อุปสรรคแรก: สมาคมฮันเตอร์เข้ามาตรวจสอบ

"ตรวจสอบใบอนุญาตให้ละเอียดอีกรอบ ซิโมน... ฉันไม่อยากเสียเวลาโต้เถียงกับเจ้าของร้านอาหารระดับล่างในดันเจี้ยนชั้นสี่นี่นานนัก" เสียงรองเท้าบูทหนังขัดเงาของฮันเตอร์จากสมาคมก้าวฉับๆ กระทบพื้นหินลาวาในดันเจี้ยน ดังก้องกังวานกลบเสียงเดือดพล่านของซุปกระดูกมังกรไฟในหม้อเหล็กหล่อ เรนยืนเช็ดมือกับผ้ากันเปื้อนสีซีด สายตาของเขาไม่ได้สั่นไหวแม้แต่น้อย แม้ชายในชุดเครื่องแบบสีทองของสมาคมฮันเตอร์สามคนจะยืนล้อมเคาน์เตอร์บาร์ไม้ไผ่ของเขาอยู่ "ครับท่านหัวหน้าหน่วยตรวจสอบ ใบอนุญาตเลขที่ D-8829... ตราประทับเวทมนตร์ของสภาส่วนกลางดูเหมือนจะเป็นของแท้ แต่... มันออกโดยหน่วยงานเขตการปกครองที่เพิ่งถูกยุบไปเมื่อปีที่แล้วนะครับ" ซิโมน ชายหนุ่มร่างผอมเกร็งตอบกลับ พลางหรี่ตามองเรนด้วยความเคลือบแคลง เรนพ่นลมหายใจเบาๆ หยิบจานข้าวผัดไข่ใส่เนื้อวัวดันเจี้ยนเกรดเอออกมาวางบนเคาน์เตอร์ กลิ่นหอมฟุ้งของเครื่องเทศสูตรลับลอยอบอวลไปทั่วบริเวณ กระตุ้นสัญชาตญาณความหิวของมนุษย์ให้พุ่งพล่านจนฮันเตอร์ทั้งสามถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง "ใบอนุญาตเล่มนั้นน่ะหรือครับ?" เรนยิ้มมุมปาก พลางเอื้อมมือไปหยิบม้วนกระดาษหนังที่ทำจากหนังมังกรปลอมที่เขาสั่งทำจากตลาดมืดมาวางลงข้างๆ "มันเป็นรุ่นพิเศษครับ ได้รับการยกเว้นกรณีพิเศษจากท่านประธานสมาคมเขตตะวันออก ก่อนที่ท่านจะเกษียณไปเสียอีก ถ้าไม่เชื่อ ท่านลองตรวจเช็ก 'รอยจารึกอักขระเวทด้านหลัง' ดูสิครับ" เซร่าที่นั่งจิบชาเงียบๆ อยู่มุมร้านขยับตัวเล็กน้อย ดวงตาสีอำพันของเธอจ้องมองไปที่กระดาษใบนั้น อักขระที่เรนเขียนทับลงไปไม่ใช่ตราประทับธรรมดา แต่เป็น 'เวทลวงตาชั้นสูง' ที่ต้องใช้ทักษะการคำนวณค่ามานาอย่างแม่นยำ เพื่อให้เครื่องตรวจสอบของสมาคมแสดงผลลัพธ์ว่า 'ผ่าน' ในขณะที่หัวหน้าหน่วยตรวจสอบกำลังควักเครื่องตรวจตราประทับสีเงินออกมา เรนก็เลื่อนจานข้าวผัดไปตรงหน้าชายผู้นั้น "ระหว่างรอผล... ลองชิมดูไหมครับ? เมนูพิเศษ 'ข้าวผัดไข่มังกรอาบไฟ' วัตถุดิบสดใหม่ที่ผมเพิ่งล่ามาเมื่อเช้า... อ้อ ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมคิดราคาพิเศษสำหรับเจ้าหน้าที่สมาคมที่มาปฏิบัติงานตรากตรำ" หัวหน้าหน่วยตรวจสอบทำจมูกฟุดฟิด กลิ่นหอมเย้ายวนใจนั้นมันเกินกว่าที่มนุษย์จะอดใจไหว เขากลืนน้ำลายอึกใหญ่พลางหันไปมองลูกน้องที่กำลังตั้งค่าเครื่องตรวจ "กินก่อนค่อยทำงาน... กฎของสมาคมไม่ได้ห้ามไว้เสียหน่อย จริงไหม?" วินาทีที่ช้อนโลหะสัมผัสกับข้าวผัดและเข้าปาก ฮันเตอร์ผู้เย็นชาถึงกับเบิกตากว้าง ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำด้วยความพึงพอใจ ทักษะ 'เพิ่มพลังชั่วคราว' ที่แฝงอยู่ในรสชาติของอาหารเริ่มทำงาน มันส่งผลให้ค่ามานาในร่างกายของเขาสั่นไหวจนเครื่องตรวจสอบในมือส่งเสียงร้องเตือนผิดปกติ "นี่มัน... พลังงานมานาเข้มข้นขนาดนี้! นายเอาอะไรใส่ลงไปในข้าว!" หัวหน้าหน่วยตะคอก แต่มุมปากกลับเปื้อนเศษข้าว "แค่ความจริงใจของพ่อค้าน่ะครับ" เรนตอบสั้นๆ พลางกวาดสายตามองไปที่เซร่า เธอเพียงแค่พยักหน้าเล็กน้อยเป็นการสื่อสารว่า 'ข้าจัดการที่เหลือเอง' ทันใดนั้น หน้าต่างระบบสีฟ้าใสที่เรนเห็นเพียงผู้เดียวก็เด้งขึ้นมาตรงหน้า [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงของพลังเวทระดับสูง!] [ภารกิจลับ: รักษาความลับของร้านอาหารท่ามกลางการตรวจสอบ!] [รางวัลหากสำเร็จ: ทักษะ 'พ่อค้าผู้เลอโฉม' (เพิ่มอัตราการโน้มน้าวใจ 50%)] ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังผ่อนคลาย เสียงคำรามกึกก้องจากส่วนลึกของดันเจี้ยนก็สั่นสะเทือนไปทั่วถ้ำ พื้นหินร้าวแยกออกเป็นทางยาว แรงสั่นสะเทือนทำเอาเครื่องตรวจตราประทับในมือของซิโมนกระเด็นตกพื้นจนแหลกละเอียด "บอส... บอสระดับหัวหน้าชั้นสี่ตื่นแล้ว!" ซิโมนตะโกนลั่นหน้าซีดเผือด เรนขมวดคิ้ว เขาคว้ากระทะเหล็กขึ้นมาถือไว้มั่น เซร่าลุกขึ้นยืน อักขระสีทองเริ่มหมุนวนรอบตัวเธออย่างรุนแรง บรรยากาศภายในร้านเปลี่ยนจากห้องครัวที่อบอุ่นเป็นสนามรบในเสี้ยววินาที แต่สิ่งที่ทำให้เรนต้องเย็นวาบไปถึงสันหลัง ไม่ใช่เสียงคำรามของบอส... แต่เป็นร่างของชายสวมหน้ากากเหล็กที่ก้าวเข้ามาจากเงามืดของดันเจี้ยน พร้อมกับกลิ่นอายที่เขารู้จักดีในฐานะอดีตฮันเตอร์ "เจอตัวแล้ว... พ่อครัวผู้เปิดร้านอาหารบนซากศพของดันเจี้ยนชั้นสี่" ชายคนนั้นกล่าวพลางชักดาบสีดำสนิทออกมา "สมาคมไม่ได้ส่งพวกกระจอกนี่มาตรวจสอบใบอนุญาตหรอก... พวกเขาจ้างนักล่าหัวมาเพื่อ 'ปิดปาก' นายต่างหาก" สิ้นเสียงนั้น ดาบสีดำก็ตวัดวาดเป็นเส้นโค้งเล็งมาที่ลำคอของเรนโดยไม่รอให้เขาได้อธิบายใดๆ อีกต่อไป หวังว่าตอนที่ 10 นี้จะทำให้ท่านผู้อ่านตื่นเต้นไปกับสถานการณ์ที่คับขันของเรนนะครับ พ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยนขอขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้เสมอครับ