เสียงคำรามของจักรกลยักษ์รุ่นไพรม์วอร์ลด์ดังสนั่นหวั่นไหวจนพื้นคอนกรีตเสริมเหล็กใต้ฝ่าเท้าสั่นสะเทือน ลีโอถอยหลังไปหนึ่งก้าว ส้นรองเท้าบูทบดเข้ากับเศษซากโลหะที่บิดเบี้ยวจนเกิดประกายไฟสีฟ้าแล่บแปลบปลาษ อากาศรอบตัวอบอวลไปด้วยกลิ่นฉุนของน้ำมันไฮดรอลิกที่รั่วไหลและโอโซนจากการประจุพลังงานระดับสูง บอสตรงหน้าคืออสูรกายเหล็กกล้าสูงสามเมตรที่ถูกควบคุมด้วยระบบปัญญาประดิษฐ์นอกรีต มันกำลังเงมือขวาที่เป็นใบเลื่อยโซ่ความร้อนสูงขึ้นหมายจะผ่าร่างของเขาให้เป็นสองท่่อนในคราเดียว
"วิเคราะห์รูปแบบการโจมตี... ค่าความน่าจะเป็นที่จะหลบพ้นด้วยความเร็วปกติอยู่ที่ศูนย์จุดศูนย์หนึ่งเปอร์เซ็นต์ครับ"
เสียงแจ้งเตือนจากระบบสมองกลฝังตัวดังขึ้นในโสตประสาทของลีโออย่างต่อเนื่อง หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าใสหลายสิบจอพุ่งพร่างพรายขึ้นในลานสายตา เต็มไปด้วยตัวเลขโค้ดคำนวณและสมการฟิสิกส์ที่วิ่งผ่านด้วยความเร็วสูง แต่วิฟสเกลความนิ่งในใจของอดีตโปรแกรมเมอร์หนุ่มกลับสวนทางกับความโกลาหลเบื้องหน้า เขายกย่องความขี้เกียจของตัวเองในอดีตขึ้นมาเงียบๆ เพราะถ้าเขาไม่เคยขี้เกียจจนต้องเขียนสคริปต์อัตโนมัติมาช่วยทุ่นแรงทุกอย่างในชีวิต วันนี้เขาคงกลายเป็นเศษเนื้อบดบนพื้นโรงงานรกร้างแห่งนี้ไปแล้ว
"ช้าไปนิดนะไอ้เบิ้ม" ลีโอบ่นพึมพำกับตัวเองด้วยรอยยิ้มมุมปาก
เขาย่อตัวลงต่ำ น้ำหนักทิ้งลงบนขาข้างขวาพร้อมกับพลิกข้อมือซ้ายอย่างรวดเร็วเพื่อปลดล็อกเกราะแม่เหล็กที่แขนเสื้อ แสงไฟสีแดงวาบขึ้นที่ข้อมือก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีเขียวมรกตเมื่อระบบระบุตัวตนเสร็จสมบูรณ์ แทนที่จะวิ่งหนีหรือพยายามโจมตีสวนกลับซึ่งเป็นวิธีที่คนธรรมดาจะทำ ลีโอกลับเลือกที่จะพุ่งเข้าหาจุดบอดใต้รักแร้ของจักรกลยักษ์ ซึ่งเป็นจุดเชื่อมต่อพลังงานหลักที่เขาใช้เวลาคำนวณหาช่องโหว่มานานร่วมสิบนาทีเต็ม
ทางด้านเซราฟินาที่กำลังยิงสนับสนุนจากระเบียงชั้นลอยเบื้องบน ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจ ใบหน้าที่มักจะเรียบเฉยและเยือกเย็นเสมอระบายความตึงเครียดออกมาอย่างปิดไม่มิด นิ้วเรียวยาวของเธอกดไกปืนไรเฟิลพลังงานสูงยิงสกัดกระสุนปืนกลอัตโนมัติของบอสเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ แม้เธอจะเชื่อมั่นในมันสมองของลีโอ แต่การเอาตัวเข้าไปเสี่ยงในระยะประชิดกับจักรกลสังหารรุ่นต้นแบบนั้นมันบ้าบิ่นเกินไปเสียหน่อย
"ลีโอ! อย่าเล่นพิเรนทร์นะ!" เสียงตะโกนของหัวหน้าสาวดังฝ่าเสียงคำรามของเครื่องจักร แต่ชายหนุ่มเพียงแค่เหลือบตาขึ้นมองเธอบนที่สูงแล้วส่งยิ้มกวนๆ กลับไปให้หนหนึ่ง
ในเสี้ยววินาทีเป็นตายนั้น ลีโอไม่ได้ใช้พละกำลัง แต่เขาใช้ 'ตรรกะ'
