รินรดาในโหมดอ่อนโยน

เสียงคีย์บอร์ดกลไกสวิตช์สีฟ้าถูกกดกระแทกด้วยความรุนแรงติดต่อกันหลายนาที เป็นสัญลักษณ์บอกสถานะอารมณ์ของเจ้าของห้องได้เป็นอย่างดีว่ากำลังหงุดหงิดขีดสุด คินน์ขยี้เรือนผมสีดำสนิทของตัวเองจนยุ่งเหยิง ดวงตาคมกริบจดจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ความละเอียดสูงสามจอที่สะท้อนโค้ดเกมและกราฟิกกระตุกวูบวาบจากฝีมือการป่วนระบบของศรุต ไอ้นักธุรกิจหน้าเลือดที่ใช้เงินซื้อทุกอย่างแม้กระทั่งช่องโหว่ความปลอดภัย มือเรียวที่มักจะจับเมาส์เพื่อสังหารศัตรูในเกมด้วยความแม่นยำระดับท็อปเซิร์ฟเวอร์ ตอนนี้กลับสั่นเทาเล็กน้อยไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะพิษไข้ที่เริ่มเล่นงานหลังจากตรากตรำทำงานหน้าจอข้ามวันข้ามคืนจนร่างกายประท้วง "ให้ตายสิ... บ้าเอ๊ย" คินน์สบถลอดไรฟัน พยายามฝืนบังคับมือให้กลับมาควบคุมเคอร์เซอร์ แต่สายตากลับเริ่มพร่ามัว โลกทั้งใบหมุนคว้างจนต้องยกมือขึ้นกุมขมับ แกร็ก! เสียงเปิดประตูห้องพักส่วนตัวดังขึ้นเบาๆ แต่กลับดึงสติของเกมเมอร์หนุ่มขาโหดให้หันขวับไปมอง รินรดาปรากฏตัวขึ้นในชุดสูทสีขาวเข้ารูปที่ดูทรงอำนาจและแพงระยับ ทว่าสิ่งที่ทำให้คินน์ต้องชะงักค้างไม่ใช่ความสวยเฉี่ยวบาดใจตามแบบฉบับซีอีโอสาวมหาเศรษฐี แต่เป็นถุงกระดาษแบรนด์ดังและกล่องใส่อาหารอุ่นๆ ที่เธอถืออยู่ในมือต่างหาก "เลิกทำตัวเป็นเด็กดื้อแล้วไปนอนซะ คินน์" น้ำเสียงเรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความเด็ดขาดเอ่ยขึ้น รินรดาก้าวเข้ามาในห้องด้วยจังหวะมั่นคง สายตาคมกวาดมองหน้าจอที่เต็มไปด้วยโค้ดอันตรายก่อนจะถอนหายใจเบาๆ "คุณกำลังจะทำให้โปรเจกต์ที่ร่วมมือกันพังเพราะอีโก้บ้าๆ ของคุณเอง หรือเพราะคุณแค่อยواกเรียกร้องความสนใจจากฉันกันแน่?" "ใครเรียกร้องความสนใจจากคุณกัน ยัย... ยัยซีอีโอเผด็จการ!" คินน์สวนกลับตามสัญชาตญาณ ปากจัดพยายามหาคำมาโต้เถียงเพื่อกลบเกลื่อนความอ่อนแอ แต่เสียงที่แหบพร่าและใบหน้าที่ซีดเซียวจนไร้สีเลือดกลับหักล้างคำพูดทับถมทั้งหมดอย่างไร้เยื่อใย รินรดาไม่ต่อปากต่อคำ เธอวางถุงอาหารลงบนโต๊ะทำงานที่เต็มไปด้วยแก้วกาแฟเย็นชืด ก่อนจะเอื้อมมือเรียวบางที่สวมแหวนเพชรเม็ดโตมาแตะที่หน้าผากของคินน์โดยไม่ทันให้ตั้งตัว สัมผัสที่เย็นเยียบจากปลายนิ้วตัดกับความร้อนผ่าวของผิวหนัง ทำให้คินน์สะดุ้งสุดตัว หัวใจที่เคยเต้นเป็นจังหวะรัวเร็วจากการเล่นเกมเมื่อครู่ กลับเปลี่ยนมารัวระทึกด้วยเหตุผลอื่นอย่างสิ้นเชิง กลิ่นน้ำหอมแบรนด์หรูประจำตัวของเธอลอยละล่องเข้ามาแตะจมูก ปะปนกับกลิ่นหอมกรุ่นของโจ๊กอุ่นๆ ที่เธอเพิ่งจัดการแกะกล่อง "ตัวร้อนจัดขนาดนี้ ยังมีหน้ามานั่งเถียงอีกเหรอคะ" รินรดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงกว่าปกติเล็กน้อย ดวงตากลมโตคู่สวยที่มักจะมองคู่แข่งทางธุรกิจด้วยความเยียบเย็น ตอนนี้กลับสะท้อนภาพของเขาด้วยความรู้สึกบางอย่างที่คินน์ไม่กล้าแม้แต่จะตีความ "กินข้าวแล้วกินยาซะ ถ้าคุณเป็นอะไรไปตอนนี้ ศรุตคงหัวเราะเยาะเราตายพอดี" "ผมไม่ใช่เด็กสามขวบนะรินรดา..." คินน์พึมพำเสียงเบา หลบสายตาคมคลาคลายความดุดันลงไปถนัดตา หัวใจดวงแข็งกระด้างที่เคยชินกับการต่อสู้ในโลกออนไลน์และโลกธุรกิจอันโหดร้าย กลับถูกความใส่ใจแบบไม่ทันตั้งตัวของหญิงสาวคนนี้โจมตีจนเกราะป้องกันพังทลายลงทีละน้อย ภาพลักษณ์ของซีอีโอผู้กุมอำนาจเงินตราและพร้อมจะฟาดฟันทุกคนที่ขวางหน้าในสายตาคนนอก ตอนนี้กลับเหลือเพียงผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังบรรจงเป่าโจ๊กในช้อนด้วยความใส่ใจ ก่อนจะยื่นมาตรงหน้าเขา "อ้าปากค่ะ หรือจะให้ฉันป้อน?" รินรดาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มมุมปากที่ปรากฏขึ้นไม่ได้มีความเยาะเย้ย แต่เต็มไปด้วยความเอ็นดูที่หาดูได้ยากยิ่ง คินน์เม้มปากแน่น รู้สึกใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาดื้อๆ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะพิษไข้หรือเพราะความเขินอายกันแน่ แต่สุดท้าย เกมเมอร์ผู้ที่ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใคร กลับต้องยอมพ่ายแพ้ให้กับซ้อนโจ๊กคำนั้นอย่างจำยอม บรรยากาศในห้องทำงานที่เคยตึงเครียดกลับอบอวลไปด้วยความเงียบสงบที่มีเสียงหัวใจเต้นแข่งกันอยู่ในอก รินรดาคอยดูแลเช็ดเหงื่อบริเวณขมับให้เขาด้วยผ้าขนหนูผืนเล็กอย่างเบามือ ความใส่ใจที่ละเอียดอ่อนและไม่เคยแสดงให้ใครเห็นถูกเทมาให้ผู้ชายปากร้ายคนนี้จนหมดสิ้น คินน์ลอบมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของหญิงสาวที่กำลังก้มหน้าก้มตาจัดการกับซองยา ความรู้สึกบางอย่างที่ก่อตัวขึ้นเงียบๆ ในใจเริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ — ความรู้สึกที่ว่า ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้มีดีแค่เงินตราอำนาจ แต่มันคือความอบอุ่นที่เขาโหยหามาตลอดชีวิต ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังดำเนินไปในThe Sweetest Moment นั้นเอง จู่ๆ หน้าจอคอมพิวเตอร์หลักที่เปิดโปรแกรมป้องกันระบบไว้ก็ส่งเสียงเตือนแหลมสูงขึ้นมา พร้อมกับหน้าจอที่เปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน *Alert! Unauthorized Access Detected!* รินรดาชะงักมือที่กำลังแกะแผงยา ดวงตาคู่สวยหรี่ลงทันทีเมื่อเห็นข้อความที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอ **"ดูเหมือนว่าศรุตจะไม่ได้มาแค่เล่นๆ นะคะคุณคู่หมั้น..."** รินรดาเอ่ยเสียงเย็นเยียบ รอยยิ้มพิฆาตปรากฏขึ้นที่มุมปากอีกครั้ง พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนการโอนเงินจำนวนมหาศาลจากบัญชีสำรองที่ถูกดึงออกไปเพื่อเจาะระบบกลับทันที **"ในเมื่อเขาอยากเล่นเกมกับเรานัก... ฉันนี่แหละจะเปย์ให้เขาหมดตัวจนไม่เหลือแม้แต่แผ่นดินจะยืน!"** ไอศกรีมมินต์ช็อกหวังว่ารี้ดทุกคนจะฟินและจิกหมอนไปกับความอ่อนโยนซ่อนแซ่บของซีอีโอสาวคนนี้กันนะคะ!