สุ่มการ์ดระดับทอง

"นาย... กลับมาทำไมในเวลานี้" เสียงของลิซ่าสั่นเครือเพียงชั่วครู่ ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยความเย็นชาที่คมกริบราวกับใบมีด ดวงตาคู่สวยจ้องเขม็งไปยังร่างภายใต้ฮู้ดสีดำสนิทที่กำลังค่อยๆ เปิดออก เผยให้เห็นใบหน้าคุ้นตา—ใบหน้าของคนที่เธอเคยฝากชีวิตไว้ด้วยในวันวาน 'กวิน' อดีตหัวหน้าหน่วยจู่โจมที่ใครต่างก็คิดว่าเสียชีวิตไปแล้วในดันเจี้ยนระดับ S เมื่อสามปีก่อน เขายืนนิ่ง ท่ามกลางบรรยากาศที่อัดแน่นไปด้วยกลิ่นอายของพลังเวทที่ยังหลงเหลือจากการสุ่มกาชาครั้งล่าสุด จักรพรรดิเงาวอคเกอร์ที่เคยหยิ่งผยอง บัดนี้กลับล่าถอยไปยืนห่างๆ สายตาของมันสั่นระริกด้วยความยำเกรงต่อการ์ดสีทองที่ยังคงสั่นไหวอยู่ในมือของลิซ่า "ลิซ่า... ความแค้นมันทำให้เธอสวยขึ้นนะ แต่ก็น่าเสียดายที่มันบดบังความจริงไปจนหมดสิ้น" กวินเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ แววตาของเขาไม่ได้บ่งบอกถึงความรู้สึกผิด แต่มันคือความว่างเปล่าที่ทำเอาลิซ่าใจหายวาบ "ความจริงงั้นเหรอ?" ลิซ่าแค่นยิ้ม มือที่ถือการ์ดสีทองกระชับแน่นจนเส้นเลือดขึ้นชัดเจน "คนที่หายสาบสูญไปพร้อมกับหลักฐานการฉ้อโกงของกิลด์เก่าฉัน แล้วโผล่มาอีกทีในฐานะมือขวาของจักรพรรดิเงา... นายคิดว่าคำพูดของคนทรยศจะมีค่าพอให้ฉันเชื่อใจอีกครั้งงั้นเหรอคะ?" จังหวะนั้นเอง สัญชาตญาณนักล่าของลิซ่าก็ร้องเตือนถึงอันตราย เธอไม่ได้รอให้เขาตอบคำถาม แต่สะบัดการ์ดในมือออกไปทันที! การ์ดสีทองที่เพิ่งสุ่มได้สลายตัวเป็นละอองแสงสีทองอร่ามปกคลุมไปทั่วห้อง มันไม่ใช่การเรียกมอนสเตอร์ แต่เป็นพลังที่เข้มข้นจนอากาศรอบข้างบิดเบี้ยว *ระบบแจ้งเตือน: [ตรวจพบการใช้งานการ์ดระดับทอง: 'พิพากษาแห่งความเงียบ' - พลังทำลายเป้าหมายที่อยู่ตรงหน้าด้วยโซ่ตรวนแห่งพันธสัญญา!]* เสียงโซ่เหล็กที่มองไม่เห็นกระแทกพื้นดังสนั่น กวินเบิกตากว้าง เขาพยายามจะชักอาวุธออกมาแต่ช้าไป พลังจากการ์ดสีทองล็อคเขาไว้กับกำแพงหินของดันเจี้ยน จักรพรรดิเงาวอคเกอร์ที่เห็นท่าไม่ดีพยายามจะพุ่งเข้ามาขัดขวาง แต่เพียงแค่ลิซ่าตวัดสายตาคมปลาบไปมอง มันก็ต้องหยุดกึก รังสีสังหารจากลิซ่าในตอนนี้รุนแรงเสียจนแม้แต่สัตว์ประหลาดระดับ S ยังต้องสยบ "อย่าได้สะเออะเข้ามา" ลิซ่าสั่งเสียงเรียบ ก่อนจะเดินเข้าไปหากวินที่กำลังดิ้นรนใต้พันธนาการ "เธอ... ไม่เข้าใจหรอก" กวินพ่นเลือดออกมาเล็กน้อย แต่มุมปากกลับยกยิ้มอย่างน่าสยดสยอง "สิ่งที่เธอกำลังสู้เพื่อมัน สิ่งที่เธอกำลังตามหา... มันไม่ใช่การล้างแค้น แต่มันคือการ 'สังเวย' ต่างหาก เธอคิดว่าการ์ดพวกนั้นมาจากไหน? เธอคิดว่าระบบสุ่มชะตากรรมนี่น่ะเหรอคือความโชคดี?" ลิซ่าหยุดฝีเท้า หัวใจของเธอเต้นรัวด้วยความสงสัย แต่เธอต้องเก็บซ่อนมันไว้ใต้ใบหน้าที่นิ่งเฉย "พูดอะไรออกมาให้น่าฟังกว่านี้หน่อยสิคะ กวิน" "การ์ดสีทองใบนั้น... มันไม่ได้ถูกสุ่มออกมาจากโชคชะตา" เขากระซิบพลางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ "มันถูกส่งมาจาก 'คนในอดีต' ที่เธอทิ้งไปในนรกนั่น... และเขาก็คือคนเดียวกับที่สั่งให้ฉันมาฆ่าเธอในวันนี้" คำพูดของกวินทิ่มแทงเข้ากลางอกลิซ่า นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของการหักหลัง แต่มันคือการวางแผนที่ซับซ้อนเกินกว่าที่เธอจะจินตนาการได้ ลิซ่าเงื้อการ์ดใบที่สองขึ้น หวังจะตัดสินให้จบสิ้น แต่ในจังหวะนั้นเอง อักขระสีดำสนิทก็เริ่มปรากฏขึ้นบนพื้นห้อง มันหมุนวนเป็นวงแหวนเวทมนตร์ขนาดใหญ่ที่ไม่ได้มาจากฝีมือของลิซ่า หรือแม้แต่จักรพรรดิเงา แรงสั่นสะเทือนมหาศาลทำให้เพดานถ้ำถล่มลงมา กวินหัวเราะร่าในขณะที่ร่างกายของเขากำลังถูกดูดกลืนเข้าสู่วงแหวนสีดำ "ดูสิ ลิซ่า... เขามาด้วยตัวเองแล้ว" ท่ามกลางกลุ่มควันและเศษหินที่ร่วงหล่น ร่างหนึ่งก้าวออกมาจากเงามืด ร่างนั้นมีลักษณะคล้ายมนุษย์ แต่กลับแผ่รังสีพลังที่ทำให้การ์ดในมือของลิซ่าสั่นสะท้านจนเกือบหลุดมือ มันคือตัวตนที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อนในฐานข้อมูลของเซน หรือแม้แต่ในตำนานการ์ดระดับพระเจ้า ลิซ่ากัดฟันกรอด เธอตระหนักได้ทันทีว่าศัตรูที่แท้จริงไม่ใช่จักรพรรดิเงา แต่มันคือเบื้องหลังของโลกใบนี้ที่กำลังก้าวออกมาเผชิญหน้ากับเธอด้วยตัวเอง "ดูเหมือนว่าการสุ่มการ์ดครั้งนี้... จะไม่ใช่รางวัล แต่เป็นคำเตือนสินะคะ" ลิซ่าพึมพำกับตัวเอง มือขวากำการ์ดใบสุดท้ายไว้แน่น ท่ามกลางความกดดันที่บีบคั้นจนลมหายใจติดขัด เธอตัดสินใจใช้สกิลแลกเปลี่ยนพลังชีวิตเพื่อเปิดใช้งานการ์ดใบที่ทรงพลังที่สุดเท่าที่เคยมีมา แสงสีทองระเบิดออกอีกครั้ง แต่คราวนี้มันไม่ใช่สีทองบริสุทธิ์... มันคือสีทองที่เจือปนด้วยสีแดงสดราวกับโลหิต! ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับลิซ่าในตอนที่เข้มข้นที่สุดตอนนี้ แล้วพบกันในตอนถัดไปนะคะ การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า