คำเตือนจากเซร่า

กลิ่นหอมกรุ่นของชา Earl Grey ที่อบอวลอยู่ภายในห้องรับแขกส่วนตัว ไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศรอบตัวผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน... ความเงียบงันที่คั่นกลางระหว่างคนทั้งสอง กลับหนักอึ้งเสียจนเสียงหยดน้ำจากนาฬิกาโบราณบนผนังฟังดูคล้ายเสียงฝีเท้าของมัจจุราชที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ เรย์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ดวงตาคมกริบกวาดมองเอกสารลับสี่หน้าที่เพิ่งถูกเลื่อนมาหยุดอยู่ตรงหน้า กระดาษแผ่นนั้นไม่ใช่รายงานภารกิจทั่วไป แต่มันคือสำเนาคำสั่งภายในของ “สภากิลด์ฮันเตอร์สูงสุด” องค์กรผู้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จเหนือชีวิตของฮันเตอร์ทุกคนบนทวีปนี้ “นายกำลังเล่นกับไฟอยู่, เรย์” เสียงหวานใสแต่แฝงไว้ด้วยความเย็นเยียบเอ่ยขึ้น เซร่าในชุดสูทเข้ารูปสไตล์นักธุรกิจสาวผู้ทรงอิทธิพลไม่ได้มองหน้าเขา เธอกำลังใช้ปลายนิ้วเรียวสวยจดจ้องอยู่กับขอบถ้วยชา ดวงตาคู่คมที่มักจะฉายแววหยอกเย้าอยู่เสมอกลับราบเรียบไร้ระลอกคลื่น จนน่ากลัว เรย์หัวเราะในลำคอเบาๆ เขายังคงรักษาท่าทีสบายๆ ไว้ได้ แม้ในใจจะเริ่มคำนวณความเสี่ยงจากตัวเลขในเอกสารที่ปรากฏตรงหน้าแล้วก็ตาม “ผมก็แค่ทำตามสัญญารับจ้างทั่วไปนะคะ, เซร่า... การเคลียร์ดันเจี้ยนระดับ B-Rank ในเวลาไม่ถึงสี่สิบนาทีแถมยังรักษาชีวิตคนในปาร์ตี้ไว้ได้ครบ มันควรจะเป็นข่าวดีสำหรับสภาไม่ใช่เหรอคะทำไมถึงกลายเป็น ‘การเล่นกับไฟ’ ไปได้ล่ะ” “เพราะนายเด่นเกินไปต่างหากล่ะคะ” เซร่าเงยหน้าขึ้นสบตาเขา แววตาของเธอดูลึกล้ำราวกับห้วงมหาสนิทที่ไร้ก้นบึ้ง “ฮันเตอร์แรงค์ E ที่จู่ๆ ก็กระโดดข้ามขีดจำกัด พัฒนาทักษะการต่อสู้จนพลิกสถานการณ์ได้ภายในชั่วข้ามคืน... ในสายตาของคนทั่วไป นายอาจจะเป็นฮีโร่ผู้รอดชีวิต แต่ในสายตาของ ‘พวกเบื้องบน’ นายมันคือ ‘ตัวแปร’ ที่อยู่นอกเหนือการควบคุม” เธอยื่นนิ้วเรียวเคาะลงบนกระดาษแผ่นนั้นเบาๆ สองครั้ง “สภากิลด์ไม่ได้ต้องการฮันเตอร์ที่ฉลาดและแข็งแกร่งจนเกินหน้าเกินตาหรอกค่ะ พวกเขาต้องการแค่เครื่องมือ... เครื่องมือที่เชื่อง เชื่อฟัง และพร้อมจะถูกใช้เป็นเหยื่อล่อในดันเจี้ยนเมื่อไหร่ก็ได้ เอกสารนี้นذرเตือนว่า นายถูกจัดอยู่ในรายชื่อ ‘ต้องเฝ้าระวังพิเศษ’ แล้ว... และคนที่เซ็นคำสั่งนี้ ก็คือผู้อำนวยการฝ่ายตรวจสอบคนใหม่... วาเลนไทน์” ชื่อนั้นทำให้เรย์ชะงักไปชั่วขณะ รอยยิ้มกวนประสาทบนใบหน้าจางหายไป เหลือเพียงแววตาที่หรี่แคบลงอย่างใช้ความคิด วาเลนไทน์... สุนัขล่าเนื้อผู้ไร้ความปรานีแห่งสภากิลด์ ชายผู้มีชื่อเสียงในการกวาดล้างปาร์ตี้ฮันเตอร์อิสระที่สร้างปัญหาให้แก่ผลประโยชน์ของตระกูลใหญ่ หากเปรียบสภากิลด์เป็นเครื่องจักรกลขนาดใหญ่ วาเลนไทน์ก็คือเฟืองเหล็กที่เปื้อนเลือดซึ่งคอยกำจัดสิ่งแปลกปลอมทุกชิ้นที่ขวางทาง “ดูท่าทาง... วันพักผ่อนของผมคงจะสั้นกว่าที่คิดสินะคะ” เรย์พึมพำเบาๆ พร้อมกับเอนหลังพิงพนักโซฟา ดวงตาสีเข้มสะท้อนแสงไฟสลัว “แต่ก็นั่นแหละค่ะ... ฉันเองก็ไม่เคยคิดอยู่แล้วว่าพวกมันจะยอมปล่อยให้ฉันลอยนวลไปได้นานนักหรอก หลังจากเหตุการณ์ในดันเจี้ยนรอยแยกมิติครั้งนั้น” “อย่าประมาทเด็ดขาดนะ, เรย์” เซร่าลุกขึ้นยืนเต็มความสูง กลิ่นอายความกดดันอันทรงพลังแผ่ซ่านออกมาจากตัวเธอชั่วแวบหนึ่ง จนอากาศรอบตัวราวกับเย็นลงนับสิบองศา “วาเลนไทน์ไม่ได้แค่จับตาดูนายเฉยๆ แต่พวกมันกำลังเตรียม ‘แผนการ’ บางอย่าง... แผนการที่จะทำลายล้างชื่อเสียงและดันเจี้ยนส่วนตัวที่นายเพิ่งครอบครองมา” เรย์เงยหน้ามองหญิงสาว รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอีกครั้ง แม้จะมีความตึงเครียดโรยตัวอยู่รอบกาย แต่แววตาของเขากลับประกายความท้าทายออกมาอย่างปิดไม่มิด “ถ้าพวกมันอยากเล่นเกมนี้... ฉันก็พร้อมจะสนองคืนให้สาสมเหมือนกันค่ะ” ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงเตือนอันคุ้นเคยจากระบบก็ดังขึ้นในหัวของเรย์อย่างกะทันหัน โดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า [ติ๊ง! ตรวจพบภารกิจลับระดับ SSS: "หมากกระดานมรณะแห่งสภากิลด์"] [เงื่อนไข: เอาชีวิตรอดจากการลอบสังหารของหน่วยตรวจสอบพิเศษภายใน 72 ชั่วโมง] [รางวัลความสำเร็จ: ปลดล็อกสกิลขั้นสูง "เนตรราชันย์ปีศาจ" และเพิ่มแต้มสถานะทั้งหมด +50] [คำเตือนจากระบบ: เป้าหมายถูกล็อกพิกัดแล้ว... และผู้มาเยือนคนแรก กำลังยืนอยู่หน้าประตูห้องพักของคุณในขณะนี้] เรย์หุบยิ้มทันที ดวงตาทั้งสองข้างเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงจิตสังหารอันแหลมคมที่พุ่งทะลวงผ่านประตูกระจกเข้ามาอย่างเงียบเชียบ ขณะที่เซร่าหันขวับไปมองยังทางเข้าห้องด้วยแววตาดำมืดที่เต็มไปด้วยจิตสังหารเยือกเย็นจนน่าสะพรึงกลัว! *** ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนการเติบโตของเรย์และเซร่ามาโดยตลอดนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ!