รอดตายเพราะไหวพริบ

"ปล่อยมือฉันเดี๋ยวนี้ หรือจะให้ฉันควักหัวใจนายออกมาดูว่ามันเต้นด้วยความหวาดกลัวหรือความตื่นเต้นกันแน่" น้ำเสียงเย็นเยียบของเซร่าดังกังวานท่ามกลางเสียงคำรามของอสูรระดับสูงที่กำลังพุ่งเข้าใส่ แต่ในจังหวะที่คมเขี้ยวของมันเกือบจะฝังลงบนต้นคอของเรย์ ร่างสูงโปร่งกลับไม่แม้แต่จะขยับหนี เขายังคงกุมมือของหญิงสาวเอาไว้แน่น บังคับให้เธอต้องเหวี่ยงตัวตามแรงดึงจนหลบวิถีการโจมตีที่ทรงพลังนั้นไปได้เพียงเสี้ยววินาที เรย์ไม่ได้ตอบโต้ในทันที ดวงตาของเขากวาดมองสภาพแวดล้อมที่บิดเบี้ยวของดันเจี้ยนระดับเลวร้ายที่พวกเขาหลงเข้ามา 'บั๊ก' ของระบบที่เขาพยายามจะแก้ไขดันทำงานผิดพลาดจนขังพวกเขาทั้งสองไว้ในมิติที่ไม่มีทางออกปกติ "เซร่า... ถ้าอยากตายนักก็เชิญ แต่ถ้าอยากรอดไปกินมื้อค่ำด้วยกันล่ะก็ กรุณาเชื่อใจฮันเตอร์ที่เลเวลยังไม่ถึงครึ่งของเธอคนนี้สักครั้งนะคะ" เรย์กระซิบข้างหูเธอ น้ำเสียงของเขาไม่ได้สั่นไหว แต่กลับแฝงด้วยความมุ่งมั่นที่ทำให้คนฟังถึงกับชะงักไปชั่วครู่ เขารู้ดีว่าพละกำลังของเซร่าคือการทำลายล้าง แต่ในดันเจี้ยนแห่งนี้ 'พลังงานความร้อน' คือสิ่งที่กระตุ้นให้บอสลับระดับตำนานตื่นขึ้น หากเขาใช้ทักษะที่ติดมากับบั๊ก ระบบจะมองว่าเป็นการละเมิดกฎ แต่ถ้าเขาหลอกล่อให้ระบบคิดว่านี่คือ 'ความผิดพลาดของสภาพแวดล้อม' ล่ะ? เรย์ปล่อยมือจากเซร่าแล้วพุ่งตัวไปข้างหน้า แทนที่จะถอยหนี เขากลับพุ่งเข้าหาแหล่งกำเนิดพลังงานมานาที่ปั่นป่วนที่สุดในใจกลางห้องโถง เซร่ามองตามหลังเขาด้วยสายตาที่คาดเดาไม่ได้ เธอเม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะยิ้มมุมปากอย่างเย่อหยิ่ง "แผนการโง่ๆ ที่อาจจะพาเราไปลงนรกได้ทุกเมื่อ... ก็น่าสนใจดีเหมือนกันนี่" เรย์ใช้ทักษะ [วิเคราะห์โครงสร้างมานา] ที่เขาได้มาจากการบั๊กครั้งก่อน แสงสีฟ้าจางๆ เปล่งประกายขึ้นที่ปลายนิ้ว เขาไม่ได้ร่ายเวทโจมตี แต่มันคือการ 'ดีด' แรงสั่นสะเทือนให้ไปชนกับจุดอ่อนของดันเจี้ยนที่ซ่อนอยู่หลังผนังหิน การสั่นสะเทือนนี้จะทำให้ระบบประมวลผลผิดพลาดจนเกิด 'ช่องว่าง' ของมิติขึ้นมาเพียงไม่กี่วินาที *ตื๊ด... ตื๊ด... คำเตือน: ตรวจพบความไม่เสถียรของค่ามานาในพื้นที่ระดับวิกฤต* เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังรัวอยู่ในหัวของเรย์ เม็ดเหงื่อผุดพรายตามกรอบหน้า ความเจ็บปวดจากการฝืนดึงมานาที่มากกว่าขีดจำกัดทำให้เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน แต่เขาไม่มีทางเลือก หากพลาดแม้แต่นิดเดียว ทั้งเขาและเซร่าจะต้องกลายเป็นเพียงเศษเนื้อในดินแดนแห่งนี้ "เซร่า! โจมตีที่จุดศูนย์กลางของแรงสั่นสะเทือนตอนนี้เลย!" หญิงสาวไม่รีรอ เธอรวบรวมมานาสีนิลเข้าไว้ที่ฝ่ามือ พลังงานมหาศาลบีบอัดจนอากาศรอบข้างแตกสลาย เธอกระแทกฝ่ามือลงบนพื้นดินตามตำแหน่งที่เรย์ชี้เป้า พลังทำลายล้างจากราชินีปีศาจปะทะกับรอยร้าวของมิติที่เรย์สร้างขึ้น เกิดเป็นระเบิดสุญญากาศที่ดูดกลืนอสูรทุกตัวในรัศมีร้อยเมตรเข้าไปสู่ความว่างเปล่า ทันทีที่ฝุ่นควันจางลง เงาของทั้งสองก็ปรากฏอยู่เหนือแท่นหินที่ซ่อนอยู่ลึกที่สุด เรย์ทรุดตัวลงหอบหายใจอย่างหนัก เซร่าก้าวเข้ามาใกล้เธอใช้นิ้วเรียวเชยคางเขาขึ้นมา ดวงตาสีเพลิงของเธอวาวโรจน์ด้วยความพึงพอใจ "นึกว่านายจะตายไปตั้งแต่ตอนที่กระโดดเข้าไปซะแล้ว" "บอกแล้วไงคะว่าผมเป็นตัวท็อป... ถึงจะเน้นไหวพริบมากกว่ากำลังก็เถอะ" เรย์ยิ้มตอบอย่างอ่อนแรง แต่ในวินาทีนั้นเอง รอยยิ้มของเขาก็แข็งค้างเมื่อหน้าต่างระบบสีแดงฉานเด้งขึ้นมาตรงหน้า [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงโดยไม่ได้รับอนุญาต] [คำสั่ง: บูรณะระบบใหม่... กำลังปลุกการตื่นของ 'ผู้เฝ้าประตูที่แท้จริง'] พื้นดินใต้เท้าเริ่มสั่นสะเทือนรุนแรงกว่าครั้งไหนๆ ผนังของดันเจี้ยนที่ควรจะพังทลายกลับกำลังรวมตัวกันเป็นร่างยักษ์ที่มีไอสังหารรุนแรงจนแม้แต่เซร่ายังต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เสียงคำรามที่ก้องกังวานไปทั่วทุกทิศทางทำให้เรย์รู้ทันทีว่าสิ่งที่เขาทำลงไปนั้น ไม่ใช่แค่การรอดชีวิต... แต่มันคือการปลุกตัวตนที่แม้แต่ระบบยังไม่กล้าเอ่ยชื่อออกมา ร่างสีดำสนิทก้าวออกมาจากเงามืด เผยให้เห็นใบหน้าที่ดูคุ้นตาอย่างประหลาดจนหัวใจของเรย์แทบหยุดเต้น "นั่นมัน... ใบหน้าของฉัน?" ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านวินาทีเฉียดตายไปพร้อมกับเรย์และเซร่านะคะ การ์ดมาสเตอร์ลิซ่าขอบคุณจริงๆ ค่ะ!