เกม Truth or Dare พาซวย

"บอกมาซะดีๆ พิมพ์... ถ้าเลือกได้ระหว่าง 'จูบ' คนที่นั่งอยู่ตรงข้าม หรือจะยอม 'ถูกลงโทษ' ด้วยการดื่มค็อกเทลสีรุ้งแก้วนั้นจนหมดเกลี้ยง เธอจะเลือกอะไร?" เสียงของมีนดังแทรกขึ้นมาท่ามกลางเสียงดนตรีบีทหนักๆ ในบาร์ลับย่านสุขุมวิท เพื่อนตัวดีของพิมพ์กำลังแสยะยิ้มกริ่ม มือถือขวดน้ำหอมที่เล่นเกมหมุนขวดค้างไว้ที่ตัวเธอพอดีเป๊ะ ราวกับมีการล็อกผลไว้ล่วงหน้า พิมพ์รู้สึกได้ถึงความร้อนที่พุ่งขึ้นมาถึงใบหน้า ไม่ใช่เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ในแก้วตรงหน้า แต่เป็นเพราะสายตาของ 'ใครบางคน' ที่กำลังจ้องมองเธออยู่ ธันวา... สถาปนิกปากแจ๋วคนเดิมกำลังนั่งไขว่ห้างพิงโซฟาหนัง มือหนาถือแก้ววิสกี้หมุนวนไปมานิ่งๆ ใบหน้าหล่อกวนประสาทนั้นเผยรอยยิ้มมุมปากที่ดูเหมือนจะอ่านใจเธอออกเสียเต็มประดา ข้างๆ เขายังมีพี่กรณ์ที่นั่งเงียบกริบ แต่สายตาที่มองมาที่เธอสลับกับธันวานั้นดูไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย "เกมนี้มันงี่เง่าเกินไปแล้วนะมีน" พิมพ์พยายามทำเสียงให้ปกติที่สุด แม้หัวใจจะเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก "หรือว่า... ยัยพิมพ์ไม่กล้า?" ธันวาแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงกวนประสาท เขาวางแก้วลงบนโต๊ะก่อนจะโน้มตัวเข้ามาใกล้ กลิ่นน้ำหอมจางๆ ของเขามันทำเอาพิมพ์เกือบเผลอกลั้นหายใจ "ถ้าไม่กล้า ก็แค่ดื่มค็อกเทลนั่นไปซะ... ถึงมันจะดีกรีแรงจนลุกไม่ไหวก็เถอะ แต่ดีกว่าต้องมาเสียจูบแรกให้ใครบางคนที่เธอ 'ไม่ชอบหน้า' จริงไหมล่ะ?" "ใครบอกว่าฉันไม่กล้า?" พิมพ์สวนกลับทันควัน ความถือดีในใจมันพุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นท่าทีเย่อหยิ่งของคนตรงข้าม เธอไม่ยอมให้ธันวามาดูถูกได้หรอกว่าเธอขี้ขลาด "งั้นก็พิสูจน์สิ" มีนเร่งเร้าพร้อมเสียงเชียร์จากกลุ่มเพื่อนร่วมงานที่เริ่มวงล้อมเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ พิมพ์กลืนน้ำลายลงคอ เธอหันไปมองธันวาที่ตอนนี้ขยับเข้ามาใกล้จนใบหน้าห่างกันเพียงคืบ ดวงตาคมกริบของเขามีประกายบางอย่างซ่อนอยู่—มันไม่ใช่ความโกรธ แต่มันคือความท้าทายที่อันตรายกว่านั้นมาก เธอรู้ดีว่านี่เป็นกับดัก แต่ในวินาทีที่หยิ่งทะนง พิมพ์ก็ตัดสินใจโน้มตัวเข้าไป... ทว่า ในขณะที่ริมฝีปากของเธอกำลังจะเฉียดผ่านแก้มของเขาไป จู่ๆ ธันวาก็เบือนหน้ากลับมาพอดี ลมหายใจอุ่นๆ ของเขาปะทะเข้ากับใบหน้าของเธอเต็มเปา ทำให้พิมพ์ชะงักกึกจนลมหายใจสะดุด "เฮ้ย! อะไรกันน่ะ!" เสียงมีนอุทานลั่น "โทษที..." ธันวากระซิบเบาๆ ที่ข้างหูเธอ น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นสั่นพร่าอย่างที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อน "ฉันเปลี่ยนใจแล้ว... ไม่อยากให้ใครมองเห็นว่าฉัน 'หวง' เธอแค่ไหนถ้าต้องเล่นเกมบ้าๆ นี่ต่อไป" บรรยากาศในโต๊ะเงียบกริบลงทันที ทุกสายตาจับจ้องมาที่ท่าทีที่เปลี่ยนไปของธันวา พี่กรณ์ขยับตัวลุกขึ้นยืนกะทันหันก่อนจะทำแก้วน้ำหล่นแตกกระจายเสียงดังสนั่น พิมพ์ยังคงอยู่ในท่านั้น—ตัวแข็งทื่อราวกับถูกแช่แข็ง มือของเธอคว้าปกเสื้อเชิ้ตของธันวาไว้แน่นโดยไม่รู้ตัว ในวินาทีที่ความเงียบเข้าปกคลุม ทุกคนในวงเหล้าก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นหน้าจอโทรศัพท์ของธันวาที่วางทิ้งไว้บนโต๊ะสว่างวาบขึ้นมา พร้อมข้อความจาก 'พี่กรณ์' ที่ส่งเข้าแชทกลุ่มงานเมื่อครู่นี้ [กรณ์: จะยอมถอย หรือจะให้ผมแฉเรื่องที่ 'พิมพ์' แอบทำผิดกฎบริษัทเพื่อช่วยคุณในโปรเจกต์ที่แล้ว?] ธันวาอ่านข้อความนั้นแล้วหันมาสบตาพิมพ์ที่ยังคงค้างอยู่ในอ้อมแขนเขา สีหน้าของเขากลายเป็นเคร่งขรึมและเย็นชาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน "พิมพ์... ไปจากที่นี่กับฉันเดี๋ยวนี้" ธันวากระชากแขนเธอให้ลุกขึ้นท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคน เขาไม่ได้หันไปมองกรณ์ที่ยืนหน้าซีดอยู่เลยสักนิด ก่อนที่เขาจะหันมาสบตาเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความลับบางอย่างที่เธอไม่เคยล่วงรู้ "ถ้าเรื่องที่เขาขู่เป็นความจริง... เธอไม่ควรอยู่ใกล้ไอ้หมอนี่ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป" ขอให้สนุกกับการลุ้นความสัมพันธ์ของยัยพิมพ์กับนายธันวานะคะ สมุดบันทึกสีน้ำตาลจะเป็นกำลังใจให้ทุกคนในตอนถัดไปค่ะ!