เซร่าเผยความจริงบางส่วน

คราบเลือดสีดำสนิทของแอดวานซ์เกรดบีสท์ยังคงเปรอะเปื้อนอยู่บนพื้นผิวถ้ำหินปูนชื้นแฉะ กลิ่นอายความตายของมอนสเตอร์ระดับสูงลอยคละคลุ้งปะปนกับกลิ่นสนิมเหล็กและกลิ่นอายมานาที่เข้มข้นจนแสบจมูก ลิซ่าขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและตื่นเต้นไปกับแผนการอันแยบยลของเรย์และเซร่านะคะ! และในตอนนี้ เรื่องราวอันเข้มข้นก็ได้ดำเนินมาถึงบทที่ยี่สิบหกแล้วค่ะ เรย์หอบหายใจถี่กระชั้น แผ่นหลังพิงแนบไปกับผนังถ้ำเย็นเฉียบ ดวงตาคมกริบกวาดมองหน้าต่างสีฟ้าโปร่งแสงของระบบที่เด้งเตือนรัวเร็วเพื่อรายงานผลการอัปเกรดสกิล [บั๊กเลเวลตัน] ที่เพิ่งถูกใช้งานไปหมาดๆ แม้ว่าภารกิจกวาดล้างรังมอนสเตอร์ระดับ C จะเสร็จสิ้นลงด้วยความงดงามตามแผนยุทธศาสตร์ที่เขากำหนดไว้ทุกประการ ทว่าหัวใจของฮันเตอร์หนุ่มกลับเต้นระรัวด้วยเหตุผลอื่น... เหตุผลที่ยืนอยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่ก้าว เซร่ายืนนิ่งสงบอยู่ท่ามกลางเงาสลัวของโถงถ้ำ แสงเรืองรองสีครามจางๆ จากผลึกมานาบนเพดานสะท้อนลงบนเส้นผมสีเงินยวดยวงของเธอ เรือนร่างระหงในชุดฮันเตอร์สีดำสนิทไร้ซึ่งรอยขีดข่วน แม้แต่ละอองเลือดหรือเหงื่อไคลก็ไม่มีให้เห็น ราวกับว่าเธอดำดิ่งลงไปในสมรภูมิรบอันดุเดือดเพียงเพื่อเดินเล่นชมสวนดอกไม้ "นายกำลังใช้ความคิดคำนวณอัตราความเสี่ยงอีกแล้วนะ เรย์" น้ำเสียงหวานใสดังกังวานทำลายความเงียบขึ้นมาก่อน ดวงตากลมโตคู่สวยที่มักจะซ่อนประกายความขี้เล่นเอาไว้เสมอ บัดนี้กลับราบเรียบจนน่าใจหาย ราวกับผิวน้ำในทะเลสาบลึกที่มองไม่เห็นก้นบึ้ง เรย์หรี่ตาลงเล็กน้อย นิ้วเรียวเคาะเบาๆ ลงบนด้ามจับกริชพกพาเพื่อเรียกสติ "ผมไม่ได้คำนวณความเสี่ยง... ผมกำลังคำนวณช่องโหว่ในคำพูดของคุณต่างหาก เซร่า" เขาย้อนกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคม "คุณจัดการบอสประจำรังด้วยการดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว ทั้งที่ตามข้อมูลสถิติของสมาคม ฮันเตอร์ระดับแรงค์ A สามคนยังต้องใช้เวลาสู้กันร่วมชั่วโมง... คุณไม่ใช่แค่ฮันเตอร์อิสระฝีมือดีแน่นอน ผมรู้ข้อนี้มานานแล้ว" เซร่าชะงักไปเล็กน้อย รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปาก แต่มันไม่ใช่รอยยิ้มเย้าแหย่แบบที่เธอชอบใช้แกล้งเขาเวลาที่เขาจนมุม มันเป็นรอยยิ้มที่เจือความเหนרื่อยล้าและความว่างเปล่าบางอย่างที่เรย์ไม่เคยเห็นมาก่อน "ความรู้รอบตัวของเธอนี่น่าประทับใจเสมอเลยนะคะ..." เซร่าก้าวเท้าเข้ามาใกล้ชิดขึ้นทีละน้อย