รุกคืบด้วยความเย็นชา

“คุณรู้ไหมว่าคนตายไปแล้วไม่มีทางรู้ความลับของคนเป็นหรอก... แต่สำหรับคุณ ผมอาจจะเป็นข้อยกเว้น” ศิลาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าแฝงไปด้วยกระแสกดดันที่ทำให้บรรยากาศในรถหรูคันยาวเปลี่ยนเป็นห้องสอบสวน ปลายสายเงียบไปชั่วอึดใจ ก่อนจะตามมาด้วยเสียงหัวเราะแผ่วเบาที่ฟังดูแล้วเย็นเยือกจนสันหลังวาบ “ศิลา... นายยังไม่ตายจริงสินะ” เสียงของหญิงสาวที่เขาคุ้นเคยดี—นลิน—ดังลอดออกมา เธอไม่ได้ตกใจจนเสียจริตอย่างที่เขาคาดไว้ “ความแค้นมันทำให้คนเรามีชีวิตยืนยาวขึ้นได้ขนาดนี้เลยเหรอ?” ศิลาไม่ตอบ เขากดวางสายทันทีโดยไม่ให้โอกาสอีกฝ่ายได้เจรจา เขาโยนโทรศัพท์ลงบนเบาะข้างๆ อย่างไม่แยแส ก่อนจะหันไปสบตากับเมฆที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัย “จัดการเลย เมฆ” ศิลาสั่งสั้นๆ เมฆพยักหน้าเล็กน้อย แววตาที่เคยนิ่งสงบกลับวาวโรจน์ด้วยความสะใจ เขาหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาและกดปุ่ม 'Execute' เพียงปลายนิ้วสัมผัส กราฟหุ้นและกระแสเงินหมุนเวียนในเครือบริษัทนอมินีที่นลินใช้ฟอกเงินและเป็นรายได้หลักของเธอก็เริ่มดิ่งลงเหวในหน้าจอ ในขณะเดียวกัน ที่สำนักงานใหญ่ของนลิน ความวุ่นวายกำลังก่อตัวขึ้นราวกับพายุที่มองไม่เห็น ผู้ช่วยส่วนตัวของเธอวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาในห้องทำงานหรูหรา นลินยังคงจิบไวน์ด้วยท่าทีสงบนิ่ง ทว่านิ้วที่ถือแก้วไวน์กลับสั่นระริกเมื่อเห็นรายงานตัวเลขบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่พุ่งติดลบ “คุณนลินคะ! บัญชีบริษัทลูกในต่างประเทศสามแห่งถูกระงับธุรกรรมทั้งหมด รหัสผ่านถูกเปลี่ยน และที่แย่กว่านั้น... มีการส่งหลักฐานการเลี่ยงภาษีและเส้นทางการเงินที่ผิดกฎหมายตรงไปยังหน่วยงานตรวจสอบภายในชั่วโมงนี้ค่ะ!” นลินวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะกระจก เสียงกระทบกันของแก้วดังสนั่นท่ามกลางความเงียบ เธอไม่ได้กรีดร้องเหมือนผู้หญิงทั่วไปในละครน้ำเน่า แต่เธอกลับยิ้ม... รอยยิ้มที่บิดเบี้ยวและเต็มไปด้วยความอาฆาต “ศิลา... เธอคิดว่าแค่ตัดท่อน้ำเลี้ยงแล้วฉันจะยอมจำนนงั้นเหรอ?” นลินพึมพำ “เธอประเมินความโหดเหี้ยมของฉันต่ำไปจริงๆ” ตัดกลับมาที่รถของศิลา บรรยากาศเงียบงันจนได้ยินเสียงลมหายใจ เมฆเหลือบมองกระจกหลัง “คุณศิลาครับ... เอ้ย ขอโทษครับ คุณศิลาคะ ทางนั้นเริ่มขยับตัวแล้วครับ บัญชีลับถูกปิดตาย แต่นลินกำลังติดต่อหาผู้มีอิทธิพลในตลาดมืดเพื่อสั่งเก็บพยานปากเอกของเรา” “ให้เธอทำ” ศิลาตอบพลางทอดสายตามองทัศนียภาพเมืองหลวงที่เต็มไปด้วยแสงไฟยามค่ำคืน “ยิ่งเธอขยับ เธอยิ่งเผยพิรุธ ยิ่งเธอรีบ เธอยิ่งพลาด ฉันไม่ได้แค่ต้องการทำลายเงินของเธอ แต่ฉันต้องการให้เธอเห็นทุกอย่างพังทลายลงต่อหน้าต่อตา โดยที่เธอทำอะไรไม่ได้เลย” ความแค้นไม่ใช่การฆ่าให้ตายในครั้งเดียว แต่มันคือการทำให้ศัตรูต้องตกนรกทั้งเป็นในชีวิตจริง ศิลาหยิบเอกสารลับชุดหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเอกสาร มันคือสัญญาโอนหุ้นที่รวิศ—เพื่อนรักผู้ทรยศ—แอบลงนามไว้ลับหลังเขาในอดีต หากเขานำเอกสารนี้ออกสื่อ รวิศจะไม่ใช่แค่เสียอำนาจ แต่เขาจะเข้าคุกในข้อหาฉ้อโกงประชาชน “เมฆ คืนนี้เราจะไปงานเลี้ยงการกุศลที่รวิศเป็นเจ้าภาพ” ศิลาลูบปืนที่เหน็บอยู่ข้างเอวเบาๆ “เตรียมชุดให้พร้อม เราจะไปแสดงความยินดีกับเขาในฐานะ... 'ผี' ที่เขากลัวที่สุด” รถเคลื่อนตัวเข้าสู่โถงจัดงานหรูหรา ศิลาก้าวลงจากรถด้วยชุดสูทสีเข้ม ใบหน้าของเขาเรียบเฉยจนน่ากลัว ทันทีที่เขาปรากฏตัว รัศมีแห่งความกดดันก็แผ่ซ่านไปทั่วงาน เสียงเพลงเริ่มเบาลง ผู้คนต่างหันมามองชายที่ควรจะกลายเป็นเถ้าถ่านไปนานแล้ว รวิศที่กำลังยืนถือแชมเปญหน้าซีดเผือด แก้วในมือเกือบหลุดร่วง เขาทำหน้าเหมือนเห็นผีร้ายเดินเข้ามาหาตนเองกลางแสงไฟ “ไง รวิศ... ไม่เจอกันนานเลยนะ” ศิลาเดินเข้าไปใกล้ กระซิบข้างหูเพื่อนเก่าด้วยน้ำเสียงเย็นชาบาดลึก “วันนี้ฉันไม่ได้มาทวงแค่สมบัติ แต่ฉันมาทวงชีวิตที่เธอแย่งไป... เตรียมตัวไว้ให้ดี เพราะของขวัญชิ้นใหญ่อีกชิ้นกำลังจะส่งถึงมือเธอในอีกไม่กี่นาทีนี้” ศิลาผละออกมา ยิ้มมุมปากให้กล้องวงจรปิดที่เขาแอบแฮ็กไว้ในงาน ทว่าในวินาทีนั้นเอง จอโปรเจคเตอร์ขนาดใหญ่ในงานกลับเปลี่ยนภาพจากรูปภาพการกุศล เป็นคลิปเสียงสนทนาที่ไม่มีใครคาดคิด—มันคือเสียงของรวิศที่กำลังเจรจาซื้ออาวุธสงครามเพื่อทำลายคู่แข่งทางการค้า! คนทั้งงานแตกตื่น ตำรวจนอกเครื่องแบบเริ่มแทรกตัวเข้ามาในวงล้อม รวิศมองไปรอบๆ อย่างไร้ทางออก ก่อนจะหันมาสบตาศิลาด้วยความโกรธแค้นสุดขีด “แกมันปีศาจชัดๆ!” ศิลาเพียงแค่ยักไหล่เบาๆ “ฉันก็แค่คนเลวที่กลับมาจากนรก... เพื่อส่งพวกแกกลับลงไปตามทางที่ควรจะเป็นเท่านั้นเอง” ทว่า ท่ามกลางความวุ่นวาย ศิลาสังเกตเห็นบางอย่าง—ผู้หญิงชุดดำคนหนึ่งเดินแทรกตัวผ่านฝูงชนเข้ามา เธอไม่ได้มุ่งหน้าไปหารวิศ แต่เธอกลับเดินตรงมาที่ศิลาพร้อมกับมีดสั้นที่ซ่อนไว้ในแขนเสื้อ และที่สำคัญที่สุด... บนข้อมือของเธอมีรอยสักรูปงูสีน้ำเงิน ซึ่งเป็นตราสัญลักษณ์ของ 'องค์กร' ที่สั่งฆ่าครอบครัวของเขาเมื่อสิบปีก่อน เงาของหญิงสาวทาบทับลงบนใบหน้าของศิลา เธอขยับปากเบาๆ โดยไม่มีเสียงว่า *“นายไม่ควรกลับมา”* ก่อนจะพุ่งตัวเข้าใส่เขาด้วยความเร็วที่เหนือมนุษย์! หวังว่าตอนที่สิบหกนี้จะทำให้รี้ดเดอร์ใจเต้นแรงและอยากรู้ตอนต่อไปจนแทบไม่ไหวเลยนะคะ ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับศิลาและเงียบแต่ฟาดเรียบค่ะ!