บทเรียนราคาแพง

"นี่คือสิ่งที่แกได้รับจากการทิ้งช่องว่างไว้หลังแผ่นหลังของตัวเองสินะ ลิซ่า..." เสียงที่เปล่งออกมาจากเงาสีดำนั้นแหบพร่าและเย็นเยียบ ราวกับเสียงของเศษแก้วที่บาดลงบนผืนกำมะหยี่ ลิซ่าไม่ได้ขยับตัวทันที หัวใจของเธอเต้นกระหน่ำจนรู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนที่แผ่ซ่านไปทั่วทรวงอก แต่นัยน์ตาสีครามของเธอยังคงจดจ้องไปที่การ์ดสีเลือดในมือของมันอย่างไม่ลดละ เธอพยายามประมวลผลสถานการณ์ในหัวด้วยความเร็วที่เหนือมนุษย์ *เซนหายไปไหน? นี่คือภาพลวงตา หรือวอคเกอร์ใช้สกิล 'เงาจำลอง' แยกตัวเขาไปแล้ว?* "แกคิดว่าความรอบคอบที่มีมันเพียงพอจะปกป้องชีวิตกระจอกๆ ของแกได้หรือไง?" เงาตัวนั้นหัวเราะเบาๆ ร่างของมันเริ่มบิดเบี้ยวกลายเป็นรูปร่างของเซนที่ดูซีดเผือด ดวงตาของเขากลายเป็นสีแดงฉานไร้แววตาแห่งความเป็นมนุษย์ ลิซ่าสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามปรับสมดุลพลังงานในร่างให้มั่นคง "ความประมาทเป็นบทเรียนราคาแพงจริงๆ ค่ะ... แต่น่าเสียดายที่คนอย่างฉัน มักจะจ่ายด้วยราคาที่แพงกว่าความตายเสมอ" เธอสะบัดข้อมืออย่างรวดเร็ว การ์ดในช่องว่างมิติของเธอปรากฏขึ้นบนปลายนิ้วสามใบ 'เกราะสะท้อนจันทรา', 'ศรเพลิงสุริยา' และ 'ค่ายกลพันธนาการ' เธอไม่ได้เลือกใช้การ์ดโจมตีโดยตรง แต่เธอเลือกการ์ดที่ใช้เพื่ออ่านกระแสมานาของศัตรู เงาจำลองของเซนพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง มันไม่ได้ใช้ดาบ แต่ใช้กรงเล็บสีดำที่แหลมคมราวกับใบมีดกิโยติน ลิซ่าหมุนตัวหลบด้วยสัญชาตญาณ กระแสลมจากกรงเล็บเฉียดแก้มของเธอไปจนรู้สึกแสบผิว เธอสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายความตายที่คลุกเคล้ากับกลิ่นกำมะถัน "ช้าไป" เงาจำลองพึมพำ ลิซ่าก้มตัวต่ำแล้วดีดตัวกลับหลัง "ช้าไปสำหรับคนที่ใช้กำลัง... แต่พอดีสำหรับคนที่ใช้สมองค่ะ" ทันทีที่เธอดีดนิ้ว 'ค่ายกลพันธนาการ' ก็ระเบิดแสงสีทองสว่างวาบขึ้นรอบตัวเงาจำลอง ลำแสงนับสิบพุ่งเข้าจองจำร่างนั้นไว้แน่นหนา แต่มันกลับส่งเสียงหัวเราะเยาะออกมาอย่างไม่สะทกสะท้าน ผิวหนังของมันเริ่มลอกออกเผยให้เห็นมวลพลังงานสีดำที่ไร้รูปทรง นี่ไม่ใช่แค่ร่างจำลอง... แต่มันคือส่วนหนึ่งของ 'รอยแยกมิติ' ที่วอคเกอร์ส่งมาสังหารเธอโดยเฉพาะ "ฉันไม่ได้มาเพื่อเล่นเกมกับแกหรอกนะ ลิซ่า" เงาเปลี่ยนรูปร่างไปเรื่อยๆ จากเซน กลายเป็นร่างของกัปตันกิลด์เก่าที่เคยหักหลังเธอ ทุกภาพสะท้อนความเจ็บปวดในอดีตที่เธอเคยพยายามลบมันทิ้งไป ภาพความทรงจำยามที่เพื่อนร่วมทีมมองเธอด้วยสายตาเย็นชาในดันเจี้ยนระดับ B ยามที่พวกเขาทิ้งเธอไว้กลางดงมอนสเตอร์เพียงเพราะเธอ 'ไร้ค่า' ในสายตาของพวกเขา สิ่งเหล่านั้นฉายชัดขึ้นมาในมโนภาพ ลิซ่ากัดริมฝีปากจนเลือดซึม เธอไม่อาจยอมให้ความรู้สึกเหล่านี้ทำลายสมาธิของเธอได้ "หยุดเล่นละครเสียที" ลิซ่าตวาด น้ำเสียงของเธอเปลี่ยนเป็นเยือกเย็นดุจน้ำแข็ง "ความเจ็บปวดในอดีตไม่ได้ทำให้ฉันอ่อนแอลง แต่มันคือเชื้อเพลิงที่ทำให้ฉันกลายเป็นคนที่แกไม่ควรเข้าใกล้ที่สุดต่างหาก" เธอเปิดใช้งานการ์ด 'ตราประทับแห่งเทพธิดา' พลังมานาสีเงินยวงแผ่ขยายออกมารอบตัวจนพื้นดินรอบข้างแตกร้าว เธอไม่ได้พุ่งเข้าหาเงา แต่เธอร่ายเวทมนตร์ปิดผนึกพื้นที่รอบตัว เธอไม่ได้ขังมันไว้ แต่เธอกำลัง 'บีบ' อากาศรอบตัวให้กลายเป็นแรงอัดมหาศาล บรรยากาศในห้องกว้างที่เคยเงียบสงัดเริ่มสั่นไหว ผนังหินรอบด้านเริ่มร้าวและถล่มลงมา ลิซ่าควบคุมมานาของเธออย่างแม่นยำ ทุกจังหวะการหายใจสอดประสานกับการ์ดในมือ เธอไม่ใช่แค่ฮันเตอร์ที่สุ่มดวง แต่เธอคือ 'นักวางแผน' ที่อ่านเกมขาดไปสามก้าวเสมอ "แกคิดว่าการบีบอัดพื้นที่จะฆ่าความมืดได้งั้นหรือ?" เงาจำลองแสยะยิ้มก่อนที่ร่างของมันจะระเบิดออกเป็นควันสีดำที่พุ่งเข้าใส่ลิซ่าอย่างรวดเร็ว ทว่า ก่อนที่ควันสีดำจะถึงตัวเธอ ประตูห้องลับด้านหลังก็ถูกกระแทกจนพังยับเยิน ร่างของชายหนุ่มคนหนึ่งกระเด็นเข้ามานอนกองกับพื้น ลิซ่าหันไปมองด้วยความตกใจ—นั่นคือเซน ตัวจริง! เซนพยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้น เลือดสีแดงฉานไหลอาบใบหน้าของเขา เขามองมาที่ลิซ่าด้วยสายตาที่แตกสลาย "ลิซ่า... หนีไป! การ์ดที่มันถือ... มันไม่ใช่การ์ดของวอคเกอร์..." ลิซ่าชะงัก ร่างของเงาดำหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่มันจะค่อยๆ เปลี่ยนรูปร่างกลายเป็นหญิงสาวคนหนึ่งที่ลิซ่าคุ้นเคยดีที่สุด... หญิงสาวที่มีใบหน้าเหมือนกับเธอราวกับส่องกระจกเงา ตัวเธอเอง... ลิซ่าที่สวมชุดเกราะสีดำทมิฬและถือการ์ดสีเลือดในมือคนนั้น ยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยนก่อนจะกระซิบคำที่ทำให้หัวใจของลิซ่าหยุดเต้น "ยินดีต้อนรับสู่บทเรียนสุดท้าย... ตัวฉันจากอดีต" ความหวาดกลัวที่ลิซ่าพยายามปิดซ่อนไว้เริ่มเอ่อล้นเมื่อเงาตรงหน้าเริ่มขยับปากพูดด้วยน้ำเสียงที่เหมือนกับเธอทุกประการ ลิซ่ารับรู้ได้ทันทีว่านี่ไม่ใช่แค่ภาพลวงตา แต่เป็นสิ่งที่เธอเคยสูญเสียไปในเหตุการณ์กิลด์แตกสลายเมื่อสามปีก่อน ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับลิซ่านะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!