ค่ำคืนใต้แสงดาวกับความในใจ

“กล้าดียังไง... แอบไปสร้างความวุ่นวายโดยที่ฉันไม่ได้อนุญาตคะ... ที่รัก?” น้ำเสียงหวานหยาดเยิ้มแต่แฝงไปด้วยไอสังหารจางๆ ลอยล่องมาปะทะโสตประสาทของเรย์ ท่ามกลางความเงียบสงบของระเบียงชั้นดาดฟ้าที่ทอดยยาว กลิ่นอายอันเป็นเอกลักษณ์ของดอกจันทร์ดับที่บานสะพรั่งยามค่ำคืนลอยอบอวลปะปนไปกับสายลมเย็นเยียบ เรย์สะดุ้งเล็กน้อย—ไม่ใช่เพราะความหวาดกลัว แต่เป็นเพราะปฏิกิริยาอัตโนมัติของร่างกายที่จดจำสัญชาตญาณอันตรายจากหญิงสาวเบื้องหน้าได้เป็นอย่างดี เขารีบเก็บแผงหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าใสของระบบเลเวลตันที่กำลังแสดงผลสรุปค่าสถานะหลังการต่อสู้ลงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหันกลับไปเผชิญหน้ากับเจ้าของเสียงนั้น เซร่า... ราชินีปีศาจผู้ซ่อนเร้นตัวตนภายใต้คราบของฮันเตอร์สาวระดับสูงยืนกอดอกพิงขอบระเบียงอยู่ ดวงตากลมโตคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อยด้วยความไม่พอใจอย่างเปิดเผย เส้นผมสีดำสนิทราวกับรัตติกาลยาวสลวยพลิ้วไหวไปตามแรงลม เสน่ห์อันเย้ายวนและอันตรายแผ่ซ่านออกมาจนบรรยากาศรอบตัวแทบจะบิดเบี้ยว ทว่าในแววตานั้นกลับไม่ได้มีความโกรธเกรี้ยวจริงๆ เจืออยู่เลยแม้แต่น้อย มีเพียงความห่วงใยที่ถูกห่อหุ้มไว้ด้วยความงอนแบบเด็กๆ เท่านั้น “ฉันไม่ได้แอบสร้างความวุ่นวายสักหน่อยนะคะคุณเซร่า แค่... ไปเคลียร์ปัญหาเก่าที่มันค้างคาอยู่ก็เท่านั้นเอง” เรย์ส่งยิ้มแห้งๆ กลับไป พยายามใช้ความกะล่อนและไหวพริบกลบเกลื่อนสถานการณ์ตึงเครียดนี้ พร้อมกับขยับตัวเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิดเพื่อลดระยะห่าง “ปัญหาเก่า?” เซร่าแค่นหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ดวงตาคู่คมกวาดมองสำรวจร่องรอยการต่อสู้บนเสื้อผ้าและบาดแผลจางๆ บริเวณหัวไหล่ของชายหนุ่ม “รอยแผลฉีกขาดที่เสื้อนั่น กับพลังมานาที่กระจัดกระจายอยู่ในย่านการค้าเขตสาม... คุณเรียกว่าแค่ไปเคลียร์ปัญหาอย่างนั้นหรือคะ เรย์? ถ้าฉันไม่ตามไปดูให้เห็นกับตา คุณคงกะจะแบกสังขารสะביซาดกลับมาห้องพักโดยไม่บอกอะไรฉันอีกตามเคยสินะคะ” น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลลงในประโยคหลัง แต่กลับแฝงความน้อยใจเอาไว้จนเรย์ต้องชะงัก เขารู้ดีว่าเซร่าเกลียดการถูกปิดบังมากที่สุด ไม่ใช่เพราะเธอไม่เชื่อใจในความสามารถของเขา แต่เป็นเพราะเธอมักจะกังวลว่าเขาจะใช้ตัวเองเป็นเหยื่อล่อเพื่อบรรลุเป้าหมายของระบบบั๊กเลเวลตันอีก เรย์ถอนหายใจออกมาเบาๆ ยอมแพ้ต่อสายคาดคั้นที่ทรงพลังเสียยิ่งกว่าเวทมนตร์ใดๆ ในโลกใบนี้ “โอเคค่ะ ฉันยอมรับผิด...” เรย์ยกมือขึ้นยอมจำนนระดับอก เดินเข้าไปประชิดตัวหญิงสาวที่ยืนกอดอกแน่น “แต่คุณก็รู้ว่าถ้าฉันไม่ลงมือจัดการพวกสมาคมเงาในคืนนี้ แผนการที่เราวางไว้เพื่อกระชากหน้ากากพวกมันทั้งหมดในสัปดาห์หน้าจะต้องพังไม่เป็นท่าแน่ๆ ฉันแค่อยากให้ทุกอย่างมันจบลงโดยที่คุณไม่ต้องเอาตัวเข้าไปเสี่ยงต่างหากล่ะคะ” เซร่าชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นนิดหน่อยเมื่อได้ยินเหตุผลที่แท้จริง ความโกรธเคืองที่เคยอัดแน่นอยู่ในอกถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกแปลกประหลาดที่ตีรวนขึ้นมาในFอกซ้าย หัวใจของราชินีปีศาจผู้ไร้ความรู้สึกมานับร้อยปีกลับเต้นรำอย่างบ้าคลั่งเพียงเพราะคำพูดแสดงความห่วงใยที่แฝงอยู่ภายใต้ท่าทีเจ้าเล่ห์ของมนุษย์หนุ่มคนนี้ “คุณนี่นะ...” เซร่าหลบสายตาไปมองท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มีหมู่ดาวระยิบระยับเพื่อซ่อนใบหน้าที่เริ่มขึ้นสีแดงเรื่อ “ใครบอกว่าฉันต้องให้คุณมาปกป้องอยู่เรื่อยกันล่ะคะ? ฉันไม่ใช่เด็กสาวไร้เดียงสานะเรย์ ฉันคือ...” “ค่ะๆ รู้แล้วค่ะ เป็นถึงบอสลับผู้ทรงพลังจนฉันต้องคอยระวังไม่ให้ระบบตรวจจับตัวตนของคุณได้” เรย์พูดแทรกขึ้นด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะถือวิสาสะขยับเข้าไปใกล้จนชิดขอบระเบียง แขนแกร่งเอื้อมไปโอบรอบเอวบางของเธอไว้อย่างนุ่มนวลโดยไม่มีการขัดขืน “แต่ไม่ว่าคุณจะเก่งกาจแค่ไหนในสายตาคนอื่น สำหรับฉันแล้ว... คุณก็คือผู้หญิงคนสำคัญที่ฉันไม่อยากให้มีแม้แต่รอยขีดข่วนเด็ดขาดนะคะ” สัมผัสอุ่นซ่านจากฝ่ามือของเรย์ที่แนบอยู่บริเวณเอวทำให้เซร่าสะดุ้งเฮือก ร่างกายที่เคยแข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้ากลับอ่อนยวบลงทันที เธอนิ่งงิ่งไปชั่วขณะ ปล่อยให้ความอบอุ่นนั้นซึมซาบเข้าสู่หัวใจที่เคยเหน็บหนาวมาเนิ่นนาน ท้องฟ้ายามค่ำคืนในย่านฮันเตอร์ระดับสูงช่างเงียบสงบ ลมหนาวพัดโชยมาปะทะผิวแก้วใสของดาดฟ้าตึกระฟ้า เสียงอึกทึกครึกโครมจากเบื้องล่างถูกกลืนหายไปด้วยความห่างไกล เหลือเพียงเสียงลมหายใจและจังหวะหัวใจที่เต้นสอดประสานกันของคนทั้งสอง เซร่าค่อยๆ เงยหน้าขึ้นสบตาจ้องมองนัยน์ตาของเรย์ที่สะท้อนแสงดาวระยิบระยับ ที่แห่งนี้ ไม่มีเล่ห์เหลี่ยมทางการเมือง ไม่มีระบบ ไม่มีภารกิจที่ต้องเอาชีวิตเข้าแลก มีเพียงเขากับเธอ ท่ามกลางห้วงเวลาที่เหมือนจะหยุดนิ่ง “คุณนี่นะ... รู้จักวิธีทำให้คนอื่นใจอ่อนอยู่เรื่อยเลยนะคะ” เซร่าพึมพำเบาๆ น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลและอ่อนโยนอย่างที่หาได้ยากยิ่ง เธอยกมือขึ้นสัมผัสแผลถลอกเล็กๆ บริเวณข้างแก้มของเรย์ด้วยปลายนิ้วที่สั่นเทาเล็กน้อย “เจ็บมากไหมคะ?” “ถ้ารู้ว่าคุณจะเป่าคาถาปลอบใจให้แบบนี้... เจ็บกว่านี้อีกสักแผลก็คุ้มแล้วค่ะ” เรย์หยอดคำหวานกลับไปตามประสาคนเจ้าชู้ที่นานๆ จะมีมุมจริงจัง “ปากหวานแบบนี้ ระวังตัวไว้เถอะค่ะ... วันหลังฉันจะไม่ช่วยเก็บกวาดซากพวกมันให้อีกแล้วนะ” แม้จะพูดขู่ด้วยน้ำเสียงดุๆ แต่รอยยิ้มบางเบาที่ประดับอยู่บนริมฝีปากอิ่มกลับฟ้องชัดเจนว่าเธอกำลังมีความสุขมากแค่ไหน เซร่าเอียงศีรษะซบลงกับไหล่กว้างของเรย์อย่างยอมจำนน ปล่อยให้ความเหนื่อยล้าจากการเดินทางและภาระหน้าที่ทั้งหมดมลายหายไปในอ้อมกอดนี้ เรย์กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น สายตาคมกวาดมองไปเบื้องล่างมหานครที่เต็มไปด้วยแสงไฟระยิบระยับ เขารู้ดีว่าสงครามระหว่างฮันเตอร์และสมาคมเงายังอีกยาวไกล และระบบบั๊กเลเวลตันคงจะมีภารกิจบ้าๆ บอๆ ส่งเสียงแจ้งเตือนเข้ามาขัดจังหวะชีวิตเขาอีกไม่นานนี้แน่ แต่ในวินาทีนี้... เขากลับรู้สึกว่าต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับอุปสรรคที่ยากลำบากแค่ไหน เขาก็พร้อมจะก้าวข้ามมันไปให้ได้ ติ๊ง! [ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบสภาวะ "ความผูกพันระดับสูง" ระหว่างโฮสต์และเป้าหมายพิเศษ (เซร่า)] [ปลดล็อกทักษะพิเศษลับ: "ออร่าแห่งราชินีปีศาจ" - เพิ่มพลังป้องกันและฟื้นฟูอัตโนมัติ 300% เมื่ออยู่ใกล้คู่หู] [คำเตือนจากระบบ: ตรวจพบความผิดปกติของมานาระดับสูงในรัศมี 3 กิโลเมตร... มีผู้บุกรุกไม่ได้รับเชิญกำลังเคลื่อนตัวเข้าสู่พื้นที่เป้าหมาย!] เสียงแจ้งเตือนของระบบที่ดังขึ้นในหัวทำลายบรรยากาศอันแสนหวานลงในพริบตา เรย์หุบยิ้มทันที ดวงตาคมกริบเปลี่ยนกลับมาเป็นโหมดนักวางแผนผู้เยือกเย็นอีกครั้งในเสี้ยววินาที เซร่าที่ซบอยู่บนไหล่เองก็สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของบรรยากาศรอบตัว เธอยืดตัวตรงขึ้น ใบหน้าที่เคยอ่อนโยนเมื่อครู่กลับแปรเปลี่ยนเป็นความเย็นชาและดุดันราวกับราชินีผู้พร้อมทำสงคราม นัยน์ตาสีรัตติกาลของเธอทอประกายแสงสีแดงก่ำวาววับในความมืด “ดูเหมือนว่าค่ำคืนใต้แสงดาวของเรา... จะมีแขกไม่ได้รับเชิญแวะมาขัดจังหวะเสียแล้วสินะคะ” เซร่าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่น่าสะพรึงกลัว พร้อมกับที่เงาดำสายหนึ่งพุ่งแหวกอากาศเข้ามาหยุดนิ่งอยู่บนยอดเสาไฟเบื้องหน้าพวกเขาทันที ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับความรักและกลยุทธ์ของเรย์และเซร่านะคะ!