การประลองกับหัวหน้าก็อบลิน

เสียงคำรามต่ำในลำคอของ "กอบลิน คิง" ดังก้องสะท้อนไปตามผนังหินชื้นแฉะของดันเจี้ยนชั้นที่สาม กลิ่นสาบสาปรุนแรงโชยคละคลุ้งปะปนกับกลิ่นคาวเลือดเก่ากรัง เรนยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าเจ้าสิ่งมีชีวิตร่างยักษ์กลายพันธุ์ที่มีกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ มือข้างหนึ่งถือกระบองกระดูกมนุษย์ขนาดใหญ่ ส่วนอีกข้างกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ในสายตาของนักผจญภัยทั่วไป นี่คือวิกฤตถึงชีวิต แต่ในสายตาของอดีตฮันเตอร์ผู้ผันตัวมาเป็นพ่อค้า มันคือ "วัตถุดิบชั้นเลิศที่กำลังเดินได้" ต่างหากล่ะครับ "เจ้ามนุษย์... แกกล้าดียังไง บุกรุกอาณาเขตของข้า!" เสียงแหบพร่าแต่ทรงพลังลอดไรฟันของราชาออบลินดังขึ้น มันไม่ได้เป็นเพียงมอนสเตอร์ไร้สมอง แต่มันมีสติปัญญาและทักษะการต่อสู้ระดับสูงที่ถูกขัดเกลามาจากการฆ่าฟัน เรนไม่ได้ตอบคำถามนั้น ดวงตาสีดำสนิทกวาดมองสำรวจจุดอ่อนตามร่างกายของบอสอย่างรวดเร็ว ระบบหน้าจอดิจิทัลสีฟ้าโปร่งแสงปรากฏขึ้นในห้วงความคิดทันทีที่เขาส่งกระแสจิตสั่งการ [วิเคราะห์เป้าหมาย: กอบลิน คิง (Goblin King)] [เลเวล: 25] [จุดอ่อน: ดวงตา (ความไวต่อสิ่งกระตุ้นสูง), ระบบทางเดินหายใจ (แพ้ละอองสารเคมีรุนแรง)] [คำแนะนำจากระบบ: หลีกเลี่ยงการปะทะด้วยกำลังทางกายภาพ ใช้กลยุทธ์นอกตำราเพื่อชัยชนะที่สะอาดและต้นทุนต่ำที่สุด] มุมปากของเรนกระตุกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยเล่ห์กลของพ่อค้าหน้าเลือด "กำลังคิดจะเอาดาบเล่มทื่อๆ ของแกมาฟันฉันให้ขาดเป็นสองท่อนสินะ เจ้ามนุษย์โง่เง่า!" กอบลิน คิงคำรามลั่น มันเหวี่ยงกระบองกระดูกพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วที่สวนทางกับขนาดร่างยักษ์ แรงลมจากการเหวี่ยงกระบองรุนแรงจนเส้นผมของเรนปลิวไสว ทว่า... แทนที่จะชักดาบเหล็กกล้าที่เหน็บอยู่ข้างเอวออกมาตั้งรับตามสามัญสำนึกของนักรบ เรนกลับเอี้ยวตัวหลบด้วยการเคลื่อนไหวที่นุ่มนวลราวกับสายน้ำ ปลายเท้าพลิกหมุนตัวถอยหลังสามก้าวอย่างแม่นยำ พร้อมกับมือขวาที่ล้วงเข้าไปในกระเป๋าคาดเอวใบโต พรึบ! ผงสีส้มแดงจัดจองลอยฟุ้งกระจายออกไปในอากาศทันทีที่เรนสะบัดข้อมือ มันไม่ใช่เวทมนตร์อลังการงานสร้าง แต่คือ "ผงพริกป่นวิเศษเกรด S" ที่ผ่านการหมักบ่มด้วยพริกปีศาจแห่งดันเจี้ยนชั้นลึก ผสมกับเกลือสมุทรและเครื่องเทศบดละเอียดที่เรนปรุงขึ้นเองเพื่อใช้หมักเนื้อย่าง ละอองเผ็ดร้อนพุ่งเข้าใส่เบ้าตาและจมูกของกอบลิน คิงแบบพอดิบพอดี "อ๊ากกก! แสบตา! โว้ยยย ตาฉัน! ตาฉันมองไม่เห็น!" ราชาออบลินทิ้งกระบองในมือลงกับพื้น ใช้มือทั้งสองข้างขยี้ตาตัวเองอย่างบ้าคลั่ง เสียงคำรามด้วยความเจ็บปวดดังลั่นจนหินบนเพดานดันเจี้ยนร่วงกราวลงมา ฝุ่นละอองคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ ความได้เปรียบทางกายภาพที่มันเคยมี มลายหายไปในพริบตาเดียวด้วยกลยุทธ์ใต้เข็มขัดที่ไร้ซึ่งเกียรติภูมิ "ในสงครามและธุรกิจ ไม่มีคำว่ายุติธรรมหรอกครับท่านบอส สิ่งที่มีอยู่มีเพียงแค่ 'ใครรอด' และ 'ใครร่วง' ต่างหากล่ะ" เรนกล่าวด้วยน้ำเสียงสุภาพเรียบร้อย แต่แฝงไปด้วยความเยือกเย็น