จุดอ่อนของศัตรู

"รหัสผ่านไม่ได้มีไว้เพื่อล็อกความลับ แต่มันมีไว้เพื่อรอให้คนอย่างฉันเข้าไปกระชากหน้ากากของพวกมันออกมาต่างหากค่ะ" ศิลาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ขณะที่นิ้วเรียวยาวของเธอยังคงรัวอยู่บนคีย์บอร์ดในห้องทำงานส่วนตัว แสงสีฟ้าจากจอคอมพิวเตอร์สะท้อนเข้ากับดวงตาที่เย็นชาดุจน้ำแข็ง เมฆยืนกอดอกพิงผนังอยู่ใกล้ๆ สายตาเขามองออกไปนอกหน้าต่างเพื่อระวังความปลอดภัย แต่หูกลับคอยฟังเสียงการทำงานของเจ้านายสาวอย่างจดจ่อ "คุณมั่นใจนะครับ... เอ้อ... ดิฉันหมายถึง คุณมั่นใจใช่ไหมคะว่ารวิศโง่พอที่จะเก็บเส้นทางการเงินหลักไว้ในเซิร์ฟเวอร์สำรองที่ไม่ได้เปิดใช้มานานกว่าสามปี?" เมฆเปลี่ยนสรรพนามตามคำสั่งของศิลาอย่างคล่องแคล่ว แม้จะยังไม่ชินปากนัก ศิลาแค่นยิ้มที่มุมปาก "ความเย่อหยิ่งของรวิศคือจุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุดค่ะ เขามั่นใจว่าระบบรักษาความปลอดภัยระดับโลกของเขานั้นไร้ช่องโหว่ แต่มนุษย์เรามักจะประมาทในสิ่งที่ตัวเองคิดว่าปลอดภัยที่สุดเสมอ เหมือนกับรวิศที่คิดว่าสมบัติที่ได้มาจากการเหยียบหัวคนอื่นจะถูกซ่อนไว้ในบัญชีม้าในสวิตเซอร์แลนด์เพียงอย่างเดียว" ทันใดนั้น หน้าจอที่เคยรันตัวเลขรหัสผ่านวิ่งผ่านไปอย่างบ้าคลั่งก็หยุดนิ่ง ข้อมูลมหาศาลปรากฏขึ้นเบื้องหน้า ทั้งรายการโอนเงินระหว่างประเทศ บัญชีลับในเกาะเคย์แมน และชื่อบริษัทบังหน้าในต่างแดนที่รวิศใช้ฟอกเงินจากการหักหลังครอบครัวเธอมาตลอดหลายปี ศิลาไล่สายตาอ่านรายละเอียดทีละบรรทัด หัวใจของเธอเต้นเป็นจังหวะหนักแน่นและเยือกเย็น มันไม่ใช่ความตื่นเต้น แต่มันคือความแค้นที่ถูกสั่งสมมาจนถึงจุดเดือด "เจอแล้วค่ะ... ไม่ใช่แค่เงินจำนวนมหาศาล แต่นี่คือผังโครงข่ายทั้งหมดที่นลินใช้คอยควบคุมทิศทางหุ้นของบริษัทเราจากระยะไกล" เมฆรีบก้าวเข้ามาดูใกล้ๆ เขาเบิกตากว้างเมื่อเห็นตัวเลขที่เรียงราย "มหาศาลขนาดนี้... ถ้าเราปล่อยข้อมูลชุดนี้ออกไปในตลาดหุ้นและส่งให้กรมสอบสวนคดีพิเศษ รวิศกับนลินจบเห่แน่ค่ะ" "มันง่ายเกินไปค่ะเมฆ" ศิลาหยุดมือที่กำลังจะกดคัดลอกข้อมูล ดวงตาของเธอหรี่ลง "การจะทำลายคนพวกนี้ ไม่ใช่แค่การให้ติดคุก แต่ต้องให้พวกเขาสูญเสียทุกอย่างที่รัก ต่อหน้าผู้คนทั้งหมดที่เคยชื่นชมพวกมัน" เธอกดคีย์บอร์ดเพียงไม่กี่ครั้ง ข้อมูลทั้งหมดก็ถูกดาวน์โหลดลงในแฟลชไดรฟ์ขนาดเล็ก