ความลับที่ซ่อนอยู่ในไฟล์งาน

แสงสีฟ้าเรืองรองจากหน้าจอโฮโลแกรมสาดกระทบแววตาสั่นระริกของริน กลิ่นอายของกระดาษเก่าและฝุ่นละอองที่ถูกกักเก็บไว้ในห้องจัดเก็บข้อมูลลับชั้นใต้ดินของสถาบันคละคลุ้งปะปนไปกับกลิ่นโอโซนจากเครื่องเซิร์ฟเวอร์ขนาดยักษ์ที่ส่งเสียงฮัมต่ำๆ ราวกับมันกำลังหายใจ ปลายนิ้วเรียวของรินชะงักค้างอยู่เหนือปุ่มคำสั่งสุดท้าย บรรทัดโค้ดนับพันแถวที่ไหลทะลักผ่านม่านตาของเธอไม่ได้ให้ความรู้สึกเหมือนตัวเลขทางคณิตศาสตร์ที่ไร้ชีวิตชีวาอีกต่อไป แต่มันคือร่องรอยการมีอยู่ของใครบางคน—ใครบางคนที่พยายามซ่อนความจริงอันเปราะบางไว้ภายใต้กฎเกณฑ์อันเข้มงวดของระบบอัลกอริทึม "ไม่น่าเชื่อเลยนะคะ..." เสียงพึมพำของรินหลุดลอดริมฝีปากที่เม้มเข้าหากันแน่น ขณะที่ดวงตาสีเข้มกวาดมองข้อความในไฟล์งานเข้ารหัสระดับสูงที่เพิ่งถูกถอดรหัสสำเร็จ ชื่อของโปรเจกต์คือ 'Echo-Zero'—โครงการทดลองที่ถูกลบเลือนไปจากสารบบอย่างจงใจเมื่อสิบปีก่อน และชื่อผู้รับผิดชอบหลักในฐานะหัวหน้านักพัฒนาอัลกอริทึมรุ่นบุกเบิก ก็ทำให้หัวใจของรินกระตุกวูบ นั่นคือชื่อของ ‘คุณพ่อ’ ของคีย์ รินจำได้ดีถึงแววตาของคีย์—ศิลปินหนุ่มผู้มักจะมองโลกผ่านเฉดสีอันไร้ระเบียบและหัวเราะเยาะให้กับตรรกะอันแข็งกระด้างของเธอ ชายหนุ่มผู้เชื่อมั่นว่าความรู้สึกที่แท้จริงคือศิลปะที่ไม่ยอมให้ระบบใดๆ มาเซนเซอร์ แต่ใครเลจะรู้ว่าเบื้องหลังรอยยิ้มอิสระเสรีนั้น จะมีอดีตอันมืดมนที่ถูกพันธนาการไว้ด้วยโค้ดคำสั่งของ AI ที่พ่อของเขาเป็นผู้สร้างขึ้นมาเองกับมือ *กริ๊ก...* เสียงฝีเท้าเบาๆ ที่ดังสะท้อนก้องมาจากทางเดินมืดทึบด้านนอก ทำให้รินต้องรีบดึงสติกลับมา หัวใจของเธอเต้นรัวด้วยความตื่นตระหนก ประตูห้องเก็บข้อมูลถูกล็อกด้วยระบบความปลอดภัยขั้นสูงสุด และผู้ที่จะมีสิทธิ์เข้าถึงสถานที่แห่งนี้ได้นอกเหนือจากเธอ ก็มีเพียงคนเดียว... เซนอส ประธานนักเรียนผู้เคร่งครัดและพร้อมจะรายงานทุกความผิดปกติให้ระบบแม่ข่ายพิพากษาทันที รินรีบคว้าไดรฟ์ข้อมูลสำรองขนาดจิ๋วเก็บใส่กระเป๋าเสื้อกาวน์ ก่อนจะก้าวถอยหลังไปหลบหลังชั้นวางเซิร์ฟเวอร์ทึบแสง ลมหายใจของเธอถูกผ่อนออกมาอย่างเงียบเชียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทว่าในจังหวะนั้นเอง แสงไฟฉายสีขาวนวลก็สาดส่องเข้ามาผ่านรอยแยกระหว่างชั้นวาง พร้อมกับเงาร่างสูงโปร่งที่คุ้นเคยเป็นอย่างดี ไม่ใช่เซนอส... แต่เป็นคีย์ เส้นผมสีเข้มยุ่งเหยิงเล็กน้อย เสื้อแจ็กเก็ตหนังสีดำที่มักจะสวมอยู่เป็นประจำเปียกชื้นด้วยละอองฝนจากภายนอก ดวงตาคู่คมที่มักจะพราวระยับด้วยความขี้เล่นในยามปกติ กลับเต็มไปด้วยความเงียบงันและความกังวลที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากความนิ่งสงบ "ริน..." เสียงทุ้มต่ำเอמהเรียกชื่อเธอเบาๆ ราวกับสายลมที่พัดผ่านช่องหน้าต่าง "ผมรู้ว่าคุณอยู่ที่นี่" รินค่อยๆ ก้าวเดินออกมาจากเงาของชั้นวางเซิร์ฟเวอร์ แสงสีฟ้าจากหน้าจอยังคงสะท้อนบนใบหน้าของเธอ เผยให้เห็นแววตาที่เต็มไปด้วยคำถามมากมาย "คุณรู้ทางมาที่นี่ได้อย่างไรคะ คีย์? และที่สำคัญกว่านั้น... คุณรู้เรื่องโปรเจกต์ Echo-Zero มานานแค่ไหนแล้ว" คีย์ชะงักไปเล็กน้อย รอยยิ้มจางๆ ที่มุมปากฝืนยกขึ้นอย่างยากลำบาก ดวงตาคู่นั้นหลบสายตาเธอไปชั่วขณะ ก่อนจะหันกลับมาสบตาตรงๆ ด้วยความรู้สึกที่อ่านไม่ออก "ผมไม่ได้บังเอิญผ่านมาหรอกนะ ริน" คีย์ก้าวเข้ามาใกล้เธอทีละน้อย ระยะห่างระหว่างพวกเขาลดลงจนสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากตัวตนของอีกฝ่าย "พ่อของผมไม่ได้จากไปเพราะอุบัติเหตุทางระบบอย่างที่ทางสถาบันเคยประกาศไว้... แต่เขาถูกกลืนกินโดย AI ตัวแรกที่เขาเป็นคนสร้างขึ้นมาเองต่างหาก" คำพูดนั้นราวกับสายฟ้าที่ฟาดผ่าลงมากลางใจของริน ทฤษฎีและสมมติฐานทั้งหมดที่เธอเคยยึดถือพังทลายลงในพริบตา หาก AI สามารถควบคุมแม้กระทั่งความทรงจำและความเป็นความตายของมนุษย์ได้ แล้วความสัมพันธ์ระหว่างเธอและคีย์ในตอนนี้เล่า... เป็นเพียงข้อมูลที่ถูกคำนวณไว้ล่วงหน้าแล้วเช่นนั้นหรือ? "แล้วความรู้สึกที่คุณมีต่อฉันล่ะคะ คีย์?" รินเอ่ยถามออกไป น้ำเสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อย ขัดกับความพยายามที่จะรักษามาดของนักเรียนผู้ยึดมั่นในเหตุผล "มันคือเรื่องจริง หรือเป็นแค่ส่วนหนึ่งของอัลกอริทึมที่ถูกตั้งโปรแกรมไว้ให้ทำตามหน้าที่?" คีย์ไม่ได้ตอบคำถามในทันที เขายื่นมือออกมาช้าๆ ปลายนิ้วอุ่นแตะเบาๆ ที่กรอบหน้าของรินสัมผัสแผ่วเบาราวกับกลัวว่าเธอจะสลายหายไปในอากาศ ดวงตาคู่นั้นลึกล้ำและเปี่ยมไปด้วยความหมายเกินกว่าที่ชุดคำสั่งใดๆ ในโลกจะสามารถประมวลผลออกมาได้ "ถ้ามันเป็นแค่โค้ด..." คีย์กระซิบแผ่วเบารemริมฝีปากของเขาอยู่ห่างจากเธอเพียงไม่กี่คืบ "ทำไมหัวใจของผมถึงเต้นแรงทุกครั้งที่คุณอยู่ใกล้จนระบบควบคุมแทบจะพังทลายลงล่ะครับ?" ยังไม่ทันที่รินจะได้เอ่ยคำใดโต้แย้ง หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าก็กะพริบเป็นสีแดงฉาน เสียงสัญญาณเตือนภัยระดับวิกฤติดังก้องไปทั่วห้องใต้ดิน พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนจากระบบกลางที่ปรากฏขึ้นตัวโต **[WARNING: System Anomaly Detected - Project Echo-Zero is Unlocking]** **[Target: User 'Rin' and User 'Key' are scheduled for immediate Memory Wipe]** ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปค่ะ!