เมนูแก้เบื่อสำหรับนักผจญภัย

เสียงกรอบแกรบของกิ่งไม้แห้งที่ถูกบดขยี้ด้วยน้ำหนักมหาศาลดังระรัวขึ้นจากความมืดมิดเบื้องหน้า กลิ่นอับชื้นผสมผสานกับกลิ่นคาวเลือดจางๆ ลอยมาแตะนาสิก ท่ามกลางรอยแยกมิติชั้นที่สี่ของดันเจี้ยนเขตแดนรกร้าง เงาร่างนับร้อยที่คลานออกมาจากรอยแยกนั้นไม่ใช่สัตว์อสูรธรรมดา แต่พวกมันคือ "แมงมุมเงามายา" (Shadow Phantom Spider) มอนสเตอร์ระดับ C ที่ขึ้นชื่อเรื่องความรวดเร็วและพิษร้ายแรงที่สามารถอัมพาตฮันเตอร์ระดับสูงได้ภายในสามวินาที "อาจารย์... ดูเหมือนว่ามื้อค่ำของเราวันนี้ จะมีแขกมาร่วมโต๊ะเพิ่มเสียแล้วนะครับ" เรนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบ นัยน์ตาคมกราบกวาดมองเงาร่างนับร้อยที่กำลังคลานออกมาจากรอยแยกของมิติด้วยความเย็นเยียบ มือขวาของเขาไม่ได้ถือดาบเวทมนตร์หรือโล่เหล็กกล้าอันทรงพลัง ทว่ากลับกระชับ "กระทะเหล็กกล้าเคลือบนาโน" และ "ตะหลิวสเตนเลสเกรดเดินทัพ" เอาไว้มั่น เซร่าที่กำลังนั่งขัดสมาธิรอรับประทานอาหารอยู่บนโขดหิน ถึงกับชะงักมือที่กำลังถือช้อนไม้ เธอดวงตาสองสีเปล่งประกายความหงุดหงิดระคนเบื่อหน่ายอย่างเห็นได้ชัด เส้นผมสีเงินยวงยุ่งเหยิงเล็กน้อยเพราะแรงลมดันเจี้ยน อาจารย์สาวผู้ใช้อักขระเวทโบราณถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ไอความเย็นยะเยือกแผ่ออกมาจากร่างจนหยาดน้ำค้างบนพื้นกลายเป็นเกล็ดน้ำแข็ง "พวกมันช่างไร้มารยาทเสียจริง ขัดจังหวะเวลาอาหารของฉันได้ลงคอ..." เซร่าเอ่ยเสียงเรียบเย็นชา นิ้วเรียวบางดีดเบาๆ ในอากาศ อักขระเวทสีทองนับร้อยปรากฏขึ้นรอบตัวราวกับดวงดาวระยิบระยับ "เรน จัดการให้เร็วที่สุด ฉันหิวจนแสบกระเพาะไปหมดแล้ว" "รับทราบครับท่านอาจารย์ แต่ก่อนอื่น... คงต้องเสิร์ฟของว่างเรียกน้ำย่อยกันเสียหน่อย" เรนยิ้มมุมปาก นัยน์ตาฉายแววคำนวณรวดเร็ว ระบบแจ้งเตือนตรงหน้าจอโฮโลแกรมโปร่งแสงเด้งขึ้นมาทันที [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบฝูงแมงมุมเงามายา (จำนวน 112 ตัว)] [เงื่อนไขภารกิจพิเศษ: กำจัดมอนสเตอร์ในเวลาที่กำหนดเพื่อรักษารสชาติวัตถุดิบ] [ของรางวัล: สูตรลับเครื่องดื่มฟื้นฟูมานาขั้นสูง "น้ำผลไม้สกัดดันเจี้ยนบริสุทธิ์"] มอนสเตอร์ฝูงใหญ่พุ่งทะยานเข้ามาพร้อมกันราวกับคลื่นสีดำ ทว่าเรนกลับไม่แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขาก้าวเท้าสเต็ปฮันเตอร์ระดับอดีตแนวหน้า หลบการพ่นใยสีม่วงเข้มของตัวแรกได้อย่างเฉียดฉิว ก่อนจะใช้กระทะเหล็กในมือกระแทกเข้าที่หัวของมันอย่างแม่นยำและรุนแรง แรงกระแทกสร้างคลื่นกระแทกโซนิค (Sonic Wave) ผลักดันพวกมันให้ถอยร่นไปชั่วขณะ "ความเร็วใช้ได้ แต่ความกรอบยังไม่ได้ที่... อดทนหน่อยนะครับ เจ้าพวกวัตถุดิบเคลื่อนที่" เรนพึมพำเบาๆ เขาไม่ได้ฆ่าพวกมันทั้งหมดในคราวเดียว แต่เลือกที่จะ "สกัด" เอาต่อมน้ำหวานพิษและส่วนผสมพิเศษที่ซ่อนอยู่ภายในตัวของแมงมุมเงามายาออกมาด้วยทักษะพ่อครัวเหนือมนุษย์ การเคลื่อนไหวของเขารวดเร็ว ราวกับกำลังร่ายรำอยู่ในครัวเปิด มากกว่าการต่อสู้ในดันเจี้ยนอันตราย เซร่ามองดูการต่อสู้ของลูกศิษย์พลางเคี้ยวลูกอมสมุนไพรในปากแก้ขัด เธอยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยอย่างพึงพอใจ แม้เรนจะดูเป็นคนขี้งกและเจ้าเล่ห์ไปบ้าง แต่ฝีมือการจัดการปัญหาเฉพาะหน้าและการประยุกต์ใช้วัตถุดิบในสถานการณ์คับขัน ถือว่าหาตัวจับยากในยุคนี้ ผ่านไปไม่ถึงสิบนาที พื้นดินรอบบริเวณก็กลับมาสงบเงียบ ฝูงแมงมุมเงามายาถูกจัดการจนไม่เหลือซากอันตราย ทิ้งไว้เพียงวัตถุดิบชั้นดีที่ถูกคัดแยกอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยโดยฝีมือของพ่อครัวหนุ่ม "เรียบร้อยครับอาจารย์ มื้อค่ำของเราปลอดภัยแล้ว" เรนปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าเบาๆ ก่อนจะเดินกลับมาที่เตาไฟสนาม "และเพื่อเป็นการแก้เบื่อจากอาหารเดิมๆ วันนี้ผมมีเมนูพิเศษมานำเสนอ..." เซร่าหันขวับ ดวงตาสกาลาร์เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย "เมนูอะไร? ห้ามบอกนะว่าเป็นข้าวผัดไข่อีกแล้ว" "ไม่ใช่ครับ วันนี้เราจะมาทำ **'น้ำผลไม้สกัดจากพืชในดันเจี้ยน'** สูตรพิเศษผสมผสานสารอาหารจากต่อมน้ำหวานของแมงมุมเงามายาเมื่อครู่ เพื่อช่วยปรับสมดุลมานาและขจัดความเหนื่อยล้าจากการเดินทาง" เรนหยิบเครื่องสกัดน้ำผลไม้เวทมนตร์พกพาที่เขาเพิ่งประดิษฐ์ขึ้นจากเศษซากโกเลมในชั้นก่อนหน้าออกมาตั้งบนโต๊ะหิน วัตถุดิบหลักคือ "ผลไม้แสงจันทร์" (Moonlight Berry) ที่เก็บมาจากผนังถ้ำชั้นสาม ซึ่งมีรสชาติเปรี้ยวอมหวานและมีออร่ามานาอ่อนๆ ห่อหุ้มอยู่ ผสมผสานเข้ากับรากไม้หอมดันเจี้ยน และหยดน้ำหวานบริสุทธิ์ที่สกัดจากมอนสเตอร์เมื่อครู่ เสียงการทำงานของเครื่องสกัดดังฮึ่มเบาๆ ใบมีดเวทมนตร์หมุนด้วยความเร็วสูง บดขยี้เนื้อผลไม้สีม่วงเข้มจนกลายเป็นของเหลวเนื้อเนียนละเอียด กลิ่นหอมหวานเย็นชื่นใจกระจายฟุ้งไปทั่วบริเวณ ชวนให้รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที เรนรินน้ำผลไม้สกัดสีมรกตใสใส่แก้วคริสตัลเย็นเจี๊ยบที่สร้างขึ้นจากเวทมนตร์น้ำแข็งของเซร่า ผิวน้ำสะท้อนแสงเรืองรองระยิบระยับราวกับดวงดาวในยามค่ำคืน "เชิญครับอาจารย์ 'น้ำผลไม้สกัดแสงจันทร์ร้อยวิญญาณ' ดื่มตอนเย็นๆ จะช่วยให้ร่างกายสดชื่น และช่วยปลดล็อกพลังงานที่ตกค้างในเส้นลมปราณเวทมนตร์ได้เป็นอย่างดี" เซร่ารับแก้วคริสตัลมาถือไว้ สัมผัสความเย็นเยียบที่ส่งผ่านปลายนิ้วทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายอย่างประหลาด เธอมองสำรวจสีสันและละอองมานาที่ลอยวนอยู่เหนือดวงแก้วครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ จิบชิมทีละน้อย วินาทีที่รสชาติความเปรี้ยวหวานสดชื่นกระจายไปทั่วปลายลิ้น ตามด้วยความอุ่นซ่านที่แผ่ขยายจากช่องท้องขึ้นมาสู่สมอง ดวงตาสองสีของอาจารย์สาวถึงกับเบิกกว้างขึ้น ความเหนื่อยล้าจากการเดินทางไกลตลอดหลายวันที่ผ่านมาเสมือนถูกปัดเป่าหายไปในพริบตาเดียว มานาในร่างกายหมุนวนอย่างคล่องตัวขึ้นอย่างไร้รอยต่อ "อร่อย... และพลังงานบริสุทธิ์นี่มันอะไรกัน?" เซร่าอุทานออกมาเบาๆ โดยลืมมาดความเยือกเย็นไปเสียสนิท เธอยกแก้วดื่มรวดเดียวจนหมดเกลี้ยงในพริบตา "เรน... ขออีกแก้ว!" "ใจเย็นๆ ครับอาจารย์ ของอร่อยต้องค่อยๆ ดื่มสิครับ อีกอย่าง... ต้นทุนวัตถุดิบแก้วนี้ค่อนข้างสูงนะครับ ถ้าจะเอาเพิ่ม อาจจะต้องมีข้อแลกเปลี่ยนเล็กน้อย..." เรนยิ้มกริ่ม เอ่ยด้วยน้ำเสียงพ่อค้าหน้าเลือดตามเคย ทว่า ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังผ่อนคลายและเสียงหัวingเบาๆ ของทั้งคู่กำลังดำเนินไปนั้น จู่ๆ เปลวไฟในเตาตั้งแคมป์ก็เกิดอาการกระพริบไหวรุนแรง สีของเปลวไฟจากสีส้มอบอุ่นแปรเปลี่ยนเป็นสีฟ้าเข้มจัดในเสี้ยววินาที *ตู้มมม!* พื้นดินใต้ฝ่าเท้าสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงยิ่งกว่าตอนที่ฝูงแมงมุมปรากฏตัว รอยแยกมิติขนาดใหญ่ที่ปิดสนิทไปแล้ว กลับฉีกขาดออกอีกครั้งอย่างไร้สาเหตุ ทว่าครั้งนี้... ไม่มีเสียงคำรามของมอนสเตอร์ตัวเล็กๆ เล็ดลอดออกมา มีเพียงแรงกดดันระดับมหาศาลที่กดทับลงบนร่างจนแม้แต่เซร่าถึงกับต้องขมวดคิ้วแน่น เงาร่างหนึ่งก้าวเดินออกมาจากรอยแยกมิติที่บิดเบี้ยว ร่างนั้นสวมชุดคลุมสีดำสนิท ใบหน้าถูกบดบังด้วยหน้ากากโลหะโบราณที่สลักลวดลายประหลาด และที่น่ากลัวที่สุดคือ... ในมือของมันถือดาบเล่มใหญ่ที่อาบไปด้วยออร่าสีดำทมิฬ ซึ่งแผ่กลิ่นอายของ "ฮันเตอร์ระดับ S" ที่สูญหายไปเมื่อสิบปีก่อน "เจอตัวเสียที... พ่อครัวตัวตึงแห่งดันเจี้ยน" เสียงแหบพร่าและเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลกดังขึ้นก้องกังวานในโสตประสาท [แจ้งเตือนระบบฉุกเฉินระดับ SSS: ตรวจพบตัวตนปริศนา 'ผู้กล้าแห่งความมืด' (เงาอดีต)] [เงื่อนไขพิเศษถูกกระตุ้น: บอสลับแห่งชั้นที่สี่ตื่นจากการหลับใหล และเป้าหมายของมันคือชีวิตของท่าน!] --- ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "พ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยน" มาโดยตลอดนะครับ!