ภารกิจข้ามพรมแดน

“ถ้าคิดจะทรยศกันกลางอากาศแบบนี้ ก็ลองดูว่าเครื่องบินส่วนตัวลำนี้จะกลายเป็นโลงศพของใครก่อนกัน รินรดา” เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจของคีรินดังก้องขึ้นในห้องโดยสารส่วนตัวของเครื่องบินเจ็ทที่กำลังบินอยู่เหนือน่านฟ้ามืดมิด เขาไม่ได้ตะคอก แต่ความเย็นเยียบในน้ำเสียงนั้นกลับบาดลึกยิ่งกว่าใบมีดโกน ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสั่งตัดราคาแพงระยับขยับกายเข้ามาเบียดชิดร่างบางที่นั่งตัวแข็งทื่ออยู่บนเบาะหนังแท้กลิ่นหอมกรุ่นของซิการ์ผสมกับน้ำหอมกลิ่นมัสก์เย็นจัดลอยมาปะทะจมูกของรินรดาจนเธอต้องกลั้นหายใจ รินรดาสบตาสีเข้มดุจก้นบึ้งของมหาสมุทรนั้นด้วยความเด็ดเดี่ยว แม้ในใจจะสั่นไหวกับคำขู่ที่แฝงไปด้วยความปรารถนาที่เธอยังไม่สามารถหาคำตอบได้ว่ามันคือความรักหรือเพียงแค่การครอบครอง “คุณคีรินคะ... คุณคีรินครับ ผมว่าคุณเข้าใจผิด เรื่องที่ธันวาพยายามแทรกแซงธุรกิจอัญมณีของฉัน มันไม่ได้แปลว่าฉันต้องร่วมมือกับเขา” “งั้นรึ?” ฝ่ามือหนาหนั่นที่ผ่านการกุมอำนาจมืดมานับไม่ถ้วนเอื้อมมาเชยคางมนขึ้นอย่างถือสิทธิ์ นิ้วโป้งหยาบกร้านไล้ไปตามริมฝีปากอิ่มที่เม้มแน่นจนเป็นเส้นตรง คีรินโน้มใบหน้าลงมาจนลมหายใจอุ่นร้อนรินรดพวงแก้มใส “ธันวามันไม่ได้ต้องการแค่เพชรนิลจินดา แต่มันต้องการ ‘ตัวคุณ’ เพื่อเป็นจุดอ่อนของผม และดูเหมือนว่า... การที่ผมต้องพาคุณข้ามพรมแดนไปจัดการปัญหาที่ฮ่องกงครั้งนี้ มันจะเป็นการทดสอบว่าคุณเป็นของล้ำค่าที่ควรค่าแก่การเก็บรักษา หรือเป็นเพียงขยะที่ต้องกำจัดทิ้งก่อนที่ผมจะพังพินาศ” “คุณมันก็มองทุกคนเป็นแค่เครื่องมือ” รินรดาแค่นหัวเราะ ทั้งที่หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นตระหนกยามที่เขากดน้ำหนักตัวทับลงมาบนตักเธอ ร่างกายของทั้งคู่แนบชิดกันจนสัมผัสได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะ คีรินไม่ตอบโต้ด้วยวาจา เขาใช้สัมผัสแทนคำตอบ มือที่เคยเชยคางเลื่อนลงมาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเธอออกอย่างใจเย็นและเชื่องช้า ดวงตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของหญิงสาว ราวกับต้องการมองให้ทะลุไปถึงจิตวิญญาณที่พยายามต่อต้านเขา “ผมชอบเวลาที่คุณสู้มือแบบนี้ แต่น่าเสียดายที่ในที่แคบๆ แบบนี้... ไม่มีใครช่วยคุณได้” สัมผัสหวามไหวดังคลื่นซัดเข้าหาฝั่งเมื่อเขาสอดมือเข้าไปใต้สาบเสื้อ สัมผัสผิวกายเนียนละเอียดของเธออย่างถือสิทธิ์ ความร้อนจากอุ้งมือของเขาทำให้รินรดาเผลอหลุดเสียงครางแผ่วเบาออกมาอย่างลืมตัว เธอพยายามผลักไสอกกว้างที่กำยำนั้นออก แต่ยิ่งผลัก เขากลับยิ่งกอดรัดแน่นขึ้น