ความเข้าใจผิดครั้งใหญ่

นาฬิกาบนข้อมือราคาแพงบอกเวลาสองทุ่มตรง ไม่มีขาด ไม่มีเกิน กลิ่นอายความอับชื้นของไนต์คลับระดับไฮ엔ดผสมผสานกับกลิ่นแอลกอฮอล์ราคาแพงและน้ำหอมฟุ้งกระจายในบรรยากาศสลัว พายยืนนิ่งอยู่หน้าห้องวีไอพีหมายเลขเจ็ด หัวใจดวงน้อยเต้นระส่ำด้วยความรู้สึกที่ตีรวนกันจนแยกไม่ออกระหว่างความโกรธ ความอยากเอาชนะ และความหวั่นไหวที่ถูกกดทับไว้ด้วยทิฐิ ข้อความท้าทายจากคินเมื่อตอนเย็นยังคงวนเวียนอยู่ในหัว *“อยากรู้ความจริงมากกว่านี้ไหมล่ะครับคุณพาย... คืนนี้ สองทุ่ม ที่เดิม...”* ผู้ชายปากร้ายคนนั้นคิดจะเล่นเกมอะไรกันแน่... พายสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ มือเรียวผลักประตูบานไม้สักทองที่แง้มเปิดไว้น้อยนิดออกอย่างถือวิสาสะ โดยไม่ได้คาดคิดเลยแม้แต่น้อยว่า ภาพที่ปรากฏตรงหน้าจะทำ1ให้เลือดในกายของเธอดิ่งวูบลงไปกองที่ตาตุ่มในเสี้ยววินาที ภายในห้องสลัวแสงไฟสีส้มอมแดง คิน CEO หนุ่มผู้เย่อหยิ่งและเย็นชา กำลังนั่งอยู่บนโซฟาหนังแท้ตัวยาว ร่างสูงสง่าในชุดสูทที่ถูกถอดสูทนอกออกเหลือเพียงเสื้อเชิ้ตสีดำพับแขนขึ้นถึงข้อศอก กำลังโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ร่างระหงของหญิงสาวแปลกหน้าคนหนึ่งอย่างอุกฤษฏ์ เส้นผมสีเข้มปรกหน้าผากเล็กน้อยขณะที่เขากำลังโน้มตัวลงกระซิบกระซาบข้างใบหูของหล่อน ภาพนั้น... สนิทสนมเกินกว่าคำว่าเจ้านายกับลูกน้อง เกินกว่าเพื่อนร่วมงาน หรือแม้กระทั่งคำแก้ตัวใดๆ ที่พายเคยจินตนาการไว้ "อ๊ะ... คุณคินคะ อย่าแรงสิคะ..." เสียงหวานหยาดเยิ้มของหญิงสาวคนนั้นดังลอดริมฝีปากออกมาพร้อมเสียงหัวเราะคิกคัก มือเรียวสวยเล็บเจลยาวระยิบระยับของหล่อนกำลังวางทาบอยู่บนอกแกร่งของคินอย่างสนิทสนม ขณะที่ใบหน้าคมคายของชายหนุ่มเอียงซบลงไปคลอเคลียอยู่แถวซอกคอขาวผ่องของอีกฝ่ายพอดี เพล้ง! ราวกับมีแก้วใสใบใหญ่แตกละเอียดอยู่ในอก พายรู้สึกเหมือนถูกสายฟ้าฟาดลงกลางกบาล ความชาหนาแลابลามไปทั่วร่างจนปลายนิ้วเย็นเฉียบ ความรู้สึกอัดอั้นตันใจพุ่งทะยานขึ้นมาจุกที่ลำคอ น้ำใสๆ เอ่อรื้นขึ้นมาคลอหน่วยดวงตาคู่สวยอย่างไม่รักดี นี่สินะ... เบื้องหลังที่สกปรกที่เขาอยากให้เธอมาเห็นด้วยตาตัวเอง! นี่สินะความหมายของคำว่า *'มาฟังด้วยตัวเอง'* ท่ามกลางบรรยากาศส่วนตัวแบบนี้ ผู้ชายที่คอยตามตื๊อ ตามกัด ตามหึงหวงเธอในทุกๆ เรื่อง แท้จริงแล้วก็ไม่ได้ต่างอะไรจากผู้ชายเจ้าชู้ทั่วไปที่ซุกซ่อนผู้หญิงอีกคนไว้เบื้องหลังคำพูดอวดดีพวกนั้น! "คุณคิน!" พายเผลอเปล่งเสียงออกมาโดยไม่รู้ตัว แรงอารมณ์ที่พุ่งพล่านทำให้เธอไม่คิดจะรักษามาตรใดๆ อีกต่อไป ร่างสูงของคินชะงักกึก เขาดึงใบหน้าออกจากซอกคอของหญิงสาวคนนั้นอย่างรวดเร็ว ดวงตาคมกริบราวกับเหยี่ยวหันขวับมามองที่ประตูทันที แวบแรกมีความตกใจฉายชัดอยู่ในดวงตาคู่นั้น แต่เพียงเสี้ยววินาทีต่อมา มันก็ถูกแทนที่ด้วยความเรียบเฉยเยพันที่แสนคุ้นเคย... และนั่นยิ่งทำให้พายเจ็บจนแทบกระอัก "คุณพาย..." คินเอ่ยชื่อเธอด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ผิดวิสัยคนขี้หึงที่มักจะพุ่งเข้ามาหาเรื่องเธอทุกครั้งที่เจอหน้า "ฉันมารบกวนเวลาอันน่ารื่นรมย์ของคุณกับ... เอ่อ แม่สาวเนื้อหอมคนนี้หรือเปล่าคะ?" พายแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ น้ำเสียงสั่นพร่าแต่พยายามอย่างยิ่งที่จะควบคุมไม่ให้มันสั่นเครือ เธอยืดอกขึ้นเชิดหน้าสู้ แม้ขาสองข้างจะแทบพยุงร่างตัวเองไว้ไม่ไหวแล้วก็ตาม "ขอโทษด้วยนะคะ พอดีฉันเข้าใจผิดคิดว่าคุณเรียกฉันมาคุยเรื่องงาน... ที่แท้ก็เป็นเรื่องส่วนตัวที่ 'ยุ่งเหยิง' เกินกว่าที่พนักงานธรรมดาอย่างฉันจะเข้ามาเสือกสินะคะ!" หญิงสาวแปลกหน้าข้างกายคินค่อยๆ ขยับตัวถอยห่างออกไปเล็กน้อย หล่อนส่งยิ้มหวานหยาดเยิ้มมาให้พายด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก เป็นรอยยิ้มที่เคลือบไปด้วยความเย้ยหยันแบบเงียบๆ ซึ่งยิ่งเติมเชื้อไฟลงในกองเพลิงโทสะของพายให้ลุกโชนขึ้นไปอีก "คุณพาย ฟังผมก่อน..." คินขยับตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเข้ามาหาเธอช้าๆ แววตาของเขาไหววูบไปชั่วขณะเหมือนอยากจะอธิบายอะไรบางอย่าง แต่พายกลับยกมือขึ้นห้าม ปัดป้องไม่ให้เขาก้าวเข้ามาใกล้เธอไปมากกว่านี้ "ไม่ต้องเข้ามาใกล้ฉัน!" พายตวาดเสียงกร้าว ดวงตารื้นหยดน้ำจ้องมองเขาด้วยความผิดหวังระคนรังเกียจ "อย่าเอาตัวที่แปดเปื้อนของคุณมาแตะต้องตัวฉัน! คุณมันก็แค่... ผู้ชายปากร้ายที่เห็นแก่ตัว หลอกลวงคนอื่นไปวันๆ!" "พาย!" คินขมวดคิ้วแน่น น้ำเสียงของเขาเริ่มตึงเครียดขึ้นตามแรงอารมณ์ ความอดทนของซีอีโอหนุ่มผู้ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใครเริ่มขาดผึ่งเมื่อถูกกล่าวหาด้วยถ้อยคำดูถูก "คุณกำลังใช้อารมณ์ตัดสินทุกอย่างโดยไม่ฟังความจริงเลยสักนิด!" "ความจริงอะไรอีกคะ? ภาพมันฟ้องอยู่คาตาขนาดนี้ หรือคุณจะบอกว่าผู้หญิงคนนั้นแค่สะดุดล้มแล้วเอาหน้าไปซบซอกคอคุณแก้หนาว? หรือจะบอกว่าคุณกำลังติวหนังสือชีววิทยาให้เธอกันล่ะคะคุณคิน!" พายสวนกลับทันควัน น้ำตากลั้นไม่อยู่ร่วงเผาะลงมาอาบแก้ม แต่เธอกลับปาดมันทิ้งอย่างไร้เยื่อใย "เลิกแก้ตัวแล้วยอมรับเถอะค่ะว่าคุณมันก็สันดานเดิมไม่เปลี่ยน!" คำพูดเชือดเฉือนและแววตาที่เต็มไปด้วยความหยามเหยียดทำให้กรามคมของคินขบเข้าหากันแน่นจนขึ้นสันนูน รังสีความเย็นชาและดุดันแผ่ซ่านออกมาจากร่างสูงจนบรรยากาศในห้องอุณหภูมิลดฮวบลงทันที ในเมื่อเธอเลือกที่จะไม่เชื่อใจเขา ในเมื่อเธอเลือกที่จะใช้กำแพงทิฐิปิดตายทุกช่องทางอธิบาย เขาก็ไม่จำเป็นต้องลดตัวลงไปง้องอนให้เสียศักดิ์ศรีเหมือนกัน! "ในเมื่อคุณคิดว่าผมมันเลวทรามขนาดนั้น..." คินก้าวประชิดตัวพายในระยะประชิด มือหนาเอื้อมไปคว้าข้อมือเล็กของเธอไว้แน่นด้วยแรงอารมณ์ที่คุกรุ่น ดวงตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่แดงก่ำ "อยากเห็นภาพที่มัน 'ชัดเจน' กว่านี้ไหมล่ะครับคุณพาย จะได้ไม่ต้องมานั่งจินตนาการตัดพ้อตัดพะวงให้เสียเวลา!" พายสะท้านเฮือกเมื่อปลายนิ้วแข็งแกร่งของเขาแตะโดนผิวเนื้อ ความร้อนผ่าวจากฝ่ามือของเขาแผ่ซ่านเข้ามาจนใจดวงน้อยสั่นสะท้าน เธอพยายามบิดข้อมือหนีสุดแรง "ปล่อยนะ! ไอ้คนทุเรศ ปล่อยฉัน!" "ปากดีนักนะ..." คินกระซิบเสียงต่ำลอดไรฟัน ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน ลลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับแก้มเนียน ความใกล้ชิดที่อันตรายนี้ทำให้พายหายใจติดขัด สมองขาวโพลนไปหมดแม้ในใจจะร้องประท้วงให้ผลักเขาออกไป แต่ก่อนที่สถานการณ์ระหว่างคนทั้งสองจะระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ ด้วยแรงอารมณ์ที่พุ่งถึงขีดสุด... แอ๊ด... เสียงเปิดประตูห้องวีไอพีด้านหลังของโซฟาโซนส่วนตัวก็ดังแทรกขึ้นมาท่ามกลางความตึงเครียด ร่างสูงโปรดของใครคนหนึ่งก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากที่แสนคุ้นเคย น้ำเสียงทุ้มนุ่มน่าฟังเอ่ยทักทายขึ้นท่ามกลางบรรยากาศที่คุกกรุ่นราวกับระเบิดเวลา "อ้าว... ดูเหมือนผมจะมาขัดจังหวะเวลาสวีทของประธานคินกับคุณพายหรือเปล่าครับเนี่ย? แหม... บรรยากาศพาไปซะขนาดนี้ น่าเสียดายจังที่ผมดันเข้ามาเห็นฉากเด็ดพอดี..." เสียงของ 'ธีร์' คู่ปรับตัวฉกาจดังขึ้น พร้อมกับสายตาเจ้าเล่ห์ที่กวาดมองคนทั้งคู่สลับกับผู้หญิงแปลกหน้าบนโซฟาด้วยความรู้สึกสนุกสนานบนความหายนะของคนอื่น พายเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ขณะที่คินชะงักกึก ดวงตาคมกริบหันขวับไปมองหน้าศัตรูตัวฉกาจที่ก้าวเข้ามาในห้องถูกจังหวะราวกับนัดหมายไว้... และประโยคต่อมาของธีร์ ก็ทำให้เลือดในกายของพายเย็นเฉียบลงจนแทบหยุดหายใจ เมื่อชายหนุ่มยิ้มกริ่มแล้วเอ่ยคำพูดที่เปลี่ยนความเข้าใจผิดครั้งนี้ให้กลายเป็นหายนะที่แท้จริง "ไม่ต้องตกใจไปหรอครับคุณพาย... ความจริงแล้ว ผู้หญิงคนนั้น ไม่ใช่คนอื่นคนไกลที่ไหนหรอกครับ เธอก็คือ 'คู่หมั้นตัวจริง' ที่คุณคินเพิ่งเซ็นสัญญาหมั้นหมายไว้เมื่ออาทิตย์ก่อนต่างหากล่ะครับ!" ยินดีต้อนรับสู่กับดักที่สมบูรณ์แบบ... และนี่คือจุดเริ่มต้นของความพินาศที่แท้จริง *(ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างราชันย์หอกทมิฬเสมอนะครับ)*