การเผชิญหน้ากับความกลัว

เสียงสะท้อนจากรองเท้าส้นสูงของเรวิกากระทบพื้นหินอ่อนในสตูดิโอปิดตาย ดังสะท้อนก้องกังวานราวกับเสียงนาฬิกาชีวิตที่กำลังเร่งเร้าให้ทุกลมหายใจของพริมโรสติดขัด ซุปตาร์สาวเจ้าของฉายา 'เจ้าหญิงน้ำแข็ง' ยืนกอดอกแน่น แผ่นหลังบางแนบชิดติดกำแพงเย็นเฉียบ ดวงตากลมโตที่เคยฉาบความเย่อหยิ่งไว้ปกป้องตัวเองยามนี้กลับสั่นไหวระริก เมื่อโปรดิวเซอร์สาวไฟแรงตรงหน้าย่างสามขุมเข้ามาประชิด จนระยะห่างระหว่างเขากับเธอแทบไม่เหลือพื้นที่ให้ลมหายใจแทรกผ่าน "จะหลบตาฉันไปถึงไหนคะ พริมโรส" เรวิกาเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าแฝงความดุดันและแรงกดดันที่ทำเอาคนฟังหัวใจกระหน่ำรัว รอยยิ้มมุมปากของโปรดิวเซอร์สาวไม่ใช่รอยยิ้มเยาะเย้ย แต่เป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความคาดคั้น—คาดคั้นคำตอบจากคนที่ชอบซ่อนความรู้สึกไว้ใต้หน้ากากไร้ความรู้สึกเสมอมา "ฉันไม่ได้หลบ... แค่ไม่อยากมองหน้าคนปากจัดแถวนี้ต่างหากค่ะ" พริมโรสเชิดหน้าขึ้นสวนกลับทันควัน แม้เรียวปากสีพีชจะสั่นน้อยๆ จนจับพิรุธได้ เรวิกาแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบกวาดมองใบหน้าสวยเฉี่ยวที่รั้นจนน่าหมั่นไส้ นิ้วเรียวยาวเอื้อมไปแตะปลายคางมนของซุปตาร์สาวเบาๆ บังคับให้ดวงตาคู่นั้นต้องสบประสานกันอย่างเลี่ยงไม่ได้ "ปากแข็งเก่งเป็นที่หนึ่ง แต่ตัวสั่นเป็นลูกนกตกน้ำแบบนี้... จะให้ฉันเชื่อคำพูดเธอได้ยังไงคะ" บรรยากาศรอบตัวอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก ปมในอดีตที่เรวิกาเคยพลาดพลั้งทำลายผลงานชิ้นสำคัญยังคงตามหลอกหลอน ย้ำเตือนว่าความสัมพันธ์ที่เปิดเผยต่อหน้าสื่ออาจกลายเป็นดาบสองคมที่ย้อนกลับมาทิ่มแทงพริมโรสให้แหลกสลาย แต่วินาทีนี้ สิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าสายตาของสื่อมวลชนหรือคำครหาจากคนนอก กลับไม่ใช่เรื่องนั้น... "คุณก็รู้ว่าถ้าข่าวของเราหลุดออกไป... โปรเจกต์นี้พังแน่ ชีวิตในวงการของพริมก็จะจบลงด้วย" พริมโรสพึมพำเสียงแผ่ว ความเปราะบางที่ซ่อนเร้นมาเนิ่นนานหลุดรอดออกมาผ่านม่านน้ำตาคลอเบ้าที่เจ้าตัวพยายามกลั้นไว้สุดชีวิต "ฉันกลัวค่ะ เรย์... ฉันกลัวการต้องสูญเสียทุกอย่าง กลัวการที่พวกเขามองเราด้วยสายตาตัดสิน และที่สำคัญที่สุด... ฉันกลัวว่าความรักของเรามันจะไม่มากพอที่จะปกป้องเราจากโลกบ้าๆ นี่" น้ำคำที่เอ่อล้นด้วยความหวาดกลัวนั้น ทำให้ท่าทีเกรี้ยวกราดของเรวิการ่วงหล่นหายไปในพริบตา โปรดิวเซอร์สาวถอนหายใจยาว ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยความดุดันเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนล้ำลึกอย่างที่พริมโรสไม่เคยเห็นมาก่อน เรวิกาก้าวเข้าไปชิดยิ่งขึ้น