ทว่าก่อนที่เธอจะดึงมันออกมา เสียงสัญญาณเตือนภัยเบาๆ ก็ดังขึ้นจากระบบติดตามความปลอดภัยของอาคาร "มีคนบุกเข้ามา" เมฆขยับตัวเข้าหากระเป๋าที่ซ่อนอาวุธไว้ข้างตัวทันที "เงียบและเร็ว... น่าจะเป็นมือดีที่นลินจ้างมา" ศิลายังคงนั่งนิ่ง เธอกดปิดหน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างใจเย็น ทว่าในจังหวะที่ไฟในห้องดับวูบลงเหลือเพียงแสงจากตัวอักษรที่ส่องสว่างในความมืด ประตูก็ถูกพังเข้ามาด้วยแรงมหาศาล ร่างสูงโปร่งของใครบางคนก้าวเข้ามาพร้อมกับเสียงหัวเราะเบาๆ ที่คุ้นหูเหลือเกิน "ฉลาดนักนะศิลา... คิดว่าผมจะปล่อยให้คนใกล้ตัวเข้าถึงเซิร์ฟเวอร์หลักของผมได้ง่ายๆ โดยที่ผมไม่รู้ตัวเลยหรือไง?" รวิศยืนอยู่ตรงหน้า พร้อมกับปืนที่เล็งตรงมายังทิศทางที่ศิลานั่งอยู่ แต่สิ่งที่ทำให้ศิลาถึงกับต้องชะงัก ไม่ใช่ปืนในมือของเขา หากแต่เป็นเงาของใครอีกคนที่ก้าวตามหลังรวิศเข้ามา... ใบหน้าที่เคยเป็นมิตรและเป็นที่พึ่งพาในยามลำบากของเธอ บัดนี้กลับฉายแววเย้ยหยันอย่างชัดเจน "นลิน...?" ศิลาเอ่ยชื่อคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงที่สั่นไหวเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะกลับมานิ่งสนิทเหมือนเดิม นลินก้าวออกมาข้างหน้า แสงจันทร์ส่องกระทบใบหน้าที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางชั้นดี แต่แววตากลับว่างเปล่า "ฉันบอกคุณแล้วไงคะศิลา ว่าเกมนี้... คนที่จะเป็นผู้ชนะ ต้องไม่มีความเห็นใจให้กัน" รวิศแสยะยิ้ม "คุณกำลังจะเสียทุกอย่างไปอีกครั้งศิลา... แต่น่าเสียดายนะ ที่คราวนี้คุณจะไม่มีโอกาสได้แม้แต่จะหายใจออกมาร้องขอชีวิต" ทว่าท่ามกลางความตึงเครียด ศิลาที่ควรจะหวาดกลัว กลับค่อยๆ ลุกขึ้นยืนช้าๆ เธอหยิบแฟลชไดรฟ์ในมือขึ้นมาโชว์ตรงหน้าพวกเขา พร้อมกับรอยยิ้มที่ทำให้รวิศและนลินถึงกับชะงัก "พวกคุณคิดว่าฉันพาริชย์กับเมฆมาที่นี่เพื่ออะไรคะ?" สิ้นคำพูดของศิลา เสียงฝีเท้าจากคนนับสิบก็ดังกึกก้องไปทั่วโถงทางเดินด้านนอก และทันใดนั้น... ประตูห้องทำงานก็ถูกพังออกโดยเจ้าหน้าที่ชุดดำที่มีตราสัญลักษณ์ที่รวิศเห็นแล้วต้องหน้าซีดเผือด! นี่คือตอนที่ 25 ที่ทุกวินาทีคือการหักหลังและวางแผนซ้อนแผนเพื่อชัยชนะที่เหนือกว่าค่ะ! ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและฟาดฟันศัตรูไปพร้อมกับศิลานะคะ ห้ามพลาดตอนที่ 26 เด็ดขาดค่ะ!