สำนักไพ่ทาโรต์ท้ายซอย

กลิ่นธูปหอมกรุ่นเจือจางด้วยกลิ่นอับของกระดาษเก่าและไو้สารพัดชนิด ลอยอบอวลอยู่ภายในห้องพยากรณ์ขนาดกะทัดรัดที่ตั้งอยู่ลึกสุดปลายซอยแคบๆ บรรยากาศเงียบสงบจนได้ยินเสียงเข็มนาฬิกาโบราณบนผนังไม้สักเดินติ๊กต่อกอย่างเชื่องช้า ทว่าความเงียบนั้นกลับไม่ได้ทำให้รณกร (กันต์) รู้สึกผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม หัวใจของเด็กหนุ่มผู้กำลังยืนกำสายกระเป๋าเป้แน่นจนข้อนิ้วซีดขาว กลับเต้นรัวระรัวราวกับกลองศึก เบื้องโต๊ะทำงานไม้สีเข้ม หญิงสาวในชุดยาวสีดำสนิทปักลวดลายดาราศาสตร์สีเงินระยิบระยับกำลังนั่งไขว่ห้างอย่างสง่างาม เรือนผมสีดำสนิทรวบไว้หลวมๆ ปล่อยปอยผมคลอเคลียกรอบหน้าเรียวสวยได้รูป ดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นนิ่งสงบราวน้ำในบึงลึก ไร้ซึ่งระลอกคลื่นอารมณ์ใดๆ ทว่ากลับทรงพลังราวกับสามารถมองทะลุปรุโปร่งไปถึงก้นบึ้งความคิดของมนุษย์ได้ "ถ้าคิดจะมายืนนับจำนวนฝุ่นในร้านของฉัน... เกรงว่าจะเสียเวลาเปล่าประโยชน์นะคะ รณกร" น้ำเสียงนุ่มทุ้มเอ่ยขึ้นเรียบๆ แต่กลับก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของเด็กหนุ่ม อาจารย์ศศิธร (ศศิ) นักพยากรณ์ไพ่ทาโรต์ญาณทิพย์ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความแม่นยำระดับตำนาน ช้อนสายตาขึ้นมองผู้มาเยือนช้าๆ มือเรียวบางที่สวมแหวนเงินรูปงูพันรอบนิ้วชี้ กำลังเกลี่ยสำรับไพ่ไร้รอยขีดข่วนบนโต๊ะเบาๆ กันต์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขารู้ดีว่าความลับเรื่อง "ดวงตาที่สาม" ที่มองเห็นพลังงานอัปมงคลเกาะกินไอดอลฝึกหัดร่วมค่ายเมื่อวานนี้ ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาทั่วไปจะมองเห็นหรือเข้าใจได้ และการที่เขาตัดสินใจก้าวเข้ามาในสำนักไพ่ทาโรต์ท้ายซอยแห่งนี้ ก็เพราะเขาไม่มีทางเลือกอื่นหลงเหลืออีกแล้ว เด็กหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ ก่อนจะโค้งตัวลงทำความสะอาดตามมารยาทแบบเด็กดีที่ถูกอบรมมาเป็นอย่างดี แล้วทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตรงข้ามกับนักพยากรณ์สาว "ผมไม่ได้มาเล่นๆ ครับ... เอ๊ย! ผมไม่ได้มาเล่นๆ นะคะ... ผมหมายถึง ผมมาขอคำปรึกษาจริงๆ ครับ!" กันต์เผลอหลุดปากใช้สรรพนามผิดพลาดไปเสี้ยววินาทีด้วยความประหม่า จนเกือบเผลอใช้คำลงท้ายแบบเด็กผู้ชาย แต่ก็รีบดึงสติกลับมาปรับแก้แทบไม่ทันเมื่อสบเข้ากับสายตาคมกริบที่ราวกับจะจับผิด อาจารย์ศศิธรหลุดหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะที่เจือความขบขันจางๆ ทำให้บรรยากาศตึงเครียดผ่อนคลายลงเล็กน้อย "ระวังเรื่องคำพูดหน่อยสิคะ ไอดอลหนุ่มอนาคตไกล... ความลับเรื่องพลังงานออร่าสีดำที่เกาะติดไหล่ซ้ายของคุณเมื่อวานนี้ มันไม่ใช่เรื่องที่จะมาพูดเล่นกันได้ง่ายๆ หรอกนะ" คำพูดนั้นทำให้กันต์สะดุ้งเฮือก ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ "อาจารย์รู้...?" "ฉันบอกแล้วไงคะว่าที่นี่คือสำนักพยากรณ์ ไม่ใช่สำนักอวดอ้างสรรพคุณลอยๆ" ศศิธรวางสำรับไพ่ลงบนโต๊ะ เสียงกระทบของเนื้อไพ่หนานุ่มกับพื้นไม้ดังขึ้นเบาๆ ก่อนที่เธอจะเงยหน้าประสานสายตากับเด็กหนุ่มอย่างจริงจัง "พลังงานลี้ลับ ไสยเวท และมนตราโบราณ... สิ่งเหล่านี้ไม่เคยหายไปจากโลกยุคปัจจุบัน เพียงแต่มันเปลี่ยนรูปแบการซ่อนตัวเข้ากับแสงสีเสียงของวงการบันเทิงก็เท่านั้นเอง และเด็กดีอย่างคุณ รณกร... กำลังเดินเข้าไปเหยียบ 'รอยต่อ' ของโลกสองใบนั้นเข้าอย่างจัง" กันต์ขมวดคิ้วแน่น สมองอันชาญฉลาดและผ่านการฝึกฝนวินัยมาอย่างเข้มข้นเริ่มประมวลผลข้อมูลมหาศาล ระบบเตือนภัยแปลกประหลาดที่ปรากฏขึ้นในหัวตั้งแต่วันที่เขาผ่านการออดิชั่น ประกอบกับภาพหลอนของเงาดำที่เกาะกินเพื่อนร่วมทีม... ทุกอย่างเชื่อมโยงกันอย่างมีเหตุผล "แปลว่า... ที่ผมมองเห็นสิ่งเหล่านั้น ไม่ใช่เพราะผมเครียดจนประสาทหลอนใช่ไหมครับ?" กันต์ถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย เจือความคาดหวังลึกๆ "ประสาทหลอนเหรอคะ? น่าเสียดายจังที่ความจริงมันตื่นเต้นกว่านั้นเยอะ" ศศิธรเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ผายมือเชิญให้เด็กหนุ่มวางมือลงบนสำรับไพ่ "โลกของไอดอลที่คุณกำลังก้าวเดิน ไม่ได้มีแค่การแข่งขันเรื่องร้อง เต้น หรือคะแนนโหวตจากแฟนคลับเท่านั้น แต่มันคือ 'สนามประลองพลังศรัทธา' ไสยเวทสมัยใหม่ใช้ความรักและความอิจฉาริษยาของผู้คนเป็นเชื้อเพลิง และคุณ... ดันเกิดมาพร้อมกับ 'เนตรทิพย์' ที่มองทะลุกรรมพวกนั้นเข้า" กันต์มองมือของตัวเองที่สั่นระริกเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆ วางลงบนหลังสำรับไพ่ทาโรต์สัมผัสเย็นเฉียบพุ่งวาบเข้าสู่ปลายนิ้ว ราวกับกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ วิ่งพล่านไปทั่วร่าง ระบบแฟนตาซีในหัวใจส่งเสียงเตือนเบาๆ พร้อมกับหน้าต่างสถานะโปร่งใสที่ปรากฏขึ้นตรงหน้า: [ระบบตรวจสอบสถานะไสยเวทเปิดใช้งาน] [ผู้ใช้: รณกร (กันต์)] [ระดับการเชื่อมต่อกับไพ่ทาโรต์: 15%] [ภารกิจปัจจุบัน: ค้นหาต้นตอของไสยเวทร้ายในตึกฝึกซ้อม (ความคืบหน้า 0%)] "ถ้าอย่างนั้น... ผมต้องทำยังไงครับอาจารย์?" กันต์เงยหน้าขึ้นสบตาคู่สวยอย่างแน่วแน่ แววตาที่เคยมีความลังเลใจ บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยความเด็ดเดี่ยว "ผมไม่อยากยอมแพ้ความฝันที่จะได้ยืนบนเวที แต่อีกใจผมก็ปล่อยให้เพื่อนร่วมทีมถูกพลังชั่วร้ายนั่นกัดกินไม่ได้เหมือนกัน" อาจารย์ศศิธรจ้องมองเด็กหนุ่มนิ่งนาน ราวกับกำลังชั่งน้ำหนักความตั้งใจและจิตวิญญาณของเขา มุมปากอิ่มยกยิ้มขึ้นบางๆ เป็นรอยยิ้มที่หาได้ยากยิ่ง ซึ่งเปี่ยมไปด้วยความคาดหวังและความอบอุ่นอย่างประหลาด "ดีมากค่ะ... งั้นเรามาเริ่มต้นบทเรียนแรกกันเลยนะคะ" ศศิธรยื่นมือเรียวไปแตะที่สำรับไพ่ แล้วพลิกไพ่ใบแรกขึ้นมาวางตรงหน้ากันต์ ภาพวาดบนหน้าไพ่ปรากฏเป็นรูปชายหนุ่มผู้กำลังก้าวเดินไปสู่ขอบเหวโดยมีสุนัขตัวเล็กคอยเห่าเตือนภัย—ไพ่ *The Fool* "ไพ่ใบนี้ไม่ได้แปลว่าโง่เขลานะคะ แต่มันหมายถึงการก้าวเข้าสู่การเดินทางครั้งใหม่ด้วยความกล้าหาญ..." ศศิธรเว้นจังหวะ เลื่อนสายตาคมกริบไปยังกระจกเงาบานใหญ่ที่ตั้งอยู่มุมห้อง ซึ่งภาพสะท้อนในกระจกนั้นเริ่มบิดเบี้ยวและปรากฏเงาดำทมิฬรูปร่างคล้ายคนกำลังคลานเข้าใกล้พวกเขาอย่างช้าๆ "เพราะตอนนี้... สิ่งที่คุณกำลังพยายามปกป้อง กำลังตามมาเคาะประตูห้องเราแล้วค่ะ" กันต์หันขวับไปมองตามสายตาของอาจารย์สาว หัวใจกระตุกวูบเมื่อพบว่าเงาดำประหลาดไม่ได้สะท้อนแค่ในกระจกอีกต่อไป แต่มันกำลังพุ่งทะลุกรอบหน้าต่างบานเกล็ดเข้ามาในห้องพยากรณ์แห่งนี้ พร้อมกับเสียงกระซิบแหบพร่าที่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ! ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับความลี้ลับครั้งนี้นะคะ ขวัญเนตรทายใจ