ใครกันแน่ที่ไร้ค่า?

“ถอยไปซะ ไอ้สวะเลเวลต่ำ ถ้านายไม่อยากตายคากองเลือดเหมือนหมาข้างถนน!” เสียงตะคอกด้วยความดูแคลนของ ‘แบรด’ ฮันเตอร์แรงก์ A หัวหน้าหน่วยจู่โจมสังกัดกิลด์มังกรเพลิง ดังสะท้อนก้องไปทั่วโถงหินอัคนีของดันเจี้ยนระดับ S แบรดใช้ปลายดาบเคลือบมานาสีแดงฉานชี้หน้าเรย์อย่างไม่ไว้หน้า ท่ามกลางสายตานับสิบของเหล่าฮันเตอร์ระดับสูงที่มองมาด้วยรอยยิ้มเยาะหยัน พวกเขาต่างรอคอยเวลาที่จะได้เห็นเด็กหนุ่มผู้มีสเตตัสต่ำเตี้ยเรี่ยดินถูกแรงกดดันจากมอนสเตอร์ระดับสูงบดขยี้จนแหลกสลายคาเท้า แต่เรย์กลับไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวอย่างที่พวกมันคาดคิดแม้แต่น้อย ดวงตาคมกริบกวาดตามองเงาร่างมหมหึมาที่ก้าวทะลุผ่านม่านบาเรียเข้ามา มันคือ ‘อสูรกลายพันธุ์สามเศียร’ มอนสเตอร์ระดับบอสที่ควรจะอยู่ในชั้นลึกสุด แต่มันกลับปรากฏตัวที่นี่ด้วยเหตุผลบางอย่าง—ไม่ใช่สิ สายตาของมันไม่ได้มองมาที่ฮันเตอร์แรงก์ A เหล่านี้เลยด้วยซ้ำ มันกำลังจับจ้องมาที่เรย์... หรือจะพูดให้ถูกคือ มันกำลังสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวต่อบางสิ่งบางอย่างที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังตัวเขาต่างหาก “พวกนายต่างหากที่กำลังยืนอยู่ผิดที่” เรย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าก้องกังวานและทรงพลังอย่างประหลาด รอยยิ้มมุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อยในแบบที่ทำให้คนที่พบเห็นรู้สึกหงุดหงิดใจ “การจะตัดสินว่าใครไร้ค่า... บางทีพวกนายอาจจะต้องใช้สมองให้มากกว่ากล้ามเนื้อบนหัวหน่อยนะะคะ” คำพูดเหน็บแนมนั้นทำให้แบรดหน้าดำคร่ำเครียด เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนด้วยความโกรธเกรี้ยว “สามหาวนักนะไอ้เด็กเวร! ในเมื่อแกอยากตายนัก ชั้นก็จะสงเคราะห์ให้เอง!” แบรดเงื้อดาบขึ้นสุดแขน เตรียมจะระเบิดพลังมานาเพลิงพลาญเข้าใส่ร่างของเรย์เพื่อเป็นการสั่งสอน แต่ก่อนที่คมดาบจะทันได้ขยับเข้าใกล้เป้าหมาย อากาศรอบตัวก็พลันหนתทึบลงอย่างฉับพลัน แรงกดดันมหาศาลที่กดทับลงบนบ่าของทุกคนจนแทบทรุดฮวบไม่ได้มาจากมอนสเตอร์ตรงหน้า... แต่มันแผ่ซ่านออกมาจากร่างของหญิงสาวผมสีเงินยาวสลวยที่ยืนกอดอกอยู่ข้างกายเรย์ต่างหาก เซร่าปรายตามองแบรดเพียงนิดเดียว ราวกับเขามีค่าไม่ต่างอะไรกับฝุ่นผงใต้รองเท้า เธอยกมือเรียวขึ้นปัดเบาๆ ในอากาศ ราวกับกำลังปัดแมลงน่ารำคาญ *ตูมมม!* คลื่นพลังสีดำสนิทระเบิดออกอย่างไร้ที่มา ร่างของแบรดและลูกทีมแรงก์ A อีกสามคนกระเด็นลอยละลิ่วไปกระแทกกับผนังหินอย่างแรงจนกระอักเลือดออกมาคำโต ดาบเวทมนตร์ราคาแพงหูฉี่หักสะบั้นเป็นสองท่อนในพริบตา ความเงียบงันเข้าปกคลุมพื้นที่ทันที ทุกคนอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด พวกเขาไม่เข้าใจเลยว่าเกิดอะไรขึ้น จู่ๆ ฮันเตอร์ระดับแนวหน้าก็พ่ายแพ้โดยที่ยังไม่ทันได้เห็นกระบวนท่าด้วยซ้ำ! “อุ๊ย