ความจริงที่เริ่มปริ

แฟลชจากโทรศัพท์มือถือกลุ่มหนึ่งสว่างวาบขึ้นในความมืดริมทางเดินกองถ่ายราวกับพายุฝนฟ้าคะนองยามวิกาล เสียงชัตเตอร์รัวระรัวผสมปนเปไปกับเสียงซุบซิบที่ดังเล็ดลอดผ่านมุมเสา ทำให้เรวิการู้สึกเหมือนถูกสาดน้ำเย็นจัดใส่หน้าในเสี้ยววินาที สัญชาตญาณของโปรดิวเซอร์สาวไฟแรงสั่งให้เธอผลักร่างเพรียวของพริมโรสให้ออกห่างจากระยะประชิดทันที แต่ทว่า... ทุกอย่างมันสายเกินไปเสียแล้ว เมื่อภาพที่กานต์ตั้งใจเดินเข้ามาขัดจังหวะเมื่อครู่ กลายเป็นหลักฐานชั้นดีที่ถูกบันทึกไว้ในเลนส์ซูมของปาปารัสซี่สำนักข่าวบันเทิงชื่อดังที่แอบเล็ดลอดเข้ามาในสตูดิโอ "อุ๊ย... ดูท่าทางเราจะมีงานใหญ่ต้องเคลียร์กันยาวแล้วล่ะค่ะคุณโปรดิวเซอร์" กานต์เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่พยายามซ่อนความสะใจเอาไว้ไม่มิด นัยน์ตาคมกริบกวาดมองเรย์สลับกับพริมโรสที่ยืนหน้าตึงอยู่ข้างกัน พริมโรสขบกรามแน่นจนสันกรามขึ้นเป็น3 เหลี่ยม มือเรียวบางที่เคยไขว่คว้าหาความอบอุ่นเมื่อครู่ตอนนี้กำเข้าหากันแน่นจนเล็บจิกเข้าที่ฝ่ามือ ซุปตาร์สาวฉายาเจ้าหญิงน้ำแข็งหันขวับไปมองหน้ากานต์ด้วยแววตาที่พร้อมจะแผดเผาทุกอย่างให้เป็นจุล แต่เธอกลับเลือกที่จะนิ่งเงียบ เพราะในวงการนี้ ยิ่งอธิบาย ยิ่งเท่ากับเป็นการราดน้ำมันเข้ากองไฟ "ลบภาพนั้นทิ้งซะค่ะคุณกานต์" เรย์ก้าวเท้าเข้าไปประชิดตัวผู้กำกับคู่แข่ง น้ำเสียงเรียบสนิทแต่เต็มไปด้วยแรงกดดันชนิดที่ทำให้อุณหภูมิรอบตัวลดฮวบลงทันตาเห็น "คุณก็รู้ว่ามันเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิด ทำไมถึงใจแคบเล่นสกปรกเอาเรื่องส่วนตัวมาโยงกับงานโปรเจกต์ได้ขนาดนี้" "ผมไม่ได้เล่นสกปรกสักหน่อยครับเรย์... ผมแค่บังเอิญเดินมาเจอ แล้วบังเอิญเห็นภาพที่ 'อิน' จนเกินขอบเขตของพวกคุณเอง" กานต์ยักไหล่ ยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนเรย์ต้องถอยหลังไปก้าวหนึ่งด้วยความรังเกียจ "อีกอย่าง ตอนนี้ไม่ใช่แค่ผมคนเดียวหรอค่่ะที่เห็น แต่พรุ่งนี้เช้า หน้าหนึ่งทุกสำนักพิมพ์คงพาดหัวข่าวใหญ่โต เรื่องความสัมพันธ์นอกจอของซุปตาร์สาวกับโปรดิวเซอร์สาวมือทอง... น่าตื่นเต้นดีออก จริงไหมครับ?" พริมโรสทนฟังต่อไม่ไหว ร่างระหงก้าวเข้ามาแทรกกลางระหว่างคนทั้งคู่ แรงกดดันรอบตัวจากความโกรธแผ่ซ่านออกมาจนกานต์ต้องชะงัก รอยยิ้มเยาะบนใบหน้าของผู้กำกับหนุ่มเจื่อนลงเล็กน้อยเมื่อสบเข้ากับดวงตาคู่สวยที่เต็มไปด้วยความเยียบเย็นและดุดันของซุปตาร์สาว "ถ้าภาพพวกนั้นหลุดออกไปแม้แต่รูปเดียว..." พริมโรสกดเสียงต่ำ ทว่าชัดถ้อยชัดคำในทุกพยางค์ "คุณก็เตรียมตัวเก็บกระเป๋าออกจากวงการนี้ได้เลยค่ะผู้กำกับกานต์ เพราะฉันจะใช้ทุกช่องทางและทุกอำนาจที่มี ฟ้องร้องคุณข้อหาละเมิดความเป็นส่วนตัวและหมิ่นประมาทจนกว่าคุณจะไม่มีแผ่นดินจะ đứng เลยค่่ะ" คำขู่ที่เรียบง่ายแต่ทรงพลังทำเอากานต์หน้าถอดสีไปชั่วขณะ เขารู้ดีว่าบารมีและฐานแฟนคลับของพริมโรสไม่ใช่เรื่องล้อเล่น ถึงเขาจะอยากเหยียบเรย์ให้จมดินแค่ไหน แต่การเอาตัวเข้าไปพัวพันกับคดีความระดับประเทศก็ไม่ใช่ทางเลือกที่ฉลาดนัก กานต์จึงทำได้เพียงแค่น راس หัวเราะกลบเกลื่อนความประหม่า "โอ้โห... ใจเย็นๆ สิครับคุณพริมโรส ผมก็แค่แซวเล่นขำๆ เองน่า เรื่องแค่นี้ทำเป็นซีเรียสไปได้" กานต์ถอยหลังกรูด ยกมือขึ้นระดับอกเชิงยอมแพ้ "เอาเป็นว่าผมตาฝาดไปก็แล้วกัน... เชิญพวกคุณเคลียร์กันตามสบายเลยครับ" พูดจบ กานต์ก็รีบสาวเท้าเดินเลี่ยงหายไปในความมืดของทางเดินปล่อยให้เรย์และพริมโรสยืนอยู่ท่ามกลางความเงียบงันที่กดทับหัวใจ บรรยากาศรอบตัวกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง แต่หัวใจของคนทั้งคู่กลับเต้นระรัวด้วยความตื่นตระหนก เรย์ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ มือเรียวยกขึ้นนวดขมับตัวเองเบาๆ เพื่อบรรเทาอาการปวดหัวที่เริ่มก่อตัวขึ้น ความผิดพลาดในอดีตที่เธอเคยปล่อยให้ข่าวฉาวทำลายผลงานชิ้นสำคัญกำลังฉายซ้ำเข้ามาในหัวราวกับภาพยนตร์ม้วนเดิม "เธอเป็นอะไรหรือเปล่า..." น้ำเสียงที่เปลี่ยนจากความแข็งกร้าวมาเป็นความห่วงใยอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนดังขึ้นเบาๆ จากริมฝีปากของพริมโรส เรย์เงยหน้าขึ้นสบตาพริมโรส แววตาของซุปตาร์สาวไม่มีความเย่อหยิ่งหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงความกังวลและความรู้สึกผิดที่ฉายชัดอยู่ภายในนั้น เรย์เม้มปากแน่น ความรู้สึกอึดอัดตีรวนขึ้นมาในอกจนแทบหายใจไม่ออก "ฉันไม่เป็นไรค่ะ..." เรย์ตอบเสียงแผ่ว เบี่ยงสายตาหนีการจ้องมองที่ลึกซึ้งเกินไปนั้น "แต่สิ่งที่เธอกลัวมันกำลังจะเกิดขึ้นจริง พริม... ข่าวพวกนั้นถ้ามันออกไป มันจะไม่ได้กระทบแค่ตัวฉัน แต่มันจะทำลายโปรเจกต์ที่เราสองคนช่วยกันสร้างมาด้วยนะ" "แล้วไงล่ะคะ?" พริมโรสก้าวเข้ามาประชิดตัวเรย์อีกครั้ง คราวนี้ไม่มีช่องว่างระหว่างกันแม้แต่น้อย มือเรียวเอื้อมไปจับข้อมือของโปรดิวเซอร์สาวมากั้นไม่ให้เธอเดินหนี "ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่เรวิกาคนเก่ง ต้องมานั่งกลัวคำคร่ำครวญของคนอื่นมากกว่าความรู้สึกของตัวเอง?" "มันไม่ใช่เรื่องความรู้สึกของฉันค่ะพริม! แต่มันคือความเป็นมืออาชีพ..." "ช่างหัวความเป็นมืออาชีพนั่นสิคะ!" พริมโรสโพลงขึ้นด้วยความเหลืออด ดวงตาคู่สวยรื้นไปด้วยหยดน้ำตาบางๆ ที่ถูกสะกดกลั้นเอาไว้ "หรือว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างเราในห้องนั้น... มันไม่มีความหมายอะไรเลยสำหรับเธอ? สำหรับเธอแล้ว ฉันเป็นแค่ 