คดีปริศนาในวังหลวง

กลิ่นอายของหมึกซัดชาและสนิมเหล็กเจือจางลอยอวลอยู่เบื้องพระพักตร์ในตำหนักสืบสวน พระโอษฐ์ของขันธ์หลวงผู้ถือพระราชโองการเหยียดยิ้มเยาะอย่างระมัดระวัง ขณะที่หีบไม้จันทน์หอมบรรจุบัญชีลับสี่สิบแปดเล่มถูกกระแทลงบนโต๊ะไม้สักทองจนเกิดเสียงดังสนั่น "ฉินมู่หลาน... ใต้เท้าอัครเสนาบดีทูลฟ้องว่าตระกูลฉินของเจ้าทุจริตเงินงบประมาณสร้างกำแพงเมืองหลวงสามแสนตำลึงทอง หลักฐานมัดตัวแน่นหนาเช่นนี้ เจ้ายังมีสิ่งใดจะแก้ตัวอีกหรือไม่?" มู่หลานในชุดคลุมผ้าไหมปักลายเหมันต์สีครามเข้ม ขالทั้งสองข้างก้าวออกไปข้างหน้าอย่างมั่นคง ปิ่นหยกขาวสลักลายหงส์บนมวยผมสั่นไหวเล็กน้อยตามจังหวะการเคลื่อนไหว แต่ดวงตาดอกท้อคู่ครากลับฉายแววเยือกเย็นดุจน้ำแข็งพันปี นางมิได้สะท้านสะเทือนต่อแรงกดดันรอบด้าน มิได้ก้มหน้ายอมรับชะตากรรมดั่งเช่นสตรีทั่วไปในวังหลวงแห่งนี้ นางแย้มสรวลน้อยๆ เรียวปากสีชาดแต่งแต้มอย่างประณีตยกขึ้นเป็นมุมสูง รอยยิ้มนั้นงดงามจนน่ากลัว "ใต้เท้าหลิวช่างเร่งรีบตัดสินความยิ่งนัก..." น้ำเสียงของนางราบเรียบทว่าก้องกังวานบาดลึกถึงขั้วหัวใจของผู้ฟัง "บัญชีสี่สิบแปดเล่มนี้ หากตรวจดูเพียงผิวเผินย่อมเห็นร่องรอยการยักยอกเงินจริงดังว่า แต่ก็น่าเสียดาย... ผู้ที่เขียนตัวเลขเหล่านี้ขึ้นมาคงหลงลืมไปว่า ในปีที่สามแห่งรัชศกต้าย안 ราชสำนักมิได้ใช้หมึกจีนชั้นดีนำเข้าจากมณฑลเจียงหนาน หากแต่เกิดอุทกภัยครั้งใหญ่จนต้องใช้หมึกคาร์บอนจากสำนักช่างหลวงแทน หมึกแต่ละชนิดมีปฏิกิริยาต่อความชื้นต่างกัน บัญชีเล่มที่สิบสองถึงสิบห้าที่ท่านนำมากล่าวอ้างว่าเป็นลายมือของบิดาข้า กลับปรากฏร่องรอยการปลอมแปลงด้วยหมึกเจียงหนานที่เพิ่งซื้อขายกันเมื่อสามเดือนก่อน... เช่นนี้แล้ว ใครกันแน่ที่เป็นผู้ฉ้อโกงและคิดโค่นล้มตระกูลข้า?" สิ้นคำกล่าวของนาง ท้องพระโรงพลันตกอยู่ในความเงียบงันราวกับป่าช้า ขันธ์หลวงหน้าซีดเผือด มือที่ถือราชโองการสั่นเทา บรรดาขุนนางที่ยืนสมน้ำหน้าอยู่รอบข้างต่างพากันกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ในมุมมืดของเสาหินสลักลายมังกรทอง เซียวเหยียนเจ๋อ ท่านอ๋องผู้ทรงอำนาจและเย็นชาดุจพญาเหยี่ยว ทอดพระเนตรเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยแววตาพึงพอใจ ฉลองพระองค์สีดำสนิทปักดิ้นทองลายเมฆาขับเน้นให้พระองค์ทรงดูน่าเกรงขามและทรงพลังยิ่งขึ้น พระหัตถ์เรียวยาวกำลังหมุนจอกชาหยกขาวในพระaniอย่างเชื่องช้า สายตาคมกริบดุจใบมีดกวาดมองผู้คนที่คิดร้ายต่อสตรีของพระองค์อย่างเหี้ยมเกรียม นางมิได้เพียงแต่ช่วยตระกูลให้รอดพ้นจากข้อหา แต่กําลังใช้ปัญญาอันเฉียบคมฟาดหน้ากลุ่มอำนาจเก่าจนกระอักเลือดโดยไม่ต้องใช้กำลังแม้แต่น้อย "บังaน!" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจดังขึ้นจากมุมมืด เซียวเหยียนเจ๋อเสด็จก้าวออกมาจากเงาจันทร์ ชายผ้าคลุมยาวลากพื้นส่งเสียงเสียดสีกับหินอ่อนแผ่วเบา ทว่ากลับกดทับบรรยากาศทั้งหมดให้หยุดนิ่ง "คดีฉ้อโกงในวังหลวงนี้ มีเบื้องลึกเบื้องหลังซับซ้อนยิ่งนัก ในเมื่อคุณูปการของตระกูลฉินมีคุณูปการต่อแผ่นดินมาหลายชั่วคน การไต่สวนวันนี้จึงยังสรุปไม่ได้... จนกว่าจะมีการตรวจสอบพยานวัตถุทั้งหมดใหม่อีกรอบโดยกองกำลังลับของเปิ่นหวาง" หลิวฮูหยินและขุนนางฝ่ายตรงข้ามหน้าถอดสี คุกเข่าลงโขกศีรษะจนพื้นศิลาสะเทือนด้วยความหวาดกลัว อำนาจของท่านอ๋องผู้ถือเข็มทิศสังหารนั้นเด็ดขาดและไร้ความปรานี ผู้ใดขวางทางย่อมต้องมีจุดจบด้วยความตายเท่านั้น มู่หลานช้อนสายตาขึ้นสบกับดวงเนตรคมกริบของบุรุษผู้ยืนอยู่เบื้องหน้า หัวใจที่เคยด้านชาและเต็มไปด้วยความแค้นกลับไหววูบด้วยความรู้สึกอบอุ่นล้ำลึกที่ถูกถักทอขึ้นอย่างเงียบงัน เขามักจะก้าวเข้ามาปกป้องนางในยามวิกฤตเสมอ ราวกับรู้ว่านางกำลังวางหมากตاتใดต่อไป ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังคลี่คลายไปในทางที่ดี ขันธ์หลวงเฒ่าผู้นำสารกลับทรุดตัวลงคุกเข่าด้วยอาการตัวสั่นเทา พร้อมกับยื่นราชโองการลับฉบับสุดท้ายที่เพิ่งถูกส่งมาด้วยม้าเร็วจากชายแดนเหนือด้วยมืออันสั่นเทา "ท... ท่านอ๋อง... ใต้เท้า... เกิดเรื่องใหญ่แล้วพ่ะย่ะค่ะ..." เสียงของขันธ์หลวงขาดหายเป็นห้วงๆ "กองทัพพิทักษ์ชายแดน... ถูกกองกำลังปริศนาล้อมสังหารจนสิ้นซากเมื่อคืนนี้ และตราประทับหยกประจำตัวของท่านอ๋อง... ถูกพบอยู่ในจุดเกิดเหตุ!" เซียวเหยียนเจ๋อชะงัก พระเนตรที่เคยเยือกเย็นพลันหรี่แคบลง รัศมีสังหารแผ่ซ่านออกจากพระวรกายจนอุณหภูมิรอบบริเวณลดฮวบลงทันตาเห็น มู่หลานขมวดคิ้วมุ่น ความรู้สึกสังหรณ์ใจบางอย่างตีรวนขึ้นมาในอก นางก้าวเข้าไปใกล้พระองค์ หมายจะเอื้อมมือไปแต้มแขนเสื้อเพื่อปลอบประโลม แต่ทว่า... ในวินาทีนั้นเอง ประตูตำหนักเหล็กกล้าก็ถูกปิดตายด้วยกลไกปริศนาจากด้านนอก พร้อมกับลูกดอกอาบยาพิษนับร้อยดอกที่พุ่งแหวกอากาศเข้ามาหาพวกเขาทั้งสองคนจากทุกทิศทุกทาง! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและฟาดฟันไปพร้อมกับความแค้นอันงดงามนี้นะคะ