เสียงรองเท้าบูทกระทบพื้นหินก้องกังวานในความเงียบ "แต่บางครั้ง... การรู้มากเกินไปในโลกที่เต็มไปด้วยรอยต่อของมิติ อาจไม่ใช่เรื่องฉลาดเท่าไหร่หรอกนะ เรย์" "ถ้าความรู้นั้นมันปกป้องชีวิตผม... และปกป้องคุณจากเงาตามล่าของพวกสมาคมใหญ่ได้ มันก็คุ้มค่าที่จะเสี่ยง" เรย์ไม่ถอยหลังหนี เขายืนหยัดสบตาเธอนิ่ง ข้อมูลจากระบบเตือนภัยภายในหัวส่งเสียงร้องเตือนเป็นระยะเนื่องจากระดับพลังงานมหาศาลที่เซร่าจงใจปลดปล่อยออกมาขู่ขวัญ นี่ไม่ใช่การคุกคามเพื่อทำร้าย แต่มันคือการกดดันเพื่อทดสอบ... ทดสอบว่าจิตใจของเขาจะมั่นคงพอที่จะรับฟังความจริงด้านมืดที่เธอแบกรับไว้หรือไม่ เซร่าทอดถอนหายใจยาวนาน เปลือกตาคู่สวยปิดลงชั่วพริบตา ก่อนจะลืมขึ้นเผยให้เห็นนัยน์ตาที่เปลี่ยนเป็นสีแดงชาดเข้มข้นขึ้นชั่วขณะ ราวกับอัญมณีโลหิตที่ต้องแสงไฟ "ในอดินต... ที่นานเสียจนฉันเกือบจะลืมเลือนไปแล้ว" เซร่าเริ่มต้นพูดด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาลง ราวกับกำลังรำพันกับความทรงจำที่ถูกฝังกลบไว้ใต้ซากปรักหักพัง "โลกใบนี้ไม่ได้มีแค่ฮันเตอร์กับเกตเวย์ หรือระบบเลเวลที่พวกนายวิ่งวุ่นไขว่คว้ากันอยู่หรอกนะคะ... มันมีดินแดนที่ไร้ซึ่งแสงตะวัน ดินแดนที่เผ่าพันธุ์ของฉันเคยปกครองด้วยกฎเกณฑ์ที่โหดร้ายยิ่งกว่าความตาย" เรย์ขมวดคิ้วแน่น สมองอันชาญฉลาดเริ่มประมวลผลข้อมูลมหาศาลที่หลั่งไหลเข้ามา "ดินแดนไร้แสงตะวัน... คุณหมายถึงมิติเบื้องล่าง? ประตูมิติระดับ SSS ที่สมาคมยังไม่เคยสำรวจถึง?" "มันลึกซึ้งกว่านั้นเยอะค่ะ" เซร่าส่ายหัวช้าๆ เส้นผมสีเงินสะท้อนแสงไฟระยิบระยับ "พวกนายเรียกสิ่งมีชีวิตฝั่งนั้นว่า 'ปีศาจ' หรือ 'บอสลับ' แต่สำหรับฉัน... นั่นคือบ้านเกิด คือบัลลังก์ที่แปดเปื้อนไปด้วยเลือดของพี่น้องและสงครามแย่งชิงอำนาจที่ไม่เคยสิ้นสุด... และเหตุผลที่ฉันต้องหนีมายังโลกใบนี้ เหตุผลที่ฉันต้องปิดผนึกพลังแท้จริงเอาไว้ภายใต้รอยยิ้มของฮันเตอร์สาวธรรมดา..." เธอเว้นจังหวะไปชั่วครู่ ก้าวเข้ามาประชิดตัวเรย์จนเขาสามารถสัมผัสได้ถึงไอความเย็นยะเยือกที่แผ่ออกมาจากร่างกายของเธอ "...