กลยุทธ์หัวขโมยแต้ม

กลีบกุหลาบสีดำที่สลายกลายเป็นละอองแสงยังคงลอยเคว้งคว้างอยู่เบื้องสายตา ทว่าเรย์กลับไม่ได้มีเวลาแม้แต่จะเอื้อมมือไปคว้ามันไว้ เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นหินอ่อนอย่างหนักหน่วง พร้อมกับเสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวของ ‘กิลด์มังกรอัคคี’ ดังสะท้อนก้องไปทั่วสนามประลองหลัก “ไอ้สวะเรย์! แกกล้าดียังไงถึงใช้ลูกเล่นสกปรกโกงแต้มการประลองรอบนี้!” วาลคอร์ รองหัวหน้ากิลด์ผู้มีร่างใหญ่โตกำยำราวกับอสูรกาย พุ่งทะยานเข้ามาประชิดตัวเขาในระยะประชิด แรงกดดันจากจิตสังหารระดับแรงก์ A แผ่ซ่านจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว ฮันเตอร์รอบสนามต่างพากันถอยกรูดด้วยความหวาดกลัว ทว่าเรย์กลับยืนนิ่งสงบ รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นบางเบา ราวกับกำลังมองดูตัวตลกที่กำลังเต้นเร้นอยู่บนฝ่ามือของตนเอง “โกงงั้นเหรอคะ? คุณวาลคอร์พูดจาให้เกียรติระบบประลองระดับสากลหน่อยสิคะ” เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าก้องกังวานพอที่จะให้ผู้ชมทั้งสนามหลายหมื่นคนได้ยินชัดเจน “กฎข้อที่สี่ของการประลองระบุไว้ชัดเจนว่า ‘ผู้เข้าแข่งขันสามารถใช้ทักษะเฉพาะตัวและไหวพริบในการแย่งชิงแต้มได้ทุกรูปแบบ’ หรือว่า... กิลด์ใหญ่อย่างพวกคุณ อ่านหนังสือไม่ออก หรือว่าสมองมีปัญหาเรื่องการประมวลผลกันแน่คะ?” คำพูดนั้นราวกับน้ำมันราดลงบนกองเพลิง ใบหน้าของวาลคอร์แดงก่ำด้วยความโกรธจัด เส้นเลือดปูดโปนขมับ เส้นออร่าสีแดงฉานระเบิดออกจากร่างจนพื้นสนามรอบตัวแตกร้าวเป็นทางยาว “ปากดีนักนะ! แกคิดว่ามีดีแค่คำพูดรึไง วันนี้ฉันจะสั่งสอนแกให้รู้ซึ้งถึงความต่างชั้นของฮันเตอร์ระดับสูงกับขยะอย่างแกเอง!” วาบ! ดาบใหญ่เคลือบเปลวเพลิงสีชาดถูกตวัดฟันลงมาด้วยความเร็วสูง เป้าหมายคือร่างของเรย์ที่ยืนอยู่เบื้องหน้า แรงลมจากการเหวี่ยงดาบรุนแรงจนเกิดเสียงหวีดหิวบาดแก้วหู ผู้ชมหลายคนถึงกับหลับตาลงด้วยความหวาดเสียว เพราะคิดว่าร่างของเรย์คงถูกผ่าเป็นสองซีกในพริบตาเดียว ทว่า... เรย์ไม่ได้ขยับเขยื้อnหนีแม้แต่น้อย ดวงตาสีดำสนิทกวาดมองวิถีดาบอย่างใจเย็น ระบบในหัวของเขาทำงานด้วยความเร็วสูงจนเกิดเสียงแจ้งเตือนรัวเป็นชุด [ติ๊ง! ตรวจพบทักษะ ‘เพลิงทลายปฐพี’ (แรงก์ A) กำลังพุ่งเป้ามาที่ผู้เล่น] [วิเคราะห์จุดอ่อน: จุดศูนย์ถ่วงเทน้ำหนักไปที่ขาซ้าย 70% ความเร็วในการดึงดาบกลับต้องใช้เวลา 0.4 วินาที] [คำแนะนำจากระบบ: ใช้ทักษะ ‘ก้าวพริบตาเงามายา’ หลบไปทางมุมอับ 45 องศา พร้อมกับเปิดใช้งานไอเท็ม ‘เศษเสี้ยวเงาปีศาจ’ เพื่อขโมยแต้มสะสม 30% ของเป้าหมาย] ฟึบ! ร่างของเรย์หายวับไปจากจุดเดิมราวกับภาพลวงตา ดาบเพลิงพาดผ่านความว่างเปล่ากระแทกเข้ากับพื้นสนามจนเกิดเสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหว ฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ วาลคอร์เบิกตากว้างด้วยความตกใจ สุดยอดการโจมตีที่มั่นใจนักหนากลับฟันโดนแค่อากาศธาตุ! “แก... แกซ่อนอยู่ไหนไอ้หนูสกปรก!” วาลคอร์คำรามลั่น กวาดตามองรอบตัวอย่างบ้าคลั่ง “ฉันไม่ได้ซ่อนตัวสักหน่อยค่ะ... ฉันยืนอยู่ข้างหลังคุณต่างหาก” เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นข้างใบหูของวาลคอร์ ราวกับเสียงกระซิบจากมัจจุราช ร่างใหญ่สะดุ้งสุดตัว รีบหันกลับไปพร้อมกับเหวี่ยงหมัดอัดกระแทกทันที แต่ทว่ามันช้าเกินไปเสียแล้ว ปลายเรียวของนิ้วมือเรย์แตะเข้าที่แผ่นหลังของวาลคอร์เบาๆ ทว่ามั่น10 [ติ๊ง! ดำเนินการสำเร็จ: ขโมยแต้มสะสม 30% จากเป้าหมาย (วาลคอร์) เรียบร้อยแล้ว] [แต้มสะสมปัจจุบันของคุณพุ่งทะยานสู่ 1,250,000 แต้ม!] [อัปเดตสถานะ: เลื่อนขั้นสู่ ‘ฮันเตอร์แรงก์ S’ ชั่วคราวตามเงื่อนไขลับ!] ทันทีที่เสียงระบบเงียบลง หน้าจอโฮโลแกรมสีทองอร่ามก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศเหนือสนามประลอง แสงสว่างจ้าสาดส่องลงมายังร่างของเรย์จนเกิดเป็นออร่าสีทองบริสุทธิ์ห่อหุ้มตัวเขาไว้ แรงกดดันระดับแรงก์ S ที่แท้จริงแผ่ขยายออกไปกดทับฮันเตอร์ทุกคนในบริเวณนั้นจนต้องคุกเข่าลงกับพื้นด้วยความอึดอัด ความเงียบสงบปกคลุมสนามประลองชั่วขณะ ทุกสายตาจับจ้องไปยังชายหนุ่มที่เมื่อครู่ยังถูกมองว่าเป็นเพียงฮันเตอร์ระดับล่างสุด แต่วินาทีนี้เขากลับยืนสง่างามอยู่เหนือทุกคน ด้วยแต้มมหาศาลที่ได้มาจากการ ‘ปั่นหัว’ และขโมยมาอย่างหน้าด้านๆ “เป็นยังไงบ้างคะ วิธีการทำแต้มแบบนี้... พอจะทำให้กิลด์มังกรอัคคีรู้สึกกระชุ่มกระชวยขึ้นมาบ้างรึยัง?” เรย์แย้มยิ้มกว้าง ดวงตาส่อประกายเจ้าเล่ห์อย่างปิดไม่มิด วาลคอร์กัดฟันกรอดด้วยความแค้นเคืองจนเลือดซึมออกจากมุมปาก เขารู้ตัวแล้วว่าตกหลุมพรางทางจิตวิทยาของเด็กหนุ่มคนนี้เข้าอย่างจัง เรย์ไม่ได้แค่สู้เพื่อเอาชนะ แต่ตั้งใจเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของกิลด์ใหญ่ต่อหน้าผู้ชมทั่วประเทศ ทว่า ก่อนที่วาลคอร์จะได้สวนกลับด้วยมาตรการที่รุนแรงกว่าเดิม ท้องฟ้าเหนือสนามประลองก็พลันเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทอย่างไร้สาเหตุ เมฆหมอกทมิฬก่อตัวม้วนตัวกันเป็นรูปวงกลมขนาดใหญ่ พร้อมกับแรงกดดันระดับมหาศาลที่กดทับลงมาจนผู้คนนับหมื่นแทบหายใจไม่ออก ไม่ใช่แรงกดดันจากมนุษย์... และไม่ใช่แรงกดดันจากมอนสเตอร์ทั่วไป! กลีบกุหลาบสีดำจำนวนนับล้านร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้าที่ไร้แสงดาว ใจกลางสนามประลอง ร่างระหงในชุดราตรีสีดำสนิทปรากฏขึ้นอย่างเงียบเชียบ ราวกับนางพญาผู้ปกครองความมืด เส้นผมสีเงินยวงสะท้อนกับแสงจันทร์ เทพธิดาแห่งความหายนะก้าวเดินออกมาจากรอยแยกมิติด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบ เซร่า... กลับมาแล้ว และครั้งนี้ เธอนำพาจุดจบมาด้วย [ติ๊ง! เตือนภัยระดับวิกฤต: ตรวจพบตัวตนระดับ ‘ภัยพิบัติวิญญาณ’ ปรากฏตัวในพื้นที่ปิด] [คำเตือนจากระบบ: เป้าหมายมุ่งตรงมาที่คุณ... และเป้าหมายของเธอดูกระหายเลือดมากกว่าทุกครั้ง] เรย์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เมื่อสบเข้ากับดวงตาสีแดงฉานที่จ้องมองมาทางเขาโดยเฉพาะ พร้อมกับเสียงกระซิบแผ่วเบาที่ดังดังก้องอยู่ในหัวของเขาเพียงคนเดียว *“กล้าดียังไง... แอบไปสร้างความวุ่นวายโดยที่ฉันไม่ได้อนุญาตคะ... ที่รัก?”* หวังว่ารี้ดเดอร์จะเพลิดเพลินกับการพลิกเกมครั้งนี้นะคะ!