เปิดไพ่ใบแรก: The Fool

คราบขี้ผึ้งสีแดงฉานที่หยดอยู่ตามร่องกระเบื้องยางของห้องซ้อมเบอร์เจ็ด ไม่ใช่สิ่งที่เด็กฝึกหัดทั่วไปจะสังเกตเห็นค่ะ หากรณกรไม่100% กับการกวาดสายตาสำรวจพลังงานรอบตัวขณะยืดเหยบกล้ามเนื้อ เขาก็คงคิดว่ามันเป็นเพียงคราบสกปรกจากงานปาร์ตี้ครั้งก่อนของค่าย แต่กลิ่นอับชื้นที่เจือจางด้วยกลิ่นหอมฉุนของกำยานโบราณและคาวเลือดจางๆ นั้น... ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ามันกำลังกรีดร้องเตือนสติเขาอยู่ "อย่าก้าวเท้าซ้ายไปตรงนั้นค่ะ กันต์" เสียงทุ้มนุ่มที่ดังขึ้นจากมุมมืดของห้องซ้อม ทำให้เด็กหนุ่มชะงักค้างในท่าเตรียมยืดตัว อาจารย์ศศิธรในชุดสูทลำลองสีดำสนิทก้าวออกมาจากเงาสลัวของกระจกเงาบานใหญ่ แววตาภายใต้กรอบแว่นทรง The Row เปล่งประกายคมกริบราวกับมองทะลุผ่านมิติเวลาได้ กันต์ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอกพร้อมกับลดขาลง เขากวาดสายตามองอาจารย์สาวที่เดินเข้ามาใกล้ กลิ่นหอมเย็นๆ ของชาขาวจางๆ ลอยมาแตะจมูกช่วยบรรเทาความตึงเครียดในอากาศลงได้บ้าง "ผมเกือบเผลอเหยียบมันแล้วครับ... เอ๊ย, ค่ะ!" เขารีบแก้คำพูดแทบไม่ทันเมื่อนึกถึงกฎเหล็กที่อาจารย์เคยกำชับเรื่องความเคยชิน อาจารย์ศศิธรปรายตามองเด็กหนุ่มด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก ราวกับเอ็นดูกับความลนลานนั้น "ไม่เป็นไรค่ะ สติของคุณถือว่าใช้ได้ทีเดียว... แต่ที่น่าสนใจยิ่งกว่าคือ สิ่งที่ซ่อนอยู่ใต้รอยคราบขี้ผึ้งพวกนั้นต่างหากล่ะคะ" นิ้วเรียวสวยภายใต้ถุงมือหนังสีดำบรรจงหยิบสำรับไพ่ทาโรต์เนื้อหนาเคลือบขอบทองออกจากกระเป๋าเสื้อโค้ท ไพ่สำรับนี้ไม่ใช่สำรับธรรมดา แต่เป็น 'ไพ่ญาณทิพย์' ที่ผ่านพิธีปลุกเสกเชื่อมโยงจิตวิญญาณ ซึ่งขวัญเนตรทายใจอย่างเธอใช้เป็นสื่อกลางในการไขปริศนาลี้ลับมานักต่อนักแล้ว บรรยากาศภายในห้องซ้อมเต้นที่ควรจะสว่างไสวด้วยหลอดไฟนีออน กลับถูกความหนาแน่นของพลังงานลี้ลับบีบอัดจนมืดสลัวลง เงาสะท้อนในกระจกของทั้งคู่เริ่มบิดเบี้ยว ราวกับมีใครอีกหลายคนกำลังยืนซ้อนทับอยู่ด้านหลัง "อาคมโบราณประเภทนี้ มักจะใช้การ 'ตรึงวิญญาณ' เพื่อแลกกับความโด่งดังหรือพรสวรรค์ทางเสียงเพลงค่ะ" อาจารย์ศศิธรเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าแฝงความน่ากลัวไว้ในที เธอสะบัดข้อมือเบาๆ ไพ่ใบแรกก็ถูกดึงออกมาจากสำรับด้วยความคล่องแคล่ว "และผู้ที่วางอาคมนี้ คงไม่ได้หวังแค่ให้เด็กฝึกในตึกนี้ซ้อมเต้นเก่งขึ้นหรอกนะคะ... แต่อาจจะกำลังรอ 'เครื่องสังเวย' ชิ้นใหม่ต่างหาก" ไพ่ทาโรต์แผ่นนั้นถูกหงายลงบนพื้นห้องตรงหน้าคราบขี้ผึ้งสีแดงทันที ภาพบนหน้าไพ่ปรากฏรูปชายหนุ่มสวมเสื้อผ้าสีสันสดใส ก้าวเท้าเดินไปสู่เหวเบื้องหน้าโดยมีสุนัขตัวเล็กคอยเห่าเตือนสติ แต่สิ่งที่ทำให้รณกรต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจคือ ลวดลายบนไพ่ใบนั้นกำลังเคลื่อนไหวได้! ชายหนุ่มในภาพกำลังก้าวเดินเข้าสู่ความมืดมิด ขณะที่มุมขอบไพ่มีหยดเลือดซึมออกมาจริง "นี่มัน... ไพ่ The Fool นี่ครับ" กันต์อุทานเบาๆ ด้วยความตื่นตะลึง พลางจ้องมองภาพเคลื่อนไหวบนหน้าไพ่ด้วยหัวใจที่เต้นระส่ำ "ทำไมไพ่ถึงขยับได้ล่ะครับอาจารย์?" "เพราะพลังงานรอบตัวเราตอนนี้ มันเข้มข้นพอที่จะปลุกภาพสะท้อนในไพ่ให้ตื่นขึ้นแล้วค่ะ" อาจารย์ศศิธรย่อตัวลงนั่งชันเข่าข้างหนึ่ง สายตาคมกริบจ้องมองไพ่ The Fool ที่กำลังสั่นระริก "ในมุมมองของการพยากรณ์ ไพ่ใบนี้หมายถึงการเริ่มต้นใหม่ การเดินทางครั้งใหม่ หรือความไร้เดียงสา... แต่ในแง่ของไสยเวทดำ มันคือ 'การก้าวลงสู่หลุมพรางโดยไม่รู้ตัว' และคุณ... กันต์คะ คุณเพิ่งจะก้าวเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของวงจรนี้แล้ว" รณกรกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขารู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยือกที่ไต่ขึ้นมาจากฝ่าเท้า ไล่ลามขึ้นมาจนถึงสันหลัง ข้อมูลเกี่ยวกับประวัติของตึกซ้อมแห่งนี้ที่เขาเคยได้ยินจากรุ่นพี่ ลอยกลับเข้ามาในหัว—ข่าวลือเรื่องเด็กฝึกหัดที่จู่ๆ ก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยเมื่อสามปีก่อน "หมายความว่า... มีคนกำลังใช้พวกเราเป็นเครื่องมือเหรอครับ?" กันต์ถามเสียงเบา พยายามควบคุมเสียงไม่ให้สั่นไหว ขณะที่สมองอันชาญฉลาดเริ่มประมวลผลเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นตั้งแต่เขาเข้ามาเป็นเด็กฝึกหัดในค่ายนี้ "ไม่ใช่แค่เครื่องมือค่ะ... แต่เป็น 'ผู้สืบทอด'" อาจารย์ศศิธรเงยหน้าขึ้นสบตาเด็กหนุ่ม แววตาของเธอสะท้อนภาพเงาประหลาดบางอย่างที่ยืนอยู่หลังตัวของกันต์ "ไพ่ The Fool ใบนี้ไม่ได้เตือนเราเรื่องความโง่เขลา แต่มันกำลังบอกว่า มีใครบางคนกำลังจัดฉากให้คุณเป็นผู้ก้าวเดินไปรับเคราะห์แทนคนอื่น" ทันใดนั้นเอง ไฟนีออนบนเพดานห้องซ้อมก็กะพริบถี่ๆ เสียงเพลงจังหวะฮิปฮอปที่ควรจะเงียบสนิท กลับดังลอดออกมาจากลำโพงบลูทูธที่ปิดเครื่องไปแล้ว เสียงฝีเท้าจำนวนมากกำลังวิ่งวนอยู่เหนือเพดาน ราวกับมีคนนับร้อยกำลังซ้อมเต้นอย่างบ้าคลั่งในยามวิกาล รณกรสูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ เขารู้ดีว่าความกลัวในตอนนี้รังแต่จะทำให้ศัตรูได้ใจ มือเรียวของเด็กหนุ่มเอื้อมไปแตะที่มุมไพ่ The Fool เบาๆ พลังงานออร่าสีทองอ่อนๆ จากระบบไอดอลเด็กดีของเขาเริ่มแผ่ซ่านออกมาเพื่อต้านทานไอQ ดำมืดที่แผ่ขยายขึ้นเรื่อยๆ "ถ้าพวกเขาอยากให้ผมเป็น The Fool ผมก็ต้องเล่นตามบทบาทนี้ให้สนุกสินะครับ" กันต์เงยหน้าขึ้นพร้อมรอยยิ้มมุมปากที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจ "ว่าแต่... อาจารย์มีแผนจะแก้เกมพวกเขายังไงต่อดีคะ?" อาจารย์ศศิธรแย้มยิ้มกว้างขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่แสดงถึงความพึงพอใจในความเติบโตของลูกศิษย์คนนี้ เธอกำลังจะอ้าปากเอ่ยคำตอบเพื่อวางแผนรับมือ ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนระบบปริศนาดังขึ้นก้องอยู่ในโสตประสาทของรณกร พร้อมกับหน้าต่างโฮโลแกรมสีฟ้าใสที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศอย่างกะทันหัน ขัดจังหวะบทสนทนาของทั้งคู่ทันที [ระบบตรวจพบภารกิจระดับ SSS: "พิธีกรรมล้างบางวิญญาณในตึกซ้อม"] [เงื่อนไข: ค้นหาต้นตอของอาคมโบราณและชำระล้างจิตวิญญาณก่อนเวลาเที่ยงคืน] [บทลงโทษหากล้มเหลว: วิญญาณของเด็กฝึกหัดทุกคนในค่ายจะถูกกลืนกินและสูญหายตลอดกาล] [คำเตือนจากระบบ: ระวัง... 'แขกผู้ไม่ได้รับเชิญ' ที่กำลังยืนอยู่ข้างหลังคุณในขณะนี้] รณกรยังไม่ทันได้ขยับตัว เสียงลมหายใจเย็นเฉียบที่รดต้นคอจากด้านหลังก็ทำให้ขนหัวลุกชันวาบ พร้อมกับเสียงกระซิบแหบพร่าข้างหูที่ดังขึ้นอย่างแผ่วเบา— *"...ขอบคุณที่มาร่วมเต้นรำด้วยกันนะ... เด็กดี"* ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนานี้ไปด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ! — ขวัญเนตรทายใจ