กับดักของกิลด์ใหญ่

"เซนที่เธอกำลังคุยด้วยอยู่ตอนนี้... เขาเป็นตัวจริงหรือตัวปลอมกันแน่ล่ะ ลิซ่า?" ประโยคนั้นยังคงดังก้องอยู่ในโสตประสาท ราวกับเสียงกระซิบจากปีศาจที่กัดกินความไว้ใจของฉันทีละน้อย ฉันยืนนิ่งอยู่กลางโถงหินอับชื้นของดันเจี้ยนระดับ A ที่เพิ่งถูกค้นพบ ปลายเท้าของฉันสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนจางๆ จากพื้นดินที่ผิดปกติ เซน... ชายผู้ที่อยู่เคียงข้างฉันมาโดยตลอด กำลังยืนหันหลังให้ฉัน ห่างออกไปเพียงไม่กี่ก้าว แผ่นหลังของเขายังคงดูแข็งแกร่งและอบอุ่นเหมือนทุกครั้ง แต่ในวินาทีนี้ ทุกรายละเอียดกลับดูบิดเบี้ยวไปหมด "ลิซ่า? เป็นอะไรไปหรือเปล่า?" เสียงของเซนขัดขึ้น น้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความกังวล หรือความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ฉันกระชับเด็คการ์ดในมือแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด พลังมานาในกายหมุนวนอย่างเชื่องช้า ฉันไม่ได้ตอบเขา แต่สายตาคู่นี้กลับกวาดมองไปรอบโถงทางเดินอย่างรวดเร็ว—แสงไฟจากคริสตัลบนผนังเริ่มกะพริบถี่ มันไม่ใช่ความผิดปกติของธรรมชาติ แต่มันคือสัญญาณ... สัญญาณของการปิดล้อม "เงียบไปนานเกินไปแล้วนะ" ฉันเอ่ยขึ้น เสียงของฉันเรียบนิ่งและเย็นเยียบไม่แพ้กัน "นายคิดว่าฉันจะใช้การ์ดใบไหนในการหนีตายจากกิลด์ 'กรงเล็บเหล็ก' ที่กำลังล้อมเราอยู่ตอนนี้ดีล่ะ?" เซนหยุดชะงักไหล่ของเขาไหวเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ หันกลับมา รอยยิ้มที่มุมปากของเขายังคงเหมือนเดิม ทว่าแววตาของเขากลับว่างเปล่าดั่งหลุมศพ "เธอฉลาดเสมอ ลิซ่า แต่น่าเสียดาย... ที่ความฉลาดนั่นแหละที่จะเป็นตัวบีบให้เธอต้องตาย" ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ นับสิบก็ดังขึ้นจากทั้งสองฝั่งของโถงทางเดิน ฮันเตอร์สวมเกราะสีดำทมิฬ สัญลักษณ์ของกิลด์กรงเล็บเหล็กปรากฏเด่นชัดบนหน้าอก พวกเขาไม่ได้มาเพื่อเจรจา แต่มาเพื่อปิดปากและกำจัดตัวแปรที่คาดเดาไม่ได้อย่างฉันทิ้งเสีย "กิลด์ใหญ่ถึงกับยอมจ้าง 'ตัวปลอม' มาสวมรอยเป็นคนใกล้ตัวฉัน เพื่อให้ฉันก้าวเข้ามาในดันเจี้ยนที่ถูกจัดฉากไว้แล้วงั้นหรือคะ?" ฉันเหยียดยิ้ม พลางดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว การ์ดสีทองอร่ามพุ่งออกจากเด็ค ลอยเคว้งกลางอากาศ "ช่างเป็นการลงทุนที่สิ้นเปลืองจริงๆ" "ฆ่ามัน!" เสียงคำสั่งก้องกังวานจากเงามืดของทางเดิน การปะทะเริ่มต้นขึ้นในวินาทีนั้น ฉันไม่ได้รอให้พวกมันบุกเข้ามาหา แต่เป็นฝ่ายพุ่งทะยานออกไปก่อน แรงขับเคลื่อนจากสกิล [ฝีเท้าภูตพราย] ทำให้ร่างของฉันกลายเป็นเพียงเงาสีเงิน การ์ดใบแรกถูกสลัดออกไป—[ศรดาราพินาศ] ระเบิดแสงจ้าจนพวกฮันเตอร์ระดับกลางต้องยกมือขึ้นป้องดวงตา ฉันไม่ได้เน้นสังหารในทันที