คำถามที่ไม่มีคำตอบ

"ถ้าคุณคิดว่าการถอยออกไปยืนดูเงียบๆ จะทำให้ปัญหาทุกอย่างมันง่ายขึ้น... ฉันบอกไว้ตรงนี้เลยนะเรย์ ว่าคุณกำลังคิดผิดมหันต์" เสียงของพริมโรสไม่ได้ดัง แต่มันหนักแน่นและบาดลึกจนเรวิการู้สึกเหมือนถูกตบหน้าฉาดใหญ่กลางกองถ่ายมิวสิกวิดีโอที่เงียบสงบ โปรดิวเซอร์สาวผู้ไม่เคยยอมจำนนต่ออุปสรรคใดๆ ในโลก กลับทำได้เพียงยืนนิ่ง ปล่อยให้ความเงียบเข้ามากัดกินช่องว่างระหว่างเธอกับซุปตาร์สาวฉายา 'เจ้าหญิงน้ำแข็ง' ที่วันนี้แววตาไม่ได้เย็นชาอีกต่อไป แต่มันกำลังสั่นระริกด้วยความเจ็บปวดที่ถูกผลักไส แสงไฟสตูดิโอสีส้มอุ่นสาดส่องลงมากระทบกรอบหน้าคมคายของเรย์ เม็ดเหงื่อผุดขึ้นตามไรผมไม่ใช่เพราะความร้อนของสปอตไลท์ แต่เพราะแรงกดดันจากรอบด้านที่บีบอัดจนทรวงอกแทบระเบิด ข่าวลือเสียหายในโลกออนไลน์ การจับตาดูของนายทุน และโดยเฉพาะสายตากรุ้มกริ่มอย่างผู้ชนะของกานต์ ผู้กำกับคู่แข่งที่จงใจเดินผ่านแล้วทิ้งรอยยิ้มเยาะเย้ยไว้เบื้องหลัง ทุกอย่างมันโถมเข้ามาพร้อมกันเพื่อพิสูจน์ว่า 'เรวิการักษาผลงานชิ้นนี้ไว้ไม่ได้' และวิธีเดียวที่เรย์คิดว่าปลอดภัยที่สุดสำหรับพริมโรส... คือการก้าวถอยหลัง "มันไม่ใช่การหนีพริม" เรย์พยายามบังคับน้ำเสียงให้ราบเรียบที่สุด แม้ว่าปลายนิ้วที่กำสคริปต์ในมือจะสั่นเทา "แต่มันคือการบริหารความเสี่ยง ในเมื่อกระแสตอนนี้มันพุ่งเป้ามาที่ความสัมพันธ์ของเรา ถ้าฉันยังดึงดันจะทำงานร่วมกับคุณต่อโดยไม่เว้นระยะห่าง โปรเจกต์นี้จะพัง และตัวคุณเองก็จะ..." "แล้วใครขอให้คุณมาปกป้องฉันล่ะ!" พริมโรสสวนกลับทันควัน ดวงตากลมโตวาวโรจน์ด้วยหยาดน้ำตาที่เจ้าตัวพยายามกลั้นไว้อย่างสุดความสามารถ "คุณคิดว่าฉันแคร์เรตติ้งเหรอ? คุณคิดว่าข่าวพวกนั้นมันทำอะไรฉันได้มากกว่าการที่คุณกำลังทำตัวเป็นคนขี้ขลาดแบบนี้งั้นเหรอ เรย์!" ชื่อของเธอถูกเปล่งออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ มันไม่ใช่เสียงกรีดร้องของดาราสาวเอาแต่ใจ แต่มันคือเสียงสะท้อนจากหัวใจที่กำลังแตกสลายของคนที่เพิ่งรู้ตัวว่า... กำลังจะถูกคนที่ตัวเองมอบความไว้วางใจให้ ผลักไสออกจากชีวิต เรย์หายใจติดขัด หัวใจกระตุกวูบ ภาพความผิดพลาดในอดีตที่เคยทำลายผลงานชิ้นเอกผุดขึ้นมาหลอกหลอนอีกครั้ง มันคือแผลเป็นที่ยังไม่เคยจางหาย และเธอก็สาบานกับตัวเองไว้แล้วว่าจะไม่มีวันยอมให้มันเกิดขึ้นอีกเด็ดขาด โดยเฉพาะกับพริมโรส ผู้หญิงที่เข้ามาปأسวนปั่นป่วนหัวใจเธอจนเละเทะไปหมด แต่ยิ่งเธอพยายามผลักไสเพื่อปกป้อง พริมโรสกลับยิ่งเจ็บปวด... และเธอก็เจ็บปวดไม่แพ้กันเลย "เราอยู่ในเกมเดียวกันพริม คุณก็รู้" เรย์หลบสายตา กัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด เพื่อกลั้นก้อนสะอื้นที่จุกอยู่ที่ลำคอ "กานต์กำลังรอจังหวะนี้อยู่ ถือว่าฉันขอ... กลับไปทำหน้าที่ของคุณในฐานะนักแสดง ส่วนฉันจะจัดการเรื่องเบื้องหลังเอง ต่างคนต่างอยู่ แบบนั้นมันดีที่สุดแล้วสำหรับเราสองคน" ความเงียบงันเข้าปกคลุมอีกครั้ง