เปิดฉากสงครามไซเบอร์

"ถ้าคุณถอดรหัสผ่านคีย์การ์ดชั้นที่สามช้าไปอีกสามวินาที หน้าจอแสดงผลตรงหน้าเราคงกลายเป็นสุสานดิจิทัลไปแล้วครับ เซราฟินา" น้ำเสียงของลีโอเจือรอยยิ้มบางเบา แม้ว่าเม็ดเหงื่อกาฬจะผุดพรายขึ้นตามไรผมของเขา ความกดดันภายในห้องควบคุมยุทธการเคลื่อนที่เวลานี้สูงเสียจนแทบจะได้ยินเสียงโมเลกุลของอากาศเสียดสีกัน หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าฉายภาพสถาปัตยกรรมเครือข่ายของกองยานรบจักรวรรดิที่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้เขตอาณัติเรื่อยๆ ราวกับฝูงมัจจุราชเหล็กไหล เซราฟินาไม่ได้หันมามอง เข็มขัดสนามรบและเครื่องแบบรัดกุมขับเน้นท่าทีตึงเครียดของเธอ ดวงตาคู่คมจดจ้องอยู่กับแถบสถานะการเชื่อมต่อควอนตัมที่กระพริบเตือนเป็นสีแดงฉาน นิ้วเรียวยาวพับหน้าต่างคำสั่งลงอย่างรวดเร็วก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งที่ซ่อนความโล่งอกเอาไว้ไม่มิด "เพราะฉันรู้ว่าคุณมัวแต่คำนวณอัตราความคุ้มค่าของการใช้พลังงานจนเกือบทำแผนล่มต่างหากล่ะ ลีโอ... เลิกบ่นแล้วจัดการเชื่อมต่อเกตเวย์ตัวที่สี่เสียที กองยานรบระลอกแรกกำลังจะเข้าสู่รัศมียิงสนับสนุนแล้ว" ลีโอยิ้มรับคำตำหนินั้นอย่างไม่ถือสา มือเรียวของอดีตโปรแกรมเมอร์สะบัดผ่านแป้นพิมพ์แสงโฮโลแกรมด้วยความเร็วสูง รหัสคำสั่งภาษาเครื่องระดับต่ำถูกป้อนเข้าไปในระบบโครงข่ายของข้าศึกผ่านช่องโหว่ที่เขาใช้เวลาวิเคราะห์มาตลอดสามวันเต็ม ระบบของกองยานศัตรูถูกออกแบบมาอย่างแน่นหนาด้วยไฟร์วอลล์ควอนตัมสามชั้น แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาสำหรับคนที่มี "ระบบซ่อมใจ" คอยช่วยเหลือในการวิเคราะห์จุดอ่อนเชิงโครงสร้างอย่างแม่นยำ รอยยิ้มมุมปากของลีโอปรากฏขึ้นเมื่อหน้าจอระบบแสดงสถานะ *[เจาะทะลวงไฟร์วอลล์ชั้นที่ 3 สำเร็จ 100%]* "ยินดีต้อนรับสู่ระบบควบคุมภายในของพวกท่านครับ ท่านพลเรือตรี" ลีโอพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะเริ่มขั้นตอนที่ท้าทายที่สุด นั่นคือการฝังมัลแวร์สกัดกั้นคำสั่ง (Command Interception Malware) เข้าไปในระบบสื่อสารหลักของกองยานศัตรู เพื่อทำให้พวกมันคิดว่าคำสั่งถอยทัพและคำสั่งโจมตีคือสิ่งเดียวกัน แสงไฟนีออนสีฟ้าภายในห้องควบคุมกะพริบวูบวาบตามจังหวะการรับส่งข้อมูลมหาศาล เซราฟินายืนกอดอกมองการทำงานของชายหนุ่มด้วยแววตาที่ซับซ้อน เธอยังคงจำได้ดีถึงวันที่ลีโอก้าวเข้ามาในฐานทัพแห่งนี้ด้วยท่าทีเกียจคร้านและรักสบายราวกับคุณชายตกยาก แต่ใครจะคาดคิดว่าภายใต้ท่าทีเหล่านั้น จะซ่อนมันสมองระดับอัจฉริยะที่สามารถพลิกสถานการณ์สงครามที่ดูเหมือนพ่ายแพ้ตั้งแต่อยู่ในมุ้ง ให้กลายเป็นเกมกระดานที่พวกเขาถือไพ่เหนือกว่าได้ "ระบบกระจายสัญญาณกำลังทำงาน..." ลีโอรายงานเสียงเรียบ ดวงตาเป็นประกายสะท้อนแสงสีฟ้าจากหน้าจอ "อีกสิบวินาที