ปลายนิ้วของเขาแตะลงบนแผงควบคุมฉุกเฉินที่ซ่อนอยู่ใต้เกราะของบอส ซึ่งเปิดออกได้ด้วยการยิงคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าจังหวะที่สามพอดีตามที่ระบบคำนวณไว้ ไม่ขาดไม่เกินแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว มือขวาของเขาคว้าสายเคเบิลควบคุมระบบระบายความร้อนแล้วกระชากออกอย่างแรง บังคับให้เตาปฏิกรณ์ภายในโอเวอร์โหลดตัวเองโดยสมบูรณ์
พลังงานมหาศาลถูกบีบอัดใหลย้อนกลับเข้าสู่แกนกลางในชั่วพริบตา เสียงหวีดแหลมของระบบเตือนภัยดังลั่นจนแก้วหูแทบแตก ก่อนที่แสงสีขาวเจิดจ้าจะสว่างวาบทั่วทั้งห้องโถง แรงระเบิดอัดกระแทกส่งร่างของลีโอกระเด็นถอยหลังกลิ้งหลุกๆ ไปกับพื้น แต่เขาก็ใช้ไหวพริบกางโล่พลังงานสำรองรับแรงกระแทกไว้ได้ทันท่วงที
เมื่อฝุ่นควันและประกายไฟเริ่มจางลง ร่างมหึมาของจักรกลไพรม์วอร์ลด์ก็สั่นกระตุกอย่างรุนแรง ใบเลื่อยโซ่ที่เคยคุกคามหยุดหมุนสนิท ก่อนที่มันจะทรุดฮวบลงคุกเข่าและพังทลายกลายเป็นกองเศษเหล็กไร้ค่าต่อหน้าต่อตา
ความเงียบสงบเข้าปกคลุมพื้นที่ชั่วขณะ มีเพียงเสียงสะท้อนของการระเบิดเบาๆ ที่มุมห้อง ลีโอค่อยๆ ยันกายลุกขึ้นปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าอย่างใจเย็น ก่อนจะถอนหายใจยาวเหยียดด้วยความโล่งอก
"ภารกิจกำจัดบอสเสร็จสิ้น... ได้เวลาไปพักผ่อนเสียทีนะครับ" เขาพึมพำเบาๆ พร้อมกับรอยยิ้มโล่งใจ
ทว่า ในขณะที่เขากำลังจะหันไปส่งสัญญาณบอกเซราฟินาว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีนั้น หน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉานก็เด้งพรวดขึ้นตรงหน้าโดยไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า เสียงสังเคราะห์ของระบบที่เงียบหายไปนานกลับดังขึ้นอีกครั้งด้วยโทนเสียงที่เย็นเยียบและผิดเพี้ยนไปจากเดิม
[แจ้งเตือนด่วน: ตรวจพบรหัสลับระดับ SSS ซ่อนอยู่ใต้ฐานข้อมูลของบอส... ระบบกำลังถูกควบคุมโดยโปรแกรมไม่ทราบฝ่าย... และ... มีสัญญาณชีพปริมาณมหาศาลกำลังตื่นขึ้นใต้พื้นดินเบื้องล่างใต้เท้าของคุณ...]
ดวงตาของลีโอเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มขี้เล่นบนใบหน้าแข็งค้างไปทันทีเมื่อเซบาสเตียนจากห้องควบคุมกลางส่งเสียงตะโกนผ่านวิทยุสื่อสารด้วยน้ำเสียงแตกตื่นจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์
"ลีโอ! ถอยออกมาเดี๋ยวนี้! สิ่งที่คุณเพิ่งฆ่าไป... มันไม่ใช่บอสหลัก... แต่มันคือ 'ตัวล่อ' ต่างหาก!"
แล้วพื้นคอนกรีตใต้กองเศษเหล็กก็ปริแตกออกเป็นเสี่ยงๆ พร้อมกับไอความร้อนสีดำทะมึกที่พวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า...
ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลุ้นระทึกไปกับลีโอนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ
ไซเบอร์พังค์2099
ระบบซ่อมใจนายวิศวกรขี้เก๊ก•ตอนที่ 36
หมัดน็อกปิดฉาก
ผลงานโดย ไซเบอร์พังค์2099
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ไซเบอร์พังค์2099)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ระบบซ่อมใจนายวิศวกรขี้เก๊ก นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!