แผนซ้อนแผน

“ใต้เท้าเฉิน ท่านกำลังจะบอกว่า ฎีกาฉบับนี้ที่เสนอให้ตัดงบประมาณกรมโยธาเพื่อนำไปเป็น ‘ค่าบำรุงขวัญ’ แก่กองกำลังลับของท่านอ๋อง คือข้อเสนอที่เปี่ยมไปด้วยความจงรักภักดีต่อแผ่นดินอย่างนั้นหรือคะ?” สุ้มเสียงราบเรียบดุจผิวน้ำในยามไร้ลมของหลิวฟางเซียนดังก้องไปทั่วท้องพระโรงที่เงียบเชียบดั่งป่าช้า สายตาของเหล่านางกำนัลและขันทีต่างก้มต่ำ แทบไม่กล้าหายใจแรง เมื่อเห็นม้วนกระดาษสีชาดถูกคลี่ออกช้าๆ ต่อหน้าพระพักตร์จ้าวเฟยหลง ใต้เท้าเฉิน ขุนนางฝ่ายอ๋องหนานเจี้ยนที่เพิ่งได้ทีข่มเหงฮ่องเต้ในที่ประชุมเมื่อครู่ ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะแค่นหัวเราะในลำคอ “คุณหนูหลิว ท่านเป็นเพียงสตรีในวังหลัง เหตุใดจึงก้าวก่ายงานราชการ? หรือท่านคิดว่าฐานะ ‘หมากตัวใหม่’ ที่ฝ่าบาทโปรดปราน จะทำให้ท่านมีสิทธิ์เสนอหน้าในที่แห่งนี้ได้?” จ้าวเฟยหลงนั่งอยู่บนบัลลังก์มังกร พระเนตรคมกริบจ้องมองฟางเซียนด้วยความระแวดระวัง พระองค์ทรงรู้ดีว่าหญิงสาวข้างกายกำลังเล่นกับไฟกองโต แต่นี่คือโอกาสเดียวที่จะดึงอำนาจที่กระจัดกระจายกลับมา ฟางเซียนไม่สะทกสะท้าน นางคลี่ยิ้มบางที่มุมปาก เป็นยิ้มที่ดูสง่างามทว่าเย็นเยียบถึงกระดูก “ข้าเพียงแต่สงสัยเจ้าค่ะ... เพราะเหตุใดในเอกสารชุดเดียวกันนี้ กลับมีตราประทับของ ‘สำนักตรวจสอบเขตแดนทางเหนือ’ ปรากฏอยู่ ทั้งที่ตามระเบียบแล้ว งบประมาณก้อนนี้ต้องผ่านการอนุมัติจากกรมพระคลังหลวงก่อน” นางก้าวเข้าไปใกล้ใต้เท้าเฉินอีกครึ่งก้าว กลิ่นหอมจางๆ ของดอกเหมยจากตัวนางทำเอาขุนนางชราถึงกับชะงัก สายตาที่เคยดูแคลนเริ่มสั่นไหวเล็กน้อย “ใต้เท้าเฉิน... การประทับตราปลอมแปลงตราประทับหลวง คือโทษประหารเก้าชั่วโคตร ท่านลืมไปแล้วหรือคะ?” “เจ้า! เจ้าใส่ร้ายข้า!” ใต้เท้าเฉินแผดเสียงลั่น มือที่ถือฎีกาสั่นเทา “ตราประทับนั่น... มันเป็นของจริง! ท่านอ๋องเป็นผู้มอบให้ข้ากับมือ!” สิ้นคำพูดนั้น ความเงียบงันที่แสนน่าสะพรึงกลัวก็เข้าปกคลุมทันที แม้แต่เข็มสักเล่มตกก็คงได้ยินชัดเจน ฟางเซียนหมุนตัวกลับไปหาจ้าวเฟยหลง ใบหน้านางซีดเผือดราวกับคนไม่มีเลือดหล่อเลี้ยง ทว่าในแววตากลับเปล่งประกายคมกล้าดุจอาวุธ “ฝ่าบาทเพคะ... ได้โปรดทรงพิจารณา นี่คือหลักฐานที่แสดงให้เห็นว่า ขุนนางที่ท่านอ๋องไว้วางใจที่สุด กำลังแอบอ้างพระนามของท่านอ๋อง