ปลายลิ้นร้อนจัดของเขากดทับลงบนซอกคอขาวระหง บดขยี้จุดอ่อนไหวจนหญิงสาวตัวอ่อนระทวย “คีริน... เรากำลัง... จะไปทำภารกิจสำคัญ...” เสียงของเธอสั่นพร่าขาดห้วง “ภารกิจของผมคือการทำให้คุณจำไว้ว่าคุณเป็นของใคร” เขากระซิบเสียงพร่า ก่อนจะเปลี่ยนจากการขบเม้มเป็นการจูบที่เร่าร้อนและหิวกระหาย รสจูบที่เปี่ยมไปด้วยความต้องการและการครอบงำชวนให้คนตัวเล็กแทบคลั่ง ร่างกายของรินรดาถูกกดลงกับพนักเบาะกว้าง สติสัมปชัญญะที่เคยยึดมั่นว่าต้องรักษาศักดิ์ศรีค่อยๆ มลายหายไปกับสัมผัสที่เขามอบให้ ความหยาบโลนของมาเฟียหนุ่มถูกถ่ายทอดผ่านจังหวะการเคลื่อนไหวที่เนิบนาบแต่หนักหน่วง ในที่สูงเหนือเมฆหมอกท่ามกลางความกดอากาศที่เบาบาง ความร้อนแรงในห้องโดยสารกลับพุ่งสูงขึ้นจนแทบจะเผาไหม้ทุกอย่าง มือหนาซุกซนไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าของร่างบางที่บิดเร้าไปตามแรงอารมณ์ คีรินไม่ได้เพียงแค่ต้อนเธอให้จนมุมทางสถานการณ์ แต่เขากำลังต้อนหัวใจของเธอให้ตกเป็นเชลยของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ รินรดาหลับตาพริ้ม สัมผัสได้ถึงความสุขสมที่แทรกซึมไปทั่วทุกอณูขุมขน เธอเกลียดที่ร่างกายตัวเองทรยศหัวใจ แต่ในวินาทีที่เขากระซิบชื่อเธอข้างหูด้วยเสียงที่แหบพร่าด้วยแรงอารมณ์ เธอกลับโอบกอดแผ่นหลังกว้างของเขาไว้แน่น ราวกับกลัวว่าหากปล่อยมือเขาจะหายไปในความมืดมิด “จำไว้รินรดา... ต่อให้ไปถึงสุดขอบโลก คุณก็หนีจากเงื้อมมือผมไม่พ้น” เมื่อเครื่องบินร่อนลงจอดท่ามกลางความมืดของสนามบินส่วนตัวในฮ่องกง คีรินจัดเสื้อผ้าของตัวเองและหญิงสาวให้เรียบร้อยอย่างสุภาพบุรุษราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทว่าแววตาของเขากลับเต็มไปด้วยความพึงพอใจที่ได้เห็นรินรดานั่งหอบหายใจอยู่ข้างกาย แต่แล้วความเงียบสงบก็ถูกทำลายลงเมื่อเสียงแจ้งเตือนจากแท็บเล็ตบนโต๊ะดังขึ้น คีรินหยิบมันขึ้นมาดู ดวงตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นเพียงชั่วครู่ ก่อนจะเผยรอยยิ้มที่น่าขนลุกออกมา เขายื่นหน้าจอให้รินรดาดู ภาพบนนั้นคือชายชุดดำนับสิบคนที่กำลังล้อมรอบโรงแรมที่พักของพวกเขาอยู่ และหนึ่งในนั้นคือคนที่ควรจะตายไปแล้วเมื่อสามปีก่อน “ดูเหมือนว่า ‘เซอร์ไพรส์’ จากธันวาจะรอเราอยู่ที่ทางออกวีไอพีนะรินรดา” คีรินหยิบปืนพกกระบอกเงาวับออกมาจากใต้ที่นั่งแล้วควงมันอย่างใจเย็น “คุณเลือกได้ว่าจะออกไปเผชิญหน้ากับความตายพร้อมผม หรือจะก้าวลงจากเครื่องบินในฐานะผู้หญิงของธันวาตั้งแต่วินาทีนี้... เลือกสิครับ” ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งไปกับความรู้สึกอันลุ่มลึกนี้ด้วยกันนะครับ — วริศร์วิสกี้ครับ