กฎที่ต้องปฏิบัติตาม

“นายกำลังมองหาอะไรที่ขอบเสื้อเพื่อนข้างๆ อยู่หรือเปล่าเรย์?” เสียงของนีน่าราบเรียบราวกับผิวน้ำที่นิ่งสนิท ทว่าในความนิ่งนั้นกลับแฝงด้วยเข็มพิษที่พร้อมจะทิ่มแทง เรย์สะดุ้งสุดตัว มือของเขาที่กำลังเอื้อมไปหาชายเสื้อของชายหนุ่มร่างท้วมที่นั่งตัวสั่นอยู่ข้างๆ ชะงักค้างทันที เขาหันกลับมามองแฮกเกอร์สาวด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา “ฉันแค่... ฉันแค่คิดว่าถ้าแอดมินมันอยู่แถวนี้จริงๆ ก็น่าจะมีอุปกรณ์สื่อสารหรืออะไรที่แสดงตัวตนได้” เรย์พยายามคุมน้ำเสียงให้เป็นปกติ แม้หัวใจจะเต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมานอกอก “แล้วเธอล่ะนีน่า? มือถือที่เธอถืออยู่ตั้งแต่เมื่อกี้ เธอไม่ได้เปิดหน้าจอเลยนะ เธอคุยกับใครในแชทลับงั้นเหรอ?” นีน่ายกมุมปากขึ้นเล็กน้อย แสงไฟจากหน้าจอโทรศัพท์สลัวๆ สะท้อนในดวงตาคมกริบของเธอ “ฉันกำลังไล่ร่องรอยไอพีแอดเดรสของไอ้ตัวดีที่อยู่ในห้องนี้ยังไงล่ะ แต่ดูเหมือนมันจะฉลาดกว่าที่คิด... มันวางระบบไว้เป็นชั้นๆ เหมือนหัวหอม ยิ่งลอกออก ยิ่งแสบตา” บรรยากาศในห้องประชุมร้างที่พวกเขาทั้งหกคนถูกขังอยู่ช่างชวนอึดอัด กลิ่นอับชื้นของราและกลิ่นเหล็กสนิมตลบอบอวล ราวกับความตายกำลังยืนรอคิวอยู่หลังบานประตูเหล็กนั่น *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนไลน์ดังขึ้นพร้อมกันทุกคน ในห้องที่เงียบสนิทจนได้ยินเสียงลมหายใจ เสียงนั้นดังก้องราวกับเสียงระฆังมรณะ เรย์รีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดู ข้อความใหม่ถูกส่งเข้ามาจากแอดมิน—บัญชีที่ไร้รูปโปรไฟล์ **แอดมิน:** [เห็นพวกคุณระแวงกันแล้วฉันก็สุขใจ... เอาล่ะ เพื่อให้เกมสนุกขึ้น มาทบทวน 'กฎการอยู่รอด' กันหน่อยนะ กฎที่พวกคุณทุกคน 'กดอ่าน' เท่ากับยอมรับเงื่อนไขนี้แล้ว] ภาพหนึ่งถูกส่งเข้ามาในกลุ่ม มันไม่ใช่ภาพถ่ายธรรมดา แต่เป็นภาพกราฟิกแบบดิจิทัลที่ดูบิดเบี้ยว ตัวละครในภาพคือกานต์ เพื่อนสนิทของเรย์ที่เสียชีวิตไปเมื่อปีก่อน แต่ในรูป กานต์กำลังถูกเชือกเส้นหนึ่งรัดคอจนใบหน้าเปลี่ยนเป็นสีม่วงคล้ำ ลิ้นจุกปาก และที่สำคัญที่สุด... ดวงตาของกานต์ในภาพนั้นมีรอยกากบาทสีแดงขีดทับไว้ **แอดมิน:** [ข้อที่ 1: ใครที่เอ่ยชื่อของ 'กานต์' ออกมาโดยไม่ได้รับอนุญาต จะต้องสูญเสียอวัยวะที่ใช้พูดไปหนึ่งอย่าง ข้อที่ 2: ห้ามออกจากห้องนี้จนกว่าเข็มนาฬิกาจะแตะเลข 12 หากใครก้าวขาออกไป กฎข้อที่ 3 จะทำงานทันที... 