"ถ้าคุณยังขยับเข้ามาใกล้กว่านี้อีกแค่เซนติเมตรเดียว ผมจะถือว่าคุณฉวยโอกาสจากความมืดนะครับ คุณวิญญาณเจ้าที่"
เสียงทุ้มห้วนที่เจือความสั่นพร่าเล็กน้อยดังขึ้นในความเงียบงันของห้องสมุดโบราณ ปลายจมูกของธันวาแทบจะชนเข้ากับกระดุมเสื้อเชิ้ตสีเข้มของอีกฝ่ายอยู่รำคาญใจ หากไม่ใช่เพราะแผ่นหลังของเขาถูกดันจนแนบชิดติดกับชั้นหนังสือไม้สักทองที่มีฝุ่นเกาะหนาเตอะ ธันวาคงถอยร่นหนีไปไกลโขแล้ว ทว่าในยามวิกาลที่ระบบไฟฟ้าในคฤหาสน์หลังนี้เกิดลัดวงจรขึ้นมาดื้อๆ แสงจากเทียนไขเพียงเล่มเดียวบนโต๊ะทำงานจึงทำหน้าที่ได้เพียงขับเน้นเงาสลัวและบรรยากาศชวนขนลุก... รวมไปถึงระยะห่างระหว่างคนกับผีที่อันตรายต่อหัวใจอย่างยิ่งยวด
"ฉวยโอกาส?"
ร่างสูงโปร่งของคุณธีร์โน้มใบหน้าลงมาอีกนิด ดวงตาคมกริบที่มักฉายแววดุและเย่อหยิ่งทอดมองคนตัวเล็กกว่าด้วยประกายระยิบระยับที่อ่านยาก ริมฝีปากหยักลึกยกยิ้มเยาะอย่างเคยตัว "อย่าสำคัญตัวผิดไปหน่อยเลยธันวา ผมแค่มองหาหนังสือตำราสมุนไพรที่อยู่บนชั้นหลังคุณต่างหาก หรือว่า... สมองคุณคิดไปไกลกว่าเรื่องตำราโบราณพวกนี้เสียแล้วล่ะครับ"
"ปากคอเราะร้ายไม่เปลี่ยนเลยนะ" ธันวาแค่นหัวเราะในลำคอ พยายามซ่อนจังหวะการเต้นของหัวใจที่กระหน่ำรัวรากลองเพลไว้ภายใต้ท่าทีนิ่งเฉย เขาเชิดหน้าขึ้นสู้สายตา แม้จะรู้ดีว่าการทำเช่นนี้ทำให้ระยะห่างระหว่างใบหน้าลดลงจนน่าใจหาย "ถ้าจะเอาหนังสือ ทำไมไม่ถอยไปบอกดีๆ เล่าครับ มายืนค่อมผมไว้แบบนี้... คิดว่าผมกลัวคุณจนก้าวขาไม่ออกหรือไง"
"ไม่ได้กลัวเหรอครับ?"
คุณธีร์ทวนคำ น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นจงใจทิ้งจังหวะช้าลง ลมหายใจอุ่นๆ ที่เจือความเย็นยะเยือกตามธรรมชาติของภูตผีวิญญาณเป่ารดเข้าที่ข้างแก้มของธันวาจนขนอ่อนลุกชัน มือข้างหนึ่งของคุณธีร์ยกขึ้นทาบกับชั้นหนังสือเหนือศีรษะของธันวา เป็นการกักขังกลายๆ ไม่ให้คนปากเก่งหลบหนีไปไหนได้ "แต่ผมกลับได้ยินเสียงหัวใจคุณเต้นดังแข่งกับเสียงนาฬิกาโบราณนั่นเสียอีกนะ ธันวา... หรือว่าความมืดมันทำให้ประสาทสัมผัสของคุณไวต่อสิ่งรอบข้างเป็นพิเศษกันแน่"
ธันวาเม้มริมฝีปากแน่น เถียงไม่ออกเมื่อปลายนิ้วเย็นเฉียบของคุณธีร์ข้างหนึ่งเอื้อมขึ้นมาปัดปอยผมที่ตกลงมาปรกหน้าผากให้อย่างเบามือสัมผัสที่เยียบเย็นแต่กลับสร้างความร้อนรุ่มแปลกประหลาดราวกับถูกเปลวไฟแผดเผา ความใกล้ชิดที่ไร้ระยะห่างนี้ทำให้ธันวาเพิ่งสังเกตเห็นว่า ดวงตาของคุณธีร์ไม่ได้มีแค่ความเย็นชาและเย่อหยิ่ง แต่มันมีความห่วงใย ความดื้อรั้น และความรู้สึกบางอย่างที่ลึกซึ้งเกินกว่าวิญญาณเฝ้าบ้านทั่วไปจะมีให้มนุษย์เช่าบ้านธรรมดาๆ คนหนึ่ง
มันคือความอบอุ่นที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความปากแข็ง... เคมีที่ขัดแย้งแต่กลับดึงดูดเข้าหากันอย่างรุนแรงจนน่าหงุดหงิด
