กับดักของธีร์

เอกสารแฟ้มสีน้ำเงินในมือของพายสั่นเทาเล็กน้อยตามแรงบีบของปลายนิ้ว เธอยืนนิ่งอยู่ตรงมุมเสาของห้องโถงรับรองชั้นผู้บริหาร เสียงโต้เถียงที่ลอดออกมาจากห้องประชุมเล็กไม่ได้ดังมากนัก แต่ทุกถ้อยคำกลับคมกริบราวกับใบมีดที่กรีดลงบนความไว้วางใจที่เธอเคยมี "คุณคิดว่าหลักฐานชุดนี้จะทำให้พายมองคุณเป็นคนแบบไหนล่ะครับ คุณคิน?" น้ำเสียงของธีร์เจือด้วยรอยยิ้มหยันที่จงใจปล่อยให้หลุดรอดออกมา "เอกสารทางการเงินที่ถูกปลอมแปลงลายเซ็น พร้อมกับภาพถ่ายวงจรปิดที่คุณแอบยักย้ายถ่ายเทงบประมาณโปรเจกต์... ถ้าพายเห็น เธอคงคิดว่าผู้ชายที่เธอร่วมงานด้วยทุกวันเป็นแค่ไอ้หน้าตัวเมียที่เห็นแก่ตัวสินะครับ" "หุบปากซะ ธีร์" เสียงของคินต่ำลึกและเต็มไปด้วยโทสะที่ถูกกดทับไว้จนน่ากลัว บรรยากาศในห้องนั้นเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลก "นายคิดว่าเรื่องตื้นๆ แค่นี้จะทำให้พายไขว้เขวได้งั้นเหรอ? นายมันก็แค่หมาลอบกัดที่ไม่มีปัญญาแข่งขันด้วยฝีมือ!" "หมาลอบกัดเหรอครับ? ฮึ... งั้นก็รอดูสีหน้าของเธอตอนที่ผมเอาหลักฐานพวกนี้ให้เธอดูด้วยตัวเองก็แล้วกัน" พายเม้มริมฝีปากแน่นจนแทบห้ามเลือดไว้ไม่อยู่ หัวใจของเธอเต้นกระหน่ำรัวราวกับกลองศึก ความสับสนตีรวนขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอ ภาพของคินที่มักจะปากร้ายใส่เธอเสมอ วาจาเชือดเฉือนที่แฝงความดุดัน แต่ในขณะเดียวกันก็คอยปกป้องเธอจากปัญหาหลายต่อหลายครั้ง—มันกำลังปะทะกับภาพเอกสารการทุจริตที่ธีร์เพิ่งพูดถึงอย่างรุนแรง *มันจะเป็นไปได้ยังไง? คินเนี่ยนะจะโกงบริษัทตัวเอง?* ความคิดในหัวตีกันยุ่งเหยิง พายก้าวถอยหลังโดยไม่รู้ตัว ปลายรองเท้าส้นสูงชนเข้ากับกระถางต้นไม้ประดับจนเกิดเสียงเบาหวิว แต่ความเงียบในบริเวณนั้นกลับทำให้มันดังชัดเจนในความรู้สึกของคนทั้งสองที่อยู่ในห้อง พรึบ! ประตูห้องประชุมถูกกระชากเปิดออกอย่างแรงด้วยฝีมือของคิน นัยน์ตาคมกริบทอประกายวับวับด้วยความตกใจระคนหวาดหวั่นเมื่อเห็นร่างบางยืนตัวแข็งทื่ออยู่ตรงนั้น สีหน้าของเขาซีดเผือดลงชั่วขณะ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความเกร็งขึงที่ปิดไม่มิด "พาย..." คินครางชื่อนั้นออกมาแผ่วเบา ราวกับคน1ที่กำลังจะขาดอากาศหายใจ ส่วนธีร์ที่เดินตามออกมาติดๆ กลับคลี่ Sแกล้มยิ้มกริ่มอย่างผู้ชนะ ดวงตาพราวระยับด้วยความเจ้าเล่ห์ เขาฉวยโอกาสก้าวเข้าไปใกล้พายมากกว่าเดิม พร้อมทั้งยกแฟ้มเอกสารในมือขึ้นระดับอก "บังเอิญจังเลยนะครับที่คุณพายมาอยู่ตรงนี้พอดี... ดีเลยครับ ผมว่าเรามีเรื่องสำคัญบางอย่างที่บริษัทและตัวคุณพายเองจำเป็นต้องรู้เกี่ยวกับเบื้องหลังอันเน่าเฟะของท่าน CEO คนนี้" ธีร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลที่แสร้งทำเป็นหวังดี พายป้องสายตามองหน้าคินสลับกับธีร์ ลมหายใจของเธอติดขัด ความเย็นเยียบแล่นพล่านไปทั่วสันหลัง เธอไม่ได้ตอบรับคำของธีร์ในทันที สายตาสีน้ำตาลคู่สวยจดจ้องไปยังดวงตาคมของคิน ค้นหาความจริงบางอย่างในความนิ่งงันนั้น "คุณคิน... อธิบายมาสิคะ" พายเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเธอเรียบนิ่งแต่สั่นไหวเล็กน้อย "สิ่งที่ธีร์พูด... มันจริงไหม?" คำถามนั้นเปรียบเสมือนหมัดฮุกที่กะซวกเข้ากลางลิ้นปี่ของคิน ร่างสูงชะงักกึก สันกรามขบเข้าหากันจนนูนเด่น เขารู้ดีว่าต่อให้เขาปฏิเสธอย่างไรในนาทีนี้ หากมีหลักฐานปลอมแปลงที่ธีร์เตรียมการมาอย่างแนบเนียนวางอยู่ตรงหน้า พายย่อมเกิดความเคลือบแคลงใจ—และนั่นคือสิ่งที่เขาเกลียดกลัวที่สุด มากกว่าการสูญเสียบริษัท มากกว่าการล้มละลาย... คือการสูญเสียความเชื่อใจจากผู้หญิงคนนี้ "ถ้าผมบอกว่ามันไม่ใช่เรื่องจริง... คุณจะเชื่อผมไหมล่ะ พาย?" คินเค้นเสียงถามกลับ น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและเต็มไปด้วยความอัดอั้นที่ยากจะหาคำบรรยาย "ความเชื่อใจไม่ได้สร้างขึ้นมาด้วยคำพูดปากเปล่านะครับคุณคิน" ธีร์สอดแทรกขึ้นทันทีเพื่อทำลายจังหวะ เขายื่นซองเอกสารสีน้ำตาลให้พาย "เปิดดูสิครับ แล้วคุณจะรู้ว่าผู้ชายที่คุณทำงานให้อย่างถวายหัว แท้จริงแล้วเหยียบย่ำคุณและบริษัทไว้ขนาดไหน" พายมองซองเอกสารในมือของธีร์ หัวใจของเธอดิ่งวูบลงไปถึงตาตุ่ม มือเรียวสั่นเทายื่นออกไปหมายจะคว้ามันมาเปิดดูเพื่อพิสูจน์ความจริงให้สิ้นเรื่อง แต่ก่อนที่ปลายนิ้วของเธอจะสัมผัสโดนซองเอกสารนั้น มือหนาของคินก็คว้าข้อมือของเธอไว้แน่นด้วยแรงมหาศาล ความอบอุ่นจากฝ่ามือของเขาแผ่ซ่านเข้ามาตัดกับความหนาวเหน็บในจิตใจ แต่แรงบีบนั้นกลับเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกที่พายไม่เคยเห็นมาก่อน "อย่าดู..." คินกระซิบเสียงต่ำ ดวงตาคมเข้มแดงก่ำด้วยความรู้สึกที่อัดแน่นจนล้นปรี่ "พาย... มองหน้าผม อย่าไปสนใจมัน เชื่อผมสิ... ขอร้องล่ะ" พายเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้เห็นแววตาที่สั่นไหวของคนอวดดี ตรงหน้าเธอตอนนี้ไม่ใช่ CEO ผู้เย็นชาและปากร้ายที่เธอคุ้นเคย