'บทลงโทษแด่ผู้ทรยศ' จะเริ่มที่คนนั้น] เรย์กำโทรศัพท์แน่นจนข้อนิ้วขาวซีด เขาจำความรู้สึกนั้นได้ดี... ความรู้สึกผิดที่กานต์ต้องตายเพราะความประมาทของเขา “กฎพวกนี้มันไม่มีจริงหรอก” เสียงของหนึ่งในกลุ่มดังขึ้น เขาคือชายหนุ่มที่ใส่สูทดูภูมิฐานที่พยายามจะเดินไปที่ประตู “พวกเราถูกขังด้วยความกลัวมากกว่าถูกขังด้วยกุญแจ!” เขาก้าวเท้าฉับๆ ไปที่ประตูเหล็ก มือเอื้อมไปหมุนลูกบิด ทุกคนในห้องกลั้นหายใจ เรย์สังเกตเห็นนีน่าค่อยๆ ถอยหลังไปชิดกำแพง เธอไม่ได้ห้าม ไม่ได้ขัดขวาง แต่ดวงตาของเธอจับจ้องไปที่ประตูด้วยความสนอกสนใจราวกับกำลังเฝ้าดูการทดลองทางวิทยาศาสตร์ *คลิก* เสียงประตูปลดล็อกดังขึ้น ชายคนนั้นหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง “เห็นไหม! ไม่มีอะไรเกิ—” *แกร๊ก!* ยังไม่ทันขาดคำ เสียงกลไกบางอย่างที่เพดานก็ดังขึ้นทันที เลเซอร์สีแดงเส้นหนึ่งพุ่งลงมาเหมือนเส้นด้ายที่คมกริบ มันตัดผ่านกลางลำตัวของชายคนนั้นในเสี้ยววินาที เลือดสีแดงฉานสาดกระจายไปทั่วผนังห้อง ร่างของเขาแยกออกจากกันและล้มลงสู่พื้นด้วยเสียงที่หนักแน่นและน่าสยดสยอง ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง—เงียบยิ่งกว่าตอนแรก เรย์รู้สึกได้ถึงกลิ่นคาวเลือดที่เริ่มตลบอบอวล เขาตัวสั่นเทา ไม่ใช่เพราะความกลัวต่อความตาย แต่เพราะสิ่งที่ปรากฏบนหน้าจอไลน์หลังจากนั้น **แอดมิน:** [กติกาข้อที่ 4: คนที่ 'ตาย' จะเป็นคนเฉลยว่าใครคือ 'สายลับ' ผ่านทางข้อความสุดท้าย... รออ่านกันให้ดีนะ] โทรศัพท์ของทุกคนสั่นพร้อมกัน ร่างที่ไร้วิญญาณบนพื้นยังคงกุมโทรศัพท์ไว้แน่น ข้อความสุดท้ายเด้งขึ้นมาจากบัญชีของชายที่เพิ่งตายไป **ผู้ตาย:** [สายลับ... คือคนคนเดียวที่ไม่เปื้อนเลือด] เรย์มองไปรอบๆ ห้อง นีน่ายืนกอดอกอยู่ที่เดิม ใบหน้าของเธอไร้ความรู้สึก สายตาของเธอไม่ได้มองศพบนพื้น แต่มองมาที่เรย์... ในขณะที่คนอื่นๆ ต่างกระเถิบถอยห่างจากกันเรย์จ้องมองเสื้อผ้าของทุกคน ทุกคนต่างเปื้อนหยดเลือดจากการกระเด็นของร่างชายคนนั้น มีเพียงคนเดียวที่ยืนอยู่ในมุมอับที่เลือดสาดไปไม่ถึง คนคนนั้นคือ 'นีน่า' เรย์ค่อยๆ ถอยหลังจนหลังชนกำแพง หัวใจเขาเต้นรัวเหมือนกลองรบ นีน่าขยับตัวช้าๆ เธอไม่ได้ตกใจ ไม่ได้หวาดกลัว เธอเพียงแค่เอียงคอเล็กน้อยแล้วยิ้มออกมา—รอยยิ้มที่เรย์จำได้แม่นยำ มันคือรอยยิ้มเดียวกับที่เขามักจะเห็นในฝันร้าย... รอยยิ้มของคนที่จะพรากทุกอย่างไปจากเขา “ทายถูกไหมเรย์?” นีน่ากระซิบ เสียงของเธอเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง “หรือจะให้ฉันช่วยเฉลยด้วยการส่งนายไปถามกานต์ที่โลกหน้าเลยดีล่ะ?” ในวินาทีที่นีน่าหยิบมีดสั้นเล่มเล็กออกมาจากแขนเสื้อ ไฟในห้องก็ดับพรึ่บลงสนิท เหลือเพียงแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวจากหน้าจอโทรศัพท์ของเรย์ ที่กำลังรันข้อความประหลาดว่า... 'คุณได้รับคำเชิญเข้ากลุ่ม: กานต์... กำลังพิมพ์' แมวดำใต้แสงจันทร์ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามความมืดมิดนี้ไปพร้อมกับดิฉันนะคะ