จูบพิสูจน์รัก

เช็คเงินสดมูลค่าสิบล้านบาทบนโต๊ะไม้สักทองสะท้อนแสงไฟสีส้มสลัวจากโคมไฟคริสตัล มันดูเย้ายวนและพร้อมจะเปลี่ยนชีวิตใครก็ตามให้พลิกผันได้ในชั่วข้ามคืน แต่สำหรับรินในวินาทีนี้ ตัวเลขเหล่านั้นกลับมีค่าไม่ต่างจากเศษกระดาษไร้ราคา เธอยืนอยู่ตรงหน้าศิลา ทายาทแห่งตระกูลผู้สูงศักดิ์ที่นัยน์ตาคมกริบกำลังจ้องมองมาด้วยความระแวงและรtปแฝงความเจ็บปวด "คุณคิดว่าฉันเอาตัวเข้าแลกเพื่อเงินก้อนนี้จริง ๆ งั้นเหรอครับ... คุณศิลา" น้ำเสียงของรินราบเรียบ ทว่าสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความอัดอั้น เธอยกยิ้มเยาะให้กับความหวาดระแวงที่ชายหนุ่มสร้างขึ้นเป็นเกราะป้องกันตัว ศิลาขยับกายเข้าประชิด ร่างสูงใหญ่สร้างแรงกดดันจนอากาศรอบตัวราวกับเบาบางลง มือหนาเอื้อมไปควاมข้อมือบางไว้แน่น ราวกับกลัวว่าเธอจะหายวับไปกับอากาศธาตุ "แล้วจะให้ฉันมองเธอเป็นอะไร ริน? ผู้หญิงที่ก้าวเข้ามาในตระกูลนี้โดยไม่มีแม้แต่หัวนอนปลายเท้า... แต่กลับกล้าปฏิเสธข้อเสนอของยัยรดาอย่างไม่สะดุ้งสะเทือน เธอกำลังเล่นเกมอะไรอยู่กันแน่" "เกมเหรอคะ... เอ๊ย! เกมเหรอครับ" รินเผลอหลุดคำพูดตามความคุ้นเคยก่อนจะรีบแก้เกมด้วยความหงุดหงิด เธอจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่คมที่ซ่อนรอยแผลเป็นแห่งอดีตเอาไว้ "ถ้าฉันอยากได้เงินก้อนนี้ ฉันคงรับมันตั้งแต่วันแรกที่คุณหญิงรดาเอามาฟาดหัวฉันแล้ว ไม่ใช่มายืนเถียงคอเป็นเอ็นอยู่ตรงนี้กับคุณหรอกนะ!" ดวงตาของศิลาไหววูบไปชั่วขณะ ความเฉยชาที่เคยสวมใส่ไว้เริ่มมีรอยปริร้าว แต่เขายังคงดึงดันที่จะรักษาศักดิ์ศรีและความหวาดระแวงเอาไว้ "ปากเก่ง... แต่ใครจะรู้ว่านั่นอาจจะเป็นแค่แผนขั้นสูงของเธอ เพื่อเรียกราคาให้สูงขึ้นไปอีก" รินแค่นหัวเราะออกมาอย่างเหลืออด ความอดทนที่สะสมมานานขาดผึ่งในวินาทีนั้น "ถ้าคุณคิดว่าฉันมันเห็นแก่เงินนัก... งั้นก็พิสูจน์สิครับ!" รินเป็นฝ่ายพุ่งตัวเข้าไปประชิดเสียเอง มือเรียวบางเอื้อมขึ้นคล้องคอแกร่งของชายหนุ่มโดยไม่ทันให้เขาตั้งตัว แรงปะทะกะทันหันทำให้ศิลาชะงักไปชั่ววินาที ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะกันจนสัมผัสได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นรัวเร็วกว่าปกติของกันและกัน ศิลาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจ ปฏิกิริยาตอบสนองตามสัญชาตญาณทำให้มือหนาบีบกระชับเอวบางไว้แน่นโดยอัตโนมัติ "เธอ... กล้าดียังไง..." "ถ้าฉันมาเพื่อเงิน ฉันจะไม่มีวันทำแบบนี้..." รินไม่ปล่อยให้เขาได้เอ่ยคำดูถูกใดออกมาอีกริมฝีปากนุ่มหยุ่นทาบทับลงบนเรียวปากหยักลึกของชายหนุ่มอย่างแม่นยำ มันไม่ใช่จูบแห่งความอ่อนหวาน แต่เป็นการประท้วง เป็นการท้าทาย และเป็นหยาดหยดแห่งความจริงใจที่ถูกกลั่นกรองออกมาจากความอัดอั้นตันใจทั้งหมด ศิลารู้สึกราวกับถูกกระแสไฟฟ้าแรงสูงวิ่งพล่านไปทั่วร่าง ความเย็นชาที่เคยหล่อเลี้ยงหัวใจมาตลอดหลายปีพังทลายลงในพริบตา กลิ่นหอมจาง ๆ จากตัวหญิงสาวผสมผสานกับความดุดันในสัมผัสของเธอ ทำให้สติที่เคยควบคุมไว้อย่างดีเยี่ยมหลุดลอยหายไปอย่างไร้ร่องรอย จากความตกใจในตอนแรก กลายเป็นความเร่าร้อนที่ถูกจุดประกายขึ้นอย่างรวดเร็ว ศิลาพลิกเกมกลับเป็นฝ่ายครอบครองด้วยสัญชาตญาณนักล่า มือหนากดท้ายทอยของเธอให้แนบชิดยิ่งขึ้น บดเบียดริมฝีปากลงไปอย่างหนักหน่วงและเรียกร้อง เพื่อกวาดต้อนเอาลมหายใจและสติสัมปชัญญะของหญิงสาวให้จมดิ่งไปพร้อมกับเขา รสจูบที่เริ่มต้นด้วยการพิสูจน์ความบริสุทธิ์ แปรเปลี่ยนเป็นเพลิงสวาทที่ร้อนแรงและลึกซึ้งเกินกว่าจะควบคุม รินรู้สึกราวกับร่างกายกำลังหลอมละลาย มือที่คล้องคออยู่เปลี่ยนเป็นจิกทึ้งเสื้อผ้าของชายหนุ่มเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว เคมีอันตรายระหว่างทั้งคู่ระเบิดออกอย่างไร้การยับยั้งชั่งใจ ท่ามกลางความเงียบงันของห้องทำงานที่มืดสลัว ทว่า... ในจังหวะที่หัวใจของทั้งสองกำลังเต้นเป็นจังหวะเดียวกันอย่างไร้ข้อกังขา เสียงฝีเท้าหนัก ๆ และเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะอย่างไม่รู้กาลเทศะ "คุณศิลาคะ! ดิฉันเองค่ะ... รดา มีเรื่องสำคัญเกี่ยวกับพินัยกรรมที่ท่านประธานทิ้งไว้... ที่คุณจำเป็นต้องรู้เดี๋ยวนี้!" เสียงแหลมสูงของคุณหญิงรขาดังทะลุประตูเข้ามา พร้อม ๆ กับเสียงบิดลูกบิดประตูที่กำลังจะเปิดออกในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาถึงจุดระทึกใจในตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ!