งานหินที่ไร้ทางออก

แฟ้มเอกสารปกหนังสีดำสนิทถูกกระแทกวางลงบนโต๊ะไม้สักราคาแพงจนเกิดเสียงดังทึบ เสียงนั้นสะท้อนก้องไปทั่วห้องทำงานกระจกใสระฟ้าที่สามารถมองเห็นตึกระฟ้าใจกลางเมืองได้แบบพาโนรามา แต่บรรยากาศภายในกลับหนาแน่นจนแทบหายใจไม่ออก "งานชิ้นนี้... ฉันให้เวลาแกแค่สามวัน" ศรุตเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน รอยยิ้มมุมปากของเขาฉาบไว้ด้วยความสะใจอย่างไม่คิดจะปิดบัง "โจทย์คือแกต้องเจาะระบบความปลอดภัยของเครือข่ายธนาคารระดับประเทศ และดึงข้อมูลลับของลูกค้ารายใหญ่ระดับวีไอพีออกมาให้ได้ครบถ้วน โดยที่ระบบป้องกันต้องไม่แจ้งเตือนแม้แต่เปอร์เซ็นต์เดียว... อ้อ ลืมบอกไป ทีมวิศวกรไอทีระดับท็อปของบริษัทเราสิบคน ใช้เวลาทำเรื่องนี้มาครึ่งปีแล้วยังล้มเหลวไม่เป็นท่า แต่สำหรับเซียนเกมเมอร์มือหนึ่งอย่างแก น่าจะหมูๆ ใช่ไหมล่ะ?" คินน์นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนัง ดวงตาคมกริบกวาดตามองตัวเลขและเงื่อนไขยิบย่อยในเอกสารแผ่นนั้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไร้ซึ่งความตื่นตระหนก หรือแม้แต่เงาของความหวาดกลัวที่ศรุตจงใจคาดหวังจะได้เห็น นี่มันไม่ใช่แค่งานหิน... แต่มันคือ "ภารกิจฆ่าตัวตาย" ชัดๆ การเจาะระบบการเงินระดับชาติโดยไม่ทิ้งร่องรอย และห้ามให้ระบบความปลอดภัยตรวจจับได้เลยแม้แต่นิดเดียว ต่อให้เป็นแฮกเกอร์ระดับโลกที่ติดอันดับท็อปเท็นของดาร์กเว็บ ก็ยังต้องใช้เวลาอย่างน้อยเป็นเดือนและเสี่ยงคุกเสี่ยงตารางชั่วชีวิต แต่นี่ศรุตกลับโยนเดดไลน์สามวันมาให้ เพื่อบีบให้เขาจนมุมและจำใจเซ็นใบลาออกด้วยความอัปยศ "เงื่อนไขข้อที่ห้า... ถ้าทำไม่สำเร็จภายในกำหนด แกต้องชดใช้ค่าเสียหายเป็นเงินร้อยล้าน พร้อมกับคุกเข่าขอโทษฉันกลางห้องประชุมใหญ่ของบริษัท" ศรุตโน้มตัวไปข้างหน้า สายตาดุดลานจ้องมองเหมือนแมวจ้องจะขย้ำหนู "ว่าไงล่ะ? จะเลือกเซ็นใบลาออกตอนนี้แต่โดยดี หรือจะรอให้ฉันไล่ออกพร้อมกับคดีอาญาข้อหาจารกรรมข้อมูลองค์กรกันแน่ล่ะ, คุณเกมเมอร์ขาโหด" เจย์ที่ยืนอยู่มุมห้องถึงกับกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ร่างท้วมๆ ของเพื่อนสนิทสั่นเทด้วยความโกรธ "ไอ้ศรุต! แกมันเล่นตุกติก! งานแบบนี้ต่อให้เอาคอมพิวเตอร์ควอนตัมมาก็ทำไม่ทันในสามวันหรอก แกตั้งใจจะกลั่นแกล้งกันชัดๆ!" "หุบปากซะไอ้หน้าจืด แกไม่มีสิทธิ์มาเห่าหอนในห้องนี้" ศรุตปรายตามองเจย์ด้วยความเหยียดหยาม ก่อนจะหันกลับมาจ้องหน้าคินน์ที่ยังคงนิ่งเงียบ "ว่าไงล่ะคินน์? ความมั่นใจที่เคยอวดเบ่งตอนเล่นเกมน่ะมันหายไปไหนหมดแล้ว หรือเก่งแต่ใช้ปากพ่นคำโตๆ แต่พอเจอของจริงเข้าหน่อยก็หางจุกตูดซะแล้ว?" ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ อากาศในห้องราวกับถูกสูบออกจนหมดสิ้น คินน์ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นสบตากับศรุต รอยยิ้มบางเบาแต่เย็นเยียบจนน่าขนลุกปรากฏขึ้นที่มุมปากของชายหนุ่ม "สามวันเหรอครับ... อ้อ, ขอโทษที ติดนิสัยพูดคำว่าครับจากพวกปากเสียแถวนี้มาน่ะนะ" คินน์หัวเราะในลำคอเบาๆ น้ำเสียงนุ่มทุบแต่ทรงพลังจนศรุตถึงกับชะงัก "อันที่จริง งานระดับอนุบาลแบบนี้ ไม่ต้องใช้เวลาถึงสามวันหรอกครับ... สามชั่วโมงก็เกินพอแล้ว" "หึ! ปากดีนักนะ แกคิดว่าตัวเองเป็นพระเจ้าหรือไง ถึงจะทำเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ให้สำเร็จภายในสามชั่วโมงได้!" ศรุตแค่นหัวเราะลั่นห้องด้วยความสมเพช "ดี! งั้นฉันจะจับตาดูคนปากเก่งอย่างแกนี่แหละ ว่าจะเอาหน้ามุดแผ่นดินหนีไปไหนตอนที่ครบกำหนด!" ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังตึงเครียดจนถึงขีดสุด เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือราคาแพงของศรุตก็ดังขึ้นทำลายความเงียบ *ติ๊ง!* ศรุตขมวดคิ้วด้วยความหงุดหงิด หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูข้อความสั้นๆ ที่เพิ่งเด้งเข้ามาจากระบบการเงินหลักของบริษัท ดวงตาของศรุตเบิกโพลงกว้าง สีหน้าที่เคยหยิ่งยโสแปรเปลี่ยนเป็นซีดเผือดราวกับกระดาษในพริบตา เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายขึ้นเต็มหน้าผาก มือหนาสั่นเทาจนแทบถือโทรศัพท์ไว้ไม่อยู่ หน้าจอแสดงผลยอดเงินสำรองฉุกเฉินของบริษัท ที่ตอนนี้... ถูกโอนย้ายออกไปยังบัญชีปลายทางนิรนามจนเกลี้ยงบัญชี! ไม่ใช่แค่ร้อยล้าน... แต่เป็นตัวเลขหลายพันล้านที่หายวับไปในพริบตาเดียว! "เป็น... เป็นไปได้ยังไง! ใครบังเอิญกล้า..." ศรุตตวาดลั่นด้วยความตื่นตระหนก หันขวับมามองหน้าคินน์ที่ยังคงนั่งไขว่ห้างยิ้มรับอย่างสบายใจ ทว่า ก่อนที่ศรุตจะได้สติ ประตูห้องทำงานกระจกใสก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างระหงในชุดสูทแบรนด์ดังระดับโลก รินรดาเดินเข้ามาด้วยก้าวที่มั่นคงและสง่างาม แววตาคู่สวยคู่นั้นเย็นชาเฉียบขาดดั่งน้ำแข็งขั้วโลก เธอกวาดสายตามองศรุตที่ยืนตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว ก่อนจะยกยิ้มมุมปากแล้วเอ่ยประโยคที่ทำให้ศรุตช็อกตาค้างจนทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้น "ไม่ต้องตกใจไปหรอกค่ะคุณศรุต... เพราะหุ้นร้อยละสิบห้าสุดท้ายที่คุณเพิ่งโอนขายออกไปเมื่อสักครู่... ตอนนี้มันอยู่ในมือของฉัน และบัญชีบริษัทที่คุณเพิ่งโดนดูดเงินออกไป ก็คือค่าใช้จ่ายเล็กๆ น้อยๆ ในการซื้อกิจการของคุณแบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด... ยินดีต้อนรับสู่การเป็นบุคคลล้มละลายนะคะ" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความสะใจนี้ด้วยกันนะคะ!