ภารกิจเข้าสถาบันฮันเตอร์

เสียงระเบิดกัมปนาทสะท้อนก้องในโสตประสาท ขณะที่เศษหินนับร้อยตันถล่มลงมาปิดตายเส้นทางเบื้องหลัง เรย์ดีดตัวถอยหลังด้วยความเร็วสูงสุด รองเท้าบูทหนังชั้นดีบดขยี้พื้นศิลาจนเกิดประกายไฟ *[คำเตือนระดับภัยพิบัติ: ตรวจพบการตื่นของ 'ผู้พิทักษ์ประตูมิติแท้จริง' - เงื่อนไขพิเศษถูกกระตุ้น: คุณเหลือเวลาอีก 60 วินาทีก่อนที่ดันเจี้ยนจะล่มสลาย]* หน้าจอสีฟ้าโปร่งแสงของระบบดีดตัวขึ้นมาขวางหน้าพร้อมข้อความสีแดงฉานที่กะพริบถี่ระรัว อากาศรอบตัวบิดเบี้ยวจนเกิดคลื่นความร้อนระอุ แรงกดดันระดับมหาศาลแผ่พุ่งออกมาจากร่างสูงใหญ่ที่ค่อยๆ ก้าวเท้าพ้นเงาดำของประตูมิติเบื้องหน้า "หกวินาที... ให้ตายสิ ระบบนี่มันคำนวณเวลาได้เป๊ะจนน่าขนลุกจริงๆ นะคะว่าไหม?" เสียงหวานใสแต่แฝงไปด้วยความเย้าหยวนดังขึ้นข้างหู เรย์สะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะหันไปมอง เซร่ากำลังยืนพิงซากเสาหินที่สั่นคลอนอย่างไม่สะท้อนสะท้าน เรือนผมสีดำสนิทพลิ้วไหวตามแรงลมจากอาณาเขตพลังที่กำลังพังทลาย ดวงตากลมโตคู่สวยคู่นั้นมองตรงไปยังสัตว์ประหลาดระดับบอสที่กำลังคำรามก้องราวกับมันเป็นเพียงฝุ่นผงข้างทาง "ไม่ใช่เวลามาแซวนะเซร่า นั่นมันผู้พิทักษ์ประตูมิติระดับตำนานเชียวนะ! ถ้าเราออกไปจากที่นี่ไม่ทันภายในหกสิบวินาทีนี้ มีหวังได้กลายเป็นปุ๋ยฝังรากลึกอยู่ในดันเจี้ยนรกร้างนี่แน่ๆ" เรย์กัดฟันกรอด สมองประมวลผลอย่างรวดเร็วเพื่อหาทางรอดจากสถานการณ์วิกฤต สายตาคมกวาดมองสภาพแวดล้อมรอบตัวที่มีทางออกเดียวคือประตูมิติที่กำลังจะปิดตัวลง เซร่าหัวเราะเบาๆ ในลำคอ รอยยิ้มมุมปากของเธองดงามเย้ายวนแต่ก็อันตรายถึงชีวิต เธอยื่นมือเรียวบางมาแตะที่ไหล่ของเรย์เบาๆ ไอความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านผ่านเนื้อผ้าเข้ามาช่วยดับความตึงเครียดในใจของฮันเตอร์หนุ่มลงได้ชั่วพริบตา "ผ่อนคลายหน่อยสิคะ เรย์... เด็กดื้อที่พยายามพิสูจน์ตัวเองคนนั้นหายไปไหนซะแล้วล่ะคะ? แค่ประตูมิติตกยุคพังๆ กับเศษสวะตัวใหญ่ที่ส่งเสียงน่ารำคาญ ไม่เห็นจะต้องทำหน้าเครียดขนาดนั้นเลยนี่คะ" เซร่าเอียงคอมองอย่างน่ารัก แต่ในวินาทีถัดมา บรรยากาศรอบตัวเธอก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ออร่าสีดำทมิฬพวยพุ่งออกจากปลายนิ้ว เธอกวาดสายตาคมกริบไปยังผู้พิทักษ์ประตูมิติที่พุ่งเข้ามาหมายจะบดขยี้พวกเขาทั้งเป็น *ตูーム!* เรย์ไม่รอช้า เขาใช้จังหวะที่เซร่าปลดปล่อยแรงกดดันดึงความสนใจ พุ่งทะยานผ่านช่องว่างของซากปรักหักพังด้วยทักษะ [ก้าวพริบตาเงา] ที่อัปเกรดขึ้นใหม่ ระบบส่งเสียงเตือนระรัวในหัวเพื่อยืนยันการใช้พลังงานมานาที่พุ่งสูงขึ้น แต่เขาก็ไม่สนใจ ร่างของเรย์พุ่งทะลุผ่านม่านพลังงานสีม่วงเข้มของประตูมิติออกไปสู่โลกภายนอกได้ก่อนที่มันจะปิดตายสนิทเพียงเสี้ยววินาที! แสงแดดจ้าสาดส่องกระทบเปลือกตา กลิ่นอายของความอับชื้นในดันเจี้ยนถูกแทนที่ด้วยกลิ่นหอมจางๆ ของสนามหญ้าและตึกปูนซีเมนต์สมัยใหม่ เรย์นอนแผ่หลาอยู่บนพื้นหญ้าสีเขียวขจี หอบหายใจถี่กระชั้น เม็ดเหงื่อผุดพลายเต็มใบหน้าคมคาย *ยินดีด้วย! คุณเคลียร์ดันเจี้ยนลับและหลบหนีจากเขตภัยพิบัติสำเร็จ* *ได้รับแต้มประสบการณ์พิเศษ: 50,000 EXP* *ระดับเลเวลอัป: เลเวล 35 -> เลเวล 41* *ได้รับไอเทมพิเศษ: [หัวใจแห่งผู้พิทักษ์ประตูมิติ (ระดับ S)]* เสียงแจ้งเตือนความสำเร็จรัวเป็นชุด แต่เรย์แทบไม่มีแรงแม้แต่จะลุกขึ้นมาเปิดดูหน้าต่างสถานะ เขากวาดสายตามองไปรอบๆ พบว่าตอนนี้ตนเองกลับมาอยู่บริเวณลานกว้างด้านนอกของ 'สถาบันฮันเตอร์เซนต์แพนอรามา' สถาบันฝึกอบรมฮันเตอร์อันดับหนึ่งของประเทศที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า อาคารเรียนสไตล์โกธิคผสมผสานกับเทคโนโลยีเวทมนตร์ล้ำสมัยตั้งเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ เหล่านักเรียนฮันเตอร์ในชุดเครื่องแบบสีขาวขลิบทองต่างเดินขวักไขว่กันไปมา บางคนกำลังจับกลุ่มพูดคุยเรื่องการเตรียมตัวสอบคัดเลือกเข้าสังกัดกิลด์ใหญ่ บางคนกำลังแสดงทักษะเวทมนตร์เล็กๆ น้อยๆ เพื่ออวดเพื่อนร่วมชั้น บรรยากาศเต็มไปด้วยความคึกคักและกดดันในเวลาเดียวกัน "ลุกขึ้นได้แล้วค่ะ เจ้าฮันเตอร์มือใหม่ นอนตรงนี้นานๆ เดี๋ยวคนอื่นก็หาว่าสอบตกจนสติหลุดไปหรอ" เงาร่างเพรียวระหงทอดลงมาบังแสงแดด เซร่ายืนกอดอกมองเขาด้วยสายตารู้ทัน เธออยู่ในชุดสูทลำลองสีขาวเข้ารูปที่ดูสุภาพแต่แฝงความเซ็กซี่น่าค้นหา ผมยาวสลวยถูกรวบไว้ครึ่งศีรษะเผยให้เห็นลำคอระหงและใบหน้างดงามไร้ที่ติที่สะกดสายตาของทุกคนรอบข้างให้หันมามองเป็นตาเดียว เรย์รีบดีดตัวลุกขึ้นปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าอย่างลวกๆ พลางส่งค้อนวงใหญ่ให้หญิงสาว "คุณนี่นะ... ถ้าผมหัวใจวายตายคาที่ขึ้นมา ใครจะหาของอร่อยๆ ให้คุณกินล่ะครับ... เอ๊ย! ให้คุณทานล่ะคะ" เกือบหลุดปากพูดคำผู้ชายออกไปตามความเคยชิน ดีที่ไหวพริบดึงกลับมาทันเวลา เซร่าหัวเราะคิกคัก ชอบใจที่ได้แกล้งให้ฮันเตอร์หนุ่มเสียอาการ เธอโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนเรย์ได้กลิ่นหอมอ่อนๆ คล้ายดอกไม้ป่าจากตัวเธอ "แหม... แทนตัวเองแบบนั้นเมื่อกี้ น่าตีให้ตายนักนะคะ เรย์ก็รู้ว่าต่อให้โลกล่มสลาย ฉันก็ไม่มีวันยอมให้คุณตายก่อนได้กินพุดดิ้งฝีมือฉันหรอกค่ะ" เรย์แสร้งถอนหายใจยาวเหยียดเพื่อกลบเกลื่อนความร้อนผ่าวที่พวงแก้ม "ครับ... เอ่อ ค่ะ! รู้แล้วน่าคุณบอสลับจอมเผด็จการ ว่าแต่เราต้องรีบไปรายงานตัวเข้าสอบคัดเลือกไม่ใช่เหรอครับ... ขืนช้าเดี๋ยวโต๊ะลงทะเบียนจะปิดซะก่อน" ทั้งคู่เดินเคียงคู่กันผ่านประตูรั้วเหล็กดัดขนาดใหญ่ที่มีตราสัญลักษณ์รูปดาบและปีกนกอินทรีสลักไว้อย่างประณีต ตลอดเส้นทางเดินปูด้วยหินอ่อนสะอาดตา มีสายตาสนอกสนใจจากเหล่าฮันเตอร์รุ่นเยาว์มองตรงมาที่พวกเขา โดยเฉพาะเซร่าที่ดึงดูดทุกสายตาจนชายหนุ่มหลายคนถึงกับเดินชนเสาไฟข้างทาง "นั่นใครวะ? สวยเป็นบ้าเลย หรือว่าจะเป็นฮันเตอร์แรงค์ S ที่เพิ่งย้ายสังกัดมาใหม่?" "ผู้ชายข้างๆ หน้าตาคุ้นๆ แฮะ เหมือนไอ้คนสอบตกเมื่อปีที่แล้วไม่ใช่เหรอวะ?" เสียงกระซิบกระซาบดังแว่วมาเข้าหูเรย์ ฮันเตอร์หนุ่มไม่ได้ใส่ใจคำดูถูกเหล่านั้น ดวงตาคู่คมจดจ้องไปที่อาคารหอประชุมกลางที่ใช้สำหรับประเมินผลการสอบคัดเลือกเข้าสถาบัน ปมในอดีตที่เคยถูกตราหน้าว่าเป็น 'ฮันเตอร์ไร้ค่า' ผุดขึ้นมาในใจชั่ววูบ แต่เมื่อสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากมือเรียวเล็กของเซร่าที่แอบมาสะกิดเบาๆ ที่หลังมือ ความกังวลทั้งหมดก็มลายหายไปจนสิ้น *ติ๊ง!* *[ภารกิจเสริม: "พิสูจน์ศักดิ์ศรีในสถาบันฮันเตอร์"* *รายละเอียด: ผ่านการทดสอบคัดเลือกระดับ A-Rank ของสถาบันด้วยคะแนนสูงสุดอันดับ 1* *รางวัล: ปลดล็อกสกิลลับขั้นสูง [เนตรราชันย์ปีศาจ] และแต้มสถานะ 10,000 แต้ม* *บทลงโทษหากล้มเหลว: สูญเสียความทรงจำเกี่ยวกับบอสลับเป็นเวลา 1 ปี]* หน้าต่างระบบเด้งขึ้นมาตรงหน้า เรย์ชะงักเท้ากะทันหันเมื่ออ่านเงื่อนไขบทลงโทษ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ สูญเสียความทรงจำเกี่ยวกับเซร่าเนี่ยนะ? บ้าไปแล้ว! ระบบบ้าเลือดนี่ชักจะเล่นแรงเกินไปแล้วนะ เซร่าสังเกตเห็นความผิดปกติ เธอหยุดเดินแล้วหันมามองเรย์ด้วยสายตารู้ทัน รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปากอีกครั้ง "มีอะไรเหรอคะ เรย์? หน้าซีดเป็นไก่ต้มเชียว หรือว่า... กลัวว่าจะสอบไม่ผ่านแล้วโดนฉันลงโทษล่ะคะ?" เสียงกระซิบกระซาบข้างหูชวนให้ขนลุกเกรียว เรย์สูดลมหายใจเข้าลึก 5 วินาทีเพื่อเรียกความมั่นใจกลับคืนมา เขายกยิ้มมุมปากด้วยความเจ้าเล่ห์ไม่แพ้กัน ดวงตาเป็นประกายมุ่งมั่นอย่างที่ราชินีปีศาจโปรดปราน "กลัวอะไรกันล่ะคะ... กับอีแค่อันดับหนึ่งของสถาบัน ต่อให้ต้องคว่ำกรรมการคุมสอบทั้งคณะ ผมก็ทำให้ดูได้น่า" เรย์ก้าวเท้าเดินนำหน้าเซร่ามุ่งตรงไปยังประตูหอประชุมใหญ่ที่ปิดสนิท โดยไม่รู้เลยว่า ณ เบื้องหลังประตูบานนั้น มีใครบางคนกำลังรอคอยการปรากฏตัวของเขาด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยเจตนาร้ายซ่อนเร้น ครืนนน—! บานประตูเหล็กหนาหนักค่อยๆ ถูกผลักเปิดออกด้วยแรงดันเวทมนตร์ภายใน เผยให้เห็นลานประลองจำลองขนาดมหาสละที่เต็มไปด้วยเหล่าหัวกะทิจากทั่วประเทศ และ... ร่างของใครบางคนยืนกอดอกรออยู่กลางลานประลอง "ยินดีต้อนรับสู่สนามจริง... ไอ้สวะที่บังอาจรอดมาจากดันเจี้ยนระดับภัยพิบัติ" เสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยดังขึ้น พร้อมกับจิตสังหารที่แผ่พุ่งเข้าใส่เรย์อย่างจังจนบรรยากาศภายในฮอลล์หนתึบลงในพริบตา *** ขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับเรย์และเซร่าในเส้นทางอันตรายนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้า รับรองว่ามีเรื่องให้ลุ้นระทึกจนนั่งไม่ติดเก้าอี้แน่นอนค่ะ!