วงแขนเรียวตวัดโอบรอบเอวบางของซุปตาร์สาวเข้ามาแนบอก ดึงร่างที่สั่นเทาให้เข้ามาอยู่ในอ้อมกอดที่อบอุ่นและมั่นคงที่สุดเท่าที่ผู้หญิงคนนี้จะมีให้ได้ กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ประจำตัวของเรวิกาผสมผสานกับความอบอุ่นจากร่างกาย ทำให้กำแพงน้ำแข็งที่พริมโรสสร้างไว้พังทลายลงในวินาทีนั้น "มองตาฉันสิคะ พริม" เรวิกาซุกใบหน้าลงกับลาดไหล่เนียน กระซิบเสียงนุ่มข้างใบหู ทว่าหนักแน่นจนก้องกังวานในใจคนฟัง "ความกลัวของคุณ... ฉันเข้าใจดีที่สุด เพราะฉันเองก็เคยทำพังมาแล้วครั้งหนึ่งในอดีต แต่จำไว้ว่าครั้งนี้... ฉันจะไม่ยอมปล่อยให้ความกลัวบ้าๆ นั่นมาพรากเราไปจากกันเด็ดขาด" พริมโรสซบหน้าลงกับอกอุ่น สะอื้นเบาๆ อย่างปลดปล่อย ความกดดันทั้งหมดที่แบกรับไว้ถูกโยนทิ้งไปในอ้อมกอดนี้ "แล้วถ้าคนอื่นรู้ล่ะคะ... ถ้ากานต์หรือใครก็ตามเอาเรื่องนี้ไปแฉ..." "ปล่อยให้มันทำไปค่ะ" เรวิกาตัดบทน้ำเสียงเด็ดเดี่ยว ฝ่ามืออุ่นลูบกลุ่มผมนุ่มสลวยอย่างปลอบประโลม ปลายจมูกโด่งกดลงบนขมับชื้นเหงื่อของคนในอ้อมแขน "ต่อให้ทั้งโลกหันหลังให้เรา ต่อให้โปรเจกต์นี้ล่มสลายลงต่อหน้า ต่อให้ฉันต้องเสียทุกอย่างที่สร้างมา... ฉันก็ไม่แคร์หรอกนะคะ ถ้าแลกกับการที่ฉันได้จับมือคุณเดินผ่านมันไปด้วยกัน" หัวใจของพริมโรสเต้นรัวแรงจนแทบทะลุออกมานอกอก ความคลั่งรักที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้ความปากแข็งของเรวิกานั้นชัดเจนและจริงใจเสียจนความกลัวทุกลมหายใจมลายหายไปสิ้น ซุปตาร์สาวเงยหน้าขึ้น สบตากับโปรดิวเซอร์สาวที่มองมาด้วยสายตารักใคร่สุดหัวใจ ปลายจมูกของทั้งคู่คลอเคลียกันในระยะประชิด ความหวานล้ำที่อบอวลอยู่รอบตัวทำให้บรรยากาศตึงเครียดเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นความอบอุ่นลึกซึ้งจนหัวใจแทบละลาย เรวิกาโน้มใบหน้าลงมา ริมฝีปากนุ่มหยุ่นกำลังจะทาบทับลงบนเรียวปากที่เผยอน้อยๆ อย่างรอคอย จังหวะเวลาที่ทุกอย่างกำลังจะลงตัวและสมบูรณ์แบบที่สุด... *ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!* เสียงเคาะประตูกระจกบานใหญ่ดังขึ้นขัดจังหวะอย่างไม่รู้กาลเทศะ ตามด้วยเสียงบิดลูกบิดประตูที่ดังแกร๊ก พร้อมกับร่างสูงของผู้กำกับหนุ่มคู่แข่งอย่าง 'กานต์' ที่ผลักประตูพรวดพราดเข้ามาหน้าตาเฉย พร้อมรอยยิ้มเยาะที่ฉาบอยู่บนใบหน้า! "อุ๊ย... ขอโทษทีครับ ขัดจังหวะอะไรสำคัญหรือเปล่าครับเนี่ย พอดีผมมีเอกสารสำคัญด่วนมาก... ที่ต้องให้ 'คุณเรย์' กับ 'คุณพริม' ได้ช่วยกันดู... ตอนนี้เลย" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมลุ้นระทึกและใจฟูไปกับความกล้าหาญของเรย์และพริมนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ! - สายไหมกลิ่นสตรอว์เบอร์รี