หนักหน่วงเสียจนแทบได้ยินเสียงหัวใจที่แตกสลายของกันและกัน พริมโรสหัวเราะออกมาเบื้องต่ำ เป็นรอยยิ้มที่น่าสมเพชตัวเองที่สุดในชีวิต เธอมองผู้หญิงตรงหน้า—คนที่ปากบอกว่าเก่งนักเก่งหนา แต่กลับขลาดเขินเกินกว่าจะยอมรับความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเอง "ต่างคนต่างอยู่เหรอ..." พริมโรสทวนคำ เสียงกระซิบแผ่วเบาแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ "คุณพูดมันง่ายจังนะเรย์ ทั้งๆ ที่ตลอดเวลาที่ผ่านมา... ฉันไม่เคยคิดว่าเราเป็นแค่คนร่วมงานกันเลยสักครั้ง" สิ้นคำพูดนั้น พริมโรสก็หมุนตัวเดินหนีหายเข้าไปในห้องแต่งตัว ปิดประตูลงเสียงดังสนั่นจนทีมงานที่ยืนอยู่รอบกองถ่ายต่างสะดุ้งและหันมามองเป็นตาเดียว เรย์ยืนแข็งทื่อเป็นหิน ความรู้สึกหนาแน่นตีรวนอยู่ในอก คำว่า *'ไม่เคยคิดว่าเป็นแค่คนร่วมงาน'* ดังวนเวียนซ้ำไปซ้ำมาเหมือนแผ่นเสียงตกร่อง ตอกย้ำความโง่เขลาของตัวเองที่เลือกใช้วิธีที่ทำร้ายจิตใจที่สุดเพื่อแก้ปัญหา โปรดิวเซอร์สาวทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้พับ ยกมือขึ้นกุมขมับที่เต้นตุบๆ ด้วยความเครียด แต่มือกำลังจะผ่อนคลายลง เสียงฝีเท้าคุ้นเคยก็ดังขึ้นใกล้ๆ พร้อมกับเงาของใครบางคนทาบทับลงมา "เล่นบทคนใจร้ายเก่งนี่เรย์... แต่น่าเสียดายนะ ที่ความพยายาม 'เสียสละ' ของเธอ มันกำลังจะสูญเปล่า" เรย์เงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว ดวงตาคมกริบฉายแววไม่พอใจเมื่อพบว่าเป็นกานต์ ผู้กำกับคู่แข่งที่ยืนกอดอกส่งยิ้มมุมปากมาให้ด้วยความสะใจ "นายต้องการอะไรอีกกานต์ งานของฉันจะพังหรือรอด มันก็ไม่ได้เกี่ยวกับนาย" เรย์ลุกขึ้นเผชิญหน้า รังสีความดุดันถูกงัดออกมาใช้กลบเกลื่อนความอ่อนแอ กานต์หัวเราะในลำคอ ก้าวเข้าไปกระซิบใกล้ๆ จนเรย์ต้องถอยหลังไปชนโต๊ะแต่งหน้า "เปล่าหรอก ฉันไม่ได้สนใจงานของเธอเลยสักนิด... แต่ฉันแค่บังเอิญไปได้ยินมาว่า เมื่อกี้ตอนที่เธอกำลังบอกเลิกกับพริมโรส มีคนแอบถ่ายคลิปเสียงทั้งหมดไว้เรียบร้อยแล้ว และตอนนี้... มันกำลังจะถูกส่งตรงไปถึงมือนายทุนใหญ่ เพื่อถอดเธอออกจากโปรเจกต์นี้ถาวร" เรย์เบิกตากว้าง ความเย็นเฉียบแล่นพล่านไปทั่วสันหลังในเสี้ยววินาที ก่อนที่เรย์จะทันได้เปล่งเสียงถามอะไรออกไป ประตูห้องแต่งตัวด้านหลังของกานต์ก็เปิดผางออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างคุ้นเคยในชุดสูทหรูของ 'ท่านประธาน' ค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ ที่เดินเข้ามาด้วยใบหน้าบึ้งตึงพร้อมยื่นโทรศัพท์มือถือหน้าจอแสดงคลิปเสียงสนทนาสดๆ ให้เรย์ดูต่อหน้าต่อตา! "คุณเรวิกา... อธิบายเรื่องนี้ให้ผมฟังหน่อยซิ ว่าทำไมโปรดิวเซอร์มือทองถึงกำลังพยายามทำลายผลงานชิ้นเอกของบริษัทตัวเองแบบนี้?" ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับความรู้สึกของตัวละครเสมือนจริงนี้นะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!