การฝึกซ้อมที่ดุเดือด

เสียงหอบหายใจถี่กระชั้นดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องฝึกซ้อมใต้ดินระดับ S ที่ถูกผนึกด้วยอักขระโบราณ เม็ดเหงื่อกาฬไหลย้อยลงตามกรอบหน้าคมคายของเรย์ ดวงตาคู่คมจ้องมองศัตรูตรงหน้าเขม็ง แม้ร่างกายจะเต็มไปด้วยรอยขีดข่วนและคราบฝุ่นผงจากการปะทะอย่างดุเดือดเมื่อครู่ แต่สติสัมปชัญญะของเขากลับพุ่งพล่านถึงขีดสุด "ช้าไปสามวินาทีค่ะ, เรย์..." เสียงหวานใสแต่แฝงด้วยความเยือกเย็นอันตรายดังขึ้น พร้อมกับร่างระหงของเซร่าที่ก้าวถอยหลังไปเพียงครึ่งก้าว โดยไม่มีร่องรอยความเหน็ดเหนื่อยแม้แต่น้อย เส้นผมสีรัตติกาลไหวตามแรงลมจากการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วจนมองแทบไม่ทัน รอยยิ้มมุมปากของเธอยังคงความงดงามเย้ายวน ชวนให้ใจสั่นสะท้าน แต่ในสายตากลับฉายแววความเข้มงวดของ "ผู้ฝึกสอน" ที่ไม่มีวันยอมปล่อยผ่านข้อผิดพลาด เรย์กัดฟันกรอด ความเจ็บแปล๊บจากกล้ามเนื้อที่ใช้งานเกินขีดจำกัดแล่นพล่านไปทั่วร่าง แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาใหญ่เท่ากับความจริงที่ว่า... ต่อหน้าปีศาจสาวผู้เป็นทั้งคู่คิดและบอสลับระดับภัยพิบัติ เขายังคงห่างชั้นอยู่มากโข "ก็... พยายามตามให้ทันคุณให้อยู่แล้วนี่ครับ... เอ๊ย! ฉันอยู่" เรย์เผลอหลุดปากแก้ตัวด้วยความคุ้นชิน เกือบจะเผลอใช้คำพูดตามปกติเสียแล้วทว่าดวงตากลมโตคู่สวยที่หรี่ลงเล็กน้อย ทำให้เขาต้องรีบกลืนน้ำลายลงคอแล้วเปลี่ยนคำพูดทันที "ฉันพยายามตามให้ทันคุณเซร่าอยู่นะคะ!" เซร่าหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงนั้นไพเราะราวกับเสียงกระดิ่งเงิน แต่สำหรับเรย์มันคือสัญญาณเตือนภัยระดับวิกฤต "การแก้ตัวไม่ได้ทำให้เลเวลของคุณกระโดดขึ้นมาหรอกนะคะ, เรย์คุง... ไหนลองทบทวนดูสิคะว่า เมื่อครู่คุณพลาดตรงไหน" เซร่าเอียงคอมองอย่างน่ารัก แต่ไอทมิฬที่แผ่ออกมาจากปลายนิ้วของเธอบ่งบอกชัดเจนว่า หากเขาตอบผิด เธอพร้อมจะลงทัณฑ์ด้วย "บทเรียนภาคปฏิบัติ" ชุดใหญ่ทันที เรย์หลับตาลง ดึงสติกลับมาที่ความทรงจำเมื่อเสี้ยววินาทีก่อนหน้านี้ ในโลกของฮันเตอร์และระบบเลเวลตัน การก้าวข้ามขีดจำกัดไม่ใช่แค่เรื่องของพลังกาย แต่คือการคำนวณ "ความเหลื่อมล้ำของมานา" และ "จังหวะการใช้บั๊ก" ที่ระบบมอบให้ อดีตที่เขาเคยล้มเหลวเคยถูกเหยียบย่ำเพราะความอ่อนแอ กลายเป็นเชื้อเพลิงชั้นดีที่หล่อหลอมให้สมองของเขาทำงานอย่างรวดเร็ว *ความเร็วในการหมุนเวียนมานาที่จุดตันกำเนิด... ฉันรีบเร่งเกินไปจนทำให้เกราะป้องกันรอบตัวเกิดช่องโหว่* เรย์ลืมตาขึ้น แววตาฉายประกายความมั่นใจที่เฉียบคมขึ้นอย่างเห็นได้ชัด "ฉันเร่งการหมุนเวียนมานาเร็วเกินไป 5 เปอร์เซ็นต์ในช่วงวินาทีที่สาม ทำให้ความหนาแน่นของเกราะที่หัวไหล่ขวาตกหล่น และคุณก็ฉวยโอกาสนั้นโจมตีจุดอับสายตา..." เรย์อธิบายเสียงเรียบ ก่อนจะมุมปากจะยกยิ้มท้าทาย "ถูกต้องไหมคะ... คุณครูเซร่า?" เซร่าชะงักไปเล็กน้อย รอยยิ้มบนใบหน้าสวยหวานกว้างขึ้นแวบหนึ่ง แววตาที่มองมาเต็มไปด้วยความพึงพอใจอย่างปิดไม่มิด "เก่งมากค่ะ... สมEแล้วที่เป็นฮันเตอร์ผู้ฉลาดแกมโกงของฉัน" เซร่าก้าวเข้าไปประชิดตัวเขาอย่างรวดเร็วจนเรย์แทบตั้งตัวไม่ทัน เรียวนิ้วเรียวสวยเย็นเฉียบแตะลงที่กลางหน้าผากของเขาเบาๆ [ติ๊ง! ตรวจพบการทำความเข้าใจข้อบกพร่องในระบบทักษะ] [เงื่อนไขการปลดล็อกพิเศษสำเร็จ: ทักษะ 'จิตวิญญาณแห่งการปรับตัวขั้นสูง' เลื่อนระดับสู่ Lv.MAX!] [สถานะพลังโจมตีและพลังป้องกันเพิ่มขึ้น 35% เป็นการชั่วคราว] เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังรัวในหัวของเรย์ พร้อมกับกระแสความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วเส้นเลือด ความเหนื่อยล้าเมื่อครู่มลายหายไปในพริบตา กล้ามเนื้อทุกมัดถูกเติมเต็มด้วยพลังงานมหาศาลที่ระเบิดออกมาจนเสื้อผ้าคลุมกายสะบัดพับตามแรงกดดันของมานา เรย์เบิกตากว้าง ความรู้สึกนี้มัน... แตกต่างจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ทุกอย่างรอบตัวเคลื่อนไหวช้าลง เขาสามารถมองเห็นอนุภาคมานาในอากาศที่ลอยวนเวียนได้อย่างชัดเจนราวกับภาพสโลว์โมชัน "นี่มัน..." เรย์พึมพำกับตัวเองด้วยความทึ่ง "นี่คือผลลัพธ์จากการที่คุณยอมใช้สมองมากกว่ากำลังไงคะ" เซร่าถอยหลังกลับไปยืนกอดอกมองเขาด้วยสายตาอ่อนโยนขึ้นอีกนิด "จำไว้ว่า ฮันเตอร์ทั่วไปพึ่งพารูตินและสกิลที่ระบบกำหนด แต่คุณ... เรย์ คือผู้ที่อยู่เหนือกฎเกณฑ์เหล่านั้น เพราะคุณมีฉัน... อ้อ หมายถึงมีบั๊กที่ฉันช่วยปรับแต่งให้ต่างหากล่ะคะ" เรย์แอบยิ้มมุมปากกับความเกือบหลุดปากของเธอ ปีศาจสาวตนนี้มักจะมีมุมน่ารักปนเผด็จการแบบนี้เสมอ แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า ตลอดเวลาที่ผ่านมา การฝึกซ้อมอย่างหนักหน่วงภายใต้การดูแล (และหลุมพรางสุดโหด) ของเธอ ทำให้เขาพัฒนาขึ้นเร็วกว่าฮันเตอร์ระดับ S คนอื่นๆ ในสมาคมถึงสิบเท่าตัว "ถ้าอย่างนั้น... พักยกแค่นี้คงไม่พอหรอกมั้งคะ" เรย์กำหมัดแน่นจนเกิดเสียงกรอบแกรบของอากาศที่ถูกบีบอัด รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้า "ไหนๆ เลเวลก็ขยับขึ้นมาแล้ว เรามาลองสนามจริงแบบจำลองสถานการณ์กันหน่อยดีไหมครับ... เอ๊ย! ดีไหมคะ?" เซร่าหรี่ตามองรอยยิ้มนั้น ก่อนจะหัวเราะคิกคักออกมาอย่างชอบใจ ดวงตาสสีแดงก่ำพราวระยับด้วยประกายความสนุกสนาน "ปากกล้าขึ้นเยอะเลยนะคะ... ได้สิคะ ถ้าคุณต้องการแบบนั้น ฉันจะจัดชุดใหญ่ให้หายอยากเลยค่ะ!" บรรยากาศในห้องฝึกซ้อมกลับมาตึงเครียดและร้อนระอุอีกครั้ง แรงกดดันมหาศาลแผ่กระจายจนผนังห้องที่มีอักขระเวทเริ่มสั่นไหว เรย์ตั้งท่าเตรียมพร้อม สัญชาตญาณดิบและการคำนวณเชิงกลยุทธ์ผสานเข้ากันอย่างลงตัวในเสี้ยววินาที แต่ทว่า... ในจังหวะที่ทั้งสองกำลังจะพุ่งเข้าใส่กันอีกครั้ง เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานที่ไม่เคยดังมาก่อน กลับดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งฐานทัพใต้ดิน [คำเตือนฉุกเฉินระดับวิกฤต!] [ตรวจพบการบุกรุกจากคลื่นมานาที่ไม่รู้จักในเขตพื้นที่หวงห้ามชั้น 0] [ระบบป้องกันอัตโนมัติถูกทำลาย... สิ่งมีชีวิตรอดจากรอยแยกมิติระดับพรีเมียมกำลังมุ่งหน้ามายังตำแหน่งของคุณ!] เรย์ชะงักฝีเท้าทันที ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ หันไปสบตากับเซร่าที่รอยยิ้มบนใบหน้าหายวับไปในพริบตา แววตาของราชินีปีศาจแปรเปลี่ยนเป็นความเย็นชาและดุดันราวนักล่าที่ถูกรัง และก่อนที่เรย์จะได้เอ่ยปากถามอะไร ประตูเหล็กกล้าหนาเตอะน้ำหนักหลายตันของห้องฝึกซ้อมก็ถูกกระแทกด้วยพลังมหาศาลจนบิดเบี้ยว เศษเหล็กกระจายเกลื่อนกลาด พร้อมกับร่างเงาดำทมิฬรูปร่างประหลาดที่ก้าวเหยียบพ้นธรณีประตูเข้ามา... พร้อมกับกลิ่นอายความตายที่คุ้นเคยอย่างน่าขนลุก! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทาง เติบโต และลุ้นระทึกไปพร้อมกับเรย์และเซร่านะคะ!