เดิมพันตำแหน่งงาน

"นี่มัน... หมายความว่ายังไงคะคุณคินน์" เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลของรินรดาเอ่ยขึ้น ท่าความเงียบงันที่เข้าปกคลุมห้องประชุมใหญ่ระฟ้า ดวงตาคู่สวยภายใต้กรอบแว่นดีไซน์หรูหรวาดคมกริบมองตรงไปยังหน้าจอโปรเจกต์เตอร์ขนาดมหึมา พิกัดการโจมตีไซเบอร์ระดับวินาศสันตะโรที่กำลังพยายามเจาะระบบไฟร์วอลล์ของบริษัท เป็นเส้นทางเดียวกันอย่างไร้ที่ติกับสัญญาณอินเทอร์เน็ตบนสมาร์ทโฟนราคาถูกที่วางนิ่งสนิทอยู่บนฝ่ามือของชายหนุ่ม เสียงกระซิบกระซาบของเหล่าบอร์ดบริหารและพนักงานอาวุโสดังกองฟางต้องไฟลามทุ่ง ศรุตที่ยืนกอดอกอยู่มุมห้องถึงกับมุมปากกระตุก รอยยิ้มเยาะเย้ยที่เคยประดับอยู่บนใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวไปชั่วขณะ ก่อนที่เขาจะรีบฉีกยิ้มกว้างกว่าเดิมเพื่อฉวยโอกาสนี้เหยียบย่ำคู่แข่ง "เห็นหรือยังครับคุณรินรดา! ผมเตือนคุณแล้วว่าเด็กสร้างที่คุณเอาเข้ามาค้ำคอตำแหน่งโปรเจกต์สำคัญ ไม่เพียงแต่ไร้ความสามารถ แต่ยังเป็นหนอนกระทำย่ำยีความปลอดภัยของบริษัทเราเองด้วยซ้ำ!" ศรุตโพล่งขึ้นมาเสียงดังเจาะจงให้ทุกคนได้ยิน พร้อมกับผายมือไปยังคินน์ราวกับอีกฝ่ายเป็นนักโทษประหารที่รอเวลาถูกส่งตัวเข้าเครื่องประหารกิโยติน คินน์ยังคงนั่งไขว่ห้างด้วยท่าทางสบายจนน่าหมั่นไส้ นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะกระจกเป็นจังหวะเพลงร็อกแอนด์โรลช้าๆ เขายังไม่แม้แต่จะชายตามองศรุตด้วยซ้ำ สายตาคมกราบกวาดมองไปที่หน้าจอก่อนจะเลื่อนกลับมาสบตากับซีอีโอสาวผู้กุมอำนาจเงินตราอย่างไม่เกรงกลัว "ถ้าผมเป็นคนทำ... ป่านนี้บริษัทคุณล้มละลายกลายเป็นเศษกระดาษไปนานแล้วล่ะครับท่านรองศรุต" คินน์เอ่ยเสียงเรียบ ทว่าเฉียบคมบาดลึกถึงขั้วหัวใจ "ระบบป้องกันห่วยๆ แบบนี้ ต่อให้เอาเด็กประถมมานั่งจิ้มหน้าจอเล่นตอนกินขนมกรุบกรอบ ก็เจาะทะลวงได้ในสามคลิก... แต่นี่มันไม่ใช่ฝีมือผม" "ปากดีนักนะ! หลักฐานคาตาขนาดนี้ยังมีหน้ามาแก้ตัว!" ศรุตตบโต๊ะเสียงดังลั่น ก้าวเท้าเข้ามาประชิดโต๊ะประชุมราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ รินรดายกมือขึ้นเพียงข้างเดียว ความเงียบสงบอันทรงพลังแผ่ซ่านออกมาจากตัวเธอทันที ทำให้ศรุตต้องชะงักฝีเท้าและกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง ซีอีโอสาวหันกลับมามองหน้าคินน์ พิจารณ์ทุกอณูบนใบหน้านิ่งสนิทของชายหนุ่ม ไม่มีร่องรอยของความตื่นตระหนก ไม่มีแม้แต่เหงื่อสักหยด มีเพียงความมั่นใจที่ฉายชัดอยู่ในดวงตาคู่นั้น สำหรับรินรดาแล้ว... อำนาจเงินอาจซื้อได้ทุกอย่าง แต่เธอรู้ดีว่ามันซื้อ "ความจริงใจ" และ "ฝีมือแท้จริง" ไม่ได้ และเธอก็ไม่อนุญาตให้ใครมาDiarizeอำนาจการตัดสินใจของเธอในบริษัทนี้ด้วยเช่นกัน "ฉันไม่ได้ฟังคำแก้ตัวค่ะคุณคินน์..." รินรดาโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย กลิ่นน้ำหอมราคาแพงระเหยลอยแตะจมูก "แต่ฉันกำลังฟัง 'ข้อเสนอ' ที่คุณจะใช้พิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเอง" คินน์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์ "โอ้? นึกว่าคุณจะสั่งรักษาความปลอดภัยมาลากคอผมออกไปเสียอีกนะครับท่านซีอีโอ" "บริษัทของฉันไม่เลี้ยงคนไร้ค่า และก็ไม่ลงโทษคนโดยไม่มีหลักฐานที่เด็ดขาดเช่นกัน" รินรดากวาดสายตาคมกริบมองรอบห้องประชุม "ทุกคนออกไปให้หมด ยกเว้นคุณคินน์" สิ้นเสียงคำสั่งเด็ดขาด เหล่าบอร์ดบริหารและศรุตต่างพากันหน้าเสีย แต่ไม่มีใครกล้าขัดคำสั่งของทายาทมหาเศรษฐีผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุด ศรุตกัดฟันกรอดด้วยความแค้นเคือง ส่งสายตาดาบอาบยาพิษให้คินน์แวบหนึ่งก่อนจะจำใจเดินกระแทកเท้าออกนอกห้องไปเป็นคนสุดท้าย เมื่อประตูกระจกบานใหญ่ปิดสนิทลง ความเงียบสงบก็กลับมาครอบงำอีกครั้ง รินรดาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เธอเดินอ้อมโต๊ะประชุมมาหยุดอยู่ตรงหน้าคินน์ ระยะห่างระหว่างคนทั้งสองใกล้เสียจนสัมผัสได้ถึงไอออนความตึงเครียดที่ประจันหน้ากัน "คุณมีเวลาเจ็ดวันค่ะคุณคินน์" รินรดาเปิดฉากพูดด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดไร้ความปรานี "เจ็ดวันในการกอบกู้ระบบทั้งหมด คืนชีพโปรเจกต์ที่กำลังจะพัง และลากคอตัวจริงที่แฮกข้อมูลเข้ามาประจานกลางห้องประชุมนี้ให้ได้" คินน์ชะوิงไปชั่ววินาที ก่อนจะหัวเราะในลำคอเบาๆ "เจ็ดวัน? มันน้อยไปหน่อยไหมครับคุณหนูรินรดา งานช้างขนาดนี้ต่อให้ใช้ทีมแฮกเกอร์ระดับโลกสิบคนก็ยังต้องใช้เวลาเป็นเดือน" "งั้นเหรอคะ?" รินรดาโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด ดวงตาสีเข้มจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขา "ถ้าคุณทำไม่ได้ภายในเจ็ดวัน... ตำแหน่งหัวหน้าทีมที่ปรึกษาพิเศษของคุณจะถูกปลดทันที และคุณจะต้องเซ็นสัญญาทำงานรับใช้หนี้สินเชิงพาณิชย์ให้ฉันแต่เพียงผู้เดียวไปตลอดชีวิต... ไม่มีข้อแม้ ไม่มีสิทธิ์อุทธรณ์" คินน์นิ่งเงียบไป ดวงตาคมกริบประกายแสงวาบขึ้นมาอย่างท้าทาย เกมนี้... ช่างถูกใจเกมเมอร์สายฮาร์ดคอร์อย่างเขาเสียจริง ยิ่งเดิมพันสูงเท่าไหร่ ชัยชนะก็ยิ่งหอมหวานมากขึ้นเท่านั้น "แล้วถ้าผมทำได้ล่ะครับ?" คินน์ถามกลับ น้ำเสียงทุ้มต่ำเจือแววเจ้าเล่ห์ "ถ้าคุณทำได้..." รินรดายกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่หาดูได้ยากยิ่งและเต็มไปด้วยเสน่ห์อันตราย "คุณอยากได้อะไรจากฉัน... ฉันก็จะหามาให้" ริมฝีปากของคินน์ยกยิ้มกว้างขึ้น เขายื่นมือออกไปคว้าสมาร์ทโฟนราคาถูกขึ้นมาหมุนเล่นในมือ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับซีอีโอสาวคนสวยอย่างไม่เกรงกลัวอำนาจใดๆ บนโลกนี้ "ดีลครับ... เตรียมตัวเห็นปาฏิหาริย์ได้เลยคุณรินรดา" ในขณะที่ทั้งสองกำลังปิดดีลเดิมพันอันร้อนระอุอยู่นั้น เสียงแจ้งเตือนข้อความฉุกเฉินจากโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะของรินรดาก็สั่นครืดขึ้นมาหน้าจอแสดงผลสว่างวาบเผยให้เห็นข้อความสั้นๆ จากเบอร์แปลกปลอมที่ทำให้เลือดในกายของซีอีโอสาวเย็นเฉียบลงในพริบตา— *[ยินดีด้วยครับที่คุณรินรดาเลือกผิดคน... เพราะตอนนี้ หุ้นใหญ่ร้อยละสิบห้าสุดท้ายของคุณ กำลังถูกเทขายออกหมดในราคาตลาดแล้วครับ]* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาติดกับดักความแซ่บนี้ด้วยกันนะคะ!