วัตถุดิบระดับตำนาน: เกล็ดมังกรเพลิง

กลิ่นอายของคราบเขม่าควันไฟและกลิ่นอายความร้อนระอุระดับพันเซลเซียสคละคลุ้งไปทั่วโสตประสาทของเรน ในขณะที่ปลายนิ้วเรียวยาวกำลังบรรจงใช้หินลับมีดเกรดพรีเมียมฝนใบมีดเหล็กกล้าผสมคาร์บอนต่ำจนเกิดประกายไฟสีส้มวาบวับ เสียง "สวบ... สวบ..." ของโลหะกระทบหินลับมีดดังประสานกับเสียงคำรามต่ำในลำคอของสิ่งมีชีวิตขนาดมหึมาที่อยู่เบื้องหน้า มังกรเพลิงทมิฬ "อิกนิส" (Ignis) เจ้าถิ่นแห่งชั้นที่สิบห้าของดันเจี้ยนรกร้าง กำลังกางปีกมหาสมุทรสีนิลพ่นละอองไฟสีครามออกมาจากโพรงจมูกจนพื้นหินหนืดละลายกลายเป็นลาวา "ถ้าท่านอาจารย์ยังหยิบขนมปังอบกรอบขึ้นมาเคี้ยวเคပ်กๆ ในจังหวะที่ผมกำลังจะลงมือแล่เนื้อล่ะก็... ผมเกรงว่ามอนสเตอร์ตัวนี้อาจจะไม่ได้ตายด้วยคมมีดของผม แต่มันคงจะสำลักความรำคาญตายไปเสียก่อนนะครับ" เรนเอ่ยขึ้นโดยไม่แม้แต่จะหันไปมองร่างระหงของหญิงสาวที่นั่งยองๆ อยู่หลังโขดหินทึบ มือขวาของเขายังคงจับด้ามมีดมั่น สายตาคมกริบวิเคราะห์จุดอ่อนตามข้อต่อเกล็ดของมังกรเพลิงอย่างแม่นยำตามหลักกายวิภาคศาสตร์ของมอนสเตอร์ที่ระบบหน้าต่างโฮโลแกรมโปร่งแสงกำลังประมวลผลขึ้นมาเป็นข้อมูลตัวเลขยิบยับ เซร่าชะงักมือเล็กน้อยที่กำลังจะหยิบแครกเกอร์เนสด์ชิ้นสุดท้ายเข้าปาก ดวงตาสีอเทียรณ์คู่สวยหรี่ลงเล็กน้อยด้วยความขัดเคืองระคนเอือระอา นางตวัดชายผ้าคลุมเวทมนตร์สีเทาเข้มเพื่อปัดเศษผงแป้งที่ติดอยู่ตามเรียวปาก ก่อนจะลุกขึ้นยืนด้วยท่าทางสง่างามไร้ที่ติ แม้ว่ารอบกายจะเต็มไปด้วยไอร้อนที่แผดเผาจนเส้นผมสีเงินยวดยวงของนางลู่ไปตามลมร้อน "เจ้าเด็กนี่... ปากคอเราะร้ายขึ้นทุกวันนะเรน" เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลเอ่ยลอดไรฟัน "เจ้าก็รู้ว่าเวทมนตร์อักขระโบราณที่ข้าใช้ตรึงเขตอาคมสะกดความร้อนของเจ้ากิ้งก่ายักษ์ตัวนี้ไว้ มันต้องใช้พลังงานมางขนาดไหน ถ้าข้าไม่เติมน้ำตาลเข้าร่างกาย ข้าคงจะร่ายบทสลายเงื่อนไขไม่สำเร็จ และถ้าข้าพลาด เจ้าก็จะได้กลายเป็นมนุษย์ย่างเกลือเสิร์ฟให้พวกก๊อบลินในชั้นถัดไปแทนที่จะได้วัตถุดิบระดับ S ไปทำข้าวผัดเกล็ดมังกรตามที่เจ้าเพ้อฝันไว้หรอกนะ" เรนแค่นหัวเราะในลำคออย่างนึกขัน เขาเก็บหินลับมีดเข้ากระเป๋าคาดเอวอย่างทะมัดทะแมง ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ข้อต่อกระดูกลั่นกรอบเปรี๊ยะตามแรงบิดตัวเพื่อเตรียมพร้อมรับมือกับการต่อสู้ที่อันตรายที่สุดตั้งแต่เปิดร้านอาหารมา ระบบโฮโลแกรมสีฟ้าสว่างวาบขึ้นตรงหน้าเรน พร้อมเสียงแจ้งเตือนที่ดังชัดเจนในหัว [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบเป้าหมายระดับบอส "อิกนิส - มังกรเพลิงทมิฬ" เลเวล 78] [เงื่อนไขภารกิจลับ: สังหาร/ทำให้อิกนิสยอมจำนนโดยไม่ทำลาย "เกล็ดมังกรเพลิงบริสุทธิ์" บริเวณใต้คาง เพื่อนำมาเป็นวัตถุดิบหลักในการรังสรรค์เมนู "ข้าวผัดไข่มังกรสะท้านภพ"] [รางวัล: ทักษะลับ "หัตถ์เทพปรุงอาหาร" เลเวลอัป + ขยายอาณาเขต "ร้านอาหารเคลื่อนที่" สู่ชั้นที่ 20] [บทลงโทษหากล้มเหลว: สูญเสียวัตถุดิบทั้งหมดในคลัง และระดับเลเวลลดลงครึ่งหนึ่ง] "ให้ตายสิ... ระบบนี่มันช่างสรรหาบททดสอบที่บีบหัวใจพ่อค้าตาดำๆ เหลือเกินนะครับ" เรนพึมพำกับตัวเองด้วยรอยยิ้มมุมปาก ทว่าแววตากลับจริงจังและเฉียบคมขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ก๊าซ...ซ...ซ! อิกนิสส่งเสียงคำรามสะท้านสะเทือนจนหินงอกหินย้อยบนเพดานดันเจี้ยนร่วงหล่นลงมากราวกับฝนหิน มันสะบัดหางฟาดเข้าใส่ตำแหน่งที่เรนยืนอยู่ด้วยความเร็วสูงราวกับสายฟ้าแลบ พื้นหินแกรนิตแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ แรงปะทะสร้างคลื่นกระแทกมหาศาลจนฝุ่นตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ "ระวัง!" เซร่าส่งเสียงเตือนพร้อมกับวาดมือเรียวงามกลางอากาศ อักขระเวทสีทองอร่ามสว่างวาบขึ้นเป็นวงแหวนซ้อนทับกันสามชั้น เกิดเป็นโล่พลังงานโปร่งแสงรับแรงกระแทกจากหางมังกรแทนเรนได้อย่างเฉียดฉิว แรงสั่นสะเทือนทำให้นางต้องถอยหลังไปสองก้าว ร่างเพรียวบางเซเล็กน้อยแต่ยังคงตั้งหลักได้อย่างรวดเร็ว "ข้าบอกแล้วไงว่าข้าจัดการเองได้ครับท่านอาจารย์" เรนพุ่งทะยานผ่านช่องว่างของโล่เวทมนตร์ออกไปด้วยความเร็วสูง อาศัยจังหวะที่อิกนิสกำลังดึงหางกลับ ทักษะ "ย่างก้าวพเนจร" ที่ผสมผสานกับการวิเคราะห์จุดศูนย์ถ่วงของมอนสเตอร์ทำให้เขาสามารถเคลื่อนไหวหลบหลีกเปลวเพลิงที่พ่นกราดออกมาได้อย่างไร้รอยต่อ ดาบทำครัวอเนกประสงค์เคลือบด้วยน้ำมันพืชพิเศษที่เรนปรุงขึ้นเองเพื่อลดแรงเสียดทานพุ่งเข้าปักเข้าที่รอยต่อระหว่างเกล็ดคอของอิกนิส เสียงโลหะกรีดสีกับเกล็ดหนาจนเกิดประกายไฟสีเขียวสว่างวาบ โฮกกกกก! อิกนิสเจ็บปวดจนต้องเงີยหน้าขึ้นฟ้า มันสะบัดหัวอย่างบ้าคลั่งเพื่อสลัดเจ้ามนุษย์ตัวจิ๋วออกไป ทว่าเรนกลับใช้ประโยชน์จากแรงเหวี่ยงนั้น หมุนตัวกลางอากาศแล้วใช้เท้าถีบเข้าที่เบ้าตาซ้ายของมังกรเพลิงอย่างจัง พร้อมกับมือข้างหนึ่งที่คว้าหมับเข้าที่ "เกล็ดมังกรเพลิงบริสุทธิ์" ชิ้นสำคัญใต้คางที่กำลังเรืองแสงสีแดงฉาน "ได้ตัวแล้ว... วัตถุดิบเกรดพรีเมียมของผม!" เรนออกแรงกระชากสุดกำลัง พร้อมกับใช้วิชา "ปลดพันธะวัตถุดิบ" ที่เรียนรู้มาจากระบบร้านอาหาร ดึงเอาแผ่นเกล็ดมังกรขนาดเท่าฝาบ้านหลุดออกมาจากเนื้อเยื่อโดยไม่ทำให้โครงสร้างความร้อนภายในเสียหายแม้แต่น้อย เลือดสีทองสว่างพุ่งกระฉูดออกมาเคลือบย้อมร่างของเรนจนดูราวกับนักรบแห่งเพลิง ทว่า ในวินาทีที่เรนกำลังจะกระโดดถอยหลังเพื่อรักษาระยะห่าง อิกนิสกลับอ้าปากกว้างขึ้นเป็นสองเท่า ลูกบอลเพลิงสีดำสนิทขนาดมหาสมุทรที่อัดแน่นด้วยพลังงานเวทมนตร์มหาศาลถูกก่อตัวขึ้นในลำคอของมันอย่างรวดเร็ว แรงกดดันรอบตัวลดฮวบลงจนเกิดเป็นสุญญากาศขนาดเล็ก ดวงตาสีแดงฉานของมังกรเพลิงจ้องมองมาที่เรนด้วยความอาฆาตมาดร้าย มันกำลังจะใช้ท่าไม้ตายขั้นสุดท้าย "เพลิงโลกันตร์เผาผลาญวิญญาณ" ที่จะกวาดล้างทุกสิ่งในรัศมีร้อยเมตรให้กลายเป็นจุล แม้แต่เรนที่มีไหวพริบเลิศเลอก็ยังตระหนักได้ทันทีว่า เขากระโดดหลบไม่พ้นในเสี้ยววินาทีนี้อย่างแน่นอน "เรน!" เสียงตะโกนของเซร่าดังลั่นด้วยความตกใจเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี เปลือกตาเย็นชาของอาจารย์สาวเบิกกว้างขึ้น ร่างบางพุ่งทะยานเข้ามาหาเรนด้วยความเร็วที่เหนือกว่ายามปกติ แสงสว่างสีขาวนวลจากอักขระโบราณทั่วร่างของนางระเบิดออกราวกับซูเปอร์โนวา ทว่า ก่อนที่เซร่าจะทันได้ร่ายเวทบทสุดท้ายเพื่อป้องกัน แรงสั่นสะเทือนปริศนาก็ดังขึ้นจากความมืดมิดเบื้องลึกของดันเจี้ยนชั้นที่สิบหก—ชั้นที่ถูกปิดตายมานานนับร้อยปี พื้นดินใต้เท้าของพวกเขาทรุดฮวบลงพร้อมกับเสียงคำรามกึกก้องที่ไม่ได้มาจากอิกนิส... แต่มันเป็นเสียงคำรามที่ทำให้แม้แต่มังกรเพลิงทมิฬยังต้องหดหัวและตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวอย่างสุดขีด! [แจ้งเตือนระบบฉุกเฉินระดับสูงสุด: ตรวจพบการตื่นขึ้นของ "ผู้พิทักษ์บรรพกาล - บอสลับชั้นที่ 16"] [เงื่อนไขถูกยกเลิก: ประตูแห่งความมืดถูกเปิดออก จงเตรียมรับมือกับการเผชิญหน้าที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง] รอยแยกสีดำสนิทปรากฏขึ้นกลางอากาศเหนือร่างของอิกนิส และมือมหาสมุทรที่ปกคลุมด้วยเกล็ดสีครามเข้มข้นราวกับห้วงสมุทรลึกก็เอื้อมทะลักออกมาจากความว่างเปล่า พร้อมกับเสียงกระซิบอันเย็นเยียบที่ดังขึ้นในโสตประสาทของทุกคน "ยินดีต้อนรับสู่ห้องครัวที่แท้จริง... พ่อค้าตัวน้อย" โปรดติดตามตอนต่อไปนะครับ --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "พ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยน" เสมอมานะครับ