เขาเดินเข้าไปใกล้ร่างยักษ์ที่กำลังดิ้นรนอย่างไร้ทิศทาง บริเวณมุมห้องมืดสนิท เซร่า อาจารย์สาวลึกลับผู้ใช้อักขระเวทโบราณ กำลังยืนพิงกำแพงกอดอกมองเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยแววตาเป็นประกาย เธอเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยริมฝีปากบางเฉียบคลี่ยิ้มเยርออกมาอย่างนึกสนุก "หึ... ใช้เครื่องเทศปาใส่ตาบอสเนี่ยนะ เด็กนี่มันแสบกว่าที่คิดแฮะ... ชักจะหิวขึ้นมาจริงๆ แล้วสิ" เสียงพึมพำของเซร่าเบาหวิวราวกับเสียงกระซิบของสายลม แต่แฝงไว้ด้วยความคาดหวังบางอย่าง เรนไม่ได้ปล่อยให้เวลาสูเปล่า เขารู้ดีว่าฤทธิ์ของผงพริกปีศาจเกรด S นี้อยู่ได้ไม่นานนัก มือซ้ายของเขาตวัดคว้ามีดแล่เนื้อเคลือบสารเวทความคมสูงที่พกไว้เป็นพิเศษ พุ่งเข้าประชิดจุดตายใต้ราวนมซ้ายของกอบลิน คิงทันที ฉับ! คมมีดกรีดผ่านเนื้อหนาอย่างราบ ภายในเวลาไม่ถึงสามวินาที เรนก็สามารถตัดต่อมมานาหลักของบอสออกได้อย่างแม่นยำ ร่างยักษ์ของกอบลิน คิงกระตุกเฮือกสุดท้ายก่อนจะล้มฟุบลงไปนอนแน่นิ่งกับพื้น ดำดิ่งสู่ความตายโดยที่ยังไม่ทันได้ใช้พลังที่แท้จริงเลยด้วยซ้ำ [ติ๊ง! ยอดเยี่ยมมากครับโฮสต์ ท่านเอาชนะ 'กอบลิน คิง' ได้ด้วยวิธีที่ไม่เหมือนใคร (ต้นทุนต่ำ กำไรสูงสุด)] [ได้รับแต้มประสบการณ์: 1,500 แต้ม] [เลเวลอัป! เรน เลเวล 12 ➔ เลเวล 14] [ปลดล็อกสูตรอาหารลับระดับแรร์: 'ซุปกระดูกราชาออบลินตุ๋นยาจีน'] หน้าจอดิจิทัลสีฟ้าสว่างวาบขึ้นรัวๆ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ทำให้หัวใจของคนขี้งกพองโต เรนสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อปรับจังหวะการหายใจ ใบหน้าของเขายังคงนิ่งสงบแม้จะเพิ่งผ่านการต่อสู้ที่ตัดสินความเป็นความตายมา "ฝีมือใช้ได้นี่ เจ้าพ่อค้าหน้าเงิน" เสียงหวานใสแต่เย็นชาดังขึ้นจากมุมมืด เซร่าก้าวเท้าเดินออกมาจากเงาไม้เท้าอักขระในมือเคาะกับพื้นเบาๆ เป็นจังหวะ สายตาของเธอกวาดมองซากบอสก่อนจะหยุดอยู่ที่ใบหน้าของเรน "ขอบคุณสำหรับคำชมครับอาจารย์เซร่า หวังว่าท่านจะยังไม่ลืมข้อตกลงของเรานะ" เรนเก็บมีดเข้าฝัก หันไปยิ้มแย้มต้อนรับลูกค้ากระเป๋าหนักด้วยท่าทีนอบน้อม "แน่นอน ข้ามาที่นี่เพื่อของอร่อย ไม่ใช่มาดูเจ้าเล่นตลก" เซร่าตอบเสียงเรียบ แต่ประกายในดวงตากลับวับวามด้วยความอยากอาหาร ทว่า ในวินาทีที่บรรยากาศกำลังจะผ่อนคลายลง เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับร้อยก็ดังสะท้อนก้องมาจากอุโมงค์มืดเบื้องลึก... มันไม่ใช่เสียงของมอนสเตอร์ชั้นสามัญทั่วไป แต่เป็นแรงกดดันระดับมหาศาลที่ทำให้แม้แต่เซร่าต้องหุบยิ้มทันที [แจ้งเตือนฉุกเฉินจากระบบ! ตรวจพบคลื่นพลังงานระดับ SSS กำลังเคลื่อนตัวเข้าสู่พื้นที่!] [คำเตือน: ประตูมิติโบราณที่ถูกผนึกไว้ กำลังถูกทำลายจากภายใน!] แสงสีแดงฉานสาดส่องไปทั่วผนังดันเจี้ยน กลิ่นอายโบราณที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออกแผ่ขยายออกมาราวกับคลื่นพายุ เรนหันขวับไปมองยังทางเดินมืดมิดเบื้องหน้า ดวงตาหรี่แคบลงด้วยความระแวดระวังสูงสุดเมื่อเงาร่างปริศนาขนาดยักษ์ค่อยๆ ก้าวพ้นความมืดออกมา... ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