เพื่อทุจริตงบประมาณแผ่นดินจนขัดต่อราชโองการของพระองค์เอง” อ๋องหนานเจี้ยนที่ยืนอยู่ข้างเสาหลักพยุงพระโรงขมวดคิ้วแน่น เขาขยับกายเตรียมจะเอ่ยปากแก้ต่าง แต่ฟางเซียนกลับเร็วกว่า นางคว้าหมึกพู่กันที่วางอยู่บนโต๊ะข้างๆ แล้วหยดลงบนเอกสารอีกฉบับที่นางแอบซ่อนไว้ในแขนเสื้อ ความลับที่นางเฝ้าตามหามาตลอดหลายราตรี—รายชื่อขุนนางที่รับสินบนจากต่างแคว้น—ปรากฏเด่นชัดขึ้นภายใต้ปฏิกิริยาเคมีจากน้ำยาที่นางเตรียมมา “สิ่งที่ใต้เท้าเฉินยอมรับเมื่อครู่... คือจุดเริ่มต้นของหายนะที่กำลังจะทำลายล้างอำนาจของท่านอ๋องจากภายในเจ้าค่ะ” ฟางเซียนกระซิบผ่านลมปากที่แผ่วเบา แต่ทว่าประโยคนั้นกลับดังก้องในโสตประสาทของทุกคน จ้าวเฟยหลงลุกขึ้นจากบัลลังก์ พระองค์ทรงปรับน้ำเสียงให้ดูตื่นตระหนกและโกรธเกรี้ยวได้อย่างสมบทบาท “ใต้เท้าเฉิน! เจ้าบังอาจถึงเพียงนี้เชียวหรือ! ทหาร! คุมตัวมันไปคุกหลวงเดี๋ยวนี้ ใครขัดขวางถือว่าเป็นกบฏ!” ความวุ่นวายเกิดขึ้นในฉับพลัน ขุนนางฝ่ายอ๋องต่างหันรีหันขวาง ฟางเซียนถอยออกมาอยู่หลังจ้าวเฟยหลง หัวใจของนางเต้นรัวราวกับกลองศึก นางรู้ดีว่านี่เป็นเพียงแค่ด่านแรก อ๋องหนานเจี้ยนไม่มีทางยอมเสียหน้าเพียงเพราะหมากตัวเดียว ทว่าแผนของนางไม่ได้หยุดอยู่แค่นี้ ท่ามกลางความสับสน อ๋องหนานเจี้ยนก้าวออกมาข้างหน้า สองตาจ้องเขม็งมาที่ฟางเซียนราวกับจะกรีดเนื้อนางให้ขาดเป็นชิ้นๆ เขายกมือขึ้นห้ามทหารที่กำลังจะเข้าจับกุมตัวใต้เท้าเฉิน “ฝ่าบาท... หญิงนางนี้กำลังปั่นหัวท่าน” อ๋องหนานเจี้ยนกล่าวด้วยน้ำเสียงต่ำลึก “และข้าคิดว่าท่านควรจะรู้ไว้เดี๋ยวนี้ ว่านอกจากรายชื่อขุนนางที่นางถืออยู่แล้ว... นางยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่ซ่อนไว้เพื่อทรยศท่าน” ฟางเซียนชะงักไปเล็กน้อย หัวใจกระตุกวูบเมื่อเห็นรอยยิ้มเย้ยหยันของท่านอ๋อง “นางไม่ใช่แค่หมากของท่าน แต่เป็น ‘สายลับ’ ที่ข้าส่งไปให้ท่านตั้งแต่แรก... จดหมายฉบับนี้ที่นางเขียนถึงข้าในคืนวาน คือคำตอบว่านางยอมตายเพื่อบัลลังก์ของท่าน หรือยอมขายท่านเพื่อเอาตัวรอด” จ้าวเฟยหลงหันขวับมามองฟางเซียน สายตาของฮ่องเต้ที่เคยดูเชื่อใจ กลับแปรเปลี่ยนเป็นความกังขาที่ยากจะคาดเดาในชั่วพริบตา หวังว่าเนื้อหาตอนนี้จะทำให้ท่านผู้อ่านตื่นเต้นและลุ้นไปกับก้าวเดินของฟางเซียนนะคะ ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปในเกมการเมืองที่แสนอันตรายนี้กับหลิวเยี่ยนซีค่ะ