หนูติดจั่น

“ความทรงจำน่ะ... ถ้ามันเจ็บปวดนัก ก็ลืมๆ ไปเสียบ้างเถอะค่ะนลิน จะได้ไม่ต้องมีชีวิตอยู่กับความหวาดระแวงเหมือนที่เป็นอยู่ตอนนี้” เสียงทุ้มต่ำของศิลาไม่ได้มีความโกรธเคืองเจือปน แต่มันกลับเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งที่กัดกินลึกลงไปถึงกระดูก นลินที่กำลังก้าวถอยหลังจนแผ่นหลังปะทะเข้ากับกองลังไม้เก่าในโกดังร้างถึงกับสะดุ้งสุดตัว ดวงตาที่เคยฉายแววใสซื่อในอดีต บัดนี้สั่นระริกด้วยความตื่นตระหนก สายตาของเธอเหลือบมองทางออกเพียงทางเดียวที่ถูกปิดตายด้วยเงาร่างของเมฆ มือขวาที่ยืนนิ่งดุจรูปปั้นหิน “ศิลา... คุณเข้าใจผิดไปใหญ่แล้ว สิ่งที่คุณเห็นบนปกเสื้อฉัน...” นลินพยายามเค้นเสียงที่สั่นเครือออกมา หวังจะใช้ความไร้เดียงสาที่เคยเป็นไม้ตายเข้าจัดการ แต่ในวินาทีที่ดวงตาของทั้งคู่ประสานกัน ศิลาไม่ได้มองเธอในฐานะ 'คนรักเก่า' อีกต่อไป เขามองเธอไม่ต่างจาก 'ตัวหมาก' ที่หมดประโยชน์ ศิลาเดินช้าๆ เข้าไปหา ก้าวเท้าหนักแน่นบนพื้นคอนกรีตที่เต็มไปด้วยคราบสนิมและฝุ่นละออง เขาก้มลงหยิบเศษแก้วจากขวดที่แตกกระจายอยู่บนพื้นขึ้นมาหมุนเล่น แสงไฟสลัวจากหลอดนีออนที่กะพริบถี่ๆ สะท้อนคมแก้วจนวาบวับ “สิบปีที่แล้ว ครอบครัวของผมถูกสังหารในคืนที่ฝนตกหนัก สัญลักษณ์กุหลาบสีชาดที่คุณติดไว้บนปกเสื้อตัวนี้... คือตราประทับของกลุ่มฆาตกรที่ลงมือในวันนั้น” ศิลาขยับเข้าไปใกล้จนนลินได้กลิ่นเย็นๆ ของน้ำหอมผสมกับกลิ่นอายความตายที่แผ่ออกมาจากตัวเขา “คุณคิดว่าผมจะโง่ถึงขนาดดูไม่ออก หรือคุณแค่ประเมินค่าความโง่ของผมไว้สูงเกินไปกันแน่คะ?” นลินกัดริมฝีปากจนห้อเลือด ความใสซื่อมลายหายไป เหลือเพียงใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้นและแผนการที่พังทลาย เธอหัวเราะออกมาเบาๆ เสียงหัวเราะที่แหลมสูงและเย็นเยียบเปลี่ยนบรรยากาศในโกดังให้กลายเป็นขุมนรกในพริบตา “ใช่! ฉันเองที่ส่งข่าวให้พวกมัน! แล้วยังไงคะศิลา? คุณจะฆ่าฉันเหรอ? ผู้หญิงที่คุณเคยบอกว่ารักนักรักหนาเนี่ยนะ?” นลินเชิดหน้าขึ้น แม้จะรู้ว่าตัวเองกำลังตกอยู่ใน 'กรง' ที่เขาออกแบบมาอย่างประณีต “คำว่ารักมันใช้ไม่ได้กับคนตายหรอกค่ะนลิน” ศิลาพูดพลางวางเศษแก้วลงบนไหล่ของเธอเบาๆ ปลายแหลมของมันกรีดผ่านเนื้อผ้าจนเกิดรอยขาด “แล้วรวิศล่ะ? เขาคงไม่ได้บอกคุณสินะว่าจริงๆ แล้ว เขาก็เป็นหนึ่งในคนที่ร่วมมือกับกลุ่มกุหลาบสีชาดเพื่อกำจัดผมตั้งแต่แรก... คุณสองคนแค่หักหลังกันเอง เพื่อแย่งชิงสมบัติที่ยังไม่มีใครได้ครอบครอง” นลินเบิกตากว้าง ความมั่นใจของเธอเริ่มสั่นคลอน “คุณ... คุณรู้?” “ผมรู้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นใต้จมูกพวกคุณนั่นแหละค่ะ” ศิลาหันไปพยักหน้าให้เมฆที่ยืนคุมเชิงอยู่ด้านหลัง “เมฆจัดการเปิดไฟล์ภาพถ่ายคืนนี้ให้คุณนลินดูหน่อยสิ เธอคงอยากรู้ว่าความรักที่เธอมอบให้รวิศน่ะ มันมีค่าแค่ไหนในสายตาของเขา” เมฆก้าวออกมาพร้อมกับแท็บเล็ตในมือ เขาเลื่อนภาพถ่ายชุดหนึ่งให้นลินดู บนหน้าจอคือภาพของรวิศที่กำลังเจรจากับหัวหน้าองค์กรกุหลาบสีชาด ในมือของรวิศมีแฟ้มเอกสารบางอย่างที่นลินจำได้ดีว่าเป็น 'แผนผังการถือหุ้น' ที่เธออุตส่าห์ขโมยมาจากศิลาด้วยน้ำมือตัวเอง นลินทรุดลงกับพื้นทันที ความเย็นชาในแววตาของศิลาทำให้เธอรู้ตัวว่า เธอไม่เคยเป็นผู้บงการ แต่เป็นเพียง 'เหยื่อ' ที่ถูกศิลาล่อลวงให้เผยไต๋ออกมาตั้งแต่ต้น เขาจงใจปล่อยให้เธอเห็นช่องโหว่ จ้องให้เธอคายพิษร้ายออกมาทีละน้อย จนสุดท้ายเขาก็รวบยอดเก็บกวาดทิ้งในคราวเดียว “ศิลา... เรามาตกลงกันเถอะ ฉันมีข้อมูลของพวกมันอีกเยอะ...” นลินพยายามต่อรอง เสียงของเธอสั่นเครือด้วยความหวาดกลัวอย่างแท้จริง ศิลาไม่ได้ตอบ เขาก้มลงกระซิบข้างหูนลินด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลที่สุดเท่าที่เขาเคยใช้ “ข้อมูลพวกนั้นน่ะเหรอคะ? ผมซื้อตัวสายข่าวของพวกมันมาหมดแล้วตั้งแต่อาทิตย์ก่อน ที่เหลือก็แค่รอให้หนูอย่างคุณ เดินเข้ามาติดจั่นด้วยตัวเองยังไงล่ะคะ” ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและเป็นจังหวะของคนกลุ่มหนึ่งก็ดังแทรกเข้ามาในความเงียบของโกดัง นลินเงยหน้าขึ้นด้วยความหวังที่ริบหรี่ คิดว่าอาจจะเป็นคนของรวิศมาช่วย แต่แล้วเธอก็ต้องหน้าถอดสี เมื่อเห็นร่างสูงใหญ่ของ 'บุคคลที่ไม่ควรจะปรากฏตัวที่นี่' ก้าวออกมาจากความมืดพร้อมกับปืนที่ลดต่ำลงในท่าทีคุกเข่า ศิลาไม่ได้หันไปมองคนมาใหม่ แต่เขากลับถอยหลังออกมาหนึ่งก้าวอย่างใจเย็น ทิ้งให้นลินต้องเผชิญหน้ากับความจริงที่โหดร้ายกว่าเดิม เพราะชายคนนั้นไม่ใช่รวิศ แต่คือหัวหน้าสูงสุดขององค์กรกุหลาบสีชาดที่ศิลาเคยตามล่ามาตลอดสิบปี! “ไงครับคุณนลิน... ดูเหมือนงานที่คุณได้รับมอบหมายจะจบลงที่ความล้มเหลวแบบไม่เป็นท่าเลยนะครับ” ชายแปลกหน้าพูดพลางแสยะยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะหันมามองศิลาด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม “และคุณศิลา... เกมไล่ล่าของเรา กำลังจะเข้าสู่ฉากที่สนุกที่สุดแล้วไม่ใช่หรือครับ?” ศิลาเพียงแค่ยิ้มตอบ เป็นรอยยิ้มที่ทำให้คนทั้งโกดังรู้สึกเหมือนมีมีดนับพันเล่มจ่ออยู่ที่คอหอย “สนุกแน่ค่ะ... เพราะวันนี้ ใครที่เคยเป็นหนี้เลือดครอบครัวฉัน จะต้องชดใช้คืนเป็นร้อยเท่า!” หวังว่าตอนที่ 40 นี้จะทำให้หัวใจของทุกคนเต้นแรงไปพร้อมกับแผนการของศิลานะคะ ขอบคุณที่ติดตามร่วมลุ้นไปกับ "เงียบแต่ฟาดเรียบ" ค่ะ