ชิงการ์ดโบราณ

"ถ้าเธอคิดจะแตะต้องมันแม้แต่มิลลิเมตรเดียว ฉันสาบานว่าหัวของเธอจะหลุดออกจากบ่าก่อนที่ปลายนิ้วจะได้สัมผัสผิวการ์ดเสียอีก" น้ำเสียงของลิซ่าเรียบเฉย ทว่าแฝงด้วยไอเย็นยะเยือกที่ทำให้บรรยากาศภายในห้องโถงเก็บสมบัติของวิหารต้องสาปพลันหนักอึ้ง เธอไม่ได้หันไปมองคู่สนทนาที่กำลังก้าวเข้ามาจากเงามืด นัยน์ตาสีครามจ้องเขม็งไปที่แท่นหินใจกลางห้อง ซึ่งการ์ดโบราณลวดลายสีทองอร่ามกำลังสั่นไหวราวกับมีชีวิต พลังงานสีม่วงอมดำแผ่ซ่านออกมาจนอากาศโดยรอบบิดเบี้ยว "โฮ่... คำขู่ของฮันเตอร์ที่ถูกกิลด์ตัวเองเฉดหัวทิ้งยังคงน่าฟังเสมอเลยนะ" เสียงทุ้มต่ำติดจะเยาะเย้ยของ 'วอคเกอร์' ดังสะท้อนก้อง เขาคือจักรพรรดิเงาผู้ไม่เคยปรากฏกายโดยไร้ซึ่งอาวุธ "แต่ในโลกของกาชา ใครมือไวใจถึงกว่าคนนั้นคือผู้ชนะ ไม่ใช่คนที่นั่งวางแผนบนกระดาษอย่างเธอหรอกนะลิซ่า" ลิซ่าแค่นยิ้มที่มุมปาก มือเรียวบางภายใต้ถุงมือหนังสีดำขยับเล็กน้อย การ์ดในช่องเก็บไอเทมของเธอสั่นระริก แรงสั่นสะเทือนนั้นส่งผ่านกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ เข้ามาในปลายนิ้วของเธอ นี่ไม่ใช่การ์ดธรรมดา แต่มันคือ 'กุญแจ' ที่จะใช้ปลดล็อกขีดจำกัดของระบบที่เธอถือครองอยู่... ถ้าเธอมันได้มา พลังที่ถูกผนึกไว้จะถูกปลดปล่อย แต่ถ้าพลาด นี่คือจุดจบ "เซน รายงานสถานการณ์" ลิซ่าสื่อสารผ่านระบบสื่อสารระยะไกลโดยไม่หันไปสนใจศัตรู "ลิซ่า... ถอยออกมาเดี๋ยวนี้!" เสียงของเซนผ่านหูฟังฟังดูร้อนรนและขาดห้วง "ค่าความเสถียรของพื้นที่รอบตัวคุณมันดิ่งลงเหว! วอคเกอร์ไม่ได้มาคนเดียว เขากำลังใช้ 'กับดักมิติ' ปิดล้อมห้องโถงนั้นไว้ ถ้าคุณคว้าการ์ดใบนั้นตอนนี้ พลังงานมหาศาลจะทำให้ร่างคุณสลายไปพร้อมกับโครงสร้างมิตินี้!" ลิซ่าไม่ได้ตอบ แต่ดวงตาของเธอหรี่ลง สายตาเหลือบไปเห็นเงาของทหารองครักษ์เงาที่ค่อยๆ งอกออกมาจากพื้นดินรอบตัวเธอ วอคเกอร์ไม่ได้ต้องการแค่การ์ด เขาต้องการจับเป็นเธอเพื่อใช้เป็นตัวประกันในการแลกเปลี่ยนกับรหัสลับของกิลด์เก่าที่ลิซ่าเคยแอบจดบันทึกไว้ "การสุ่มที่เดิมพันด้วยชีวิต... ฉันชื่นชอบมันนะ" ลิซ่าพึมพำ เธอหยิบการ์ดขึ้นมาสามใบจากเด็คส่วนตัว นิ้วมือเรียวกรีดไพ่อย่างคล่องแคล่วราวกับกำลังเล่นมายากล "งั้นก็เริ่มเกมกันเลยดีกว่าค่ะ วอคเกอร์" เพียงเสี้ยววินาที ลิซ่าดีดนิ้ว การ์ดพลังระดับ 'อัญเชิญเงาจำลอง' ถูกใช้งาน ทันใดนั้นร่างแยกที่มีรูปลักษณ์เหมือนเธอเป๊ะพุ่งตัวออกไปทางแท่นหินด้วยความเร็วเหนือเสียง