เสียงแจ้งเตือนภารกิจระดับ SSS

นิ้วเรียวยาวของลีโอหยุดชะงักลงเหนือแป้นพิมพ์โฮโลแกรมสีฟ้าคราม เสียงฮัมต่ำของเครื่องปฏิกรณ์ควอนตัมในห้องควบคุมหลักดังสะท้อนผ่านพื้นรองเท้าบูatเหล็กกล้า ความกดอากาศภายในสถานีอวกาศเนบิวลา-07 ลดต่ำลงเล็กน้อยจนรู้สึกได้ถึงความเย็นเฉียบที่ไล่เลื้อยผ่านต้นคอ สำหรับอดีตโปรแกรมเมอร์ที่ผันตัวมาเป็นวิศวกรฝึกหัดอย่างเขา ความเงียบงันแบบนี้ไม่ใช่สัญญาณของความสงบสุข แต่มันคือความผิดปกติขั้นวิกฤตของระบบนิเวศน์ปิดที่ถูกควบคุมด้วยอัลกอริทึม "อัตราการไหลเวียนของพลังงานในเซกเตอร์เจ็ดตกฮวบลงแปดเปอร์เซ็นต์ติดต่อกันสามรอบวัฏจักรแล้วนะครับ" ลีโอเอ่ยขึ้น ทำลายความเงียบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ขณะที่ดวงตาสีเข้มกวาดมองตัวเลขโค้ดนับพันบรรทัดที่ไหลผ่านม่านตาผ่านแว่นตากรองแสง เซราฟินาซึ่งยืนกอดอกพิงแผงควบคุมหลักอยู่ไม่ไกล ไม่ได้หันกลับมามองทันที ดวงตาคู่คมภายใต้กรอบหน้าเรียบนิ่งยังคงจับจ้องไปยังแผนภาพแสดงโครงสร้างสถานีสามมิติที่หมุนวนช้าๆ แสงสีส้มอ่อนสะท้อนบนเส้นผมสีเงินยวงของเธอ ใบหน้าด้านข้างที่เชิดขึ้นเล็กน้อยบ่งบอกถึงความตึงเครียดที่ถูกเก็บกดไว้ภายใต้ท่าทีเยือกเย็น "นายกำลังกังวลเรื่องความผันผวนของสนามแม่เหล็กสุริยะที่เพิ่งผ่านพ้นไปเมื่อชั่วโมงก่อนใช่ไหม ลีโอ" เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลของหัวหน้าแผนกยุทธการเอ่ยถาม โดยไม่ละสายตาจากจอภาพ "ไม่ใช่แค่ความผันผวนธรรมดานะครับ" ลีโอถอนหายใจเบาๆ พร้อมกับเลื่อนหน้าต่างโปรแกรมมาซ้อนทับกันเพื่อวิเคราะห์ความหนาแน่นของอนุภาค "ถ้ามันเป็นแค่วายุสุริยะ เกราะป้องกันระดับสี่ก็น่าจะดูดซับไว้ได้หมด แต่นี่... ค่าความต้านทานแรงโน้มถัดในชั้นบรรยากาศชั้นนอกกำลังบิดเบี้ยว เหมือนกับว่ามีมวลขนาดมหึมาบางอย่างกำลังดึงดูดแรงโน้มถัดจากภายนอกเข้ามา" เขากดปุ่มรีเซ็ตการคำนวณครั้งที่ห้า กราฟแท่งสีแดงเข้มพุ่งทะยานขึ้นสูงจนแตะขีดจำกัดสูงสุดของหน้าจอ โครงสร้าง World-building ของสถานีแห่งนี้ถูกออกแบบมาให้รองรับแรงกระแทกจากอุกกาบาตขนาดเล็กได้สบายๆ แต่สิ่งที่เขากำลังคำนวณอยู่นี้ไม่ใช่ก้อนหินอวกาศทั่วไป เซราฟินาก้าวเท้าเข้ามาช้าๆ เสียงรองเท้าบูatกระทบพื้นโลหะดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ เธอยื่นมือเรียวลงมาแตะที่ขอบโต๊ะทำงานของเขา กลิ่นจางๆ ของน้ำยาทำความสะอาดโลหะผสมกับกลิ่นกาแฟดำลอยแตะจมูก "ผลการคำนวณความเสี่ยงของนายออกมาเป็นอย่างไร" "ศูนย์จุดศูนย์ศูนย์หนึ่งเปอร์เซ็นต์ที่จะรอด... ถ้าเรายังอยู่ที่นี่โดยไม่มีการปรับเปลี่ยนมุมของแผงรับพลังงาน" ลีโอยิ้มแห้งๆ ส่งให้เธอ เป็นรอยยิ้มแบบเด็กดีที่มักจะปรากฏขึ้นทุกครั้งเมื่อเขาเจอเรื่องน่าปวดหัว "แต่เนื่องจากผมเป็นคนรักความสบายและไม่อยากตายก่อนจะได้กินราเม็งกึ่งสำเร็จรูปในตู้เย็น ผมเลยคิดว่าเราควรจะเริ่มอพยพคนงานในเซกเตอร์ล่างทันทีนะครับ" ทว่า ก่อนที่เซราฟินาจะได้เอ่ยปากออกคำสั่งใดๆ เสียงสัญญาณเตือนภัยแบบเดิมที่คุ้นเคยก็เงียบหายไป... แทนที่ด้วยความเงียบงันที่น่ากลัวกว่าเดิม หน้าจอโฮโลแกรมทั้งหมดในห้องควบคุมกะพริบเป็นสีแดงฉานพร้อมกัน เสียงระบบปฏิบัติการหลักของสถานีอวกาศส่งเสียงสังเคราะห์เตือนด้วยโทนเสียงต่ำและเร็วกว่าปกติถึงสามเท่า ซึ่งเป็นระบบความปลอดภัยสูงสุดที่ลีโอไม่เคยได้ยินมาก่อนตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่นี่ [ ตรวจพบวัตถุแปลกปลอมขนาดมหึมาเคลื่อนที่ด้วยความเร็วเหนือแสง ] [ พิกัดเป้าหมาย: พุ่งตรงมายังใจกลางสถานีอวกาศเนบิวลา-07 แบบประสานงา ] [ ระยะเวลาปะทะ: อีก 300 วินาที ] ลีโอเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย สมองของเขาประมวลผลข้อมูลมหาศาลในเสี้ยววินาที ความเร็วเหนือแสงหมายความว่ามันมาถึงแล้วก่อนที่พวกเขาจะทันได้เห็นมันด้วยตาเปล่าผ่านกล้องโทรทรรศน์ดาราศาสตร์ ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง หน้าจอหลักตรงหน้าลีโอก็ถูกแทนที่ด้วยหน้าต่างสีดำสนิท ตัวอักษรสีทองอร่ามค่อยๆ ปรากฏขึ้นทีละบรรทัดด้วยฟอนต์โบราณที่ระบบของสถานีไม่น่าจะรองรับได้ [ แจ้งเตือนภารกิจระดับ SSS: ผู้พิทักษ์แห่งขอบจักรวาล ] [ คำอธิบาย: ภัยพิบัติระดับดวงดาว "เศษซากอารยธรรมโบราณลอสท์โกลด์" กำลังชนเข้ากับสถานีอวกาศเพื่อแย่งชิงแกนกลางพลังงานควอนตัม ] [ เงื่อนไขการเอาชีวิตรอด: ปลดล็อกระบบซ่อมแซมฉุกเฉินระดับสูงสุดและเชื่อมต่อจิตใจเข้ากับเตาปฏิกรณ์ภายใน 180 วินาที มิฉะนั้นสถานีจะถูกกลืนหายไปในหลุมดำจำลอง ] เซราฟินาหันขวับมามองลีโอทันที ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจเมื่อเห็นรหัสสีทองที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอส่วนตัวของเขา "ลีโอ... นั่นมันระบบอะไร ทำไมระบบป้องกันภัยของสถานีถึงตอบสนองต่อโค้ดลับบ้าๆ นั่น?" ลีโอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก นิ้วมือที่เคยคล่องแคล่วกลับสั่นเทาเล็กน้อยไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะตัวเลขถอยหลังที่มุมขวาบนของหน้าจอจู่ๆ ก็เปลี่ยนเป็นสีเลือด และเสียงฝีเท้าจำนวนมากดังขึ้นจากทางเดินด้านนอก—ไม่ใช่เสียงของลูกเรือ แต่เป็นเสียงโลหะขูดขีดกันอย่างรุนแรงราวกับมีสิ่งมีชีวิตบางอย่างกำลังพยายามพังประตูห้องควบคุมเข้ามาจากภายนอก ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมากับลีโอและเซราฟินาในบทนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ ไซเบอร์พังค์2099