เกมธุรกิจที่ต้องเดินหมาก

"ถ้าโปรเจกต์นี้พัง บริษัทของพวกคุณก็เตรียมตัวเป็นแค่เศษกระดาษที่ไร้ค่าได้เลยค่ะ คุณศรุต" เสียงหัวเราะเยาะในลำคอของศรุตดังแข่งกับเสียงปรบมือประชดประชันภายในห้องประชุมใหญ่ของศูนย์นิทรรศการระดับประเทศ จอแอลอีดีขนาดยักษ์เบื้องหลังเวทีเพิ่งจะแสดงยอดพรีออร์เดอร์ของเกมแนวแอ็กชันฟอร์มยักษ์ที่ทางฝั่งศรุตเป็นผู้กุมลิขสิทธิ์ ตัวเลขสีเขียวพุ่งทะยานแตะหลักร้อยล้านในเวลาไม่ถึงสิบนาที บรรยากาศรอบด้านอัดแน่นไปด้วยความกดดันและเสียงกระซิบกระซาบจากเหล่านักลงทุนที่เริ่มหันเหความสนใจ รินรดา นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้แถวหน้า ใบหน้าสวยเฉียบเรียบนิ่งราวกับรูปปั้นน้ำแข็ง นัยน์ตาคู่คมภายใต้กรอบแว่นกันแดดแบรนด์ดังไม่ได้แสดงความหวั่นวิตกแม้แต่น้อย นิ้วเรียวเคาะเบา ๆ บนพนักเก้าอี้เป็นจังหวะเนิบนาบ ทว่าทรงพลังจนคนที่สังเกตการณ์อยู่ต้องลอบกลืนน้ำลาย คินน์ที่ยืนกอดอกอยู่ข้างกายเธอ สัมผัสได้ถึงไอเย็นเยียบที่แผ่ออกมาจากตัวคู่หมั้นสาว เขาเหยียดยิ้มมุมปากเล็กน้อย ดวงตาคมกริบกวาดมองหน้าจอแสดงผลสลับกับใบหน้ายโสของศรุตที่กำลังวางท่าราวกับผู้ชนะ "อย่าเพิ่งรีบหายใจโล่งอกนักเลยค่ะคุณศรุต การนับคะแนนที่แท้จริง มันเริ่มต้นก็ต่อเมื่อเกมเปิดให้เล่นจริง ไม่ใช่แค่ตัวเลขลม ๆ แล้ง ๆ จากการปั่นกระแส" คินน์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ ศรุตหันขวับมามอง ปรบมือช้า ๆ สองสามครั้งด้วยแววตาสสมเพช "ปากเก่งไม่เปลี่ยนเลยนะไอ้เกมเมอร์ตกอับ นายคิดว่าเกมฟอร์มกระจอกที่พวกนายซุ่มทำกันสองคนมันจะสู้ทุนหนาและการตลาดระดับโลกของฉันได้งั้นเหรอ? ฝันไปเถอะ! อีกสิบนาทีบริษัทของเธอกับยัยคุณหนูตกยากนี่ก็จะกลายเป็นแค่ตำนานบทหนึ่งในตลาดหุ้นแล้ว!" เจย์ที่นั่งหน้าซีดอยู่แถวหลังสุดถึงกับเหงื่อตก มือไม้สั่นเทาขณะรีบกิ้มแท็บเล็ตเช็กข้อมูลระบบหลังบ้าน "คินน์... ยอดพรีออร์เดอร์ฝั่งโนนเขาทิ้งห่างเราไปสามเท่าแล้วนะเว้ย ทำไงดีวะ?" รินรดาไม่แม้แต่จะหันไปมองเจย์ เธอยกมือขึ้นปัดอากาศเบา ๆ เชิงห้ามปราม ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูขึ้นมาปลดล็อกหน้าจอด้วยใบหน้าเรียบเฉย ไร้ความกังวลใด ๆ สิ้นเชิง "สามเท่าเหรอคะ?" เสียงหวานใสแต่เยือกเย็นจนคนฟังต้องหนสันหลังวาบเอ่ยขึ้น รินรดากวาดสายตามองหน้าบรรดากรรมการบริษัทที่ทำท่าทางอึดอัด "ถ้าเงินแค่ร้อยล้านสามารถซื้อความมั่นใจปลอม ๆ ให้พวกคุณได้ขนาดนั้น ฉันเกรงว่าพวกคุณคงประเมิน 'อำนาจ' ของฉันต่ำเกินไปแล้วล่ะค่ะ" "คุณรินรดา จะทำอะไรก็เชิญตามสบายเลยครับ แต่อย่าลืมว่าเวลาพรีออร์เดอร์มันเหลืออีกแค่ห้านาทีสุดท้ายแล้ว ต่อให้คุณจะเสกเงินมาจากไหนตอนนี้ มันก็ไม่มีความหมายอะไรอีกต่อไป!" ศรุตหัวเราะรơiลั่นอย่างได้ใจ คิดว่านี่คือไม้ตายสุดท้ายที่อีกฝ่ายไม่มีทางแก้เกมได้ทัน คินน์แค่นหัวเราะในลำคอ เขาเอื้อมมือไปกุมมือเรียวของรินรดาที่กำลังกดหน้าจอโทรศัพท์เบา ๆ สัมผัสอุ่นร้อนจากฝ่ามือของเขาทำให้นัยน์ตาคู่สวยของซีอีโอสาวไหวระริกเล็กน้อย ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นประกายความเฉียบคมที่น่ากลัวกว่าเดิม "พร้อมไหมคะที่รัก?" รินรดาเงยหน้าขึ้นสบตาคู่หมั้นหนุ่ม แววตาทั้งคู่สื่อความหมายตรงกันอย่างไร้รอยต่อ "จัดไปเลยค่ะที่รัก ให้พวกกบในกะลาได้เห็นกันชัด ๆ ว่าเงินซื้ออะไรได้บ้าง" คินน์ยิ้มมุมปากอย่างสะใจ สิ้นคำพูดนั้น รินรดาก็กดปุ่มยืนยันคำสั่งครั้งสุดท้ายบนหน้าจอ ก่อนจะยื่นโทรศัพท์ให้เลขา101จัดการส่งสัญญาณคำสั่งไปยังระบบการเงินระดับโลก ทันใดนั้น หน้าจอแอลอีดีขนาดยักษ์กลางงานเปิดตัวที่เคยแสดงกราฟพรีออร์เดอร์ของศรุตพุ่งสูงลิ่ว ก็เกิดอาการกระตุกอย่างรุนแรง ข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานสว่างวาบทั่วทั้งห้องประชุม พร้อมกับตัวเลขยอดดาวน์โหลดและสนับสนุนโปรเจกต์เกมของคินน์และรินรดาที่พุ่งทะยานแซงหน้าแบบก้าวกระโดดจนกราฟแทบจะระเบิดทะลุเพดาน! *ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนการโอนเงินเข้าบัญชีและยอดสนับสนุนจากกองทุนระดับโลกรัวติดต่อกันไม่ขาดสาย ตัวเลขพุ่งทะยานจากศูนย์สู่หลักพันล้านในเวลาเพียงสามวินาที! ศรุตหน้าถอดสี รอยยิ้มเยาะเย้ยบนใบหน้าแข็งค้าง ดวงเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีดเมื่อเห็นชื่อผู้สนับสนุนรายใหญ่ที่สุดปรากฏหราอยู่บนจอ—มันคือกลุ่มทุนข้ามชาติที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย ซึ่งมีชื่อของรินรดานั่งแท่นผู้ถือหุ้นใหญ่อันดับหนึ่ง! รินรดาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดเสื้อสูทเข้ารูปให้เรียบเนียน เธอปรายตามองศรุตที่ตอนนี้หน้าซีดเผือดราวกับศพไร้วิญญาณ ก่อนจะหยิบบัตรเครดิตโลหะสีดำสนิทไร้วงเงินขึ้นมาหมุนเล่นเบา ๆ ระหว่างนิ้ว "เกมธุรกิจน่ะ เขาไม่ได้วัดกันที่เสียงเห่าหอนหรอกนะคะคุณศรุต..." รินรดายิ้มเยาะด้วยแววตานิ่งสนิทที่ทรงพลังที่สุด "แต่วัดกันที่ว่า... ใครมีปัญญา 'เปย์' ให้เกมนี้มันจบลงแบบไหนต่างหากล่ะคะ" ทว่า ในวินาทีที่ความเงียบงันและเสียงฮือฮาจากความตกตะลึงกำลังครอบงำห้องประชุม ประตูบานคู่ด้านหลังสุดก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้การนัดหมาย ร่างสูงโปรดของชายแปลกหน้าในชุดสูทสั่งตัดพิเศษก้าวเข้ามาพร้อมกับเสียงฝีเท้าที่กดดันบรรยากาศทั้งหมดให้ดิ่งวูบลงทันที พร้อมกับรอยยิ้มเย็นเยียบที่ส่งตรงมายังคินน์และรินรดาโดยเฉพาะ "เกมยังไม่จบหรอกครับ... คุณหนูรินรดา เพราะคนที่ถือไพ่เหนือกว่าจริงๆ พึ่งจะมาถึงต่างหากล่ะ"