่ออก เรย์ก้าวเท้าถอยหลังตามสัญชาตญาณ ดวงตาคมกริบกวาดมองหน้าจออินเทอร์เฟซสีฟ้าเข้มที่ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ หน้าจอโปร่งแสงนั้นสั่นกระพริบด้วยแสงสีแดงฉาน ร้องเตือนเสียงแหลมสูงจนแก้วหูแทบสะเทือน [ แจ้งเตือนฉุกเฉินจากระบบ ] [ ตรวจพบการบุกรุกจากสิ่งมีชีวิตนอกเหนือขีดจำกัด ระดับภัยพิบัติ: SSS ] [ พิกัด: หน้าประตูคฤหาสน์ / เป้าหมาย: กำจัดผู้ครอบครองบั๊กทั้งหมด ] [ เสียงกระซิบปริศนาจากความมืด: *"เจอตัวสักทีนะ เจ้าหนูขโมยแต้มของฉัน"* ] "บ้าเอ๊ย... เร็วกว่าที่คิดแฮะ" เรย์สบถเบาๆ ในลำคอ สมองส่วนหน้าทำงานด้วยความเร็วสูง คำนวณความเป็นไปได้ทั้งหมดในเสี้ยววินาที ระบบบั๊กเลเวลตันที่เขาครอบครองอยู่เพิ่งจะรีเซ็ตค่าสถานะและมอบสกิลโกงมาให้เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน แต่ศัตรูระดับ SSS กลับโผล่มาเคาะประตูบ้านเร็วจนตั้งตัวไม่ติด นี่มันไม่ใช่ความบังเอิญ... มันคือการตามล่าแบบเจาะจงพิกัด แต่ทว่า... ก่อนที่เรย์จะได้เรียกใช้สกิล [เนตรวิเคราะห์ขั้นสูง] เพื่อตรวจสอบตัวตนของแขกไม่เชิญเชิญที่ซ่อนตัวอยู่หลังม่านหมอกสีดำสนิทนั้น ประตูรั้วเหล็กดัดลายวิจิตรกลับถูกผลักเปิดออกด้วยมือเรียวบางคู่หนึ่ง แกร๊ก... เสียงกลไกโลหะกระทบกันเบาๆ ท่ามกลางความตึงเครียด กลับฟังดูราวกับเสียงระฆังแห่งความตาย เรย์ชะงัก ร่างกายที่เตรียมพร้อมตั้งรับการจู่โจมพลنينแข็งค้าง ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อสิ่งที่ก้าวออกมาจากหมอกคลาดสายตาไม่ใช่เงาทมิฬของสัตว์ประหลาดกระหายเลือดอย่างที่ระบบเตือนภัยบอกไว้ "ตายจริง... บรรยากาศแถวนี้ดูเครียดจังเลยนะคะ พอดีฉันเดินหลงทางมาน่ะค่ะ รบกวนขอความช่วยเหลือหน่อยได้ไหมเอ่ย?" น้ำเสียงหวานใสราวกับระฆังแก้วเอ่ยขึ้น ทลายความเงียบงันลงอย่างสิ้นเชิง เจ้าของเสียงคือหญิงสาวในชุดเดรสยาวสีขาวบริสุทธิ์ตัดกับลวดลายลูกไม้สีดำสนิท เส้นผมสีเงินยวงยาวสลวยสะท้อนกับแสงไฟกิลด์จนระยิบระยับ ใบหน้ารูปไข่ได้สัดส่วนรับกับดวงตากลมโตสีม่วงอเมทิสต์ที่พราวระยับไปด้วยประกายความซุกซน ทว่า... ในมุมมองของเรย์ที่เปิดใช้งานระบบวิเคราะห์ย่อย ร่างกายของหญิงสาวคนนี้กลับปกคลุมไปด้วยกลุ่มก้อนพลังงานสีดำทมิฬที่หนาแน่นจนบิดเบือนอากาศรอบตัวให้โค้งงอ *นี่น่ะเหรอ... สิ่งมีชีวิตระดับ SSS ที่ระบบแจ้งเตือน?* เรย์หรี่ตาลง ประเมินสถานการณ์อย่างรอบคอบ เซร่า—ชื่อที่ปรากฏขึ้นในข้อมูลพื้นฐานของระบบที่ถูกปลดล็อกโดยอัตโนมัติเมื่อเธอเข้ามาอยู่ในระยะประชิด หญิงสาวผู้มีรอยยิ้มอ่อนหวานราวกับตุ๊กตาพอร์ซเลน แต่เบื้องหลังรอยยิ้มนั้นกลับซ่อนเร้นกลิ่นอายของบอสลับที่สามารถลบกิลด์ใหญ่ทั้งกิลด์ให้หาย and ไปจากแผนการได้ในพริบตาเดียว "หลงทางเหรอครับ... อ๊ะ!" เรย์เกือบเผลอหลุดปากใช้สรรพนามคุ้นเคยตามความเคยชิน รีบกลืนคำพูดแล้วเปลี่ยนน้ำเสียงให้ราบเรียบระมัดระวัง "ดึกดื่นป่านนี้แล้ว และที่นี่ก็ไม่ใช่เขตที่คนธรรมดาจะเดินหลงเข้ามาได้ง่ายๆ นะครับ คุณผู้หญิง" เซร่าเอียงคอมองเขาด้วยท่าทางไร้เดียงสา ดวงตาสีม่วงคู่สวยกวาดมองสำรวจเรย์ตั้งแต่หัวจรดเท้า ราวกับกำลังตรวจสอบสินค้าในตลาดประมูล รอยยิ้มบนเรียวปากบางยกสูงขึ้นอีกนิด แฝงความหมายลึกซึ้งที่ชวนให้ขนลุกเกรียว "ก็จริงนะคะ... พอดีฉันได้กลิ่นหอมแปลกๆ ของ 'ความผิดปกติ' ลอยมาแตะจมูกเข้า ก็เลยลองเดินตามหาดูน่ะค่ะ ไม่คิดเลยว่าจะมาเจอ... ฮันเตอร์หน้าใหม่ที่น่าสนใจเข้าซะได้" เซร่าก้าวเท้าเข้ามาใกล้เรย์ทีละน้อย