"ผมแค่เหนื่อยจากการทำงานมาทั้งวันต่างหากล่ะครับ" ธันวาหาข้อแก้ตัวเสียงเบา หลบสายตาคมกริบที่มองทะลุปรุโปร่งไปถึงก้นบึ้งความรู้สึก "ปล่อยได้แล้วครับ หนังสือที่คุณหาอยู่ ผมหยิบให้ก็ได้... ถอยไปสิครับคุณธีร์"
"ไม่ปล่อยครับ จนกว่าคุณจะตอบผมให้ชื่นใจสักคำ"
คุณธีร์กระซิบชิดริมหู เสียงนั้นแหบพร่าและเต็มไปด้วยความเอาแต่ใจ "ว่าที่คุณปากเก่งใส่ผมทุกวันเนี่ย เป็นเพราะรำคาญ... หรือเพราะหวั่นไหวกันแน่ครับ ธันวา"
คำถามนั้นราวกับหมัดฮุกตรงเข้ากลางใจ ธันวาชะงักค้าง ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจ ใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาดื้อๆ จนต้องรีบเบือนหน้าหนีเพื่อซ่อนความรู้สึกที่เอ่อล้นทะลักออกมาทางสีหน้า
ทว่าในจังหวะที่หัวใจของทั้งคู่กำลังเต้นระส่ำและบรรยากาศกำลังหวานล้ำจนแทบละลาย...
*กริ๊ก! พรึบ!*
แสงไฟนีออนทั่วทั้งคฤหาสน์สว่างวาบขึ้นพร้อมกันอย่างกะทันหัน เสียงกระแสไฟฟ้ากลับมาทำงานปรกติดังหึ่งๆ ขัดจังหวะความเงียบงันทั้งหมด ธันวาผละตัวออกจากอ้อมแขนของคุณธีร์ด้วยความตกใจ ใบหน้าขึ้นสีแดงก่ำด้วยความเขินอายปนโล่งอก ขณะที่คุณธีร์ขมวดคิ้วมุ่นด้วยความขัดเคืองใจที่บรรยากาศอันเป็นใจเมื่อครู่ถูกทำลายลงอย่างไม่ใยดี
"ระบบไฟบ้านคุณนี่มันพังได้ถูกจังหวะเสียจริงนะ" คุณธีร์บ่นพึมพำอย่างหัวเสีย ปรับสีหน้าให้กลับมาเรียบเฉยตามฟอร์มวิญญาณผู้ดีเก่า
ธันวาแอบสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อตั้งสติ กำลังจะอ้าปากเอavแซะแก้เขินสักประโยค
ทว่า... เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสคู่ที่ดังขึ้นจากโถงทางเดินชั้นล่าง พร้อมกับเสียงเคาะประตูกระจกหน้าคฤหาสน์รัวเร็วราวกับคนกำลังหนีตาย ก็ดังแทรกขึ้นมาขัดจังหวะเสียก่อน
*ปัง! ปัง! ปัง!*
"คุณธันวา! ช่วยด้วยครับ! ในป่าหลังคฤหาสน์... มีบางอย่างกำลังตามล่าพวกเรา!"
เสียงตะโกนแหบพร่าด้วยความหวาดกลัวของ "นที" ทีมงานถ่ายทำรายการสำรวจผีที่เคยมาติดต่อเช่าสถานที่เมื่อสัปดาห์ก่อน ดังทะลุผ่านความเงียบเข้ามาในคฤหาสน์ ธันวาและคุณธีร์สบตากันทันที ความหวานละมุนเมื่อครู่มลายหายไปในพริบตา แทนที่ด้วยความตึงเครียดและบรรยากาศอันตรายที่คืบคลานเข้ามาประชิดตัวอีกครั้ง
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ
- ประตูมิติที่แปด -
คุณหนูครับ... อย่าท้าทายผีเฝ้าบ้าน•ตอนที่ 9
สัมผัสที่เย็นยะเยือก
ผลงานโดย ประตูมิติที่แปด
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ประตูมิติที่แปด)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณหนูครับ... อย่าท้าทายผีเฝ้าบ้าน นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!