ร่องรอยจากความทรงจำ

กลิ่นไอความชื้นของฝนยามดึกยังคงเกาะตัวหนาอยู่บนกระจกหน้าต่างห้องทำงานของธันวา แสงไฟสีส้มสลัวจากโคมไฟตั้งโต๊ะสาดกระทบใบหน้าด้านข้างของนิติพยาธิแพทย์หนุ่มผู้ขึ้นชื่อว่าไร้หัวใจ แววตาของเขาไม่ได้มองไปยังความมืดมนของลานจอดรถร้างเบื้องล่างอีกต่อไปแล้ว หากแต่กำลังจ้องมองรอยนิ้วมือบนขวดแก้วที่เพิ่งถูกนำกลับมาวางไว้บนโต๊ะทำงานอย่างอารารักษาความปลอดภัย—มันคือขวดบรรจุของเหลวสีแดงสดที่บรรจุสารพันธุกรรมของศพเคสล่าสุด ซึ่งหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยจากห้องดับจิตเมื่อชั่วโมงก่อน ประตูห้องเปิดออกอย่างไร้เสียง พร้อมกับการก้าวเข้ามาของสารวัตรอชิระ จิตแพทย์หนุ่มผู้มีเรือนผมยุ่งเหยิงและเสื้อเชิร์ตพับแขนเผยให้เห็นรอยสักจางๆ บริเวณปลายแขน กลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยมาแตะนาสิก แม้ในยามวิกาลเช่นนี้ แววตาคมกริบของอชิระกลับเบิกกว้างด้วยความตื่นตัวราวกับสัตว์ป่าที่ได้กลิ่นเลือด "คุณกำลังเล่นเกมอะไรอยู่ หรือว่าธันวา... ศพนั้นมันเดินกลับมาหาคุณเอง?" เสียงทุ้มต่ำติดจะเยาะหยันของอชิระดังขึ้น ทำลายความเงียบงันภายในห้องผ่าศพที่เย็นยะเยือก ธันวาไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมองคู่สนทนา ปลายนิ้วสวมถุงมือยางยังคงเคาะเบาๆ ลงบนขอบโต๊ะเหล็กสเตนเลสอย่างใช้ความคิด "ของเหลวในขวดนี้ไม่ใช่แค่เลือดครับสารวัตร... มันคือสารละลายฟอร์มาลีนผสมสารเคมีสังเคราะห์ชนิดพิเศษ สูตรเดียวกับที่ใช้ในเคส 'คดีฆาตกรรมเงาจันทร์' เมื่อเจ็ดปีก่อน" ธันวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าแฝงรังสีความเย็นเยียบที่แม้แต่อชิระยังต้องขยับตัวเข้าใกล้โต๊ะทำงานมากขึ้นเพื่อพิจารณาหลักฐานตรงหน้า คำพูดนั้นสะท้อนก้องอยู่ในความเงียบ อชิระชะงักไปชั่วขณะ ร่างกายที่เคยผ่อนคลายเกร็งขึ้นมาทันที ราวกับถูกกระแสไฟฟ้าแรงสูงช็อตเข้าที่ไขสันหลัง ภาพความทรงจำที่เขาพยายามฝังกลบมันลงไปในหลุมศพเมื่อเจ็ดปีก่อนผุดวาบขึ้นมาในหัว สมองของจิตแพทย์หนุ่มเริ่มทำงานอย่างบ้าคลั่ง ภาพซ้อนของห้องชันสูตรเก่าที่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือด คดีที่เขาเคยล้มเหลวอย่างไม่เป็นท่า และเด็กสาวผู้เคราะห์ร้ายคนนั้นที่เขาไม่สามารถดึงเธอกลับมาจากความตายได้ "คุณพูดถึงเรื่องอะไร... ธันวา" อชิระกัดกรามแน่น เสียงของเขาต่ำลงจนแทบจะเป็นเสียงกระซิบ ความดิบเถื่อนที่เคยมีหายวับไป ถูกแทนที่ด้วยร่องรอยความเปราะบางที่ซ่อนอยู่ใต้ผิวเผิน "ผมไม่ได้พูดเรื่องเล่นๆ ครับ" ธันวาเงยหน้าขึ้นสบตาอชิระ ดวงตาสนิทคู่นั้นสะท้อนภาพของจิตแพทย์หนุ่มที่กำลังหายใจติดขัด "รอยกรีดบนหลอดเลือดของศพเคสนี้ มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว... รอยมีดที่เอียงทำมุมสองสิบสามองศา เป็นองศาเดียวกับฆาตกรต่อเนื่องคนนั้น คนที่คุณเคยให้การวินิจฉัยผิดพลาด จนทำให้เขาหลุดรอดไปสร้างความวินาศสันตะโรเมื่อเจ็ดปีก่อน" คำพูดเชือดเฉือนนั้นพุ่งตรงเข้าปักกลางใจอชิระราวกับลูกศรอาบยาพิษ จิตแพทย์หนุ่มก้าวพรวดเข้าไปกระชากคอเสื้อของนิติพยาธิแพทย์หนุ่มอย่างลืมตัว แรงปะทะทำให้ขวดแก้วบนโต๊ะสั่นสะเทือน แต่ธันวากลับไม่มีท่าทีตื่นกลัวแม้แต่น้อย เขายังคงมองหน้าอชิระด้วยแววตาที่นิ่งสนิทและเยือกเย็นเกินกว่ามนุษย์ทั่วไป "คุณกำลังจะบอกว่า... มันกลับมาแล้วอย่างนั้นเหรอ?" อชิระเค้นเสียงลอดไรฟัน ลมหายใจของเขาเริ่มร้อนรุ่ม ความทรงจำอันเลวร้ายกัดกินสติสัมปชัญญะ ภาพเด็กสาวคนนั้นนอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงชันสูตร พร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ยของฆาตกรที่เขาไม่สามารถจับตัวได้ในอดีต กลับมาหลอกหลอนเขาอีกครั้งในห้องสี่เหลี่ยมแคบๆ แห่งนี้ "เขาไม่ได้แค่กลับมาครับสารวัตร..." ธันวาเอ่ยเสียงเรียบ พร้อมกับใช้มืออีกข้างหยิบเอกสารแฟ้มคดีเก่าขึ้นมาเปิดกางออก เผยให้เห็นภาพถ่ายรอยแผลที่ชวนสยดสยอง "...แต่เขากำลังท้าทายคุณ ท้าทายสัญชาตญาณที่คุณภาคภูมิใจนักหนา และเหนือสิ่งอื่นใด เขากำลังใช้ศพพวกนั้น เพื่อเปิดโปงความล้มเหลวในอดีตของคุณให้โลกได้เห็นอีกครั้ง" บรรยากาศระหว่างคนทั้งสองตึงเครียดจนแทบจะระเบิด เคมีอันตรายระหว่างความเย็นชาของวิทยาศาสตร์ กับความเร่าร้อนบ้าคลั่งของจิตวิทยาอาชญากรปะทะกันอย่างรุนแรงในพื้นที่จำกัด อชิระหอบหายใจหนักหน่วง นัยน์ตาแดงก่ำด้วยความโกรธเกรี้ยวและอารมณ์ดิบเถื่อนที่ถูกปลุกเร้า เขายอมรับความจริงไม่ได้ว่า ความผิดพลาดในอดีตกำลังตามมาหลอกหลอน และยิ่งไปกว่านั้น มันกำลังพรากความสุขุมรอบคอบไปจากเขาทีละน้อย ทว่า ในวินาทีที่อชิระกำลังจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง เสียงฝีเท้าฝ่าความเงียบก็ดังขึ้นจากทางเดินมืดทึบด้านนอกห้องทำงาน ฝีเท้านั้นไม่ได้เร่งรีบ แต่มันมั่นคงและก้าวเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ทีละก้าว... ทีละก้าว... ทั้งธันวาและอชิระต่างชะงัก พวกเขาหันขวับไปมองที่ประตูห้องพร้อมกัน เสียงฝีเท้าหยุดลงตรงหน้าประตูก่อนที่บานประตูเหล็กจะถูกผลักเปิดออกช้าๆ อย่างไร้ซุ่มเสียง ร่างของบุคคลปริศนาในชุดเสื้อโค้ทสีดำสนิทก้าวพ้นกรอบประตูเข้ามา พร้อมกับรอยยิ้มบางเบาที่มุมปากใต้เงาหมวกฮู้ด—และในมือของแขกผู้ไม่ได้รับเชิญคนนั้น กำลังถือเอกสารลับสุดยอดของกรมตำรวจ ที่ระบุชื่อของ "อชิระ" ไว้ในฐานะเป้าหมายรายต่อไป! ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปไขปริศนาอันมืดมิดนี้ด้วยกันนะครับ