ความไว้ใจที่ก่อตัว

เสียงเอกสารปึกใหญ่ถูกกระแทกกระทั้นลงบนโต๊ะไม้สักทองกลางห้องประชุมใหญ่ดังปัง สะท้อนก้องกังวานจนบอร์ดบริหารระดับสูงหลายคนสะดุ้งเฮือก กานต์ยืนค้ำโต๊ะด้วยท่าทีหยิ่งผยอง มุมปากยกยิ้มเยาะเย้ยอย่างไม่คิดจะปิดบัง สายตากราดมองไปยังเรวิกาที่นั่งหลังตรง นิ่งสนิท ใบหน้าสวยเฉียบไร้รอยยิ้มแต่แววตากลับคมกริบราวกับใบมีด "ในฐานะผู้กำกับร่วม ฉันเกรงว่าโปรเจกต์นี้จะไปต่อไม่ได้นะคะคุณเรย์... งบประมาณที่บานปลายกับความล่าช้าจากการเลือก 'นักแสดงที่ไม่พร้อม' มันพิสูจน์ชัดเจนแล้วว่าคุณจัดการมันไม่ได้" คำพูดเจือรอยเยาะเย้ยของกานต์ทำเอาบรรยากาศในห้องประชุมอึมครึมจนแทบหายใจไม่ออก สายตาทุกคู่พุ่งตรงไปยังเรย์ ผู้โปรデューサーสาวไฟแรงที่กำลังตกเป็นจำเลยสังคมจำแลงในห้องนี้ บอร์ดบริหารบางคนเริ่มกระซิบกระซาบ ส่ายหน้าด้วยความไม่พอใจ เรย์สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ที่พุ่งพล่าน นิ้วเรียวใต้โต๊ะกำเข้าหากันแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว เธอกำลังจะอ้าปากสวนกลับด้วยคำพูดเชือดเฉือนตามสไตล์ถนัด ทว่า... "ถ้าปัญหาของคุณกานต์คือ 'ความไม่พร้อม' ของนักแสดงล่ะก็..." เสียงทุ้มต่ำแต่เย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลกดังแทรกขึ้นกลางห้อง ขัดจังหวะการโจมตีของกานต์อย่างสิ้นเชิง พริมโรส ซุปตาร์สาวฉายา 'เจ้าหญิงน้ำแข็ง' ที่นั่งไขว่ห้างอยู่ริมสุดของโต๊ะประชุม ค่อยๆ เคลื่อนกายลุกขึ้นยืนช้าๆ ร่างระหงในชุดสูทเข้ารูปสีดำสนิทแผ่รังสีความน่าเกรงขามสะกดทุกสายตาให้หันมามองเป็นตาเดียว ดวงตากลมโตคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อย ส่งสายตาเยียบเย็นไปยังกานต์ก่อนจะกวาดมองบอร์ดบริหารทุกคนด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม "ดิฉันในฐานะนักแสดงนำ ขอเรียนชี้แจงตรงนี้เลยนะคะว่า ทุกนาทีที่ใช้ไปและงบประมาณที่เสียไป อยู่ภายใต้การควบคุมและวิสัยทัศน์ที่ยอดเยี่ยมของคุณเรย์ค่ะ ไม่มีตรงไหนที่เรียกว่าความล้มเหลว... ยกเว้นเสียแต่ว่าจะมีใครบางคนพยายามดิสเครดิตโปรเจกต์นี้ เพื่อหวังจะฮุบตำแหน่งโปรดิวเซอร์ใหญ่แทน" กานต์หน้าถอดสีทันที ปรับสีหน้าแทบไม่ทันเมื่อโดนตอกกลับด้วยหมัดฮุกตรงกลางแสกหน้า "คุณพริมโรส พูดแบบนี้มีหลักฐานหรือเปล่าครับ? ระวังจะโดนฟ้องหมิ่นประมาทนะ!" "หลักฐานน่ะมีแน่ค่ะ... แต่อยู่ในสำนักงานทนายความ ไม่ได้อยู่บนโต๊ะตลกคาเฟ่แบบที่คุณกานต์กำลังแสดงอยู่" พริมโรสเชิดหน้าขึ้นอย่างถือดี รอยยิ้มเยาะที่มุมปากช่างทรงพลังและบาดลึกเสียจนกานต์ต้องกัดฟันกรอดด้วยความแค้น เรย์หันไปมองเสี้ยวหน้าของซุปตาร์สาวข้างกายด้วยความประหลาดใจระคนตื้นตัน ดวงตาคู่คมไหววับชั่วขณะยามที่ได้เห็นแผ่นหลังบางๆ แต่มั่นคงนั้นยืนหยัดปกป้องเธออย่างไม่เกรงกลัวหน้าอินทร์หน้าพรหม หัวใจที่เคยด้านชาและเหนื่อยล้าจากการต่อสู้เพียงลำพัง กลับมีกระแสความอบอุ่นบางเบาแผ่ซ่านเข้ามาโอบกอดอย่างประหลาด นี่ไม่ใช่แค่การช่วยกันแก้ต่างในที่ประชุม แต่มันคือการประกาศจุดยืนอย่างชัดเจนว่า... พริมโรสเลือกที่จะอยู่ฝั่งเดียวกับเธอแล้ว "ถ้าบอร์ดบริหารยังมีความเป็นธรรมอยู่บ้าง