คำสั่งเปิดใช้งานระบบป้องกันภัยตัวเองของกองยานศัตรูจะถูกส่งไปยังทุกลำในกองทัพ... ส่งผลให้พวกมันหันปากกระบอกปืนใส่กันเองโดยสมบูรณ์" "ระวัง!" เซราฟินาอุทานขึ้นอย่างลืมตัว เมื่อจู่ๆ สัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็ดังสนั่นหวั่นไหว หน้าจอหลักสะท้อนภาพโฮโลแกรมของกองยานศัตรูที่จู่ๆ ก็หยุดชะงักกลางคัน ทว่า แทนที่พวกมันจะหันปากกระบอกปืนใส่กันตามแผน กลับมีสัญญาณรบกวนปริศนาพุ่งตรงเข้ามาโจมตีเซิร์ฟเวอร์หลักของพวกเขาอย่างรุนแรง *เปรี๊ยะ!* ประกายไฟสีขาวโพลนพุ่งออกมาจากแผงควบคุมหลัก แรงกระชากทางพลังงานทำให้ร่างของลีโอเซถอยหลังไปสองก้าว โชคดีที่เซราฟินาพุ่งเข้าไปคว้าแขนของเขาไว้ได้ทันก่อนที่เขาจะล้มลงกระแทกพื้น "เกิดอะไรขึ้น? ระบบป้องกันของเราถูกเจาะงั้นเหรอ?" เซราฟินาถามเสียงเข้ม กวาดสายตามองหน้าจอที่ตอนนี้เต็มไปด้วยสัญญาณรบกวนและข้อความแปลกปลอมที่วิ่งผ่านไปมาด้วยความเร็วสูง ลีโอยกมือขึ้นปัดเศษฝุ่นควันจางๆ ออกจากเสื้อคลุมวิศวกรของตน เขาสูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ ดวงตาที่เคยฉายแววขี้เล่นเมื่อครู่กลับแปรเปลี่ยนเป็นความจริงจังและเย็นชาอย่างน่าประหลาด นิ้วเรียวกดเรียกหน้าต่างวิเคราะห์ระบบขึ้นมาใหม่อย่างรวดเร็ว "ไม่ใช่..." ลีโอเอ่ยเสียงเครียด "ระบบของเราไม่ได้ถูกเจาะ... แต่มี 'ใครบางคน' กำลังใช้เส้นทางที่เราเปิดไว้เพื่อแทรก 3rd-party payload เข้าไปในระบบหลักของข้าศึกตัดหน้าเราไปก้าวหนึ่ง" หน้าจอโฮโลแกรมขยายใหญ่ขึ้น เผยให้เห็นลายเซ็นดิจิทัลปริศนาที่กำลังกินรวบสิทธิ์การควบคุมกองยานศัตรูทั้งหมดแทนที่โค้ดของลีโออย่างเลือดเย็น และสิ่งที่ทำให้หัวใจของวิศวกรหนุ่มกระตุกวูบก็คือ รูปแบบการเขียนโค้ดนั้น... มันคุ้นตาเสียจนน่ากลัว ราวกับว่าสะท้อนมาจากกระจกเงาด้านตรงข้าม *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบลึกลับที่เงียบหายไปนานดังขึ้นในโสตประสาทของลีโอ พร้อมกับข้อความสีทองเรืองรองที่ปรากฏขึ้นกลางห้วงความคิด *[ตรวจพบสิ่งแปลกปลอมระดับ SSS: "โปรแกรมเมอร์เงา" กำลังเข้ายึดครองระบบโครงข่ายหลัก]* *[คำเตือน: เป้าหมายมิใช่การทำลายกองยานศัตรู แต่เป็นการรีเซ็ตระบบจักรวาลทั้งหมดเพื่อเริ่มกระบวนการ "ล้างบาง"]* ก่อนที่ลีโอจะทันได้เอ่ยปากเตือนอะไร ประตูห้องควบคุมยุทธการก็ถูกระเบิดออกด้วยแรงดันพลาสมา เสียงฝีเท้าหนักแน่นนับสิบคู่ก้าวเข้ามาพร้อมกับเงาร่างในชุดเกราะรบสีดำสนิทที่ปราศจากสัญลักษณ์สังกัด และที่น่าตกใจที่สุดคือ ผู้ที่ก้าวออกมาจากแถวหน้าสุดนั้น ถือปืนพลาสม่าเล็งตรงมาที่พวกเขา พร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ยภายใต้หน้ากากกึ่งโปร่งใส "ยินดีต้อนรับสู่ตอนจบของพวกคุณครับ... ลีโอ และ เซราฟินา" ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลุ้นระทึกไปกับลีโอและเซราฟินาในตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ ไซเบอร์พังค์2099