มือลื่นไปหน่อยค่ะ” เซร่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวานใส แต่รอยยิ้มที่ประดับอยู่บนใบหน้ากลับเย็นเยียบจนน่าขนลุก “พอดีว่ารำคาญเสียงเห่าหอนของสุนัขแถวนี้เข้าหน่อยน่ะค่ะ หวังว่าคงไม่มีใครถือสานะคะ?” เรย์แอบลอบถอนหายใจยาว พลางส่งสายตาปรามไปยังหญิงสาวข้างกายเบาๆ แม้ในใจจะแอบสะใจไม่น้อยที่ได้เห็นพวก arrogant hunter เหล่านี้หน้าหงาย แต่ถ้าหากเซร่าเผลอลงมือหนักเกินไปจนดันเจี้ยนพังทลายลงมาทับพวกเขาก่อนที่จะได้เก็บเกี่ยวผลประโยชน์ คงจะไม่ใช่เรื่องดีแน่ “อย่าเพิ่งใจร้อนสิครับเซร่า” เรย์กระซิบเสียงเบาพร้อมกับยิ้มเจ้าเล่ห์ “ไหนๆ พวกเขาก็กรุณาเดินมาถึงที่นี่แล้ว เรามาพิสูจน์ให้เห็นกันจะๆ ดีกว่าไหมครับว่า ระหว่างฮันเตอร์แรงก์สูงผู้ทรงเกียรติ กับฮันเตอร์ไร้ค่าในสายตาของพวกเขา ใครกันแน่ที่จะเคลียร์บอสตัวนี้ได้เร็วกว่ากัน” ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่เรย์รอคอยก็ดังขึ้นในโสตประสาท [ติ๊ง! ตรวจพบเงื่อนไขพิเศษ: 'การท้าทายจากชนชั้นสูง'] [ระบบกำลังประเมินขีดจำกัดพลังและสถานะปัจจุบัน...] [ภารกิจลับระดับ SSS: 'ตบหน้าเหล่าผู้ดูแคลนด้วยผลลัพธ์อันไร้ที่ติ' ถูกเปิดใช้งาน!] [เงื่อนไขภารกิจ: สังหาร 'อสูรกลายพันธุ์สามเศียร' ภายในเวลา 3 นาที โดยไม่ใช้อาวุธแรงก์ A ขึ้นไป และไม่ให้ฮันเตอร์กิลด์มังกรเพลิงมีส่วนร่วมในการโจมตีเด็ดขาด] [รางวัลสำเร็จ: ปลดล็อกสกิลขั้นสูง 'เนตรแห่งผู้ทำลายล้าง' และเพิ่มแต้มสถานะอิสระ 50 แต้ม] [บทลงโทษหากล้มเหลว: สูญเสียเลเวลทั้งหมด 3 ระดับ และถูกผนึกสกิลระบบเป็นเวลา 24 ชั่วโมง] มุมปากของเรย์กระตุกยิ้มกว้างขึ้น ดวงตาเป็นประกายวาววับด้วยความท้าทาย สามนาทีกับการจัดการบอสระดับ S โดยไม่มีอาวุธดีๆ สำหรับคนอื่นมันอาจจะเป็นไปไม่ได้ แต่สำหรับเรย์ที่มี ‘บอสลับ’ ยืนคุมเชิงอยู่ข้างกาย และมีระบบบั๊กเลเวลตันคอยหนุนหลัง... มันคือสนามเด็กเล่นดีๆ นี่เอง “พวกคุณนอนดูอยู่ตรงนั้นให้ดีๆ นะคะ” เรย์หันไปยิ้มหวานหยดให้แบรดที่กำลังพยายามพยุงร่างอันสะביสะบอมลุกขึ้นยืนด้วยความแค้นเคือง “เดี๋ยวฉันจะแสดงให้ดูเองว่า ฮันเตอร์ที่พวกคุณเรียกว่าสวะน่ะ... เขาจัดการกับขยะชิ้นโตยังไง” เรย์ก้าวเท้าไปข้างหน้า ชักกริชเหล็กธรรมดาขึ้นมาถือไว้ในมือ ใบมีดขึ้นสนิมสร้อยแสงสะท้อนกับเปลวเพลิงในดันเจี้ยน ทว่าในวินาทีนั้นเอง อรุณรุ่งแห่งการพลิกผันก็เริ่มต้นขึ้น เมื่ออสูรกลายพันธุ์สามเศียรคำรามลั่นและพุ่งเข้าใส่เขาด้วยความเร็วสูง แต่เรย์กลับยืนนิ่งสงบ ราวกับเวลาทั้งหมดหยุดเดิน... และก่อนที่กริชในมือจะตวัดเข้าปะทะกับกรงเล็บมหึมา เสียงฝีเท้าปริศนาดังขึ้นอีกระลอก พร้อมกับเงาร่างของใครบางคนที่ก้าวออกมาจากเงามืดด้านหลังของบอส—บุคคลที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะมาปรากฏตัวในสถานที่แห่งนี้! --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและคอยสนับสนุนการเดินทางของเรย์กับเซร่านะคะ! บทต่อไปรับรองว่าเดือดและฟินจนวางไม่ลงแน่นอนค่ะ!