การปะทะกับกิลด์ลำดับต้นๆ

เสียงกระทบกันของรองเท้าเกราะเหล็กกล้าหลายคู่ดังสะท้อนก้องไปตามโถงทางเดินหินปูนเก่าคร่ำคร่า แรงสั่นสะเทือนนั้นชัดเจนเสียจนฝุ่นละอองที่เกาะอยู่ตามซอกมุมของผนังโบราณร่วงหล่นลงมาประหนึ่งละอองหิมะสีเทา "ดูเหมือนว่าแขกผู้มีเกียรติของเราจะไม่รู้จักคำว่ามารยาทในการเคาะประตูบ้านก่อนเข้านะครับ เซร่า" เรย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ รอยยิ้มบางเบายังคงประดับอยู่บนใบหน้า แม้ว่าบรรยากาศรอบตัวจะกดดันเสียจนคนธรรมดาอาจเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้นแล้วก็ตาม เขายืนพิงกรอบประตูห้องโถงหลัก มือขวาหมุนกะโหลกศีรษะประดับอัญมณีเล่นไปมาอย่างสบายอารมณ์ ราวกับกำลังรอคอยพนักงานส่งพัสดุไม่ใช่กองกำลังติดอาวุธระดับท็อปของเซิร์ฟเวอร์ "ไอ้พวกสวะคาบข่าวจากไหนไม่รู้ถึงได้กล้ามาเหยียบอาณาเขตของเรา นายท่าน... ให้ฉันออกไปสับพวกมันเป็นชิ้นๆ ให้เป็นปุ๋ยแปลงกุหลาบหลังกิลด์ดีไหมคะ?" เซร่าปรากฏตัวขึ้นจากความว่างเปล่า ร่างโปร่งแสงในชุดเกราะนักดาบโชกเลือดส่งเสียงคำรามในลำคอด้วยความหงุดหงิด ดวงตาสีเพลิงวาวโรจน์ด้วยจิตสังหารที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งที่ขวางหน้า "ใจเย็นๆ ก่อนสครับท่านหัวหน้ากองทัพ การใช้กำลังรุนแรงตั้งแต่ยังไม่ทันได้ดื่มชาต้อนรับมันดูเสียมารยาทเกินไปหน่อย อีกอย่าง... เราเพิ่งทำความสะอาดห้องโถงไปเมื่อวานนี้เองนะครับ เลือดพวกมันอาจจะล้างออกยาก" เรย์หัวسเราะเบาๆ ในลำคอ ดวงตาคู่คมกวาดมองผ่านช่องประตูออกไปยังลานกว้างด้านนอก ซึ่งในขณะนี้ถูกยึดครองด้วยกลุ่มคนนับสิบในชุดเกราะสีเงินเงางามประดับตราสัญลักษณ์รูปอินทรีเพลิง กิลด์ 'โซลการ์ด' (Soul Guard) — กิลด์ใหญ่อันดับที่ 4 ของเซิร์ฟเวอร์ผู้เล่นอิสระ กลุ่มคนที่ขึ้นชื่อเรื่องการผูกขาดดันเจี้ยนระดับสูงและการไล่รื้อกิลด์ขนาดเล็กเพื่อฮุบอาณาเขตทรัพยากร ผู้นำกลุ่มในครั้งนี้คือชายหนุ่มร่างสูงใหญ่สวมเกราะเต็มยศ ใบหน้าหล่อเหลาแต่เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง นามว่า 'บารอน' รองหัวหน้ากิลด์โซลการ์ด ผู้ครอบครองฉายา 'ดาบเพลิงคลั่ง' เขาก้าวเท้าเข้ามาหยุดยืนอยู่ที่หน้าประตูโบราณสถานร้าง กวาดสายตามองสิ่งก่อสร้างที่ผุพังด้วยความรังเกียจ ก่อนจะแค่นเสียงหัวเราะออกมาดังๆ "ไม่นึกเลยว่ากิลด์ร้างที่ไม่มีใครเหลียวแลมานานนับปี จะมี 'ขยะ' หน้าตา มaยเข้ามาอาศัยอยู่ด้วย" บารอนกล่าวด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน จงใจปล่อยแรงกดดันจากทักษะคลาส [เบอร์เซิร์กเกอร์] ออกมาเพื่อข่มขวัญ "ไอ้หนู แกสินะที่ชื่อเรย์ เจ้าของกิลด์... เอ่อ กิลด์อะไรนะ 'สุสานหรรษา' อะไรนี่ ชื่อโคตรปัญญาอ่อนเลยว่ะ" ลูกกิลด์ด้านหลังพากันส่งเสียงหัวเราะครื้นเครง บรรยากาศเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม เรย์ไม่ได้แสดงอาการโกรธเคืองแม้แต่น้อย เขายังคงรักษารอยยิ้มที่เป็นมิตรเอาไว้ได้ราวกับกำลังฟังคำชมเชย เขาก้าวเท้าเดินผ่านธรณีประตูออกมาเผชิญหน้ากับกลุ่มคนนับสิบด้วยตัวคนเดียว โดยมีเงาร่างของเซร่าลอยเคียงข้างคอยจับตาดูทุกการเคลื่อนไหว "ขอบพระคุณสำหรับคำชมเรื่องชื่อกิลด์นะครับ พอดีผมเป็นคนชอบสร้างบรรยากาศให้ดูอบอุ่นเป็นกันเองน่ะครับ ว่าแต่... ลมอะไรหอบพวกท่านระดับผู้บริหารกิลด์ใหญ่มาร1กถึงที่นี่กันล่ะครับ หรือว่าทางกิลด์โซลการ์ดสนใจจะมาสมัครเป็นสมาชิกฝึกหัดในตำแหน่ง... เอ่อ พนักงานทำความสะอาดสุสานดีครับ?" คิ้วหนาของบารอนกระตุกวูบ รอยยิ้มเยาะบนใบหน้าหายวับไปทันทีแทนที่ด้วยความกรุ่นโกรธ "ปากดีนักนะไอ้สตรีมเมอร์ตกอับ แกคงไม่รู้สินะว่าพื้นที่ตรงนี้ ทางกิลด์โซลการ์ดของเราทำเรื่องยื่นขอสิทธิ์ครอบครองกับระบบไว้ตั้งแต่เดือนก่อนแล้ว แต่เพราะระบบปรับปรุงแพตช์ทำให้มันตกค้างอยู่ และตอนนี้... ทางเราต้องการใช้พื้นที่นี้เป็นฐานปฏิบัติการย่อยสำหรับดันเจี้ยนระดับ S ที่จะเปิดในสัปดาห์หน้า" บารอนก้าวเข้าไปใกล้เรย์อีกสองก้าว ใช้ความได้เปรียบด้านส่วนสูงก้มมองเด็กหนุ่มราวกับพิจารณามดปลวก "ทางเลือกของแกมีแค่สองอย่าง... ยุบกิลด์นี้ซะ แล้วไสหัวไปให้พ้นจากที่นี่ หรือจะให้พวกฉันส่งพวกแกไปเกิดใหม่ที่จุดเซฟจนเลเวลลดฮวบจนเลิกเล่นเกมนี้ไปเอง เลือกเอา?" ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ลมเย็นพัดผ่านซากปรักหักพังพาเอาเศษใบไม้แห้งปลิวผ่านกลางวงสนทนา เรย์ยกมือขึ้นเกาแก้มเบาๆ ดวงตาสีดำสนิทกะพริบปริบๆ ด้วยความฉงน "อืม... เป็นข้อเสนอที่น่าสนใจมากเลยนะครับ แต่ติดอยู่เรื่องเดียว..." "เรื่องอะไร? กลัวจนตัวสั่นแล้วล่ะสิ" บารอนยิ้มเยาะอย่างได้ใจ "คือว่านะบารอน..." เรย์โน้มตัวเข้าไปใกล้เล็กน้อย น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นมาเสี้ยววินาที "พวกคุณไม่ได้อ่านกฎระเบียบข้อที่ 4 ของเขตแดนอิสระเลยสินะครับว่า... 'ผู้ใดที่รุกล้ำเข้ามาในเขตกิลด์โดยไม่ได้รับอนุญาต จะต้องชำระค่าบำรุงรักษาพื้นที่และค่าทำขวัญแก่ภูตผีวิญญาณประจำถิ่น'" "ห่ะ? แกพูดเพ้อเจ้ออะไรวะ!" "เซร่าครับ จัดการเก็บค่าผ่านทางจากแขกผู้มีเกียรติหน่อยครับ เอาแบบ... น้ำใจงามตามสมควรนะ" เรย์ดีดนิ้วเป๊าะ *เปรี้ยง!* ไม่ทันที่บารอนจะตั้งตัว บรรยากาศรอบกายก็พลันเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท อุณหภูมิลดฮวบลงจนเกิดไอสีขาวจากลมหายใจ เงาร่างนับสิบผุดขึ้นมาจากพื้นดินใต้ฝ่าเท้าของสมาชิกกิลด์โซลการ์ด เสียงกรีดร้องโหยหวนของวิญญาณเร่ร่อนนับร้อยดังก้องกังวานขึ้นพร้อมกันจนแก้วแทบแตก เซร่าพุ่งทะยานผ่านร่างของบารอนไปด้วยความเร็วสูง ดาบวิญญาณสีครามฟาดผ่านอากาศเฉียดปลายจมูกของชายหนุ่มร่างยักษ์จนเส้นผมขาดกระวิง แรงกดดันระดับมหาอำนาจกดทับลงบนบ่าของทุกคนในกิลด์โซลการ์ดจนทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นในชั่วพริบตา "อ... อะไรวะเนี่ย! ทักษะเขตแดนอะไรกัน ทำไมเลเวลฉันถึงถูกกดลง!" บารอนเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก พยายามจะเรียกใช้งานสกิลหลบหนีแต่ทว่า... ระบบกลับขึ้นเตือนสีแดงฉาน [คำเตือน: ท่านอยู่ในเขตอาณาจักรของกิลด์ "สุสานหรรษา" - อำนาจสิทธิ์ขาดเป็นของมาสเตอร์เรย์] [สถานะ: ถูกพันธนาการด้วยคำสาปแห่งเนโครแมนเซอร์ (ระดับ S)] [ค่าสถานะทั้งหมดลดลง 40%] "อะ แฮ่ม" เรย์ก้าวเข้าไปยืนตรงหน้าบารอนที่ตอนนี้กำลังพยายามใช้ดาบยันพื้นเพื่อพยุงร่างไม่ให้ล้มลงไปนอนกับดิน รอยยิ้มที่เป็นมิตรยังคงอยู่บนใบหน้า แต่ในแววตานั้นกลับไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ "ผมเตือนแล้วนะครับว่าที่นี่ต้อนรับเฉพาะแขกที่มีมารยาท... ทีนี้ เรามาคุยกันใหม่ดีไหมครับ ว่าพวกคุณจะชดใช้ค่าเสียหายที่ทำให้สนามหญ้าหน้ากิลด์ผมสกปรกอย่างไรดี?" บารอนกัดฟันกรอดด้วยความแค้นเคือง ดวงตาแดงก่ำจ้องมองเด็กหนุ่มตรงหน้าอย่างกินเลือดกินเนื้อ แม้จะเสียเปรียบแต่ศักดิ์ศรีของกิลด์ใหญ่อันดับต้นๆ ทำให้เขาไม่ยอมก้มหัวให้ง่ายๆ "แก... อย่าผยองให้มันมากนักนะไอ้สัต... คิดว่ามีผีไม่กี่ตัวแล้วจะรอดเรยงั้นเหรอ? รอให้หัวหน้าใหญ่ของเรามารับช่วงต่อแล้วแกจะ--!" "อุ๊ย ไม่ต้องลำบากรอหัวหน้าใหญ่หรอกครับ..." เรย์ยกมือขึ้นห้ามด้วยรอยยิ้มกว้างกว่าเดิม พร้อมกับชี้ไปยังท้องฟ้าเบื้องบนที่เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นสีม่วงเข้ม เสียงคำรามกึกก้องที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งแผนที่ดังขึ้น ราวกับมีสัตว์ประหลาดขนาดยักษ์กำลังฉีกกระชากมิติเพื่อลงมาสู่โลกเบื้องล่าง แรงกดดันระดับที่ทำให้แม้แต่เซร่าเองก็ยังต้องหันขวับไปมองด้วยความตกตะลึง [ติ๊ง! ตรวจพบการแทรกแซงจากระบบภารกิจพิเศษระดับ SSS: "ผู้มาเยือนจากหุบเหวแห่งความตาย" ปรากฏตัวขึ้นแล้ว!] [คำเตือน: บอสลับประจำดันเจี้ยนเขตแดนรอยต่อ "ราชาอัศวินไร้หัว" ได้ตื่นจากการหลับใหล และกำลังมุ่งหน้ามายังพิกัดกิลด์ของท่านในอีก 3... 2...] เรย์หุบยิ้มลงช้าๆ ดวงตาสีดำสนิทสะท้อนภาพเงาดำมหึมาที่กำลังพุ่งแหวกกลีบเมฆลงมาตรงหน้าประตูบ้านของเขาพอดี --- ขอบพระคุณที่ติดตามอ่านตอนนี้นะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับผม!