เหยื่อรายต่อไป

เสียงแจ้งเตือนจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ไม่ได้ดังขึ้นในฐานะเสียงเตือนภัยธรรมดา แต่มันกรีดแท่งแก้วแก้วหูด้วยคลื่นความถี่ต่ำที่ทำให้กระดูกสันหลังของรวิศเย็นวาบ *[แจ้งเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบการเข้าถึงฐานข้อมูลลับ IP Address ตรงกับห้องทำงานของ "อัยการสูงสุด" และเป้าหมายกำลังเคลื่อนตัวมายังพิกัดปัจจุบันของคุณ... ในอีก 3 นาทีข้างหน้า]* ตัวเลขดิจิทัลสีแดงฉานบนหน้าจอนับถอยหลังอย่างเลือดเย็น 180 วินาที... 179 วินาที... รวิศไม่ได้ขยับเขยื้อn ร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีเข้มยืนนิ่งอยู่หน้าโต๊ะทำงาน ดวงตาคมกริบกวาดมองข้อความนั้นด้วยความสงบนิ่งที่น่ากลัว ประสบการณ์หลายปีในการเผชิญหน้ากับวิญญาณอาฆาตและอำนาจมืดเบื้องหลังกระบวนการยุติธรรมสอนให้เขารู้ว่า ความกลัวเป็นศัตรูตัวฉกาจที่สุด แต่ในสถานการณ์นี้ สิ่งที่เขากังวลไม่ใช่ความปลอดภัยของตนเอง สายตาของทนายหนุ่มเหลือบมองไปยังโซฟาตัวยาว นทีกำลังนอนหลับตาพริ้ม ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ แต่เม็ดเหงื่อกาฬกลับผุดพรายเต็มกรอบหน้า คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันแน่นราวกับกำลังต่อสู้กับฝันร้ายที่ดึงรั้งวิญญาณของเขาไว้ในห้วงเหวลึก ทว่ารวิศรู้ดี... นี่ไม่ใช่ฝันร้ายธรรมดา "นที... ตื่นครับ" รวิศก้าวเข้าไปใกล้เขย่าไหล่อดีตนายตำรวจสืบสวนเบาๆ แต่ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง ร่างกายของนทีเย็นเฉียบราวกับคนไข้ในห้องดับจิต ทั้งที่อุณหภูมิในห้องทำงานปรับไว้พอเหมาะ เมื่อปลายนิ้วของรวิศแตะลงที่ข้อมือของอีกฝ่าย สัมผัสพิเศษที่ติดตัวมาตั้งแต่เด็กก็ทำงานทันที อากาศรอบตัวบิดเบี้ยวเป็นระลอกคลื่นสีเทาหม่น ไอทมิฬสายหนึ่งกำลังเลื้อยวนอยู่รอบร่างของนทีราวกับงูพิษ มันไม่ใช่พลังงานวิญญาณทั่วไป แต่มันคือ "อาคมสะกดวิญญาณ" ระดับสูงที่ถูกส่งผ่านมาทางเครือข่ายดิจิทัล เป็นไสยเวทประยุกต์ที่ผสานเข้ากับเทคโนโลยีการสื่อสารยุคใหม่—ใครบางคนกำลังใช้มนต์ดำควบคุมพิกัดและกัดกินพลังชีวิตของนทีผ่านสัญญาณอินเทอร์เน็ต! "บ้าเอ๊ย..." รวิศสบถเบาๆ ในลำคอ ดวงตาเปลี่ยนเป็นประกายสีนิลเข้มเมื่อเขาเพ่งมองทะลุผ่านม่านมิติ ในห้วงจิตใต้สำนึกของนทีตอนนี้ ภาพที่ปรากฏคงไม่ใช่ห้องทำงานที่ปลอดภัย แต่เป็นห้องสอบสวนสีขาวโพลนที่ไม่มีที่สิ้นสุด มีเงาร่างไร้หน้าจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังกรูเข้าตรึงร่างของเขาไว้ และเงากลางห้องนั้น... เงาที่สวมชุดสูทเนี๊ยบกริบและถือแฟ้มเอกสารสีดำสนิท กำลังเอื้อมมือควักดึง "ดวงจิต" ของอดีตนายตำรวจผู้ยึดมั่นในความยุติธรรมออกมาทีละน้อย หากปล่อยไว้อีกไม่ถึงสองนาที วิญญาณของนทีจะแตกสลาย และร่างเนื้อบนโลกนี้ก็จะกลายเป็นเพียงเปลือกไร้จิตวิญญาณ เสียงก้าวฝีเท้าหนักแน่นดังขึ้นจากทางเดินด้านนอก... *ตึก... ตึก... ตึก...* มันใกล้เข้ามาทุกที เสียงรองเท้าหนังราคาแพงที่กระทบพื้นหินอ่อนอย่างเป็นจังหวะ มันคือการประกาศการมาถึงของผู้ทรงอำนาจผู้ไร้ความปรานี IP Address นั้นไม่ได้โกหก อัยการสูงสุด... หรือใครก็ตามที่ใช้ชื่อนั้นกำลังก้าวเข้ามาในอาณาเขตของพวกเขา รวิศไม่มีเวลาลังเล สัญชาตญาณนักกฎหมายและผู้ใช้ไสยเวทผสานเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์แบบ มือขวาคว้าปากกาหมึกซึมด้ามเก่งที่สลักอักขระโบราณไว้ที่ตัวด้าม มือซ้ายหยิบตลับหมึกชาดสีแดงฉานขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เขามีเวลาจำกัดในการทำสองสิ่งพร้อมกัน: ปกป้องร่างเนื้อของนทีจากการถูกลัก ฐานข้อมูล และขัดขวางผู้มาเยือนที่กำลังจะพังประตูเข้ามา รวิศจรดปลายปากกาลงบนฝ่ามือของนทีอย่างแม่นยำ เลือดลมในกายของทนายหนุ่มถูกรีดเร้นออกมาเพื่อใช้เป็นสื่อกลางในการทำพิธี "สะท้อนอาคม" อักขระโบราณสีแดงสดเปล่งแสงเรืองรองขึ้นวูบหนึ่ง ทว่าในเสี้ยววินาทีนั้นเอง บานประตูห้องทำงานก็ถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรงด้วยพลังงานมหาศาล! แรงระเบิดจากคลื่นพลังไสยเวทซัดเอากระดาษและแฟ้มเอกสารปลิวว่อนไปทั่วห้อง รวิศเงยหน้าขึ้นช้าๆ สายตาคมกริบประสานเข้ากับร่างของผู้ที่ก้าวเข้ามาใหม่ในความมืดสลัวของโถงทางเดิน นั่นไม่ใช่ร่างของชายชราผู้ทรงอิทธิพลตามที่คาดคิด แต่เป็นร่างของชายหนุ่มวัยไล่เลี่ยกับเขา รอยยิ้มเยียบเย็นปรากฏบนมุมปากของแขกผู้ไม่ได้รับเชิญ ในมือถือแท็บเล็ตที่หน้าจอยังคงกระพริบคำว่า *[Access Granted]* และที่น่ากลัวที่สุดคือ... ดวงตาคู่นั้นว่างเปล่าไร้ซึ่งความเป็นมนุษย์ ดั่งเช่นหุ่นเชิดที่ถูกชักใยโดยเงาดำทะกาฬเบื้องหลัง "คุณรวิศ... การขัดขวางกระบวนการยุติธรรม มีโทษถึงประหารชีวิตนะครับ" น้ำเสียงนุ่มนวลแต่เย็นเยียบเอ่ยขึ้น พร้อมกับฝ่ามือของอีกฝ่ายที่ยกขึ้นชี้ตรงมาที่หน้าผากของนทีที่นอนไร้สติอยู่ รวิศก้าวขึ้นมาขวางหน้าสหายสนิททันที ร่างกายแผ่ไอพลังสีครามเข้มออกมารอบตัว ปากกาในมือกระชับแน่น พร้อมปะทะทั้งทางกฎหมายและทางไสยเวทในวินาทีเป็นตายนี้ แต่ก่อนที่การปะทะครั้งใหญ่จะเริ่มต้นขึ้น จู่ๆ หน้าจอคอมพิวเตอร์หลักที่เคยนับถอยหลังก็ดับวูบลง พร้อมกับเสียงหัวเราะแหบพร่าที่ดังสะท้อนก้องอยู่ในหัวของรวิศและนทีพร้อมๆ กัน—เสียงที่กระซิบเบาๆ ว่า... *"แกเลือกผิดคนแล้ว... ทนายวิญญาณ"* รวิศเบิกตากว้างเมื่อตระหนักได้ทันทีว่า เป้าหมายที่แท้จริงของการบุกรุกครั้งนี้ ไม่ใช่ฐานข้อมูลลับ... และไม่ใช่แม้แต่ตัวของอัยการสูงสุด แต่เป็นกับดักวิญญาณที่ถูกวางไว้เพื่อล่อให้รวิศต้องใช้พลังทั้งหมดปกป้องนที จนเปิดช่องว่างให้เงาดำอีกสายหนึ่ง... พุ่งตรงไปยัง "เป้าหมายที่แท้จริง" ที่ถูกซ่อนไว้ในห้องเก็บหลักลับชั้นใต้ดิน ซึ่งเป็นสถานที่ที่น้องสาวของเขานอนหลับไหลอยู่! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและส่งกำลังใจให้ผม "เข็มทิศมองวิญญาณ" มาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