วอคเกอร์คำรามลั่น สั่งให้เงาของเขาทั้งหมดรุมเข้าใส่ร่างแยกนั้น แต่เมื่อคมดาบเงาสัมผัสเข้ากับร่างของลิซ่า ร่างนั้นกลับกลายเป็นฝุ่นผงสีทองกระจายตัวออกไปพร้อมกับแรงระเบิดที่ทำให้ทั้งห้องสั่นสะเทือน จังหวะที่วอคเกอร์เสียสมาธิไปกับแรงระเบิด ลิซ่าอาศัยช่วงเวลานั้นพุ่งตัวผ่านเงามืดที่เขาทิ้งไว้ ร่างเพรียวบางพุ่งตรงเข้าหาแท่นหิน เธอไม่ได้คว้าการ์ดด้วยมือเปล่า แต่ใช้การ์ด 'ผนึกมานา' กดลงไปที่หน้าการ์ดโบราณนั้นทันที ทว่า... เมื่อปลายนิ้วของเธอสัมผัสกับผิวหน้าของการ์ด เสียงกระซิบที่แหลมเล็กและชวนขนลุกก็ดังขึ้นในหัวของเธอไม่ใช่เสียงของระบบ ไม่ใช่เสียงของเซน แต่มันเป็นเสียงของใครบางคนที่ลิซ่าคุ้นเคยดี... เสียงของตัวเธอเองจากอนาคต "อย่ารับมัน... มันไม่ใช่การ์ดอัปเกรด แต่มันคือ 'คุก'" ลิซ่าชะงัก ร่างกายของเธอแข็งค้างไปชั่วขณะ แรงดึงดูดมหาศาลจากแท่นหินพยายามกระชากวิญญาณของเธอเข้าไปในมิติสีดำสนิทที่เปิดกว้างออกหลังจากการ์ดใบนั้นสั่นรัวยิ่งกว่าเดิม วอคเกอร์ที่เห็นดังนั้นก้าวเข้ามาใกล้พร้อมรอยยิ้มสมเพช แต่รอยยิ้มนั้นกลับต้องจางหายไปเมื่อเขาสังเกตเห็นบางอย่างที่หลังการ์ดใบนั้น สัญลักษณ์ที่ควรจะเป็นตราของระบบผู้กล้า กลับกลายเป็นรอยประทับตรากิลด์ที่ล่มสลายไปเมื่อสิบปีก่อน... กิลด์ที่หักหลังลิซ่าและเป็นคนฆ่าพ่อของเธอ "นี่ไม่ใช่การ์ดสุ่มชะตากรรม..." ลิซ่าพึมพำ เสียงของเธอสั่นเครือแต่แฝงด้วยความโกรธแค้นที่ปะทุขึ้นมา "นี่คือ 'บันทึกรายชื่อ' ของพวกที่สั่งฆ่าคนในครอบครัวฉัน!" ก่อนที่เธอจะทันได้ตัดสินใจว่าจะดึงหรือจะทำลายการ์ดใบนั้นทิ้ง ประตูมิติยักษ์ที่วอคเกอร์สร้างขึ้นกลับแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ แรงอัดมหาศาลส่งร่างของวอคเกอร์กระเด็นออกไปนอกอาคาร และสิ่งที่ก้าวเข้ามาแทนที่ในเงามืดไม่ใช่ศัตรูของเธอ... แต่เป็นชายในชุดคลุมสีขาวสะอาดตาที่เธอจำได้ดีว่าเขาเสียชีวิตไปต่อหน้าต่อตาเธอเมื่อหลายปีก่อน เขาเดินตรงมาหาเธอ หยุดลงตรงหน้าลิซ่าที่กำลังมือสั่นเทาอยู่หน้าแท่นหิน ก่อนจะยื่นมือมาแตะไหล่เธอเบาๆ พร้อมกับกระซิบด้วยน้ำเสียงที่คุ้นเคยที่สุด "ลิซ่า... ในฐานะหัวหน้ากิลด์คนก่อน ผมขอโทษที่ปล่อยให้คุณรอนานขนาดนี้... ถึงเวลาที่ระบบจะถูกทำลายทิ้งเสียที" ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางของลิซ่ามาถึงจุดพลิกผันนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า