ความใกล้ชิดที่คาดไม่ถึง

“ถ้าจะมองหน้ากันขนาดนี้ ก็หยิบปืนมายิงผมทิ้งเลยไม่ดีกว่าหรือครับ คุณธีร์?” เสียงทุ้มต่ำของคินกรีดผ่านความเงียบงันราวกับคมมีด สายตาของเขาไม่ได้สั่นไหวแม้แต่น้อยในขณะที่เขายืนบังพายเอาไว้มิด ร่างสูงโปร่งของ CEO หนุ่มแผ่รังสีคุกคามจนบรรยากาศในห้องประชุมดูเล็กลงถนัดตา “ผมแค่จะทักทายเลขาฯ คุณคินสักนิด อย่าหวงให้มันมากนักเลย” ธีร์ยิ้มมุมปาก พลางขยับเนกไทอย่างผู้ชนะ “คนเก่งๆ ใครก็อยากได้ไปอยู่ด้วยทั้งนั้น” “แต่เขาเป็น ‘คนของผม’” คินเน้นย้ำคำนั้นหนักแน่นจนแทบจะกลายเป็นคำประกาศสิทธิ์ พายที่ยืนอยู่ด้านหลังกำหมัดแน่น หัวใจเต้นรัวด้วยความรู้สึกที่แยกไม่ออกว่าคือความโกรธหรือความหวั่นไหวที่พุ่งพล่าน “ขอโทษนะครับคุณธีร์ พอดีผมกับพายมีธุระต้องไปจัดการที่ต่างจังหวัดด่วน” คินหันกลับมามองพาย สายตาที่เคยดุดันเปลี่ยนเป็นความเรียบเฉยที่คาดเดาไม่ได้ “ไปเก็บของครับพาย เราต้องออกเดินทางเดี๋ยวนี้” --- รถยุโรปคันหรูแล่นฉิวอยู่บนเส้นทางสายยาวสู่จังหวัดที่ห่างไกล ภายในรถเงียบสนิทจนได้ยินเสียงลมหายใจ พายมองออกไปนอกหน้าต่าง พยายามสงบจิตใจที่กำลังปั่นป่วน เธอไม่เข้าใจว่าทำไมคินต้องออกคำสั่งให้เธอตามมาแบบปุบปับขนาดนี้ “จ้องหน้าต่างแล้วมันจะให้คำตอบเรื่องงานได้เหรอครับ?” คินทำลายความเงียบขึ้นมาโดยไม่ละสายตาจากถนน “คุณก็รู้ว่าธีร์จงใจยั่วโมโหคุณ ทำไมต้องพาฉันมาเสี่ยงด้วยคะ” เธอเผลอใช้คำว่า ‘คะ’ ตามสัญชาตญาณก่อนจะรีบเม้มปากแน่น คินแค่นหัวเราะในลำคอ “ยั่วโมโหผมน่ะใช่ แต่เป้าหมายของมันคือคุณ พาย... คุณคงไม่โง่พอจะดูไม่ออกว่าไอ้หมอนั่นจ้องจะเขมือบคุณอยู่” “ฉันดูแลตัวเองได้ค่ะ” “หึ ถ้าดูแลได้ดี ป่านนี้คงไม่ต้องให้ผมเข้าไปขวางจนเกือบเสียหน้าหรอก” เขาหักพวงมาลัยเข้าจอดที่จุดพักรถร้างแห่งหนึ่งอย่างกะทันหัน แรงเหวี่ยงทำให้พายตัวเซไปปะทะกับแผงคอนโซลหน้ารถ คินโน้มตัวเข้ามาทันที กลิ่นน้ำหอมไม้ซีดาร์ผสมกลิ่นบุหรี่จางๆ ของเขาห้อมล้อมเธอไว้จนแทบขาดใจ ใบหน้าของเขาห่างจากเธอเพียงไม่กี่เซนติเมตร ดวงตาคู่คมจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเธอราวกับจะค้นหาความลับบางอย่าง “อย่าดื้อได้ไหมพาย... ในเวลาที่ผมไม่อยากให้คุณอยู่ห่างสายตา” เสียงของเขาเบาลง แต่กลับเต็มไปด้วยความกดดันที่พายปฏิเสธไม่ได้ “คุณเป็นอะไรไป...” พายถามเสียงสั่น “คุณเกลียดฉันไม่ใช่เหรอคะ? ปากบอกว่าฉันน่ารำคาญ แต่ทำไมต้องทำเหมือนหวงฉันขนาดนี้” คินนิ่งไป แววตาที่เคยแข็งกร้าวไหววูบชั่วขณะ มือหนาเอื้อมมาเชยคางเธอขึ้นเบาๆ สัมผัสนั้นไม่ได้มีความรุนแรงเหมือนทุกครั้ง แต่กลับแฝงไปด้วยความรู้สึกที่อัดอั้นจนน่ากลัว “เกลียดสิ... เกลียดจนอยากจะขังคุณไว้ในกรง ไม่ให้ใครได้เห็นนอกจากผมคนเดียว” เขาไม่ได้พูดเล่น ดวงตาของเขาบ่งบอกชัดเจนว่ามันคือความปรารถนาที่มืดดำและรุนแรง --- โรงแรมรีสอร์ตหรูที่ตั้งอยู่กลางหุบเขาคือจุดหมายปลายทาง ทว่าทันทีที่ก้าวเข้าสู่ห้องพัก พายก็ต้องชะงัก “เตียงเดียว?” พายถามพลางหันไปมองคนตัวสูงที่เพิ่งวางกระเป๋าลง “ที่นี่เหลือห้องพักแค่ห้องเดียว เพราะมันเป็นช่วงเทศกาล ถ้าคุณไม่พอใจ จะไปนอนที่โซฟาก็ได้ครับ ผมไม่ขัด” คินพูดพลางปลดกระดุมคอเสื้อออกเผยให้เห็นผิวสีแทนและกล้ามเนื้อที่น่ามอง พายเม้มปากเดินเลี่ยงไปอีกมุมหนึ่งของห้อง ความอึดอัดที่สั่งสมมาตั้งแต่เช้าเริ่มเปลี่ยนเป็นความเหนื่อยล้า เธออาบน้ำและทิ้งตัวลงนอนบนเตียงกว้างโดยไม่หันไปสนใจอีกคนที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าขนหนูเพียงผืนเดียว ความเงียบในห้องพักที่ล้อมรอบด้วยป่าเขาดูจะทำให้หัวใจของทั้งคู่เต้นแรงขึ้น พายสัมผัสได้ว่าคินขึ้นมานอนบนเตียงแล้ว แต่เขาเว้นระยะห่างไว้อย่างสุภาพ... จนกระทั่งความเย็นเยียบของเครื่องปรับอากาศทำให้เธอเผลอขยับเข้าไปหาความอบอุ่นโดยไม่รู้ตัว มือหนาของคินคว้าเอวเธอไว้ดึงกลับเข้าหาตัวอย่างรวดเร็ว พายตกใจจนเผลออุทานออกมา “คุณคิน!” “เงียบครับ” เสียงเขากระซิบอยู่ชิดใบหู “ถ้ายังไม่อยากให้ผมทำอะไรที่เกินเลยไปกว่าการกอด... ก็อยู่นิ่งๆ” ลมหายใจร้อนๆ รดรินต้นคอจนพายขนลุกซู่ เธอรู้สึกได้ถึงหัวใจที่เต้นโครมครามของเขาสะท้อนผ่านแผ่นหลังของเธอ ความใกล้ชิดที่คาดไม่ถึงในคืนนี้ กำลังจะทำให้กำแพงความเย็นชาที่เขาพยายามสร้างไว้พังทลายลง ขณะที่เธอกำลังจะเปิดปากพูด เสียงเคาะประตูห้องพักก็ดังขึ้นอย่างรุนแรง *ปัง! ปัง! ปัง!* “คุณคินครับ ผมธีร์เอง... ผมรู้ว่าคุณอยู่ในนั้น เปิดประตูออกมาเถอะครับ ก่อนที่เรื่องความลับในบริษัทของคุณจะถูกแฉออกมาในค่ำคืนนี้!” คินผละออกจากตัวพายทันที แววตาของเขาเปลี่ยนเป็นนัยน์ตาของนักล่าที่พร้อมจะฉีกกระชากทุกอย่างที่ขวางหน้า เขาหยิบปืนพกที่ซ่อนอยู่ในกระเป๋าเดินทางออกมาอย่างคล่องแคล่ว พลางหันมามองพายด้วยสีหน้าที่พยายามควบคุมอารมณ์ “อยู่หลังผม... อย่าออกไปไหนเด็ดขาดจนกว่าผมจะบอก” คินก้าวตรงไปที่ประตู แต่ก่อนที่จะเอื้อมมือไปจับลูกบิด เขาก็หยุดชะงักเมื่อเห็นสัญลักษณ์บางอย่างที่แปะอยู่ใต้กรอบประตู... มันคือตราสัญลักษณ์ขององค์กรลับที่เขาตามล่ามาตลอดทั้งชีวิต ขอบคุณที่ติดตามอ่านมาถึงตรงนี้ครับ รอยร้าวของความสัมพันธ์กำลังจะถูกทดสอบด้วยความตาย ราชันย์หอกทมิฬสัญญาว่าตอนหน้าจะเดือดและเร้าใจยิ่งกว่านี้แน่นอนครับ!