ทางเลือกสุดท้าย

ความเงียบงันภายในห้องทำงานหรูหราของประธานกรรมการบริหารหนุ่ม ณ ใจกลางย่านธุรกิจ เสมือนถูกแช่แข็งด้วยอุณหภูมิติดลบ หน้าจอสมาร์ตโฟนสีดำสนิทที่สว่างวาบขึ้นด้วยตัวเลขเรืองรองของผลตรวจ DNA ระหว่าง “เด็กชายแทนคุณ” และ “ปราชญ์” ซึ่งประจักษ์ชัดเจนด้วยอัตราความเข้ากันได้สูงถึง 99.99% นั้น... มันทำลายล้างทุกความเย่อหยิ่ง ทะนงตัว และความมั่นใจทั้งหมดในชีวิตของซีอีโอผู้ไม่เคยยอมจำนนต่อสิ่งใดให้พังทลายลงในพริบตาเดียว ปราชญ์ก้าวถอยหลังโดยไม่รู้ตัว มือหนาที่เคยตวัดปากกาเซ็นสัญญามูลค่ามหาศาลสั่นเทาจนแทบประคองโทรศัพท์ไว้ไม่อยู่ ดวงตาคมกริบที่เคยฉายแววเย็นชาและมองข้ามหัวภรรยาเก่ามาตลอด บัดนี้แดงก่ำด้วยพิษของหยดน้ำตาที่รื้นขึ้นมาปะทะหน่วยตา ความเจ็บปวดระลอกใหญ่กระแทกเข้าที่ลิ้นปี่ราวกับถูกค้อนเหล็กทุบซ้ำๆ ภาพความทรงจำในอดีตย้อนกลับมาหลอกหลอน—ภาพรอยยิ้มจืดจางของพินทุ์ในวันที่เธอก้มหน้ารับคำดูถูกเหยียดหยาม ภาพท้องนูนป่องที่เขาเคยเมินเฉยเพราะคิดว่าเป็นเพียงเล่ห์เหลี่ยมของผู้หญิงที่อยากจับคนรวย และภาพคราบน้ำตาบนหมอนในคืนที่เขาผลักไสเธอออกไปจากห้องนอนอย่างไร้เยื่อใย “นี่มัน... อะไรกัน...” เสียงทุ้มต่ำหลุดลอดไรฟันออกมาอย่างยากเย็น แววตาของเขาเต็มไปด้วยความตระหนก ร้าวราน และสำนึกผิดที่สายเกินแก้ เสียงเคาะประตูดังขึ้นสองครั้งก่อนที่ร่างเพรียวระหงในชุดสูทเข้ารูปสีเพิร์ลเกรย์จะก้าวเข้ามาด้วยฝ่าเท้าอันมั่นคง พินทุ์หยุดยืนอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานด้วยท่าทีสงบนิ่ง ทว่าแววตาคู่คมที่มองตรงมายังอดีตสามีนั้นเต็มไปด้วยกระแสคลื่นแห่งความเคียดแค้น ชิงชัง และความสะใจที่ได้เห็นพญาอินทรีผู้ยิ่งใหญ่ตกลงมาดิ้นพล่านอยู่แทบเท้าของเธอ “ตกใจมากหรือคะ คุณปราชญ์” พินทุ์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เย็นเยียบ และบาดลึกถึงขั้วหัวใจ “หรือว่าตัวเลข 99.99% บนหน้าจอนั่น มันตอกย้ำความโง่เขลาของคุณได้ดีพอแล้ว” ปราชญ์เงยหน้าขึ้นสบตาเธอดวงตาที่เต็มไปด้วยคำถามนับร้อยพัน เขาก้าวเข้ามาประชิดร่างบางอย่างลืมตัว มือใหญ่ควחוข้อมือของเธอไว้แน่นด้วยแรงอารมณ์ที่ปะทุเดือด แต่ไม่มีความรุนแรง มีเพียงความเว้าวอนระคนเจ็บปวดที่ฉายชัดผ่านน้ำเสียงแหบพร่า “พินทุ์... ลูกใช่ไหม? เด็กคนนั้น... แทนคุณคือลูกของฉันใช่ไหมล่ะ!” “ปล่อยค่ะ!” พินทุ์สะบัดข้อมือออกอย่างรังเกียจราวกับถูกสัมผัสจากสิ่งปฏิกูล ดวงตากลมโตจ้องมองเขาด้วยความเกลียดชังที่ไม่มีวันจางหาย “ใช่ค่ะ! แกเป็นลูกของคุณ ลูกที่เกิดมาจากผู้หญิงที่คุณเหยียบย่ำศักดิ์ศรีจนไม่เหลือชิ้นดี ลูกที่เคยเกือบจะไม่มีลมหายใจตั้งแต่ยังอยู่ในท้อง เพราะพ่อผู้ประเสริฐอย่างคุณผลักไสเธอให้ไปตายพร้อมกับฉันในคืนนั้นไงคะ!” คำพูดของเธอราلกับคมมีดที่กรีดลงบนแผลสด ปราชญ์เซถอยหลัง หัวใจของเขาบีบรัดจนเจ็บแปลบ ร่างกายสูงใหญ่สั่นสะท้าน เขาทรุดตัวลงคุกเข่าข้างหนึ่งต่อหน้าเธอ มือหนาเอื้อมไปกุมชายกระโปรงของเธอไว้แน่น ราวกับคนใกล้ตายที่กำลังไขว่คว้าหาเศษเสี้ยวสุดท้ายของลมหายใจ “ฉันขอโทษ... พินทุ์... ฉันมันเลว ฉันมันคนตาบอด...” เสียงทุ้มสั่นเครือจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ หยดน้ำตาแห่งความสำนึกผิดร่วงหล่นลงบนพื้นพรมราคาแพง “ลงโทษฉันเถอะ จะให้ฉันชดใช้ด้วยอะไรก็ได้ ขอแค่... ขอโอกาสให้ฉันได้ทำหน้าที่พ่อ ให้ฉันได้กอดลูก... ขอร้องล่ะพินทุ์” พินทุ์ก้มมองอดีสามีผู้เคยเย่อหยิ่ง บัดนี้กลับคุกเข่าอ้อนวอนเธอด้วยสภาพที่ไม่ต่างจากขอทาน หัวใจที่เคยด้านชากลับกระตุกวูบไหวด้วยความสะใจปนร้าวราน เธอสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ที่กำลังตีรวน ก่อนจะโน้มตัวลงกระซิบข้างใบหูของเขาด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียบดุจน้ำแข็ง “คุณอยากกอดลูกเหรอคะ? อยากชดใช้บาปงั้นเหรอ? งั้นก็ฟังทางนี้ให้ดีนะคะคุณปราชญ์...” พินทุ์เหยียดยิ้มหยันที่มุมปาก แววตาคู่สวยฉายประกายความเด็ดเดี่ยวขั้นสุด “ทางเลือกสุดท้ายของคุณมีอยู่แค่นี้... เซ็นใบหย่าขาดจากหุ้นทุกบริษัทที่คุณรัก ยกทรัพย์สินทั้งหมดครึ่งหนึ่งให้แทนคุณเพื่อเป็นหลักประกันอนาคต และที่สำคัญที่สุด... ห้ามเข้าใกล้ลูกชายของฉันในฐานะ ‘พ่อ’ อีกจนกว่าเขาจะบรรลุนิติภาวะ!” ปราชญ์เงยหน้าขึ้นมองเธอด้วยความตื่นตระหนก ข้อเสนอนั้นไม่ต่างจากการตัดแขนตัดขาและทำลายอาณาจักรที่เขาเพียรสร้างมาทั้งชีวิต แต่นั่นยังไม่เจ็บปวดเท่ากับประโยคถัดมาที่พินทุ์กระซิบปิดท้าย “ถ้าคุณเลือกข้อนี้ไม่ได้... เตรียมตัวรับมือกับการสูญเสียทุกอย่าง รวมถึงการไม่มีวันได้เห็นหน้าลูกของคุณไปจนวันตายได้เลยค่ะ!” บรรยากาศในห้องเงียบสงัดลงทันที ปราชญ์นั่งคุกเข่าอยู่เบื้องล่าง ขณะที่พินทุ์ยืนหยัดตระหง่านอยู่เบื้องบน ดวงตาของทั้งคู่ประสานกัน ท่ามกลางความตึงเครียดที่พุ่งสูงจนถึงขีดสุด—นิ้วเรียวยาวของซีอีโอหนุ่มสั่นเทาขณะเอื้อมไปหยิบปากกาบนโต๊ะ ชะตากรรมของตระกูลมหาเศรษฐีและชีวิตของอดีตสามีใจร้ายแขวนอยู่บนเส้นด้ายแห่งการตัดสินใจเพียงเสี้ยววินาทีนี้เท่านั้น! ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและอินไปกับความเจ็บปวดร้าวรานนี้ด้วยกันนะคะ