ทุกย่างก้าวรา2กับการเคลื่อนไหวของนักล่าผู้สูงศักดิ์ที่กำลังต้อนเหยื่อให้จนมุม "ฉันชื่อ 'เซร่า' ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ... เจ้าของร้านค้าใต้ดินคนใหม่" เรย์รู้สึกได้ถึงสันหลังที่เย็นวาบ คำว่า 'เจ้าของร้านค้าใต้ดินคนใหม่' ถูกเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงกระซิบแผ่วเบา แต่กลับก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของเขาอย่างชัดเจน ผู้หญิงคนนี้รู้ตัวตนที่แท้จริงของเขา... หรืออย่างน้อยเธอก็รู้ว่าเขามีความลับบางอย่างที่เกี่ยวพันกับระบบบั๊ก "คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไรอยู่ ผมไม่เห็นจะเข้าใจเลยสักนิด" เรย์เลือกที่จะตีมึน รักษาระยะห่าง พร้อมกับแอบใช้นิ้วชี้แตะที่แหวนมิติเพื่อเตรียมเรียกใช้งานมีดสั้นเคลือบพิษพาราไลซิสขั้นสูงสุดที่เพิ่งคราฟต์ขึ้นมาจากระบบ เซร่าหัวเราะคิกคักเบาๆ เสียงหัวเราะของเธอน่าฟังราวกับเสียงดนตรี แต่มันกลับทำให้ระบบในหัวของเรย์ส่งเสียงเตือนรัวเรี่ยด้วยความตื่นตระหนก [ คำเตือน! ระดับอันตรายของเป้าหมายพุ่งสูงขึ้น 150% ] [ แนะนำให้ถอยหนี หรือ... หาทางผูกมิตรอย่างเร่งด่วน ] "อุ๊ย โกหกไม่เนียนเอาซะเลยนะคะ เรย์คุง" เซร่าหยุดยืนห่างจากเขาเพียงแค่ก้าวเดียว กลิ่นหอมจางๆ คล้ายดอกกุหลาบดำลอยเข้าแตะจมูก เธอยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้จนเรย์สามารถมองเห็นเงสะท้อนของตัวเองในดวงตาสีม่วงคู่นั้นได้อย่างชัดเจน "คนธรรมดาที่ไหนเขาจะยืนคุยกับหน้าต่างระบบเลเวลตันที่ลอยอยู่กลางอากาศด้วยสีหน้าเรียบเฉยแบบนั้นกันล่ะคะ?" เรย์ชะงักค้าง เผลอกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว มุมมองของเขากระตุกวูบเมื่อตระหนักได้ว่า... ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้แค่มองเห็นระบบของเขา แต่เธอกำลัง 'มองทะลุ' ข้อจำกัดทั้งหมดที่ระบบพยายามปกปิดไว้ "เธอ... เป็นใครกันแน่?" เรย์ตัดสินใจเลิกแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นจริงจัง ดวงตาคมจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาของบอสลับอย่างไม่ยอมแพ้ แม้ว่าเหงื่อกาฬจะเริ่มซึมตามไรผมแล้วก็ตาม เซร่าไม่ตอบคำถามในทันที เธอยื่นมือเรียวบางที่สวมถุงมือลูกไม้สีดำออกไป แตะปลายนิ้วลงบนปกเสื้อแจ็คเก็ตของเรย์เบาๆ ราจะปัดฝุ่นละอองที่มองไม่เห็นให้ แต่การกระทำนั้นกลับเต็มไปด้วยการคุกคามทางจิตวิทยาที่เหนือชั้น "ฉันก็เป็นแค่... 'แฟนสาว' ที่เป็นห่วงอนาคตของคุณไงคะ" เซร่ากระซิบข้างใบหูของเรย์ด้วยน้ำเสียงออดอเซาะ แต่นัยน์ตากลับทอประกายคมกริบดั่งใบมีดโกน "ต่อจากนี้ไป... เราคงต้องใช้เวลาร่วมกันอีกนานเลยล่ะค่ะ เรย์คุง หวังว่าจะไม่ทำให้ฉันรอนานเกินไปนะคะ... ในการเคลียร์เกมนี้น่ะ" ยังไม่ทันที่เรย์จะทันได้ประมวลผลคำว่า 'แฟนสาว' ที่ถูกโยนใส่หน้าอย่างหน้าตาเฉย ร่างของเซร่าก็สลายกลายเป็นกลุ่มหมอกควันสีดำจางๆ หายไปในอากาศอย่างไร้ร่องรอย ราวกับเธอไม่เคยมีตัวตนอยู่ตรงนั้นตั้งแต่แรก ทิ้งไว้เพียงความเงียบงัด และหน้าจอระบบที่เด้งขึ้นมาใหม่ด้วยตัวอักษรสีทองกระพริบระยิบระยับ [ บรรลุเงื่อนไขลับ: ผูกพันธะสัญญากับบอสลับ 'เซร่า' ] [ สถานะปัจจุบัน: ผู้ติดตามพิเศษ / คู่หูที่ไม่เต็มใจ ] [ คำเตือนจากระบบตอนท้าย: ระวังตัวให้ดี... เพราะเธอกำลังจ้องมองคุณจากเงาสะท้อนทุกแห่งหน ] ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนการ์ดมาสเตอร์ลิซ่าเสมอนะคะ