แต่เป็นการเคลื่อนที่เพื่อสร้างระยะห่าง สมองของฉันประมวลผลกลยุทธ์อย่างรวดเร็ว—หาก 'เซน' ตรงหน้าคือตัวปลอม เซนตัวจริงอยู่ที่ไหน? หรือเขาไม่เคยมีตัวตนอยู่จริงๆ ตั้งแต่แรก? ความคิดนั้นสั่นคลอนความรู้สึกฉัน แต่มันก็ถูกเก็บซ่อนไว้ใต้ความเยือกเย็นอย่างมิดชิด "การ์ดระดับ C สองใบซ้อน... ผสานเวทมนตร์!" ฉันตะโกนสั่งการ แสงสีฟ้าและแดงผสานเข้าด้วยกัน สร้างเกราะกำบังโปร่งแสงรอบตัว ขณะที่ดาบเลเซอร์ของศัตรูฟาดฟันลงมาจนเกิดประกายไฟแลบสะท้อนดวงตาของฉัน ฉันหมุนตัวหลบอย่างสวยงาม ก่อนจะถีบเข้าที่สีข้างของชายสวมเกราะคนหนึ่งจนกระเด็นไปกระแทกผนัง "กลยุทธ์ของพวกคุณมันเชยไปแล้วนะคะ" ฉันกระซิบข้างหูของมันก่อนจะซัดฝ่ามือที่มีพลังมานาอัดแน่นจนมันสิ้นสติไป "ลิซ่า! ระวังข้างหลัง!" เสียงของ 'เซน' ตะโกนขึ้นอีกครั้ง เขาพุ่งเข้ามาพร้อมกับมีดสั้นในมือ ท่าทางของเขาดูสมจริงจนน่าเหลือเชื่อ... ทว่า สายตาของฉันกลับเหลือบไปเห็นบางอย่างที่รอยตะเข็บเสื้อผ้าของเขา—มันเป็นรอยเย็บแบบเดียวกับตุ๊กตาเวทมนตร์ที่ใช้ในการเปลี่ยนร่าง ฉันตัดสินใจกระทำสิ่งที่บ้าคลั่งที่สุด แทนที่จะหลบหลีก ฉันกลับพุ่งเข้าหาเขาโดยไม่ลังเล และในวินาทีที่ปลายมีดเฉียดลำคอของฉันไปเพียงมิลลิเมตร ฉันก็คว้าข้อมือของเขาไว้แน่น แล้วกดการ์ด [พันธนาการนิรันดร์] ลงบนหน้าอกของเขา ร่างของเซนกระตุกอย่างรุนแรง ผิวหนังของเขาเริ่มปริแตกเผยให้เห็นกลไกเวทมนตร์สีดำที่ขับเคลื่อนอยู่ภายใน แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ทำให้ฉันตกใจที่สุด... จากเงามืดที่ลึกที่สุดของดันเจี้ยน ร่างหนึ่งก้าวออกมา—บุรุษผู้ที่มีใบหน้าเหมือนกับเซนทุกกระเบียดนิ้ว แต่เขากลับสวมชุดคลุมของ 'จักรพรรดิเงา วอคเกอร์' เขาเดินเข้ามาหาฉันอย่างเชื่องช้า พลางปรบมือด้วยจังหวะที่น่ารังเกียจ "ยินดีด้วยที่ผ่านบททดสอบแรก ลิซ่า" ชายคนนั้นกล่าวพลางยิ้มเหี้ยม "เธอกำลังสงสัยสินะว่าตัวจริงอยู่ที่ไหน... งั้นลองดูในกระเป๋าเสื้อของเธอสิ ว่าสิ่งที่ฉันแอบใส่ไว้ให้ตอนที่เรา 'พบกันครั้งแรก' มันคืออะไร" ฉันควานมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อคลุมที่ฉันสวมอยู่ พบกับวัตถุเย็นเฉียบชิ้นหนึ่ง—มันคือ 'เครื่องส่งสัญญาณมานา' ของกิลด์ที่ฉันเคยอยู่ และตอนนี้มันกำลังส่งเสียงบี๊บถี่ๆ พร้อมกับที่ผนังถ้ำเริ่มถล่มลงมา ล้อมรอบตัวฉันจากทุกทิศทาง รอยยิ้มของวอคเกอร์กว้างขึ้นจนเห็นฟันที่เรียงตัวเป็นระเบียบ "ระเบิดมานาที่ฉันฝังไว้ในกิลด์เก่าของเธอ กำลังจะทำงานในอีกสิบวินาทีข้างหน้า... เธอจะเลือกหนีไปพร้อมกับความลับนี้ หรือจะเลือกอยู่เพื่อดูว่า 'เซนตัวจริง' ที่ถูกฉันขังไว้ในใจกลางความตายนี้ ยังมีลมหายใจอยู่ไหม?" ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของลิซ่านะคะ ฝากเป็นกำลังใจให้กันด้วยนะคะ!