แต่เป็นผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังหวาดกลัว... หวาดกลัวว่าจะสูญเสียเธอไปตลอดกาล ธีร์หัวเราะในลำคอเบาๆ มองภาพคนทั้งคู่ด้วยแววตาสสมเพชแกมสมใจ "หึ... กลัวความจริงจะเปิดเผยจนต้องใช้วิธีฉุดรั้งไว้เลยงั้นเหรอครับคุณคิน? น่าสมเพชเป็นบ้า" คินหันขวับไปถลึงตาใส่ธีร์ รังสีอำมหิตแผ่พุ่งออกมาจากตัวเขาราวกับจะฆ่าคนให้ตายได้ด้วยสายตา "ถ้าแกยังไม่ไสหัวไปจากตรงนี้ ฉันจะทำให้แกไม่มีแผ่นดินจะเดินแน่ ธีร์!" "เชิญตามสบายครับ... แต่ก่อนอื่น..." ธีร์สะบัดข้อมือปล่อยซองเอกสารหลุดจากมือร่วงลงสู่พื้นเบื้องหน้าพายพอดี ภาพถ่ายและเอกสารแผ่นสีขาวกระจายเกลื่อนพื้นเผยให้เห็นข้อความและตัวเลขที่ฟ้องชัดเจน พายก้มลงมองภาพที่อยู่แทบเท้า หัวใจของเธอหล่นวูบลงไปอยู่ที่ตาตุ่มเมื่อเห็นลายเซ็นของคินปรากฏอยู่บนเอกสารโยกย้ายเงินสดหลักสิบ миллион พร้อมกับภาพที่คินกำลังยืนคุยกับบุคคลต้องสงสัยในยามวิกาล เธอนิ่งงันไปชั่วขณะ สมองขาวโพลนราวกับถูกไฟช็อต คินก้มมองตามสายตาของเธอ ลมหายใจของเขาติดขัด ร่างสูงสะท้านเฮือกเมื่อเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของหญิงสาว เขารีบปล่อยมือจากข้อมือเธอแล้วคุกเข่าลงข้างหนึ่งเพื่อเก็บเอกสารเหล่านั้นทันที "พาย... มันไม่ใช่แบบนั้น ฟังผมก่อน..." คินพยายามจะเอื้อมมือไปแตะชายเสื้อของเธอ แต่พายกลับถอยหลังหนีหนึ่งก้าวอย่างอัตโนมัติ ความเงียบงันเข้าปกคลุมพื้นที่ตรงนั้นชั่วขณะ ก่อนที่พายจะเงยหน้าขึ้น สบตากับเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความผิดหวังและสับสน "คุณคิน..." พายเอ่ยชื่อเขาด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่าที่สุดเท่าที่เคยเป็นมา "ที่คุณทำทั้งหมดนี่... มันหมายความว่ายังไงคะ?" คินอ้าปากจะอธิบาย แต่ยังไม่ทันที่คำพูดใดจะหลุดออกจากริมฝีปาก ประตูลิฟท์ฝั่งตรงข้ามก็เปิดออกพร้อมกับเสียงฝีเท้าของบอดี้การ์ดและผู้บริหารระดับสูงหลายคนที่เดินกรูเข้ามาด้วยความตื่นตระหนกจากเสียงเอะอะโ니โวยวายเมื่อครู่ และในวินาทีที่ทุกคนกำลังพุ่งความสนใจมาที่พวกเขานั้นเอง ธีร์ก็โน้มตัวลงกระซิบข้างหูพายด้วยน้ำเสียงที่เบาหวิวแต่ชัดเจนทุกถ้อยคำ "อยากรู้ความจริงมากกว่านี้ไหมล่ะครับคุณพาย... คืนนี้ สองทุ่ม ที่เดิม... ผมจะเล่าเบื้องหลังที่สกปรกยิ่งกว่านี้ให้คุณฟังด้วยตัวเอง" -------------------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนราชันย์หอกทมิฬเสมอนะครับ