ก็เพราะว่า 'กษัตริย์องค์ก่อน' ผู้เป็นสายเลือดเดียวกันกับฉัน กำลังตามล่าหาตัวฉันเพื่อดึงเอาพลังแก่นแท้กลับไปครอบครอง... และถ้าเขาหาฉันเจอ โลกที่นายกำลังพยายามดิ้นรนเพื่อสร้างชื่อเสียงใบนี้ จะไม่เหลือแม้แต่ฝุ่นผงให้หายใจเลยล่ะค่ะ" บรรยากาศภายในถ้ำพลันทึบตันขึ้นมาทันที แรงกดดันมหาศาลจากคำสารภาพที่คล้ายเรื่องเพ้อฝันแต่กลับเต็มไปด้วยกลิ่นอายความจริงอันน่าสะพรึงกลัว ทำให้เรย์ถึงกับพูดไม่ออก ระบบ [บั๊กเลเวลตัน] ภายในหัวของเขาเริ่มรวนเร ค่าสถานะการป้องกันจิตใจพุ่งสูงขึ้นอัตโนมัติเพื่อต้านทานแรงกดดันระดับหายนะที่รั่วไหลออกมาจากตัวตนที่แท้จริงของหญิงสาว เรย์เม้มริมฝีปากแน่น สมองกำลังวิเคราะห์ความเสี่ยงทั้งหมดในเสี้ยววินาที หากสิ่งที่เซร่าพูดเป็นความจริง นั่นหมายความว่าเขาไม่ได้กำลังคบหาอยู่กับฮันเตอร์สาวอัจฉริยะธรรมดา แต่เขาก กำลังยืนอยู่ข้างปากเหอของหายนะระดับล้างบางโลก และเขากำลังเป็นเป้าหมายที่เชื่อมโยงกับ "กษัตริย์ปีศาจ" ตนนั้นทางอ้อม ทว่า... แทนที่จะถอยหนีหรือรู้สึกหวาดกลัว มุมปากของเรย์กลับกระตุกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความบ้าบิ่นและความท้าทายในแบบฉบับของฮันเตอร์ผู้ไม่เคยยอมจำนนต่อโชคชะตา "ถ้าอย่างนั้น..." เรย์เอ่ยเสียงทุ้มต่ำ ดวงตาเป็นประกายวาวโรจน์ด้วยความมุ่งมั่น "เราก็คงต้องรีบอัปเกรดเลเวลให้เร็วกว่าเดิมสินะครับ... เพราะถ้ากษัตริย์ปีศาจตนนั้นกล้าโผล่หัวมาแย่งของๆ ผมไปล่ะก็ ผมนี่แหละจะเป็นคนสอนให้มันรู้เองว่า... บั๊กของมนุษย์ตัวเล็กๆ คนนี้ น่ากลัวกว่าบัลลังก์ของพวกมันมากแค่ไหน" เซร่าเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ ก่อนที่รอยยิ้มที่งดงามที่สุดเท่าที่เรย์เคยเห็นจะระบายบนใบหน้าของเธอ เสียงหัวเราะเบาๆ หลุดออกมาจากลำคอของราชินีผู้ซ่อนเร้น ราวกับความมืดมิดในใจถูกปัดเป่าด้วยประกายไฟแห่งความหวัง ทว่า... ก่อนที่ทั้งคู่จะได้เอื้อนเอ่ยสนทนาอะไรต่อ เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เรย์ไม่เคยได้ยินมาก่อน ก็ดังขึ้นแหลมสูงจนแก้วหูแทบแตก พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉานที่เปลี่ยนบรรยากาศรอบตัวให้กลายเป็นสีเลือดทันที! [แจ้งเตือนระบบฉุกเฉินระดับสูงสุด: ตรวจพบรอยแยกมิติระดับ SSS เปิดออกอย่างผิดปกติในรัศมี 500 เมตร] [คำเตือน: สิ่งมีชีวิตนอกเขตควบคุม 'ผู้ตรวจการแห่งราชสำนักนรก' ได้ก้าวข้ามผ่านมายังพิกัดปัจจุบันแล้ว] [เป้าหมายการกวาดล้าง: กำจัดตัวตนภายนอก และ... ราชินีผู้ทรยศ] เรย์หน้าถอดสีทันทีเมื่อมองเห็นเงาสูงตระหง่านร่างหนึ่ง กำลังก้าวทะลุผ่านม่านหมอกสีดำสนิทที่ฉีกขาดออกกลางอากาศ พร้อมกับคมดาบมหึมาที่แผ่ไอสังหารเย็นยะเยือกพุ่งตรงเข้ามาหาพวกเขาโดยไร้สัญญาณเตือน! "เซร่า! หลบไป!" ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านมาจนถึงบรรทัดนี้นะคะ!