ดิฉันคิดว่าควรให้เวลาคุณเรย์พิสูจน์ผลงานในขั้นตอนสุดท้ายนะคะ" พริมโรสหันไปสบตากับประธานกรรมการบริหารด้วยแววตานิ่งสงบแต่ทรงพลัง "เพราะถ้าโปรเจกต์นี้ล้มเหลว คนแรกที่จะรับผิดชอบไม่ใช่แค่โปรดิวเซอร์... แต่คือดิฉันผู้หญิงคนนี้ด้วยค่ะ" ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วห้องประชุมชั่วขณะ ก่อนที่ประธานกรรมการบริหารจะพยักหน้ารับช้าๆ แล้วเอ่ยตัดสิน "ตกลง... ให้เวลาคุณเรย์กับคุณพริมโรสอีกสองสัปดาห์ในการถ่ายทำฉากไคลแม็กซ์ ถ้าผ่านไปได้ด้วยดี โปรเจกต์นี้เดินหน้าต่อ แต่ถ้าไม่... ถือว่ายกเลิกการประชุม เลิกประชุมได้!" เสียงเก้าอี้เลื่อนถอยดังระงม บอร์ดทยอยเดินออกจากห้องทีละคน กานต์ส่งสายตาอาฆาตมาดร้ายมาให้เรย์และพริมโรสแวบหนึ่ง ก่อนจะสะบัดหน้าเดินกระแทกเท้าออกไปเป็นคนสุดท้าย เมื่อประตูห้องประชุมปิดลงและความเงียบกลับมาเยือนอีกครั้ง เรย์ถอนหายใจยาวเหยียดไหล่ลู่ลงด้วยความโล่งอก เธอยกมือขึ้นนวดขมับเบาๆ เพื่อบรรเทาอาการปวดหัวตุบๆ "เล่นบ้าอะไรของคุณเนี่ยพริมโรส?" เรย์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงเจือความดุเล็กน้อยตามนิสัยเจ้าระเบียบ แต่แววตาที่มองอีกฝ่ายกลับอ่อนโยนลงอย่างเห็นได้ชัด "ใครใช้ให้คุณเอาชื่อเสียงตัวเองไปผูกไว้กับฉันในที่ประชุมแบบนั้นเล่า เกิดบอร์ดบ้าจี้สั่งปลดขึ้นมาจริงๆ คุณจะซวยไปด้วยนะรู้ตัวไหม" พริมโรสไม่ตอบทันที เธอก้าวเข้าไปประชิดตัวโปรดิวเซอร์สาวที่ยังนั่งอยู่บนเก้าอี้ กลิ่นน้ำหอมแบรนด์ดังลอยละล่องแตะจมูก ร่างสูงระหงโน้มตัวลงเล็กน้อยจนใบหน้าสวยคมอยู่ห่างจากเรย์เพียงคืบเดียว ดวงตากลมโตจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยของเรย์อย่างมีความหมาย "ก็เพราะฉันไม่อยากเห็น... คนเก่งแถวนี้ต้องมานั่งร้องไห้คนเดียวเงียบๆ น่ะสิคะ" พริมโรสกระซิบเสียงแผ่วเบา รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปาก "อีกอย่าง... ฉันไม่ได้ช่วยคุณฟรีๆ หรอกนะ" เรย์ชะงัก หัวใจเต้นแรงผิดจังหวะกับระยะห่างที่ใกล้ชิดจนเกินความจำเป็น ปากบางเม้มเข้าหากันอย่างพยายามรักษาฟอร์ม "แล้ว... คุณต้องการอะไรเป็นค่าตอบแทนล่ะ ซุปตาร์ปากร้ายอย่างคุณคงไม่เรียกร้องอะไรธรรมดาแน่ๆ" พริมโรสยิ้มกว้างขึ้น ดวงตาพราวระยับด้วยประกายความคลั่งรักที่ซ่อนไว้ภายใต้ความกวนประสาท เธอยื่นหน้าเข้าไปกระซิบชิดใบหูขาวสะอาดของเรย์จนคนฟังขนลุกซู่ "ค่าตอบแทนเหรอคะ... งั้นคืนนี้ ช่วยไปทานข้าวเป็นเพื่อนฉันที่คอนโด แล้วนั่งฟังฉันบ่นเรื่องคุณกานต์จนกว่าฉันจะพอใจ... แบบตัวต่อตัว ห้ามปฏิเสธเด็ดขาดค่ะ" เรย์เบิกตากว้าง กำลังจะอ้าปากปฏิเสธคำชวนที่ฟังดูเหมือนการบังคับกลายๆ นี้ ทว่าจังหวะนั้นเอง... *แอ๊ด—!* เสียงเปิดประตูดังขึ้นพร้อมกับร่างของบุคคลที่ไม่คาดฝันก้าวเข้ามาในห้องประชุมอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเอกสารฉบับใหม่ในมือที่สั่นเทา "คุณเรย์คะ! แย่แล้วค่ะ! เกิดเรื่องใหญ่ที่กองถ่าย... คลิปเบื้องหลังการถ่ายทำเมื่อวานถูกปล่อยหลุดว่อนอินเทอร์เน็ตแล้วค่ะ!" ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและส่งกำลังใจให้เรย์กับพริมโรสมาถึงตอนนี้ด้วยนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!