รอยแยกที่ชั้นแปด

ตัวเลขบนหน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉานยังคงเต้นระริก สะท้อนลงบนนัยน์ตาคู่คมของศิลา *[ระบบตรวจสอบบัญชีมรณะ (Death Accounting System) ถูกเปิดใช้งานแล้ว...]* *[ภารกิจระดับ SSS: ตรวจสอบงบดุลของวิญญาณ 1,000 ดวงที่ตกค้างในชั้น -13 เริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้]* กลิ่นฉุนของสนิมเหล็กและกระดาษชำระเปียกชื้นลอยอบอวลอยู่ในอากาศรอบตัว จนชายหนุ่มต้องยกมือขึ้นขยับกรอบแว่นสายตาอย่างเผลอตัว เขากวาดสายตามองไปรอบๆ ทางเดินปูนเปลือยของอาคารสำนักงานที่ควรจะเป็นชั้น 8 ตามผังอาคารที่เขาถืออยู่ในมือซ้าย ทว่าสถาปัตยกรรมตรงหน้ากลับไม่สอดคล้องกับแบบแปลนวิศวกรรมที่เขาตรวจสอบซ้ำแล้วซ้ำเล่าแม้แต่น้อย ผนังปูนฉาบเรียบเมื่อครู่ บัดนี้กลับกลายเป็นอิฐมอญสีดำคล้ำที่เรียงตัวกันอย่างบิดเบี้ยว ไม่มีแม้แต่ร่องรอยของหน้าต่างระบายอากาศ หรือแม้กระทั่งป้ายบอกทางหนีไฟที่กฎหมายควบคุมอาคารบังคับให้ต้องมี "คุณศิลา... เดินเลยจุดปลอดภัยมาสามเมตรแล้วนะครับ" เสียงทุ้มแต่นุ่มนวลของอาจารย์รินรดาดังขึ้นมาจากเบื้องหลัง เธอไม่ได้ขยับเข้าไปใกล้มากกว่าเดิม แต่ท่ายืนไขว่ห้างพิงกำแพงพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ บนเรียวปากนั้น กลับให้ความรู้สึกราวกับเธอกำลังนั่งชมละครสัตว์จากตำแหน่งที่ปลอดภัยที่สุดในโรงละคร ศิลาไม่ตอบคำถามในทันที เขาย่อตัวลงต่ำ ใช้ปลายนิ้วมือขวาแตะลงบนพื้นกระเบื้องยางที่ควรจะเรียบเนียน แต่สัมผัสที่ส่งผ่านปลายนิ้วกลับเป็นความเย็นยะเยือกของเนื้อปูนที่หล่อไม่แห้งสนิท มีรอยร้าวเป็นเส้นยาวขนานไปกับแนวผนัง ราวกับรอยแยกของเปลือกโลกยمنขนาดย่อมๆ ที่ถูกสร้างขึ้นด้วยฝีมือของมนุษย์ หรือบางที... อาจไม่ใช่ฝีมือของมนุษย์ "ในทางสถาปัตยกรรม ผังอาคารรูปตัว L ไม่เคยมีพื้นที่ส่วนเกินระหว่างเสาต้นที่สิบสองกับสิบสามครับ อาจารย์รินรดา" ศิลาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียաբนิ่ง แต่นัยน์ตากลับกวาดมองทุกรายละเอียดอย่างรวดเร็ว สมองของเขาทำหน้าที่ประมวลผลตัวเลขและมิติพื้นที่ราวกับเครื่องจักรกล "แต่อาคารหลังนี้มีพื้นที่งอกเงยขึ้นมาสามตารางเมตร... พื้นที่ที่ถูกลบออกจากงบดุลการก่อสร้างอย่างจงใจ" รินรดาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะของเธอก้องกังวานอยู่ในโถงทางเดินแคบๆ นี้จนฟังดูผิดเพี้ยน เธอขยับกรอบแว่นสายตาpoweredทรงกลมเล็กน้อย ก่อนจะก้าวเท้าเข้ามาใกล้รอยแยกบนพื้นนั้นช้าๆ ส้นรองเท้าส้นสูงกระทบกับพื้นปูนเกิดเสียงก้องกังวานราวกับเสียงเคาะโลงศพ "คุณเป็นนักบัญชีที่น่าสนใจจริงๆ นะครับ คุณศิลา" อาจารย์สาวปรายตามองตัวเลขสีแดงที่ยังคงกระพริบอยู่เหนืออากาศว่างเปล่า "คนส่วนใหญ่ที่หลงเข้ามาในเขตแดนของ 'ชั้นแปดนอกระบบ' มักจะสติแตกและวิ่งหนีกลับลิฟต์ไปแล้ว แต่คุณกลับมานั่งคำนวณพื้นที่ส่วนเกินเสียนี่" "เพราะความกลัวไม่ได้ช่วยให้งบดุลสมดุลขึ้นครับ" ศิลายืดตัวขึ้นยืนเต็มความสูง เขาสบตากับหญิงสาวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยคำถาม "และที่สำคัญ... ระบบบ้าๆ นั่นบอกว่าเรามีวิญญาณอีกหนึ่งพันดวงที่ต้องตรวจสอบบัญชี ผมไม่อยากทำงานล่วงเวลาโดยไม่ได้ค่าโอที" คำตอบของชายหนุ่มทำให้รินรดาชะงักไปชั่วขณะ ก่อนที่รอยยิ้มพึงพอใจจะปรากฏชัดเจนยิ่งขึ้น เธอหันกลับไปมองความมืดมิดที่ปลายทางเดิน ซึ่งทอดยาวออกไปอย่างไร้จุดสิ้นสุด ราวกับประตูบานใหญ่ที่เชื่อมต่อไปยังอีกมิติหนึ่ง "ถ้าเช่นนั้น... เชิญทางนี้สิครับ นักบัญชีผู้รอบคอบ" รินรดาผายมือไปยังความมืดเบื้องหน้า "เราต้องไปตรวจนับ 'สินค้าคงคลัง' ที่ถูกซุกซ่อนไว้ใต้พรมของตึกนี้กันหน่อยแล้ว" ทั้งคู่ก้าวเดินลึกล้ำเข้าไปในรอยแยกที่ชั้นแปด บรรยากาศรอบตัวเริ่มเปลี่ยนแปรอย่างรวดเร็ว อุณหภูมิลดต่ำลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว กลิ่นอับชื้นถูกแทนที่ด้วยกลิ่นฉุนรุนแรงของกระดาษเก่าและหมึกพิมพ์ราคาถูกที่ถูกทิ้งไว้จนเน่าเปื่อย ศิลาหยิบสมุดบันทึกเล่มเล็กออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูท ปากกาหมึกซึมในมือพร้อมจดบันทึกทุกความผิดปกติที่กำลังจะเกิดขึ้น ทว่า ทันทีที่พวกเขาเดินผ่านประตูไม้บานเก่าที่หลุดรุ่ย ไร้ซึ่งลูกบิด เสียงฝีเท้าของใครบางคนก็ดังขึ้นสวนทางมาจากความมืดมิดเบื้องหน้า... เป็นจังหวะการเดินที่หนักหน่วง ลากยาว และเชื่องช้า ราวกับร่างนั้นกำลังแบกรับน้ำหนักอันมหาศาลไว้บนบ่า ศิลาชะงักฝีเท้าโดยอัตโนมัติ รินรดาก้าวเข้ามาขนาบข้าง พร้อมกับยื่นมือเรียวมาแตะที่แขนเสื้อของเขาเบาๆ เป็นสัญญาณเตือนให้หยุดนิ่ง เงาสูงใหญ่ทอดตัวยาวผ่านแสงไฟกะพริบจากหลอดนีออนที่ใกล้ขาด ร่างในชุดยูนิฟอร์มพนักงานออฟฟิศสีซีด ก้มหน้าต่ำจนคางชิดอก เส้นผมยาวรุงรังเปียกชุ่มไปด้วยของเหลวสีดำสนิท ค่อยๆ ก้าวออกมาจากมุมมืด พร้อมกับส่งเสียงพึมพำลอดไรฟันด้วยน้ำเสียงแหบพร่าและแห้งผาก *"...งบ... งบประจำไตรมาส... ยังไม่... ยังไม่ลงตัว..."* ร่างนั้นเงยหน้าขึ้นเผยให้เห็นใบหน้าที่ไร้ซึ่งดวงตา มีเพียงรอยกรีดลึกเป็นทางยาวบนเบ้าตาคู่เดิมที่เลือดสดๆ ยังคงไหลรินไม่ขาดสาย มันจ้องตรงมาที่ศิลาด้วยความอาฆาตมาดร้าย และทันทีที่มันเห็นสมุดบัญชีในมือของชายหนุ่ม รอยยิ้มฉีกกว้างจนถึงใบหูก็ปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงหัวเราะแหลมสูงที่บาดแก้วหู *[คำเตือนจากระบบ: ตรวจพบ 'เจ้าหนี้การค้า' ระดับวิกฤต บัญชีลูกَหนี้สูญรหัส 001 กำลังพุ่งเป้ามาที่ผู้ตรวจสอบ!]* *[เงื่อนไขการเอาชีวิตรอด: ต้องพิสูจน์ความถูกต้องของยอดเงินภายใน 60 วินาที มิฉะนั้นวิญญาณจะถูกดึงเข้าสู่บัญชีมรณะถาวร]* ศิลาสูดลมหายใจเข้าลึก 1 ครั้ง ดวงตาหลังกรอบแว่นหรี่ลงเล็กน้อยด้วยความเยือกเย็น เขาก้าวออกไปเผชิญหน้ากับเงาสยดสยองนั้นโดยไม่ถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว ในขณะที่รินรดายกมือขึ้นปลดล็อกกุญแจโบราณในกระเป๋าเสื้อโค้ท พร้อมกระซิบแผ่วเบาข้างหูเขา "ตาคุณแล้วครับ... นักบัญชีของฉัน" ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปไขปริศนากับพวกเขานะครับ