ถอยคนละก้าวเพื่อให้ไปต่อ

"ข่าวพาดหัวหน้าหนึ่งของวงการเกมในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า" แสงไฟแฟลชจากโทรศัพท์มือถือและหน้าจอแท็บเล็ตนับสิบเครื่องสาดส่องเข้ามาในห้องประชุมกระจกใสจนเรนรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังยืนอยู่กลางสนามประลองที่ไร้ซึ่งทางหนีทีไล่ หน้าจอโปรเจกต์เตอร์ขนาดใหญ่แสดงภาพพาดหัวข่าวของสำนักข่าวเกมชื่อดัง ตัวอักษรสีแดงฉานพาดหราว่า *'สตรีมเมอร์ชื่อดัง เรนเซียนเกม ร่วมมือกับกลุ่มแฮกเกอร์เจาะระบบเซิร์ฟเวอร์หลักของบริษัทคิรินกรุ๊ป!'* นี่มันไม่ใช่แค่การใส่ร้ายป้ายสี แต่มันคือการฆาตกรรมทางสังคมแบบยืมมือคนดูชัดๆ! "ไงล่ะท่านประธานคิริน... แผนการของพวกคุณสมบูรณ์แบบดีนี่ครับ" เรนแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ แม้ในใจจะเต้นรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก ดวงตากลมโตจ้องมองร่างสูงที่ยืนกอดอกนิ่งสนิทอยู่หลังโต๊ะทำงานด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งโกรธ ขัดเคือง และเจ็บใจที่ตัวเองดันพลาดท่ากลายเป็นหมากตัวสำคัญบนกระดานนี้จนได้ คิรินขมวดคิ้วมุ่น ใบหน้าหล่อเหลาไร้ซึ่งความตื่นตระหนก มีเพียงความเย็นชาและร่องรอยความครุ่นคิดที่ฉายชัดอยู่ในแววตาคมกริบ เขากวาดสายตามองหน้าจอข่าวสารเหล่านั้นแวบหนึ่ง ก่อนจะหันกลับมาจ้องมองคนตัวเล็กที่ยืนกำหมัดแน่นจนข้อต่องอขาว "ถ้าผมเป็นคนวางแผนเรื่องนี้จริง คุณคิดว่าคุณจะได้มายืนทำหน้าอวดดีใส่ผมอยู่ตรงนี้เหรอครับ เรน" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเรียบนิ่ง แต่มันกลับทรงพลังพอที่จะทำให้บรรยากาศในห้องลดฮวบลงไปหลายองศา "แล้วจะให้ผมคิดยังไงล่ะ! หลักฐานทั้งหมดมันพุ่งเป้ามาที่ไอพีแอดเดรสห้องสตรีมของผม ระบบความปลอดภัยของคิรินกรุ๊ปขึ้นชื่อว่าเป็นอันดับหนึ่ง แต่จู่ๆ แฮกเกอร์กลับเจาะเข้ามาได้แถมยังทิ้งร่องรอยไว้ที่คุณรินทร์รดาคนนี้คนเดียวเนี่ยนะ!" เรนก้าวเท้าเข้าไปประชิดโต๊ะทำงานตัวใหญ่ ดวงตาคู่สวยวาวโรจน์ด้วยความท้าทาย ไม่คิดจะหลบสายตาดุๆ ที่มองกลับมาเลยสักนิด "อย่ามาทำเป็นไขสันหลังหวาดเสียวหน่อยเลยครับ ถ้าผมพัง คุณก็ไม่รอดเหมือนกัน เพราะชื่อเสียงของเกมที่พวกคุณกำลังจะเปิดตัวในสัปดาห์หน้า มันกำลังจะกลายเป็นขยะเปียกในกองเพลิงถ้าผมออกไปแฉเบื้องหลังทั้งหมดตอนนี้!" คิรินหรี่ตามองคนตรงหน้าอย่างพิจารณา ปากร้ายๆ และความดื้อรั้นที่ไม่เคยลดราวาศอกนี่แหละที่ทำให้เขารู้สึกทั้งหงุดหงิดและ... สลัดภาพออกจากหัวไม่ได้สักที ร่างสูงถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปปิดหน้าจอโปรเจกต์เตอร์ ความมืดสลัวกลับมาครอบคลุมห้องประชุมอีกครั้ง เหลือเพียงแสงไฟนีออนอ่อนๆ จากเพดานที่สาดลงมาสะท้อนไหล่กว้างของซีอีโอหนุ่ม "ใจเย็นลงแล้วสมองส่วนหน้าถึงจะกลับมาทำงานนะครับ คุณเรน" คิรินเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงกว่าเดิมเล็กน้อย แม้จะยังคงความกวนประสาทไว้อยู่ในที "สถานการณ์ตอนนี้ ถ้าคุณออกไปโวยวายตามโซเชียลมีเดีย คุณคิดว่ากองทัพแฟนคลับหรือสำนักข่าวพวกนั้นจะฟังคนตัวเล็กๆ อย่างคุณ หรือจะเชื่อถือคำแถลงการณ์อย่างเป็นทางการของคิรินกรุ๊ปมากกว่ากัน?" คำพูดนั้นแทงใจดำเรนเข้าอย่างจังจนริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่น จริงอย่างที่อีกฝ่ายว่า... ในสายตาของคนนอก เขาเป็นแค่สตรีมเมอร์อิสระปากจัดคนหนึ่ง ขณะที่คิรินคือยักษ์ใหญ่แห่งวงการเกม อำนาจต่อรองมันต่างกันราวฟ้ากับเหว ถ้าเขาเลือกใช้อารมณ์พุ่งชน มีหวังได้จมดิ่งลงไปในโคลนตมโดยที่ยังไม่ได้อ้าปากแก้ตัวด้วยซ้ำ "แล้วคุณจะให้ผมทำยังไง... ยอมก้มหัวให้พวกมันป้ายสีผมจนหมดอนาคตเหรอครับ?" เรนเงยหน้าขึ้นสบตา เสียงที่เคยแข็งกร้าวเริ่มสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความอัดอั้นตันใจ คิรินมองท่าทางที่พยายามแข็งขืนแต่แฝงไปด้วยความเปราะบางนั้นแล้ว หัวใจของเจ้าพ่อวงการเกมกลับกระตุกวูบอย่างไม่น่าเชื่อ มือหนายื่นออกไปคว้าแฟ้มเอกสารสีดำบนโต๊ะมากางออก ก่อนจะดันมันไปตรงหน้าเรน "ถอยคนละก้าวสิครับ" คิรินเอ่ยเสียงทุ้ม แววตาคมกริบเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้น "เรามาทำข้อตกลงกัน... ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป เราจะทำงานร่วมกันเพื่อสืบหาตัวหนอนบ่อนไส้ที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ โดยที่ **'ไม่มีเรื่องส่วนตัว'** เข้ามาเกี่ยวข้อง" เรนก้มมองเอกสารในแฟ้ม ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นเมื่อเห็นว่ามันคือสัญญาความร่วมมือชั่วคราวระหว่างคิรินกรุ๊ปและช่องสตรีมของเขา เนื้อหาข้างในระบุชัดเจนว่าทางบริษัทจะช่วยเคลียร์ข่าวและปกป้องชื่อเสียงของเขาแลกกับการที่เรนต้องเข้ามาเป็นพาร์ทเนอร์เชิงเทคนิคในการแกะรอยกลุ่มแฮกเกอร์กลุ่มนั้นแบบลับๆ "ไม่มีเรื่องส่วนตัว... หมายความว่ายังไงครับ?" เรนเงยหน้าขึ้นถามด้วยความเคลือบแคลง "หมายความว่า เลิกกัดผม เลิกประชดประชัน และเลิกทำตัวเป็นเด็กมีปัญหาเวลาที่เราต้องประชุมหรือทำงานร่วมกันครับ" คิรินยิ้มมุมปากเล็กน้อย รอยยิ้มที่ดูเจ้าเล่ห์แต่ก็ทรงเสน่ห์จนเรนเกือบจะเผลอกลั้นหายใจ "ส่วนผม... ก็จะพยายามไม่ใช้ความเป็นซีอีโอมาใช้อำนาจกดขี่คุณ จนกว่าเราจะกระชากหน้ากากไอ้คนที่มันบังaniยมาล้ำเส้นเราทั้งคู่ได้สำเร็จ" เรนจ้องมองรอยยิ้มนั้นอย่างชั่งใจ นิ้วเรียวเคาะลงบนโต๊ะเบาๆ เป็นจังหวะ หัวสมองอัจฉริยะกำลังคำนวณข้อดีข้อเสียอย่างรวดเร็ว การร่วมมือกับปีศาจอย่างคิรินอาจจะอันตรายต่อหัวใจของเขาที่มีแนวโน้มจะเต้นผิดจังหวะอยู่บ่อยครั้ง แต่ถ้ามองในแง่ของความอยู่รอด นี่คือทางเลือกเดียวที่ดีที่สุด "ก็ได้ครับ..." เรนเอ่ยลอดไรฟัน ยื่นมือเรียวออกไปคว้าปากกาบนโต๊ะมากำไว้แน่น "แต่ถ้าผมรู้ว่าคุณตุกติก หรือแอบเอาผมไปเป็นแพะรับบาปทีหลังล่ะก็... คีย์บอร์ดในมือผมได้ไปฟาดหน้าหล่อๆ ของคุณจนพังแน่ ท่านประธาน" คิรินหัวเราะในลำคอเบาๆ กับคำขู่ที่ดูน่ารักมากกว่าน่ากลัวนั้น ร่างสูงยื่นมือหนาออกมาตรงหน้า ดวงตาคู่คมจ้องมองใบหน้าหวานที่เชิดขึ้นอย่างถือดี "ตกลงตามนี้ครับ... พาร์ทเนอร์" เรนชะงักไปชั่วขณะเมื่อฝ่ามืออุ่นจัดยื่นมาตรงหน้า ความลังเลแล่นผ่านเข้ามาในอกวูบหนึ่ง ก่อนที่เขาจะตัดสินใจวางมือลงไปสัมผัสกับฝ่ามือหนานั้นอย่างไม่เต็มใจนัก แรงบีบกระชับที่ส่งผ่านมามันอบอุ่นเกินกว่าที่จะเป็นแค่การจับมือทางธุรกิจ และมันก็ทำเอาเรนต้องรีบดึงมือกลับแทบจะไม่ทัน บรรยากาศในห้องประชุมกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง แต่ทว่าความตึงเครียดก่อนหน้านี้ได้ถูกแทนที่ด้วยความท้าทายใหม่ที่น่าตื่นเต้นกว่าเดิม เรนก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าว เตรียมจะหันหลังเดินออกจากห้องเพื่อเริ่มต้นแผนการล้างตา *ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!* เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งติดต่อกันอย่างเร่งรีบ ก่อนที่ประตูห้องกระจกจะถูกผลักเปิดออกโดยเลขาคนสนิทของคิริน สีหน้าของอีกฝ่ายซีดเผือดจนแทบไร้สีเลือด เม็ดเหงื่อผุดพรายเต็มกรอบหน้า "ท่านประธานครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว..." เลขาหนุ่มหอบหายใจถี่กระชั้น กวาดสายตามองทั้งคิรินและเรนสลับกันด้วยแววตาตื่นตระหนก "ตอนนี้คลิปเสียงหลักฐานชิ้นใหม่ถูกปล่อยลงอินเทอร์เน็ตแล้วครับ... และเสียงในคลิปนั้น... เป็นเสียงของท่านประธานที่กำลังสั่งการให้แฮกเกอร์ทำลายระบบด้วยตัวเองครับ!" เรนหันขวับกลับมามองคิรินทันที ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง ขณะที่ใบหน้าหล่อเหลาของซีอีโอหนุ่มที่เคยนิ่งสงบเมื่อครู่ กลับมืดมนลงจนน่ากลัว รังสีความเยือกเย็นแผ่ซ่านออกมาจากร่างสูงจนบรรยากาศในห้องเย็นยะเยือกในพริบตา ************************************************** ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "ไฟเยอร์บลัด" มาโดยตลอดนะครับ