'งานชิ้นหนึ่ง' ที่เธอต้องรับผิดชอบให้มันสำเร็จแค่นั้นเองเหรอคะเรย์?" คำถามนั้นราวกับมีดกรีดลงกลางใจ เรย์ชะงักค้าง ปากที่เคยเถียงเก่งกลับปิดสนิท เธอมองลึกเข้าไปในดวงตาของพริมโรส และพบความเปราะบางที่ซ่อนอยู่ภายใต้หน้ากากเจ้าหญิงน้ำแข็งมาตลอด... ความเปราะบางที่เกิดจากความกลัว กลัวว่าความสัมพันธ์ที่เพิ่งก่อตัวขึ้นจะพังทลายลงด้วยคำครหาของสังคม "ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น..." เรย์เสียงอ่อนลง มืออีกข้างที่ว่างอยู่ยกขึ้นแตะเบาๆ ที่ต้นแขนของซุปตาร์สาว "แต่เราต้องระวังตัวนะคะพริม สังคมเขาไม่ได้ใจดีกับเราหรอก..." "ฉันไม่สน!" พริมโรสสวนกลับทันควัน น้ำตาหยดหนึ่งร่วงหล่นลงมาอาบแก้มเนียนอย่างไม่อาจอดกลั้น "ต่อให้ทั้งโลกจะมองเรายังไง ต่อให้ข่าวพรุ่งนี้จะเขียนให้เรากลายเป็นคนเลวแค่ไหน... แต่ถ้าจับมือฉันไว้แบบนี้ ตั้งแต่แรก... ฉันก็ไม่แคร์อะไรทั้งนั้นแหละค่ะเรย์" หัวใจของเรย์กระตุกวูบ เคมีร้อนรุ่มตีรวนขึ้นมาผสมกับความหนาแน่นในบรรยากาศจนแทบหายใจไม่ออก คำสารภาพที่ซ่อนเร้นมานานถูกถ่ายทอดผ่านแววตาเว้าวอนของซุปตาร์สาวผู้ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใคร เรย์อ้าปากเตรียมจะเอ่ยอะไรบางอย่างเพื่อปลอบประโลมหัวใจที่กำลังสั่นคลอนดวงนั้น ทว่า... ก่อนที่ริมฝีปากของทั้งคู่จะได้ขยับเข้าใกล้กันมากกว่าเดิม เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมกับเสียงตะโกนเรียกชื่อเรย์ก็ดังแทรกขึ้นมาจากปลายทางเดิน "คุณเรย์ครับ! แย่แล้วครับคุณเรย์!" ผู้ช่วยผู้กำกับวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาหยุดยืนหอบหายใจอยู่ตรงหน้า "ตอนนี้หน้าฟีดทวิตเตอร์และกลุ่มเพจบันเทิงใต้ดินเริ่มปล่อยภาพแอบถ่ายของคุณกับคุณพริมโรสออกมาแล้วครับ แถมยังมีกระแสข่าวลือหนาหูด้วยว่าพวกคุณกำลังคบหาดูกันนอกจอ... ตอนนี้ทางต้นสังกัดของคุณพริมโรสกำลังจะเรียกประชุมด่วนแล้วครับ!" เรย์เบิกตากว้าง สติที่กระจัดกระจายกลับเข้าร่างในเสี้ยววินาที เธอหันขวับไปมองพริมโรสที่ตอนนี้ใบหน้าเรียบเฉยกลับมาเย็นชาดั่งน้ำแข็งอีกครั้ง ทว่าในแววตากลับซ่อนประกายไฟแห่งความท้าทายเอาไว้เต็มเปี่ยม พริมโรสสูดหายใจเข้าลึกๆ ปาดน้ำตาบนแก้มออกอย่างไร้เยื่อใย ก่อนจะหันมามองหน้าเรย์ด้วยรอยยิ้มมุมปากที่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์อันตราย "เห็นไหมคะเรย์..." พริมโรสกระซิบเสียงแผ่วเบาแต่ก้องกังวานลึกในความรู้สึกของเรย์ "ในเมื่อพวกเขาอยากรู้ความจริงนัก... เราก็มาทำให้มันเป็น 'ความจริง' ที่ไม่มีวันปฏิเสธได้เลยดีไหมคะ?" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและใจฟูไปกับความสัมพันธ์ที่ค่อยๆ ปริออกของเรย์และพริมนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ! - สายไหมกลิ่นสตรอว์เบอร์รี